"De EU en haar lidstaten staan veiligheid toe die gebaseerd is op militaire macht en oorlogsvoering, in plaats van aan te dringen op de nood aan een alternatieve benadering", schrijven onder meer oud-aartsbisschop Desmond Tutu in een open brief aan de Nobel Foundation (foto: Mail & Guardian - Johannesburg).
Opinie, Nieuws, Wereld, Samenleving, Politiek, Europese Unie, Mairead Maguire, Nobelprijs voor de vrede, Aartsbisschop Desmond Tutu, Adolfo Perez Esquivel, Nobelprijscomité, Nobel foundation -

“EU is zeker niet de kampioen van vrede die Nobel in gedachten had”

De Europese Unie ontving maandagmiddag 10 december de Nobelprijs voor de Vrede in Noorwegen. Maar heeft de EU deze prijs wel verdiend? De demonstranten die zondag in het besneeuwde Oslo de straat op kwamen, vinden in elk geval van niet. Nee, vinden ook Nobelprijswinnaars Desmond Tutu, Mairead Maguire en Adolfo Perez Esquivel. Lees hier een vertaling van de brief die zij eind november aan de Nobel Foundation stuurden.

maandag 10 december 2012 17:45

De Europese Unie, door het Noors Nobelcomité uitgeroepen tot winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede 2012, is zeker niet een van de ‘kampioenen van vrede’ die Alfred Nobel in gedachten had toen hij het doel in zijn testament vastlegde. We vragen het bestuur van de Nobel Foundation om te verklaren dat het de prijs niet kan en wil betalen uit haar fondsen.

We zouden u willen herinneren aan de beslissing van de Zweedse Foundations Authority (Länsstyrelsen) op 21 maart 2012, waarin het bestuur werd gevraagd om het doel dat Nobel in zijn testament beschreef te onderzoeken. Er werd ook in onderstreept dat alle prijzen hieraan moeten voldoen, en verklaard dat de Zweedse Foundations Act de hoogste autoriteit en verantwoordelijkheid plaatst, ook voor de Noorse beslissingen in het bestuur van de Nobel Foundation.

Ongeoorloofde vervorming van het doel van Nobel

In plaats van een niet-specifieke prijs voor ‘vrede’, legde Alfred Nobel in zijn testament van 1895 in precieze termen uit wie de kampioenen van vrede (‘fredsförfäktare‘) zouden moeten zijn wier werk hij wilde bemoedigen. Nobel had de intentie om het politieke werk voor een gedemilitariseerde mondiale vredesorde (een ‘folkens förbrödrande‘) te steunen, een orde gebaseerd op samenwerking, recht en ontwapening.

Het Noorse Nobelcomité heeft de prijs geherformuleerd en hervormd op een manier die niet conform de wet is. De keuze voor de EU voor de prijs van 2012 is niet correct op minstens twee vlakken:

  1. de EU heeft niet als doel om de door Nobel omschreven gedemilitariseerde mondiale vredesorde waar te maken;

  2. de EU en haar lidstaten staan veiligheid toe die gebaseerd is op militaire macht en oorlogsvoering, in plaats van aan te dringen op de nood aan een alternatieve benadering.

Het doel van de Nobelprijs voor de Vrede is verduidelijkt door recent onderzoek. In 2008 publiceerde Frederik S. Heffermehl, een Noorse advocaat en auteur en voormalig vicepresident van IPB, de eerst bekende juridische studie van de prijs en haar doel. In 2010 publiceerde hij The Nobel Peace Prize. What Nobel Really Wanted (Praeger, 2010), met latere updates in het Chinees, Fins en Zweeds (Leopard, 2011).

De zaak om de prijs van 2012 onwettelijk te laten verklaren, stoelt op feiten die breed bekend zijn en genoemd in commentaren die volgden op de bekendmaking. We verzoeken de Nobel Foundation om te handelen in verdediging van de Nobelprijs voor de Vrede en zijn schepper Alfred Nobel.

Trouwe bevordering van de mondiale vredesorde van Nobel is de hoofdverantwoordelijkheid van het comité. Zelfs al wordt enige flexibiliteit wat betreft de technische regels geaccepteerd, dan nog is de prijs van 2012 problematisch met betrekking tot de woorden van Nobel ‘het laatst verstreken jaar’, en dat de winnaar een ‘persoon’ zou moeten zijn.

We zouden een zorgvuldige verduidelijking van de Foundation waarderen.

Hoogachtend,

Mairead Maguire, Nobelprijswinnaar, Noord-Ierland

Aartsbisschop Desmond Tutu, Nobelprijswinnaar, Zuid-Afrika

Adolfo Perez Esquivel, Nobelprijswinnaar, Argentinië

Ook ondertekend door de volgende personen, uit eigen naam (de organisaties waaraan zij verbonden zijn staan er enkel omwille van identificatie en relevantie):

Bruce Kent, voormalig voorzitter van het International Peace Bureau, IPB (VK)

Robert Hinde, professor, Movement for the Abolition of War (VK)

Peter Kolbe, bestuurslid, UNA-afdeling van Baden-Württemberg (Duitsland)

David Swanson, auteur, Warisacrime.org (VS)

Tomas Magnusson, medevoorzitter van het International Peace Bureau (Zweden)

Ståle Eskeland, hoogleraar rechten, Universiteit van Oslo, Noorwegen

Fredrik S. Heffermehl, advocaat en auteur (The Nobel Peace Prize), Noorwegen

(30 november 2012)

(uit het Engels vertaald door Leonie Hogervorst)

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!