Nieuws, Samenleving, Geschiedenis, Lokaal, Hasselt, Onderwijs, Oorlog, Tweede Wereldoorlog, Intergenerationeel, Auschwitz -

Leren uit het verleden

HASSELT - Nog tot 25 november loopt in het Vrijzinnig Ontmoetingscentrum Hasselt een tentoonstelling gebaseerd op indrukken van leerlingen naar aanleiding van een treinreis die ze samen met duizenden jongeren uit heel Europa op 5 mei ondernamen naar Auschwitz. Samen met de laatste overlevenden van de concentratiekampen bezochten ze Auschwitz.

maandag 19 november 2012 17:10

Het voorbije jaar konden scholen uit het hele land een dossier indienen om te bewijzen in welke mate herinneringseducatie in hun leerplan opgenomen is. In iedere provincie werden twee scholen beloond voor hun inspanningen.

Voor Limburg waren dat KTA1 Hasselt en KTA2 Villers. “We hechten veel belang aan herinneringseducatie”, verklaart Stijn Valkeneers van KTA2. “Om notie te krijgen van wat er zich tegenwoordig in de wereld afspeelt, moet je leren uit het verleden. Door middel van dialoog en beleving trachten we empathie bij jongvolwassenen te ontwikkelen.” Het project is een initiatief van het Instituut voor Veteranen.

Leren uit geschiedenis

Het is waardevol om getuige van een woelige periode in de geschiedenis te zijn. Maar om een boodschap voor de toekomt uit te kunnen dragen, zo vertellen de overlevenden van de Tweede Wereldoorlog tijdens het intergenerationeel debat dat naar aanleiding van de tentoonstelling gehouden wordt, moet je de psychische neerslag ervan grondig begrijpen.

“Als we niet uit onze geschiedenis leren, zijn we gedoemd om ze opnieuw te beleven”, prijkt op één van de muren in de Hasseltse tentoonstellingsruimte. Daar rond hangen beklijvende foto’s van de treinreis en het bezoek aan Auschwitz van de studenten.

Generaties die luisteren

De verplaatsing naar Polen in gezelschap van een tiental verschillende nationaliteiten op een trein van een halve kilometer lang was impressionant.

“Maar de inleving op locatie des te meer”, vertelt de zeventienjarige Laura Brauns. Nu meer dan ooit luistert ze samen met het publiek met ingehouden adem naar de getuigenissen van hen die het nog kunnen navertellen.

Haar grootmoeder, Anna Derijcke, blijft echter erg emotioneel over haar ervaringen en kiest ervoor om niet openlijk te praten. In plaats daarvan leest Laura een brief voor die Anna heeft geschreven.

Toekomst met herinneringseducatie

Laura en Anna zijn een mooi voorbeeld van generaties waartussen een dialoog over cruciale momenten in de geschiedenis bijna niet bestaande was.

“Er werd nooit spontaan over gesproken tegen de kleinkinderen en er werd nooit naar gevraagd bij de grootouders”, verklaart Brauns. “Maar ondanks de emoties die het doet heropleven, zou het een goede zaak zijn voor een beter toekomst als we over de geschiedenis blijven praten.”

Brandend actuele oorlogsaspecten

Taalbarrières, vaderlandsliefde, racisme, politieke verscheuring, familievetes, meningsuiting, verraad en angst.

Het zijn enkele aspecten van de Tweede Wereldoorlog die de getuigen tekenden. “Wat jongeren dringend moeten beseffen, is dat deze facetten ook vandaag nog brandend actueel zijn en het geen ver-van-het-bed-show is”, klinkt het tijdens de dialoog. Er worden verbanden gelegd met Afghanistan, Korea, Somalië, Pakistan, Israël en … België.

Hand in eigen boezem

Bejaarde Antoinette van het getuigenpanel vreest een terugval naar de jaren 1938 en 1939. “Net zoals vandaag kon de situatie in ons land alle kanten uit. Maar het idealisme aan weerszijden tekende ons vonnis”, vertelt het oorlogsslachtoffer.

“We moeten stoppen met het onbekende te vrezen en in eigen boezem te kijken. Tijdens de oorlog hadden we niet zozeer last van de bezetters. Het was vooral het eigen volk onder de Zwarte Brigade dat voor de grootste ellende zorgde”, verkondigt de vrouw.

Fundamentele problemen liggen volgens de getuigen bij jezelf. Om oplossingen te kunnen bedenken die een rooskleurige toekomst garanderen, moeten we voeling krijgen met ons verleden.

© 2012 – StampMedia

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!