Allochtone cultuurfetisjisme

Allochtone cultuurfetisjisme

woensdag 26 september 2012 17:01

De verkiezingen zijn er weer aangekomen. Her en der duiken commentaren op vanuit de hoek van moslimallochtonen die SP.A burgemeester Patrick Janssens in zijn gezicht aanwrijven dat hij destijds het hoofddoekenverbod voor ambtenaren in Antwerpen heeft goedgekeurd. Ook in Gent komt het hoofddoekenverbod opgelegd voor ambtenaren door de Gentse gemeenteraad weer ter sprake onder allochtone middens.

In Gent worden voorts de klachten betreffende het rigoureus ter beschikking stellen van een verdovingsapparaat dat vrijwillig te gebruiken was tijdens het offerfeest herhaalt. De onderliggende conclusie is dat de partijen die verantwoordelijk waren voor bovenstaande beslissingen de stemmen van de moslimallochtonen niet verdienen. 

Bij het telkens lezen van dergelijke aanklachten, begin ik mij af te vragen of woonbeleid, onderwijsbeleid, werkgelegenheidsbeleid, sociaal beleid etc… voor moslimallochtonen die telkens komen opdraven met bovenstaande thema’s er überhaupt toedoen?

Het lijkt wel of culturele thema’s en culturele symbooldossiers het enige, of beter gezegd het voornaamste, is dat telt om een stem uit te brengen tijdens de verkiezingen. Alsof al die andere zaken er niet of minder toedoen. In die hoedanigheid lijkt er in wezen geen verschil te bestaan tussen enerzijds deze moslimallochtonen die hun culturele waarden en gewoonten bedreigd zien door bovenstaande politieke ingrepen, en tussen Vlamingen die door “pro-islamitische” of “pro-allochtone” wetten hun Vlaamse of Westerse cultuur bedreigd zien.

Hoezeer moslimallochtonen het hen vijandige gebral van islamofoben aanklagen en meer dan beu zijn, het lijkt erop dat zij wat betreft defensie van culturele waarden en normen niet moeten onderdoen. Het enige verschil is dat de ene groep in de meerderheid is en de andere groep in de minderheid, waardoor de ene in het defensief (tegen onderdrukking) en de andere in het offensief (ter onderdrukking) lijkt te jagen.

Desalniettemin, wie een autochtone Vlaming die zijn cultuur bedreigd ziet door de islam aanhoort, zal rap tot de conclusie komen dat zij islamofobie voor zichzelf niet zozeer als een offensieve maar veeleer als een defensieve attitude interpreteren. Defensie tegen de “islaminvasie” die hun inheemse waarden, normen en gewoonten lijken te bedreigen. Op die manier lijkt er weinig verschil te zijn in voorkeursgedrag tussen een moslimallochtoon die een primordiaal belang hecht aan de defensie van de eigen culturele symbolen en waarden in de beslissing om op een partij te stemmen, als een autochtone Vlaming die eveneens vanuit een defensie van de eigen culturele waarden en normen op welbepaalde partijen beslist te stemmen.

Dat belet natuurlijk niet dat moslimallochtonen hun culturele rechten en vrijheden niet zouden mogen opeisen. Niettemin zouden moslimallochtonen die niet behept zijn met het defensief en het overmatig ter sprake brengen van de eigen Westerse waarden en normen vanuit een defensief gevoel door autochtone Vlamingen, bij zich eens ten rade gaan in welke mate zij dat zelf niet doen. Cultuurfetisjisten in beide twee kampen lijken zowaar in hetzelfde bedje ziek en tevens mekaars objectieve bondgenoot. Daarbij wordt dikwijls langs beide zijden het kind met het badwater weggegooid. 

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!