Foto: Faisal Saeed | Wikimedia Commons
Nieuws, Wereld, Milieu, Klimaatverandering, Pakistan, Karachi -

“Karachi is niet bestand tegen klimaatverandering”

Karachi is niet bestand tegen de klimaatverandering, zeggen deskundigen. De dichtbevolkte havenstad is weerloos tegen overstromingen. Openbare voorzieningen staan op knappen, en sociale en etnische spanningen liggen op de loer.

zaterdag 8 september 2012 10:31

Volgens een ranglijst van The Economist is Karachi op zes na de minst leefbare stad ter wereld. 60 procent van de 18 miljoen inwoners woont in sloppenwijken. Maar in het nieuwe klimaatplan van Pakistan, dat zich richt op landbouw, water en bosbeheer, wordt de hele stadsproblematiek over het hoofd gezien. Dat zegt Farhan Anwar, een stadsplanoloog. Hij schreef in april een strategie, speciaal over Karachi, over aanpassing aan klimaatverandering. Als er niet snel iets gebeurt, dreigt Karachi over te koken door sociale en etnische spanningen.

Fragmentatie

Aanpassing aan klimaatverandering moet beginnen met een analyse van de politieke economie van de stad, aldus Anwar. Gemeenschappen, bezittingen en biodiversiteit zijn kwetsbaar, en daarom zou er een uitgebreid overzicht moeten komen van landeigendom, nutsfuncties en infrastructuur. Die is er niet. “Er is fragmentatie en verval van publieke diensten door conflicten over wie de bezittingen en diensten in de stad mag beheren.” Dat leidt tot steeds minder geloofwaardigheid en effectiviteit.

De publieke dienstverlening staat op knappen, terwijl de stad zorg draagt voor 95 procent van de export van het land en 30 procent van de industriële productie. Tegelijkertijd is het heel kwetsbaar voor overstromingen, door rivieren die buiten de oevers treden, door regenval en door verstopte riolen. Behalve een kade van 16 kilometer langs de rivier de Malir is de stad weerloos tegen het water. In 1977 waren er grote overstromingen waardoor tienduizenden mensen dakloos werden.

Karachi wordt bedreigd door de stijging van de zeespiegel, de toename van tropische stormen en het oprukkende zoutwater, schreef de Aziatische Ontwikkelingsbank (ADB) in maart in een rapport. Niet alleen de armen, die sloppen bouwen langs de rivieren en rioolkanalen, lopen risico, maar ook belangrijke nationale installaties lopen gevaar, zegt Anwar. Maar er is geen beleid. Er zijn geen reservoirs om overstromingen op te vangen, er wordt niet aan waterbesparing gedaan, er wordt geen afvalwater gerecycleerd en geen regen opgevangen. Er is geen draaiboek voor rampen.

Decentralisatie

Deel van het probleem is de enorme decentralisatie in de uitgebreide metropool. De sloppenbewoners wonen niet alleen op land dat van anderen is, maar stelen water uit de leidingen met pompen die draaien op afgetapte stroom, terwijl de politie de andere kant op kijkt. Het rijke deel van de stad redt zich intussen door meer te betalen voor water, stroom en veiligheid. De lucht is vuil van de industrie, het vuil ligt in stapels op straat en rivieren worden langzaam riolen. Karachi wordt steeds zieker.

“Onze stadplanners bouwen, verwaarlozen en herbouwen, alleen om van de ADB te kunnen lenen”, zegt Arif Pervaiz, een milieudeskundige in Karachi. “Ze proberen met lapwerk beheersproblemen op te lossen. Neem de files. Ze bouwen flyovers en tunnels, maar over het bredere thema van verkeersbeheersing wordt niet nagedacht. Ik denk dat we een belangrijke, centrale autoriteit nodig hebben die de gang van zaken in de stad coördineert. Het is frustrerend. Bewoners weten niet naar welk departement ze moeten om bepaalde problemen aan te kaarten. Soms weten zelfs de ambtenaren niet waar hun bevoegdheid begint en eindigt.”

Het rapport van Anwar is “enorm belangrijk”, zegt Ali Tauqir Sheikh, Aziëdirecteur van het Climate Development and Knowledge Network. Maar het slaagt er niet in “te bouwen op de capaciteit en ervaring van het stadsbestuur. Ik weet niet hoe bruikbaar het rapport is voordat de autoriteiten en andere stakeholders zijn geraadpleegd”, zegt Sheikh.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!