De faits-divers
Vluchtelingenbeleid -

De faits-divers

zondag 8 juli 2012 09:46

Twee kolommetjes dit weekend in de Standaard, door een vreemde speling van het lot op dezelfde middenbladzijde. Rechts de uitwijzing van Parwais. Het is afgelopen, aldus zijn advocate, we moeten de strijdbijl begraven.

Links een uitspraak van de man van Maggie De Block : Maggie heeft veel schoenen. Ik noem haar Imelda De Block of Maggie Marcos.

Twee dunne kolommetjes, aan de éne kant wordt de luxe geëtaleerd van de dame die koudweg beslist over het ellendige lot van de jongen die rechts staat. Twee levens, waarvan het éne blijkbaar verloopt in peis en vree, het andere jonge leven gaat gegarandeerd de ellende tegemoet. Zij kan dit voorkomen, de jongen een toekomst en een leven geven, maar ze gaat schoenen kopen.

Hoe ver is men heen in een beschaafd land om jonge mensen die perfect zijn geïntegreerd, hier al vier jaar wonen, voor zichzelf kunnen zorgen en een bijdrage kunnen leveren aan het welzijn van dit land, totaal onvoorbereid te dumpen, al is dit zacht uitgedrukt, zeg maar weg te gooien in een land waar het bloed van de muren druipt en waar Westerse vluchtelingen ongetwijfeld met open armen gaan ontvangen worden. En men weet dit.

Daar is een verklaring voor. Het is de logica van onze beleidsmakers : Er is een afname van het aantal politieke vluchtelingen in ons land, alles te maken met ons strenger afschrikkingsbeleid. Of : We hebben sinds vorig jaar een gevoelige verhoging van het aantal uitwijzingen die effectief worden uitgevoerd. Dat bewijst dat we op de goede weg zijn en ons beleid werkt.

Dit soort afzichtelijk cynisme ligt bestorven in de monden van vrijwel alle politici uit alle beleidspartijen en men komt er mee weg. Het gaat niet over het leed van de mensen, niet over de reden van het vluchten, niet over de miserie in het land van oorsprong, het wààrom : dat is geen issue.

Het wanstaltige is dat het gaat over : hoeveel kunnen we er buiten duwen zodat er niet wordt geraakt aan onze vetpotten. Of toch niet helemaal : we hebben er een paar duizend nodig om de vetpotten uit te kuisen, in het zwart. Dat kunnen we tolereren, zelfs graag, als het maar niet zichtbaar wordt.

En dat weet men ook. Maar al te goed.

hetrijkderzinnekes.blogspot.com

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!