Louis Tobback

Louis Tobback

zondag 22 april 2012 12:17

Ik heb het gemist, maar Louis Tobback vraagt zich blijkbaar af wat “kwaliteit” is.

Geef toe, een beetje flauw van Louis.
Wat wordt er bedoeld met kwaliteit?
Let wel, niet het feit dat hij de vraag stelt vind ik flauw.
Ik doe niets anders dan deze vraag stellen.
En voor alle duidelijkheid, ik vind mezelf geen flauwerik.
Louis daarentegen vind ik wel een flauwerik.
Louis heeft namelijk het antwoord op die vraag.

LEUVEN Het stadsbestuur van Leuven gaat de matige kwaliteit van de huisvuilniszakken aankaarten bij de producent.

Dat heeft burgemeester Louis Tobback (SP.A) tijdens de gemeenteraad geantwoord op een vraag van Liliane Ilands (Vlaams Belang). Die kaartte de slechte kwaliteit van de zakken aan. Die scheuren immers gemakkelijk. In het verleden wimpelde Tobback de bezwaren van vooral Chris Kindekens (Open VLD) vaak af door te stellen dat de vuilniszakken ‘met meer liefde’ behandeld moesten worden. Nu moest hij zelf toegeven dat hij het sluitingslint in zijn handen tijdens het vullen van een vuilniszak. ‘In het verleden was er geen probleem met de kwaliteit, maar nu duidelijk wel. Daarom willen we het probleem aankaarten bij de Herentse producent van de zakken. Als blijkt dat het een grootschalig probleem is, kunnen we zelfs een ingebrekestelling vorderen via de stadsadvocaat. Mogelijk moeten we bij een volgende openbare aanbesteding hogere eisen stellen voor de kwaliteit van de zakken’, zegt Tobback. Schepen Myriam Fannes (SP.A) wijst erop dat vorig jaar amper enkele honderden gescheurde vuilniszakken door Leuvense burgers ingeruild werden. Volgens haar gaat het om minder dan 1 procent van alle verkochte vuilniszakken.

Bottom line:
“Er is een probleem met de kwaliteit als Louis Tobback een probleem heeft met de kwaliteit.”
Beetje een rare zin:
“Nu moest hij zelf toegeven dat hij het sluitingslint in zijn handen tijdens het vullen van een vuilniszak.”
Een zin zonder werkwoord.
Misschien wel metaforisch voor onze maatschappij.
Kwaliteit in wiens handen het.
Louis Tobback staat niet alleen in die situatie.
Ook Koen Van Synghel bevindt zich in die positie.
Naar mijn bescheiden mening kan je Louis Tobback alleen fatsoenlijk van antwoord dienen als je daar ook de verantwoordelijkheid voor wil nemen.
Het antwoord aan Louis Tobback luidt dan als volgt:
“Is een vuilniszak hetzelfde als architectuur meneer Tobback?”

Ik denk dat het doorgaans (maar uiteraard ben je niet gehouden aan een “doorgaans”, zelf ben ik hoegenaamd niet “doorgaans”) gebruikelijk is dat het bestuur kiest voor een “man met een plan”, een “man met een visie”, en niet zelf die man wil spelen.
Behalve als het vuilniszakken betreft misschien.
Ik bepaal wat rechtvaardigheid is Louis.
Ik bepaal wat kwaliteit is Louis.
Ik bepaal wat redelijkheid is Louis.
Doorgaans is men het niet eens met mij.
Bent u een “doorgaans” politicus?
Natuurlijk kan het spoor doodlopen. Visies zijn altijd verschillend, anders waren het geen visies.
Als het spoor doodloopt heeft dat niets met de kwaliteit van het spoor te maken, maar met de overlap.
Is er (nog) voldoende overlap?
Dat is ook het probleem van de vuilniszak.
Niet voldoende overlap waar het sluitingslint in vast hoort te zitten.
Opmerkelijk aan de vuilniszak: de vuilniszak wordt gewoon omgeplooid en vastgemaakt om een overlap te maken. De overlap bestaat uit één enkele component.
“Is een vuilniszak hetzelfde als architectuur meneer Tobback?”

Tobback, die benadrukte dat hij in persoonlijke naam sprak, lanceerde ook een wanhoopskreet. ‘Ik ben op zoek naar een handleiding, een canon. Men schermt vaak met het kwaliteitsvolle karakter van architectuur. Ook de bouwmeester Marcel Smets gebruikt die argumenten. Maar de definitie lijkt van geval tot geval te verschillen. De eenheid van visie ontbreekt. Zo heb ik blijkbaar opdracht gegeven tot een meesterwerk. Althans, dat is wat De Standaard schrijft van het voorpostgebouw van de brandweer in Wespelaar. Alleen: ik zie die kwaliteiten niet.’

Tobback vreest dat hedendaagse architectuur kan uitgroeien tot een maatschappelijk en politiek probleem. ‘Uiteindelijk moet de samenleving de keuze van goede architectuur maken. Niet enkele betweters.’

Tobback is een visionair.
Hedendaagse architectuur als symbool van een maatschappelijk en politiek probleem.
“De samenleving moet de keuze van goede architectuur maken”.
Dat zegt Louis Tobback.
Dat zegt Koen Van Synghel.
Dat zeg ik.
Louis Tobback acht zich representatief voor de samenleving want hij is verkozen.
Koen Van Synghel acht zich representatief voor de samenleving want hij is voltijds met architectuur bezig.
Als puntje bij paaltje komt zet Louis Tobback toch liever een stapje terug, hij wil een handleiding, een canon waar hij naar kan verwijzen.
Als puntje bij paaltje komt zet Koen Van Synghel toch liever een stapje terug, hij wil ook wel een handleiding waar hij naar kan verwijzen.

En ik?
En ik, ik ben Jan met de pet.
Ik reken af met iedereen.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!