Uplace
Machelen, Uplace, Economie en ecologie -

Uplace

zondag 20 november 2011 10:53

Het wordt stilaan te veel voor Corneel. Zelfs een doorwinterde activist raakt in ademnood bij zoveel onheil, en weet niet meer waar eerst kijken of komen (1).

Natuurlijk is nog lang niet iedereen bezig met de noodzakelijke transitiebeweging in het Vlaamse dorpscafé dat wij onderhand al zo goed kennen. De Walen, de dienstencheques, de bedrijfswagens, de vreemdelingen, het afwijkend gedrag van onze veldrijders en voetbaltrainers veeg je zomaar niet van de agenda.

Het rumoer van de binnenlandse  besognes (2) wordt zelfs overstemd door het internationale noodweer. Dat het klimaat steeds warmer wordt is voor velen blijkbaar nog geen urgentie. Dat energiebaronnen zoete (kern)energiebroodjes blijven bakken al evenmin.

Zelfs de volksprotesten wereldwijd activeren (nog) maar een beperkt segment van de burgers (3). Maar dat de goegemeente hun bank in ademnood raakt, dat is andere koek. Rumoer alom dus. Zeker als het nog wat erger wordt.

Waarschijnlijk hoopt Vlerick en KPMG boy Bart Verhaeghe in al dat rumoer weg te komen uit de mediastorm die momenteel over zijn Uplace droom hangt. En in de luwte verder te kunnen werken (lees lobby’en) aan het dossier. Als storend element willen wij proberen zijn hooggestemde verwachtingen enigszins te temperen.

Wie op de website (4) van deze  internationale life-style vastgoedgroep (met kantoren in Brussel en… Luxemburg, welwelwel, en nog niks hoog in de bergen van Zwitserland ? voor de gezonde lucht wel te verstaan) rondneust komt in een oogwenk terecht in een ‘nieuw herleefbare stad’. Een ‘third place’, een ‘stad in een stad,  waar werken, winkelen en ontspannen naadloos in mekaar overlopen’. Met een ‘aanbod dat uniek is in rijkdom en variatie : een bioscoop, speelterreinen, ontspanning voor het hele gezin, fitness, wellness, tentoonstellingen, eten en drinken uit alle hoeken van de wereld, experience shopping, kantoren en conferentieruimtes, open ruimte, een hotel…’ Manmanman.

En de superlatieven kunnen niet op… Een ‘one-stop ervaringsbestemming’ (vrouwvrouwvrouw), inclusief het ‘Uplace Pro Triathlon Team’ in zwart-blauw (Verhaeghe had ook met het nieuwe voetbalstadion van Club Brugge wilde veertigduizend vierkante meter plannen) zwemsportuniform.(5). De perfecte illustratie van één van hun vele holle slogans (en dan nog gebracht door ‘het kleine meisje’) : “there is more you in U”.

Voor alles vind ik het een onvoorstelbaar wansmakelijke, semi-Angelsaksische orgie van oppervlakkige (6) en lege consumptiekitch die wij wekelijks (met klemtoon op het weekend want dan wordt de arbeidstijd  – niet voor allen echter, want hoe meer van het ene, hoe meer ook van het andere, en dan nog liefst voor de weekendslaven met de gangbare Duitse, wat deze kapitein in roerige tijden past, lageloonlandtarieven – vervangen door consumptietijd) ook terugvinden in de overdadig voorradige cultuur- en lifestyle magazines (7) van Knack, De Standaard, De Morgen. Om de zogezegde kwaliteitslezer, de middengroep, de meerwaardezoeker en dergelijke dingen meer verder te laten slapen. Met (subsidie)ondersteuning van politiek, radio en televisie. 

In de samenwerking van het Uplace team met Somers en Co bij het Stephenson Plaza project in Mechelen weten wij dat Verhaeghe zeker ook een milieujongen is. ‘Duurzaam bouwen, energiezuinige kantoren, het groene landschap…’ lezen wij op de Uplace website. Niets is hem vreemd, al kan ik mij inbeelden dat bij keuze tussen Machelen en Mechelen, tussen economie en milieu, de keuze vlug gemaakt zal zijn. Ecologie als verkoopsargument.

Is het wat overdreven als Greenpeace spreekt van een historische blunder (8)? Of ziet Uplace de bredere Ring van de Brusselse ring al liggen? Een natte droom ook van Minister President Peeters en zijn Vlaamse regering.

Over regeringen en politiek gesproken. Het is oppassen geblazen als lui zoals Bart Verhaeghe boos beweren ‘dat de democratie niet meer wordt gerespecteerd’. In een tijd waar lobbywerk voor alles, en ten koste van alles, de democratie uitmaakt (de huidige banken- en economische crisis is daar het overduidelijke voorbeeld van) getuigt het van geen beetje grootheidswaan met zulke uitspraken uit te pakken.

En dan is er natuurlijk het economisch aspect. “We zouden het beter hebben over wat we willen realiseren : 3000 jobs” bloklettert de antivakbondskrant en dus expert in de materie ‘De Morgen’ (9). Bij die uitspraak denk ik zelfs niet direct aan de zelfstandigen en werkplaatsen die niet gerealiseerd maar wel opgeofferd worden op tal van andere plaatsen (10)

Het doet mij in de eerste plaats wel denken aan de sjoemelende, onbeschofte tapijtengigant Leo Deschryver van ‘Het goddelijke monster’ (11) die kwaad uitroept wie anders de 4000 werkplaatsen gaat geven (da’s nog duizend meer dan het bod van Verhaeghe in De Morgen, men kijkt niet op een kleinigheid in die middens).

Economie, Politiek en Milieu. De drie argumenten waarom de realisatie van het Uplace dossier, De Lange Wapper van Brussel (12), een regelrechte schande zou zijn. Het is belangrijk om actueel in te zetten op het laatste. In maart 2012 neemt minister Schauvliege (CD&V én ACW signatuur) hierrond een beslissing, na de weigering van een milieuvergunning door de provincie Vlaams-Brabant in september, en het beroep van Uplace daartegen (13).

Ik zou zeggen : Joke, neem de kans om je reputatie, na de kaasschaaf, wat op te poetsen ! (14)

(1) Zo is Corneel via de nieuwe media druk doende met de organisatie van een indignado tentenkamp op de Grote Markt van Brussel, tijdens de nacht van 2 op 3 december. Het wordt een zinvolle brug tussen de vakbonds- en de klimaatbetoging. Burgemeester Thielemans is al gecontacteerd voor de levering van verwarmingsinstallaties. Het dossier moet nog ter afronding op het schepencollege. Warme wafels komt hij in alle geval al verkopen.

(2) Een afdoende oplossing is niet voor morgen. Na de G1000 in Tour & Taxis zal pas in april 2012 een G 32 zijn oplossingen aan het hele land voorstellen.

(3) Ondanks de oproep van de 94jarige Stéphane Hessel in zijn boekje ‘Indignez-vous’. De  leeftijd en vooral het  levensparcours van deze verzetsstrijder, intellectueel en diplomaat zou nochtans moeten inspireren.

(4) Voor alles een stroom van slogans in maatpak Engels; dit, in tegenstelling tot de anti-franstalige oprispingen van vele nieuwe (jonge) Vlamingen, mag echter geen hinderpaal zijn. Wel, integendeel : the sky is the limit.

(5) Zeg niet uniform, het is outfit.

(6) Ik schreef bijna goedkope, maar dat is het dus zeker niet. Enkel toegankelijk voor wie het kan betalen (desnoods op krediet, maar dat is dan weer een ander maffia-verhaal). Zeker in deze tijd een toch wel niet onbelangrijk detail, dunkt me.

(7) De Muzes, de Extra’s, de Focussen, de Magazines, de Weekends… waar wij (ten overvloede aangeboden) kunnen leren hoe ons conform te gedragen in onze vrije tijd: je kan ons herkennen aan wat wij dragen, wat wij nuttigen en drinken, over wat wij praten.

(8) DWM van 14 november : ‘Ook Greenpeace procedeert tegen Uplace’ door Joeri Thijs. Waarschijnlijk zit mijn groen!e vriend van het Machels schepencollege wat in een lastig parket.

(9) Er waren andere tijden.

(10) Lees het artikel van Tom Vandyck in De Morgen van 10 november, over de ervaringen in de USA met de creatie van dergelijke nieuw herleefbare steden : “VS aan Uplace : niet doen”

(11)  De onvolprezen reeks op VRT gebaseerd op de gelijknamige trilogie van Tom Lanoye. Voor sommigen waarschijnlijk wel tegen het zere been.

(12) Je kan De Lange Wapper en Uplace gerust symbooldossiers noemen, ter illustratie van het reilen en zeilen in onze Belgische en Vlaamse economische en politieke contreien.

(13)  Met argumenten die ‘niks met milieuvergunning te maken hebben’ zegt expert ter zake Uplace op zijn website. Zo blijkt ook alweer uit welk vaatje Uplace zal tappen bij de verdediging van hun beroep.

(14) Nee, niets over Joke, enkel verontschuldigingen aan de lezers voor de soms wat vermoeiende, onoverzichtelijke formuleringen en de (tot hiertoe voor mij een persoonlijk record) overvloedige voetnoten. Als doekje voor het bloeden, en omdat het nu eenmaal warrige tijden zijn : 1) ik kom net van de korte, maar bondigkrachtige ‘sociale week van het ACW aan zee’; ook hier weer een onnodige bocht bedoeld voor de Tegenbossen onder ons, want ik vermoed dat over die sociale week maandag niet te veel van in de pers zal komen : wij gaan ons niet laten doen, desnoods jagen wij onze mediafiguren, grotendeels gecreëerd door de media, een beetje op; en 2) waar het hart vol van is, vloeit… (een oud Vlaams gezegde).

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!