Opinie, Nieuws, België - Sam Pless

Duizenden studenten moeten één jaar langer studeren. Aprilgrap?

Als het van de Vlaamse rectoren afhangt, komt er vanaf 2014 een studieduurverlenging van heel wat eenjarige masters. Duizenden studenten zullen een jaar langer moeten studeren dan aanvankelijk gedacht, schrijft Sam Pless, onderwijsverantwoordelijke van Politika vzw 2011-2012.

woensdag 9 november 2011 17:35

Het mag dan wel de gewoonte zijn op één april een moptjen uit te halen, maar het lijkt erop dat heel wat eerstejaarsstudenten aan de Vlaamse universiteit volgend jaar collectief bedrogen uit zullen komen op 1 april. Zij zijn dit academiejaar gestart aan hun bacheloropleiding van drie jaar, waarna logischerwijs een master volgt. Voor sommige opleidingen omhelst die master één jaar, voor andere twee.

Nu zijn er heel wat eenjarige masters die een studieduurverlenging overwegen. En als het van de Vlaamse rectoren afhangt, zal die verlenging plaatsvinden in het academiejaar 2014-2015. A.k.a.: het jaar waarin de huidige eerstejaarsstudenten hun master zouden moeten aanvatten. De dossiers die om een verlenging vragen, moeten voor 1 april 2012 goedgekeurd worden door de Vlaamse minister van Onderwijs.

Duizenden studenten zien zich dus mogelijk verplicht om een jaar langer te studeren dan aanvankelijk gedacht. Voor verschillende opleidingen zijn er veel goede redenen om een studieduurverlenging door te voeren, voor andere minder. Maar dat studenten plotsklaps een tweejarige master geserveerd krijgen, is stuitend.

Idealiter hebben zij hun studiekeuze gemaakt op basis van het programma dat een universiteit hen kan aanbieden, waarbij zowel bachelor- als masterstructuur van belang is. Nu lijkt het erop dat de grond voor die keuze onder hun voeten wegvalt. Informatiebrochures bevatten weliswaar een disclaimer, die zoals het hoort in kleine lettertjes waarschuwde voor een studieduurverlenging, maar meer communicatie is er nóóit over gebeurd.

Studenten op voorhand laten weten hoe lang hun opleiding zal duren, is louter een kwestie van eerlijkheid. De impact van een studieduurverlenging op de sociale voorzieningen van studentensteden en hun onderwijsinstellingen spreekt eveneens voor zich. Hoe zit het met mobiliteit, studentenvoorzieningen, bibliotheekgebruik, toegang tot informatie, studentenrestaurants, de reeds verzadigde kotenmarkt?

En ook de kosten voor studenten mogen in rekening gebracht worden: een jaar extra inschrijvingsgeld, een jaar later op de arbeidsmarkt, cursusmateriaal, huisvesting, … Met de sociale aspecten van een tweejarige master is hoegenaamd geen rekening gehouden in de aanvraagdossiers. Je zou verwachten dat een dergelijke beleidswijziging vergezeld wordt van stevige studies, maar helaas.

Tot slot zou je denken dat een studieduurverlenging van een jaar ook zijn financiële weerslag op het universitair onderwijs zelf niet zal missen. Toch zien alle opleidingen in Vlaanderen die een uitbreiding tot een tweejarige master overwegen zich genoodzaakt om ervan uit te gaan dat dat extra jaartje geen meerkost zal hebben. Want er worden geen extra middelen voorzien tot 2020. Zelfs de grootste optimist zou moeten zien waar het hier fout loopt.

We vrezen dan ook dat de mooie dossiers die nu ingediend zijn tegen hun effectieve invoerdatum verwateren tot een minderwaardig programma, eens er financiële realiteitszin intreedt. Na het aanvaarden van de dossiers door de dossiers is enkel een simpele procedure binnen de opleiding zelf nodig om wijzigingen aan te brengen. Wat is die goedkeuring dan nog waard?

Op 31 oktober zullen de aanvraagdossiers voor een studieduurverlenging ingediend worden bij de Vlaamse minister. Minister Smet heeft zich reeds uitgesproken “pro” tweejarige master. Hopelijk overtuigt bovenstaande hem dat tijdelijk niet te doen. Maar als Pascal Smet de dossiers goedkeurt, wordt hij in zijn blootje gezet door de Vlaamse rectoren en geeft hij te kennen daar geen probleem mee te hebben.

Hopelijk krijgen deze dossiers de kans om hun werkelijke waarde te tonen in verdere discussie, met voldoende aandacht voor structurele studenteninspraak. Ook financiële en sociale waarborgen zijn onontbeerlijk. Op die manier telt 2012 alvast een stinkende aprilvis minder.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!