Cultuur, Recensie, Best of 2011 -

Luisterpost: de beste cd’s van 2011 eerste helft

Maar al te vaak worden er in de eindlijstjes heel wat mooie cd’s uit de eerste helft van het jaar vergeten. Daarom hier een lijst van 50 full-cd’s – met toelichting - die het beste van de eerste zes maanden van 2011 vastlegt. Zie het als een eerste long list voor dit jaar. In alfabetische volgorde.

vrijdag 15 juli 2011 12:26
Spread the love

Amatorski – TBC

Een huwelijk tussen de IJslandse schoonheid van Múm en de fragiele wereld van Young Marble Giants. En toch van bij ons.

The Antlers – Burst Apart

Rijke rockplaat die een maalstroom aan invloeden herbergt.

*AR – Wolf Notes

Richard Skelton’s nieuwste project van een adembenemende schoonheid.

Arctic Monkeys – Suck It And See

Mooie terugkeer naar de vorm. Eén van de verrassingen van het jaar.

Julianna Barwick – The Magic Place

Op haar debuut presenteert ze de stem als hoofdinstrument op meeslepende abstracte composities. 

James Blake – James Blake

Minder dubstep/experimenteel dan verwacht, maar voldoende diepgravend.

Bon Iver – Bon Iver

Machtige, titelloze plaat van Justin Vernon en nu al een monument.

The Bony King Of Nowhere – Eleonore

Met zijn tweede cd ‘Eleonore’ steekt singer-songwriter Bram Vanparys boven het gros van binnen- en buitenlands talent uit. 

British Sea Power – Valhalla Dancehall

Britse Eco-rockers gaan weer erg breed op hun vijfde plaat.

Thomas Edgar Broughton – Outbreeding

Folk met een spaarzaam elektronica-infuus. 

Bill Callahan – Apocalypse

één van de meesters van de alternatieve rock/folk/alt. country. Zijn nieuwste ‘Apocalypse’ bespiegelt zijn thuisland en zijn eigen ongrijpbare gevoelens

Anna Calvi – Anna Calvi

Rock die tegelijk filmisch, passioneel en mysterieus is, de perfecte cocktail.

Codes In The Clouds – As The Spirit Wanes 

Voor wie denkt dat post-rock ten dode opgeschreven is

The Decemberists – The King Is Dead

De Amerikanen gaan terug naar schitterende songs op een overdonderend directe plaat.

Destroyer – Kaputt

De negende plaat van Daniel Bejar (alias Destroyer) en zijn literaire bespiegelingen vinden hier hun meest toegankelijke stoffering.

Dirty Beaches – Badlands

The Bad Seeds gekruist met The Cramps in een mistige stemming

Dolorean – The Unfazed

Doorwrochte observaties, onderkoelde Americana. Een briljant recept.

Elbow – Build a Rocket Boys!

Nog steeds één van de beste en meest innemende Britse bands. Een plaat vol nostalgie en onverslijtbare songs.

Emanuele Errante – Time Elapsing Handheld 

Elektronische ambient met een jazzy vleugje.

Dominik Eulberg – Diorama

Spaarzame, verfrissende en tijdloze elektronica.

The Feelies – Here Before

De terugkeer van de band uit de jaren ’80 met nog steeds dezelfde dromerige, verslavende rock.

The Felice Brothers – Celebration Florida

Muzikale roadtrip met een amalgaam van blazers, spookachtige ballads, archaïsche instrumenten, maar ook moderne synthesizers, vaudeville, wrakke blues en vale schoonheid. 

Simon Fisher Turner – Derek Jarman Super 8

Trippel-cd met uitgepuurde filmmuziek.

Fleet Foxes – Helplessness Blues

Ze wisten met veel genade het tweede plaat syndroom te omzeilen en vonden zichzelf deels opnieuw uit met intrigerende composities.

Ford & Lopatin – Channel Pressure

De jaren ’80 zijn terug met dit duo waarin we Dan Lopatin van Oneohtrix Point Never herkennen. Hier gaan ze voor een kijk op de jaren ’80 elektronicapop met weerhaakjes.

PJ Harvey – Let England Shake

Eindelijk terug op volle kracht, of hoe een oorlog muzikaal kan klinken.

Tim Hecker – Ravedeath, 1972

Abstracte, donkere elektronica van de Canadees, een van de luistertrips van het jaar.

The Weeknd – House of Balloons

Een gratis mixtape en een van de meest besproken Amerikaanse releases van het jaar. Verwacht u aan een mix van uitstekend r&b en alt.hiphop.

Nicolas Jaar – Space Is Only Noise

Debuut vol toegankelijke moderne elektronica.

Jesu – Ascension 

Heavy aangezette rock met popkwaliteiten.

King Creosote & Jon Hopkins – Diamond Mine

Elektronicaspecialist Hopkins (vorig jaar nog samen met Brian Eno aan de slag) samen met de Schotse singer-songwriter Kenny Anderson. Het resultaat is een ingetogen melange van folk en elektronica. 

Low – C’Mon

De beste van dit duo waarin ze ingehouden elektrische stormen concipiëren met een haast hymnische kwaliteit.

The Low Anthem – Smart Flesh

Americana de luxe. De ene keer rockend, een andere keer tengerder dan een trillend espenblad.

Scott Matthew – Gallantry’s Favorite Son

Songwriter met de stem van de jonge Bowie.

Mogwai – Hardcore Will Never Die, But You Will

Deels terug naar de post-rockbron, maar subtiel en elegant. En natuurlijk de strafste titel van het jaar.

Alva Noto + Ryuichi Sakamoto – Summvs

De klassieke pianotonen van Sakamoto op elektronische wijze bewerkt door Noto. Hun beste samenwerking tot nu toe.

Papercuts – Fading Parade

Amerikaanse droompop.

Josh T. Pearson  – Last of the Country Gentlemen

Een cultlegende keert terug na tien jaar en graaft op indrukwekkende wijze diep in zijn ziel.

Radiohead- The King Of Limbs

Blijft ongrijpbaar en dankzij de twee songs die achteraf erbij gevoegd werden een behoorlijk straf plaatje.

REM – Collapse Into Now

Geen teleurstelling, maar een krachtige plaat met alle kwaliteiten van deze topgroep.

Gil Scott-Heron and Jamie xx  – We’re New Here

Uiterst boeiende herwerking door Jamie xx van (ondertussen) wijlen Gil Scott-Heron’s I’m New Here uit 2010.

Senne Guns – Hoera Voor De Eleboe

Verrassend mooie en knappe Nederlandstalige plaat van de toetsenman van Tomàn (al beweert hijzelf dat zijn naam ook een groepsnaam is, oké).

Rhian Sheehan – Seven Tales of The North Wind

Elektronica en akoestische instrumenten in een ademloos klanklandschap.

Six Organs of Admittance – Asleep On The Floodplain

Succulente akoestische gitaarmuziek.

Smith Westerns – Dye it Blonde

Piepjong Amerikaans indiegezelschap brengt klassieke pop met een lo-fi-kantje.

Tape – Revelationes

Experimentele klanklandschappen die bij elke luisterbeurt groeien.

Kurt Vile – Smoke Ring for My Halo

Op weg naar de top, maar dan wel op zeer eigenzinnige wijze. Rockmuziek voor gevorderden.

Jamie Woon – Mirrorwriting

In beeld gekomen dankzij een remix door Burial, maar als moderne blue eyed soul meets dubstep ook al excellent

Yuck – Yuck

Luide rockers die verweten worden dat ze teveel naar het verleden (de jaren tachtig/negentig) kijken, maar tegelijk excellente songs schrijven.

dagelijkse newsletter

Unite Talks: Mohamed Barrie

This interview is one to to take your time for! 🙏 🔆 45 minutes of Mohamed Barrie!🔆 💥 Mohamed is a dedicated social worker, organizer and advocate for veganism. He shares his view on structural racism, power, exclusion and veganism. 🌏 Based on his own experiences he shines a new light on the vegan movement and on the role of racism within these movements. 〄 PS: We just started doing these interviews, so feedback is much appreciated!

Geplaatst door u:nite op Dinsdag 20 oktober 2020

take down
the paywall
steun ons nu!