Holebileerkracht ziet zichzelf als ambassadeur
Nieuws, Samenleving, België, Stampmedia, Holebi, Wel jong niet hetero, Watmet, Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding -

Holebileerkracht ziet zichzelf als ambassadeur

Emily Claes (28) geeft sociale wetenschappen aan het Sint-Jozefsinstituut in Betekom en optimaliseert het zorgbeleid. Ze werkt als vrijwilligster voor de nationale jeugdbeweging Wel Jong Niet Hetero en zet zich in voor verdraagzaamheid en respect. Enthousiast vertelt ze over haar ervaringen in het onderwijs.

maandag 13 juni 2011 14:49

Kwam je seksuele geaardheid bij de sollicitatie ter sprake?
“Nee, ik wilde alleen mijn competenties in de verf zetten. Werk en privé houd ik gescheiden bij een sollicitatie. Ik begrijp mensen die al meteen praten over hun geaardheid. Dat maakt het onderwerp bespreekbaar. Maar de katholieke school waar ik nu werk, zet zich al jaren in voor tolerantie.”

Was je wel voorbereid op negatieve reacties uit je werkomgeving?
“Ik kijk altijd de kat uit de boom. Tot op heden heb ik nog nooit problemen gehad, ook niet met de ouders. Mochten zij zich negatief uiten over mijn geaardheid, verwacht ik dat de directie hen wijst op mijn competenties. De leerlingen maken wel grapjes, maar ze willen me niet kwetsen.”

Hoe reageren je leerlingen dan?
“Soms roept een groepje leerlingen me om te kijken naar een vrouw in een tijdschrift. ‘Amai, dat is een knappe, vindt u dat ook niet mevrouw?’ Dan lach ik mee. Pesterijen klaag ik natuurlijk wel aan. Toen een leerling vertelde over het spelletje ‘homo’s neerschieten in de bosjes’, heb ik meteen het Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding gecontacteerd. In de klas kreeg ik positieve reacties, behalve van die ene leerling, die het spelletje zo graag speelde.”

Waarom uiten vrouwen zich sneller dan mannen?
“Leerkrachten met vrouwelijke trekjes krijgen altijd commentaar, ook al zijn ze niet homoseksueel. Puberjongens vinden homo’s vies, maar lesbische vrouwen sexy. Jongens hebben het dan ook moeilijker dan meisjes. Op school heb ik op vier jaar tijd maar één homoseksuele jongen gekend.”

Hoe zie je je rol op school?
“Door mezelf voor de klas te uiten, functioneer ik als rolmodel. Leerlingen praten met mij over hun geaardheid. Mijn aanwezigheid draagt bij tot een soort bewustwording. Ik zie mezelf als ambassadeur en speel ook informatiebrochures door aan collega’s.”

Wat moet nog veranderen op school?
“Niet alleen bij godsdienst of sociale wetenschappen moet homoseksualiteit aan bod komen. Ik wil een werkgroep opstarten rond geestelijke gezondheid en een algemeen beleid rond gendervariatie uitwerken. Holebi of hetero? Leerlingen begeleiden op zoek naar hun identiteit, dat kan iedereen.”

Welke tip geef je beginnende holebileerkrachten?
“Twijfel niet aan jezelf en antwoord eerlijk als leerlingen doordringende vragen stellen. Zo krijg je meer respect, want als je liegt, val je meteen door de mand. Voor goed onderwijs moet de relatie met je leerlingen goed zitten. Dat geldt zowel voor hetero’s als holebi’s.”

© 2011 – StampMedia/Lessius – Ann Jansen

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!