Nieuws, Cultuur, België -

También la Lluvia: geschiedenis is nooit definitief voorbij

De ‘conquista’ of Spanjes koloniale verleden in Latijns-Amerika blijft een omstreden thema. Was ze een zegen of een vloek, en voor wie dan wel? Tegen die achtergrond levert regisseur Icíar Bollaín met 'También la Lluvia' een aangrijpend drama af. De film resoneert op vele vlakken (menselijk, politiek, historisch) en laat zien dat de geschiedenis nooit definitief voorbij is.

vrijdag 8 april 2011 17:40
Spread the love

Scenarist Paul Laverty, bekend van zijn langdurige samenwerking met Ken Loach (‘The Wind That Shakes the Barley’, ‘Bread and Roses’, ‘Route Irish’), tekent met También la Lluvia voor zijn eerste volledig Spaanstalige productie.

Film-in-de-filmverhaal

Het is een film-in-de-filmverhaal over een Spaanse filmploeg die neerstrijkt in het Boliviaanse Cochabamba om er een historische prent te draaien over Christoffel Columbus en zijn contacten met de Indiaanse bevolking.

Dat Columbus eigenlijk landde op de Caribische eilanden en niet in het hoogland van de Andes, vormt voor de producent geen bezwaar. Hem interesseren vooral de werkomstandigheden en de beschikbaarheid van goedkope figuranten.

De idealistische regisseur wil de mythe rond de figuur van Columbus bijschaven, maar verwart een historisch juiste visie met egotripperij. Wanneer Daniel, de plaatselijke acteur die aan Indianenleider Hatuey gestalte geeft, zich actief inlaat met het protest tegen de privatisering van het drinkwater in Cochambamba, gaan de poppen aan het dansen.

Wateroorlog in Cochabamba

Het gegeven gaat terug op de guerra del agua (wateroorlog) in Cochabamba, begin 2000. Onder druk van de Wereldbank was daar kort voordien de drinkwatervoorziening geprivatiseerd, waarop een consortium onder leiding van de Amerikaanse multinational Bechtel de prijzen opdreef en zelfs het opvangen van regenwater verbood. (Vandaar de titel van de film, die ‘ook de regen’ betekent.)

Er rees protest bij de bevolking en tijdens de daaropvolgende rellen (inclusief uitroeping van de noodtoestand en militair machtsvertoon) kwamen zes personen om en vielen tientallen gewonden. Finaal werd de privatisering ongedaan gemaakt. Een en ander komt ook aan bod in de andersglobalistische documentaire ‘The Corporation’ (2003).

In het intelligente scenario van Laverty werken de verschillende verhaalniveaus voortdurend op elkaar in, wat zorgt voor een gelaagde vertelling met een ongemene spankracht. Naarmate de gemoederen verhit raken, krijgen de leden van de filmploeg almaar meer sympathie voor de protestvoerders.

Uitbuitende houding herhaalt zich

Maar tegelijk beseffen ze niet dat ze tegenover de meewerkende Indianen een gelijkaardige uitbuitende houding aannemen als die die ze hekelen in hun Columbusverhaal.

Zonder in een karikatuur te vervallen, schetst Laverty een complex netwerk van menselijke verhoudingen, waarbij verscheidene personages waarden belijden die ze vervolgens in de feiten met voeten treden. Dat het einde melodramatische trekjes heeft, doet geen afbreuk aan wat voorafgaat.

Filmregisseur Icíar Bollaín (‘Mataharis’, ‘Te doy mis ojos’) houdt alle verhaallijnen goed bij elkaar. De contrastrijke fotografie vangt de broeierige kleuren als een zinderend schouwspel op het scherp van de snee.

Het breedbeeldformaat blijkt een uitstekende keuze om recht te doen aan de tropische omgeving en de epische gebeurtenissen die er zich afspelen. Alberto Iglesias voorziet de film van een dreigende symfonische score die de heroïsche grandeur toch niet te dik aanzet.

De cast bestaat uit een mix van Spaanse topacteurs en Latijns-Amerikaans talent. Luis Tosar (‘Cell 211’) speelt als producent een van zijn schurken-met-een-hart. Karra Elejalde (‘Biutiful’) zet treffend een cynische oudere acteur neer.

Topprestatie van Boliviaan zonder acteerervaring

Gael García Bernal (‘Babel’) krijgt als regisseur Sebastián een minder uitgewerkt personage te vertolken. Juan Carlos Aduviri als Daniel/Hatuey is een verhaal apart. De jonge Boliviaan had nauwelijks acteerervaring en moest door een vriend overtuigd worden om deel te nemen aan de casting. Hij kreeg de rol en werd uiteindelijk zelfs genomineerd voor een Goya, het Spaanse equivalent van de Oscars. De film werd bedacht met 13 Goya-nominaties en verzilverde er drie.

drama / reg. Icíar Bollaín / sce. Paul Laverty / fot. Alex Catalán / mon. Ángel Hernández Zoido / muz. Alberto Iglesias / act. Luis Tosar (Costa), Gael García Bernal (Sebastián), Juan Carlos Aduviri (Daniel/Hatuey), Karra Elejalde (Antón/Columbus), Carlos Santos (Alberto/Bartolomé de las Casas) / pro. Juan Gordon / ES-FR-MX / 2010 / 104’ / dis. Imagine 

‘También la Lluvia’ was de slotfilm van het voorbije Cinema Novo Festival in Brugge. Vanaf deze week loopt de film in de bioscoop.

take down
the paywall
steun ons nu!