Samenleving, België, Stampmedia, Secundair onderwijs, Bissen, Blijven zitten, Leerlingen, Studeren, Vrijstelling -

Bissers krijgen vrijstellingen

Vanaf 1 september kunnen scholen in het secundair onderwijs vaker vrijstellingen toestaan aan leerlingen die moeten bissen. De vrijgekomen tijd kunnen ze gebruiken om zich te verdiepen in andere onderdelen of om waar nodig hun kennis bij te spijkeren. Op die manier moeten jongeren meer gemotiveerd zijn om te leren.

donderdag 19 augustus 2010 11:45

“In om het even welk leerjaar of opleiding kunnen leerlingen vanaf dit schooljaar vrijstellingen krijgen van lesonderdelen, indien ze daarvoor al eerder geslaagd waren in het secundair onderwijs”, zegt Rina Rabau, adjunct-woordvoerster van Vlaams minister van Onderwijs Pascal Smet.

Het is de toelatingsklassenraad die, in samenspraak met de delibererende klassenraad van het voorgaande schooljaar, beslist of een leerling al dan niet een vrijstelling krijgt.

In het verleden kregen leerlingen enkel vrijstellingen wanneer ze een bijkomend getuigschrift of diploma wilden halen. Daar komt nu dus verandering in. Wel benadrukt Rabau dat de hervorming nog in haar kinderschoenen staat.

Een alternatief lesprogramma moet de vrijgekomen tijd efficiënt opvullen, zodat de leermotivatie van de zittenblijver verhoogt.

“Door te focussen op programmaonderdelen die nieuw zijn of nog bijsturing nodig hebben, blijft de belangstelling van de leerling gewekt en kunnen tekorten weggewerkt worden”, gaat Rabau verder. “Dit is essentieel voor een optimale studieloopbaan.”

Leerstof onderhouden

Martine Clement, al jaren leerkracht Frans in het Leonardo Lyceum Pestalozzi te Antwerpen, stelt zich vragen bij het systeem: “Een overzitter een jaar lang vrijstellen van een bepaald vak of zelfs meerdere vakken lijkt me geen goed idee.”

“Stel dat iemand wordt vrijgesteld van een taalvak: hoe moet die leerling dan aanpikken tijdens het volgende schooljaar? Zulke leerstof moet je onderhouden door oefeningen en toetsen te maken en vooral de taal te blijven spreken. Dat kan natuurlijk wel op een andere manier dan door de lessen opnieuw te volgen, maar hoe gaat men dat in de praktijk verwezenlijken?”

De geldkraan

Hoe de vrijgekomen tijd van de vrijgestelde leerling wordt ingevuld en wie voor de begeleiding zorgt, behoort tot de autonomie van de school en juist daar wringt het schoentje, volgens Clement:

“Leerlingen op zo’n intensieve manier begeleiden, daar hebben scholen extra uren voor nodig. Die extra uren kosten geld en de laatste tijd snoeit men alleen maar in het onderwijs. Vaak wordt een nieuwe maatregel in de beginfase wel gefinancierd, maar nadien draaien ze de geldkraan weer toe en dan zijn we opnieuw bij af.”

Is blijven zitten wel zo slecht?

“Ik weet dat statistieken het tegenovergestelde uitwijzen, maar in veel gevallen heb ik blijven zitten als een succes ervaren’, gaat Martine Clement verder.

“Tegenwoordig zijn zittenblijvers leerlingen met problemen voor verschillende vakken. Door hun jaar opnieuw te doen krijgen ze een kans om hun sterke punten nog meer in de verf te zetten en hun zwakke punten te verbeteren. Daar kunnen ze heel wat zelfvertrouwen uit putten. Misschien is dat anders in andere onderwijsvormen dan ASO”, vervolgt Clement.

Quirina De Prijcker (19) beaamt. Zij deed het zesde middelbaar opnieuw omwille van persoonlijke redenen. “Ik heb zelden tekorten gehad en haalde vorig schooljaar bijna altijd het maximum van de punten”, vertelt ze.

“Goed om opnieuw zekerder te worden van mezelf, maar langs de andere kant stak ik veel energie in opdrachten en taken, die ik al een keer maakte. Die tijd had ik misschien wel liever besteed aan de voorbereiding van mijn ingangsexamen geneeskunde.”

© 2010 – StampMedia – Marjolein Lambrechts

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!