WILLEM ELSSCHOT: HET HUWELIJK

Toen hij bespeurde hoe de nevel van de tijd
in d'ogen van zijn vrouw de vonken uit kwam doven,
haar wangen had verweerd, haar voorhoofd had doorkloven
toen wendde hij zich af en vrat zich op van spijt.

Hij vloekte en ging te keer en trok zich bij de baard
en mat haar met de blik, maar kon niet meer begeren,
hij zag de grootse zonde in duivelsplicht verkeren
en hoe zij tot hem opkeek als een stervend paard.

Maar sterven deed zij niet, al zoog zijn helse mond
het merg uit haar gebeente, dat haar toch bleef dragen.
Zij dorst niet spreken meer, niet vragen of niet klagen,
en rilde waar zij stond, maar leefde en bleef gezond.

Hij dacht: ik sla haar dood en steek het huis in brand.
Ik moet de schimmel van mijn stramme voeten wassen
en rennen door het vuur en door het water plassen
tot bij een ander lief in enig ander land.

Maar doodslaan deed hij niet, want tussen droom en daad
staan wetten in de weg en praktische bezwaren,
en ook weemoedigheid, die niemand kan verklaren,
en die des avonds komt, wanneer men slapen gaat.

Zo gingen jaren heen. De kindren werden groot
en zagen dat de man die zij hun vader heetten,
bewegingsloos en zwijgend bij het vuur gezeten,
een godvergeten en vervaarlijke aanblik bood.

[bron: http://www.let.rug.nl/vannoord/huwelijk.html]
Cultuur, Antwerpen, Lokaal, Antwerpen, Elsschot -

Openingsfestival Stad van Elsschot

zondag 30 mei 2010 04:14

Antwerpen. –  Het literair en cultureel stadsfestival ‘De Stad van Elsschot’ viert de schrijver Willem Elsschot die in zijn leven en werk sterk gebonden was met deze stad.

Het festival omvat tentoonstellingen, wandelingen, rondleidingen, theater, muziek en film. Zaterdag vond in de salle des pas perdus van het nieuwe Justitiepaleis de opening plaats, in de vorm van een gouden uitvaart, waarbij de bijdragen van de opeenvolgende gasten haast naadloos ineenvloeiden.

De leidraad daarbij was het gedicht ‘Huwelijk’ van Elsschot.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!