Foto Monique Braam

 

Nieuws, Economie, Samenleving, België -

Aan zet voor een solidaire toekomst

In Mol zijn meer dan 600 afgevaardigden verzameld van LBC-NVK, met 315.000 leden de grootste vakbondscentrale in Vlaanderen. Ze zijn bijeen voor hun vierjaarlijks congres. Hun programma is goed gevuld: een economie op mensenmaat, de rol van de overheid, vakbondswerk als actiewerk. Het is volgens hen allemaal hard nodig voor wie een solidaire toekomst vorm wil geven.

woensdag 24 maart 2010 14:53

Bij de aftrap krijgen nog meer onderwerpen aandacht. Voorzitter Robert Schuermans: “Verjonging is belangrijk. We moeten de toekomst van de vakbeweging veilig stellen in tijden dat vakbondswerk niet vanzelfsprekend is.” Waarop de jongeren in de zaal zich laten horen.
“En we zijn nog te veel een mannenbastion.” Waarop de vrouwen te horen zijn.

Volgt een overzicht van de voorbije vier jaren. Niet altijd makkelijke jaren. Carrefour bijvoorbeeld wil de lonen omlaag, en valt zelfs het stakingsrecht aan. Inbev besliste tot een lockout van de werknemers. Dat was niet meer gebeurd sinds de jaren zeventig van vorige eeuw. En dan de financiële en economische crisis, uiteindelijk betaald door de werkende mensen.

Werk, maatschappelijke zekerheid en rechtvaardige fiscaliteit, het blijven speerpunten waar de vakbonden voor opkomen. In eigen land, en ook Europees en mondiaal, bijvoorbeeld via het Europees en het Wereld Sociaal Forum.

Adjunct-algemeen secretaris Marijke Persoone windt er geen doekjes om: “Wat krijgen we te horen van zogenaamde arbeidsspecialisten en werkgevers? Ontslag is goed voor u, dat is modern. Wel, de strijd voor werkgelegenheid is niet ouderwets. Waarom trouwens spreken zij alleen over afbraak, waarom horen we ze nooit over het creëren van werk?”

En ze kijkt resoluut naar de toekomst: “We hebben een andere economie nodig voor waardig werk. De staten hebben de banken gered, en als dank maken de banken de landen ziek. Wie heeft de crisis veroorzaakt? En wie zal ze moeten betalen? Wat wij willen, is een economie op mensenmaat. De groene economie die wij willen komt niet vanzelf, de overheden hebben een zware verantwoordelijkheid om dat te realiseren.”

Het is de beurt aan algemeen secretaris Ferre Wyckmans, die allesbehalve opgezet is met de voortdurende aantastingen van de werknemersrechten: “Van zodra de persvrijheid in het gedrang komt, steigeren de media. Terecht. Maar vakbondswerk onmogelijk willen maken – zoals een aantal werkgevers nastreven – is een overtreffende trap van aantasting van de vrije meningsuiting. Hoe komt het dan dat wij deze boodschap niet verkocht krijgen in de media?”
En hij besluit: “Ons eigen belang verdedigen is niet vies. Want het is het belang verdedigen eigen aan werknemers van overal, van hier en elders.”

Gastspreker Dirk Barrez argumenteert dat zowel vroeger als vandaag de meest succesrijke sociale bewegingen diegene zijn met een economische poot: “Om de veelzijdige crisis aan te pakken die ons treft, zijn sterke drieledige sociale bewegingen nodig. Daartoe moeten ze dringend opnieuw veel meer economisch actief te zijn. Hun sterkte steunt namelijk op drie poten: allereerst, een sterke vakbond zijn, daarnaast evenzeer een maatschappelijke beweging die zwaar weegt op de politiek, en ten derde zelf vorm geven aan een andere economie via de opbouw van allerlei coöperatieve bedrijven, van een eigen coöperatieve bank tot lokale producenten van hernieuwbare energie en nog veel meer.”

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!