Bent u al steungever van DeWereldMorgen.be?

In september lanceerden we een noodcampagne omdat we dreigden dit jaar niet rond te komen. Jullie massale reacties waren hartverwarmend en moedigden ons aan om door te gaan. We haalden zo'n 22.000 euro op en kregen er heel wat steungevers bij die maandelijks aan ons storten.

Daarmee zijn we helaas niet definitief uit de rode cijfers. Eén derde van onze inkomsten komt van subsidies en die staan onder druk. Een ander derde komt van partnerorganisaties uit het brede middenveld, en bijna allemaal moeten ook zij besparen. Onze hoop is dus op onze lezers gevestigd. Maandelijks zijn dat 300.000 mensen en van hen stort 1% een bijdrage.

Wij hebben geen hartverscheurende beelden om onze campagne kracht bij te zetten. Onze belangrijkste kost is namelijk de loonkost. De wereldhonger kunnen we niet oplossen en ook de zeehondjes gaan we niet redden. Wel beloven we met jullie steun ons uiterste best te doen om maatschappelijk relevant nieuws te brengen vanuit een progressief, sociaal en ecologisch standpunt.

Onze maandelijkse loonkost bedraagt afgerond 22.000 euro (netto verdient een voltijdse kracht bij ons een bescheiden 1500 euro per maand). Help je mee om onze job te vrijwaren om zo DeWereldMorgen in de ether te houden?

Steun via paypal

Steun via homebanking

Geef een permanente opdracht ten gunste van DeWereldMorgen.be
op nummer BE20 5230 4277 5156 (BIC: TRIOBEBB)
met vermelding "steun DeWereldMorgen.be"

Giften vanaf 40€ per jaar zijn fiscaal aftrekbaar.

about
Toon menu

Brusselen voor fietsers

woensdag 4 juli 2012

BRUSSEL - Brussel is schijnbaar niet bedoeld voor fietsers. Het claxonneren typeert het achtergrondgeluid van het alledaagse leven in de stad. Koning auto controleert de stad. En files maken de stad waterdicht.

Maar als je dichterbij komt, kan je tussen de rijen auto's een glimp opvangen van mechanische wielen. En wanneer de uitlaatgassen oplossen, kan je zelfs fietsers voorbij zien komen, gebogen over hun stuur, snel en geconcentreerd.

Zijn dat niet die enkele overtuigden, behorende tot de harde kern? Zijn zij niet allen atleten met een geheime doodwens? Wie bestuurt die fietsen? En wat heeft Brussel te bieden aan tweewielers?

Dit is een kijk in het leven van verschillende mensen met een passie voor fietsen. Zij houden zoveel van hun fiets vanwege hun werk, de politiek, het lobbyen, het repareren, of gewoon al voor het alledaagse transport. De fiets blijkt beloftevoller voor Brussel dan een eerste indruk verraadt.

reageer

Eén reactie

  • door johann aschenbach op woensdag 4 juli 2012

    Een doodswens koester ik niet nee, maar soms denk ik bij mezelf toch: "jongen, waar ben je in vredesnaam mee bezig?" Vooral wanneer ik me met mijn tweewieler op een tweevaksbaan bevind. Er zijn trouwens weken waarin ik effectief de fiets op stal laat staan wegens net iets teveel degoutante verkeerssituaties te hebben beleefd en me richt tot de diensten van de MIVB. Tot ik me dan weer begin te ergeren aan de tijd die ik daarmee verlies. De enige manier om een beetje vlot door Brussel te komen is de fiets, zoveel is voor mij intussen duidelijk.

    Fijne reportage trouwens. Van die 'fietsende kruideniers' kende ik het bestaan nog niet. Hun 'voertuig' ziet er wel uit als een knutselproject... en dat zal het wellicht ook zijn. Meer van dat!

Lees alle reacties