Bij DeWereldMorgen.be schrijven we niet voor de clicks.

We maken media voor een betere wereld.

Samen met vele vrijwilligers en burgerjournalisten.

Om dit te blijven doen hebben we uw steun meer dan nodig!

Steun onafhankelijke media!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu

Benjamin wil priester worden

vrijdag 1 juni 2012

Schandalen en ongelukkige uitspraken zorgden ervoor dat het imago van de rooms-katholieke kerk volledig de dieperik in stortte.
Kerken lopen leeg – allesbehalve een nieuw verschijnsel – en mensen kunnen zich nog nauwelijks inbeelden waarom iemand nu nog priester zou worden.
We spraken met een witte raaf: Benjamin Luyckx, 25 jaar, en geroepen door God.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

9 reacties

  • door Paragnost Eric Naeyaert op vrijdag 1 juni 2012

    Goed initiatief van Benjamin, maar hopelijk mondt zijn filosofie niet uit in enkel een droom. Een bijscholingscursus in moraal, asielomgang en -opvang, de hedendaagse jeugd en drugs, kansarmoede, sexualiteitsbeleving en celibaat, enz. zou al een hele stap vooruit zijn om de droom niet te zien uiteenspatten in een illusie, maar om op een realistische en correcte wijze om te gaan met de huidige problematieken. Dan pas kan de kerk haar taak met vertrouwen oppakken en hoeft ze zich niet meer te schamen voor wat is gebeurd.

  • door Steven Haerens op vrijdag 1 juni 2012

    Kan iemand Benjamin en zijn medecelibatairen even uitleggen dat er naast het huisje-tuintje-kindjeverhaal en het 'huwelijk met God' ook nog een - verkieslijkere - 'derde' weg bestaat, de weg van de 'promiscue zwerver', die Koen Calliauw, ikzelf, en nog vele anderen bewandelen?

    En kan iemand hen erop attent maken dat het nog nobeler is om goed te doen voor de gemeenschap, louter omdat je de behoefte voelt het goede te doen, dan goed te doen omdat je gelooft dat een 'God' dat van je vraagt?

    En wil iemand hen, ten slotte, diets maken dat 'goed doen' slechts de helft van het werk is, aangezien je om 'goed te doen' ook de 'haves', de onderdrukkers, in hun kloten moet stampen - wat behoorlijk pijn kan doen? Dat we niet enkel moeten zalven, maar ook al eens keihard moeten slaan, in plaats van 'onze andere wang te tonen'?

    Dat wilde ik even kwijt. Of, in het jargon: 'dat wilde ik even aanreiken', 'daarmee kunnen we aan de slag', 'laat ons daarmee samen een stukje op weg gaan'. Toedeloe!

  • door Bram Bentein op zaterdag 2 juni 2012

    Ik begrijp dat het voor vele mensen geen evidente keuze zou zijn, omdat het priesterschap in de katholieke kerk nu eenmaal onlosmakelijk verbonden is met het celibaat. In mijn opinie zou de drempel veel lager liggen moest men hier niet zo moeilijk over doen. Veel jongeren zien hun toekomst zoals Benjamin die zag op zijn achttiende: trouwen, kinderen krijgen, een huis bouwen of kopen en oud worden met hun partner. Het — verplichte celibataire — priesterschap is dan wel een heel drastische ommekeer.

  • door Bernard Claeys op zaterdag 2 juni 2012

    Geroepen door God?..... op zijn hoofd gevallen ja.... Graag bandopnames van die roepende God!

  • door Johan Leman op zondag 3 juni 2012

    ik was verrast om dit filmpje te zien op DWM. Toeval. Drie bedenkingen. Beste Benjamin, je zal met drie zaken moeten klaarkomen wil je het volhouden, denk ik.... en voor het overige spreek ik er me echt niet over uit. Iedereen moet kiezen wat hij liefheeft en liefhebben wat hij kiest... Maar... 1. Quid celibaat? Niet evident, hoor... 2. Quid het dalend intellectueel niveau, althans in Vlaanderen, vandaag, van je collega's en je omgeving? Is er hoop op beterschap? Ik hoop het voor u. 3. Quid de manier waarom het 'instituut' Kerk vaak functioneert? Niet opbeurend om zien, hoor... En ook hier: komt er beterschap? Ik weet het niet... Voor de rest, trek je sommige reacties van anti's niet aan... Ze zijn typisch voor een Vlaanderen dat jaren na andere contreien in de omgeving nog christelijk was zoals in de tijd van de Middeleeuwen (- ik herinner me mijn collegetijd, waar ik me kaport ergerde aan het akritische van de meeste van mijn leeftijdsgenoten), en dat vandaag, jaren na andere landen, met anti-kerkelijke frustraties blijft rondzeulen waar men in de meeste omringende landen ook al enige tijd mee klaar is. Succes, je stapt in een keuze... Ik weet echt niet of het de goede is. Maar je durft tenminste te kiezen en je lijkt dan nog niet dom ook....

  • door Van der Meeren Marc op zondag 3 juni 2012

    Beste redactie, Dit is geen wonder ! De komende decennia gaan wij een sterke stijging meemaken van roepingen. Wanneer mensen zich bewust gaan distantiëren van het materiële, gaat het geestelijke meer ruimte krijgen. Bij jongeren zal dit op termijn heel sterk aanwezig zijn. Zij hebben toch niets te verliezen. Onze volwassen generatie hangt enorm vast aan de vorm waarin we leven. Wat zou mijn buur zeggen als mijn tuintje niet zo mooi ligt als het zijne? Wat zou mijn buur niet zeggen als ik kies om door het leven te gaan zonder auto? De nieuwe generatie zal zich daar minder zorgen om maken, met als gevolg dat zij meer tijd gaan maken om zichzelf en het mooie in de wereld te ontdekken. Door deze verschuiving in wereldbeeld zullen wij allen anders gaan leven. Wij moeten dit proces wel de tijd geven. Indien wij (en dat ligt in de aard van de mens) de zaak willen forceren, gaan wij de spontaniteit van het gebeuren en daarmee ook de diepgang missen. DE WERELD MORGEN wordt mooi op één voorwaarde, dat wij allen hetzelfde geloof koesteren in de toekomst. Hiervoor moeten wij dit geloof uitdragen van mens tot mens, van oudere tot jongere, van leidinggevende tot uitvoerende. Ons geloof zal zijn basis verleggen van een fundamentalistisch denken naar een meer universele denkpiste waar mensen ongeacht hun voorgeloof zich gaan verbonden voelen met hetzelfde AL. DE WERELD MORGEN wordt te klein om zich los te maken van een universeel denkbeeld en zich vast te pinnen in een oud geloof. Onze communicatiemiddelen zijn in deze zin een zegen. Het besef dat, een maatschappij die enkel gebaseerd is op winstbejag zijn eigen graf graaft, moeten wij uitdragen naar alle hoeken van de wereld. Er zijn reeds staten waar men in het besef leeft dat geluk meer betekend dan rijkdom. Bhutan is daar een mooi voorbeeld van. Deze "crisis" houdt zoveel mogelijkheden open op alle vlakken. Jonge mensen staan voor een grote uitdaging. Het zal niet zijn zoals in de jaren zestig, waar men zich afzette tegen het systeem uit ideologisch standpunt. Wat nu gebeurt, gebeurt uit noodzaak ! Deze generatie gaat zichzelf niet verliezen in wat zij contesteren. Deze generatie zal op staan,ook spiritueel-religieus. Hopelijk geven wij, de verstokte generatie, hen de tijd en het krediet om het beter te doen dan wij. Wat betreft een roeping, het priesterschap en het celibaat. Er zijn zovele vrijwilligers in een geloofsgemeenschap die ook geroepen zijn en die het celibaat niet beleven. Er zijn zo veel vrijwilligers in een geloofsgemeenschap die ongevraagd het celibaat beleven. Er zijn zoveel priester en geestelijken die geroepen zijn en die het celibaat vol houden. Er zijn ook geestelijken die dit niet volhouden. Hen veroordelen is incorrect. Wat voor een leek een zonde is( vb. overspel) die hem er op wijst dat hij niet de eerste steen mag gooien, zo kan ook een geestelijke geïnspireerd worden door zijn menselijke tekortkomingen. Nederigheid kan je niet waar maken als je perfect bent. De intentie om iets te volbrengen moet steeds aanwezig zijn. Hier uit volgt dat ook het besef van zonde niet mag verloederen. Hieromtrent hebben wij 2000 jaar terug een mooie boodschap mee gekregen. Als je je bewust blijft van je zonde, dan blijf je nederig, dan geloof je ook in de zwakheid van de anderen en kan je hen dat ook vergeven. UW GELOOF HEEFT U GERED ! UW ZONDEN ZIJN U VERGEVEN !

    • door Steven Haerens op zondag 3 juni 2012

      'Deze generatie zal opstaan", zeg je, maar toch moeten we "nederig blijven". Vreemde combinatie. Ik ben niet nederig. Ik werp me niet ter aarde, voor God noch voor zijn zelfverklaarde plaatsvervangers op aarde. Ik sta op, inderdaad. Maar mijn 'geloof', if any, hoeft me niet te redden. Ik red mezelf wel. En ik hoef geen vergeving voor mijn 'zonden'. Ik WENTEL ME in zondigheid. Lekker, hoor!

  • door Ben Van de Walle op maandag 4 juni 2012

    Benjamin,

    mijn gayradar zegt me : duidelijk homojongen die niet weet dat je ook een gelukkig leven kunt leiden zonder het toneelstukje dat je nu opvoert. Duizenden mannen, bang van hun eigen seksualiteit, zijn je voor gegaan. Met alle gevolgen vandien. Hopelijk heb je ooit de sterkte om jezelf te zijn.

    • door TC op maandag 4 juni 2012

      Die gay-radar vind ik een beetje link, ook al kan het waar zijn. Wat sommige mensen hier ontgaat (afgaand op de reacties) is dat je je "ware aard" ook in spiritueel opzicht kan zoeken. Elk zijn zoektocht, elk zijn eigen-zinnig-heid! Een toneelstukje? Misschien wel. Maar heeft de psychologie ons niet geleerd dat de ontdekking dat je kunt liegen -en dat er geheimen zijn- fundamenteel is voor de vorming van je persoonlijkheid. Worstelt Benjamin met zichzelf (zoals hijzelf trouwens toegeeft)? Dat zeker, maar uit de reacties hier blijkt dat anderen lustig meeworstelen en zich "geroepen" voelen (oeps) om dit luidkeels bekend te maken...

    Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties