vrijdag 18 juni 2010

Nog steeds 3000 asielzoekers op straat

You are missing some Flash content that should appear here! Perhaps your browser cannot display it, or maybe it did not initialize correctly.

Sinds 2009 organiseert Vluchtelingenwerk Vlaanderen en Ciré een soeppunt waar asielzoekers terecht kunnen voor een kom soep en informatie. De laatste tijd komen er veel meer nieuwkomers langs dan gewoonlijk. Oorzaak is de opvangcrisis die ervoor zorgt dat er zo'n 3000 asielzoekers op straat leven, onder hen ook gezinnen met kinderen.

Asielzoekers die zich aanmelden bij Fedasil krijgen te horen dat de materiële opvang vol zit en er voor hen geen plaats meer is. Deze mensen komen op straat terecht en slapen in stations, metro's en parkings. Van bed-bad-brood-begeleiding, die sinds de Opvangwet de vroegere financiële steun vervangt, is voor deze asielzoekers gewoon geen sprake. ‘En dit ondanks het feit dat er dagelijks niet meer asielaanvragen zijn dan normaal,’ zegt Els Keytsman, directeur van Vluchtelingenwerk.

Vluchtelingenwerk Vlaanderen zoekt nog vrijwilligers die zich minstens twee middagen in de week in willen zetten voor de maaltijdbedeling of om de asielzoekers bondig te informeren over de asielprocedure en de opvangmogelijkheden. 

Meer informatie vind je op: http://www.vluchtelingenwerk.be/projecten/sia.php

 

 

Reageer

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.

Reacties

soepbedeling

soepbedeling voor asielzoekers

we weten het: ze komen
van een andere wereld
in hun hoofd wordt nog
geschoten, hun lonen
bedroegen een dollar per dag

gul zullen we hen onthalen
op warme kartonnen dozen
om gezellig weg te dromen
wanneer het waakzame straatlicht
doordringt in portiek en portalen

we weten het: ze komen
gretig naar onze soepbedeling
ze vormen een rij waar je
geen einde aan ziet

zelfs al bouwen we een toren
waar scherpschutters waken
met ogen die in het donker
verscholen lichamen ontwaren;
zelfs al verscheuren we
al hun papieren: dan nog
zal het gebeuren, dit ongedierte
heeft genoeg aan een kier

en zie de schande: hun lompen
ontsieren onze stralende winkelstraat
hoe brutaal hun uitgestoken hand
hoe goor en gortig hun kartonnen dozen

schooiers zijn het, schaamtelozen
die etalages bederven: op de duur
hoor je ook de schoten in hun hoofd,
het instorten van brandende daken

we noemen hen gelukzoekers
alsof dit woord een brandmerk is,
de ratel van een melaatse -
en gretig als vliegen komen ze
naar een soepbedeling, een kom
slurpen en smullen, het kost ons
zowaar een dollar per dag

maar geef toe: bij ons wordt
alleen door ogen geschoten
en een doorweekte doos is geen
dak dat instort en brandt

een kommetje soep in ruil voor goud en petroleum

we weten het :
ze kwamen van een andere wereld
onder de mom van ontdekking en religie
meerden aan met boten vol goede bedoelingen
heerszucht in het vaandel

gul werden ze onthaald, verbijsterd ook,
in een wereld waar natuurlijk leven rijk was
en elke nieuwigheid een wonder
werd naieviteit beloond met slavernij

ze ontdekten snel de onmetelijke rijkdom van de bodem
de kracht van een volk
en scheurden met meedogenloze bedoelingen
volkeren af van hun oorsprong
dropten hen waar rijk enkel rijker werd

we weten het :
ze vormden snel een rij - eindeloos
hun voetend marcherend in naief bloed
hun handen vol macht
hun lijven vet van zelfbedruiping

en zie de schande nu ;
het straatsbeeld geschonden door wapens en gewapenden voor gebroken etalages en brandende daken
hoe brutaal hun hebberigheid
hoe beestig hun denken

ze noemden zichzelf gelukzoekers
al was bedrog hun brandmerk
het geritsel van dikke portefeuilles hun nieuwste aria.
Gretig als vliegen storten ze zich in de onderaardse rijkdom
zich voortplantend als luizen op een dure pels
slurpend en smakkend op de vooruitgang

een paar gelukkigen overleefden op het bloed van hun broeders
ontheemden trokken naar die andere wereld om de regels van het spel te leren kennen
worden er beschimpt en verguisd
krijgen er een kommetje soep in ruil voor goud en petroleum
of, na een dansje met de westerse horlepiep,
een papiertje dat ten alle tijden verscheurd kan worden

zelfs al bouwen we torens
waar zedeprekers met scherpe ogen waken
zullen we in het donker altijd zoekenden ontwaren
die proberen het wankele evenwicht te bewaren
onder doodsbedreiging.

wanneer zullen we ontwaken ?
als licht, lucht en water herinnering geworden zijn,
en de ritselende portefeuille ons geschiedenisboek...?

Nieuwsbrief

Meer opties