Burgerjournalistiek, powered by DeWereldMorgen.be

Leo De Ley

Bio

Leo (° Jezus-Eik, 14 juni 1951) publiceerde zijn eerste journalistiek werk al op erg jonge leeftijd. Hij begon als stadsverslaggever bij De Volksgazet. Later kwam hij via het toenmalige Handelsblad, het economische zusterblad van De Standaard, in contact met Jan Merkx, de grote baas van Perexma, die hem in de weekbladpers van de groep lanceerde. Leo De Ley begon te werken voor De Zondagsvriend, het latere Zie-Magazine en TV-Expres. Na het faillissement van De Standaardgroep werd hij een veel gevraagde freelancer. Hij maakte reportages en interviews in opdracht van de weekbladen Ons Land, Panorama, Knack-Magazine, Trends-Magazine en de dagbladen Het Belang van Limburg en De Morgen. Hij bleef tevens voor de weekbladen van de Standaardgroep schrijven die werd heropgericht als de Vlaamse Uitgeversmaatschappij. Hij publiceerde journalistiek werk in het Waalse zakenblad Impact en in een hele reeks weekbladen die inmiddels van de markt zijn verdwenen, zoals De Vlaamse Elzevier, De Brusselse, Post, De Vlaamse Gekkenkrant en Vlaanderen Morgen. Leo was ook enkele jaren redactiesecretaris en redacteur voor het eigenzinnige weekblad De Nieuwe en schreef in die periode teksten voor radio en televisie. Hij beëindigde uiteindelijk zijn professionele carrière als beroepsjournalist bij De Financieel Economische Tijd. Sindsdien is hij actief als ghostwriter en recensent en blijft hij journalistiek werk leveren voor diverse publicaties.

Werkgebied

Algemene verslaggeving

Niet zo verwonderlijk is dat omdat Coleman gelooft dat muziek als een vorm van vibratie en energie een holistisch onderdeel van het hele vibrerende spectrum uitmaakt. Hij is ervan overtuigd dat toonkunst exoterische en esoterische vormen heeft en daarom helend op het gemoed kan inwerken. Mentor ...

En zo kwam Park den Brandt terug in de normale modus zoals het van oudsher altijd is geweest. Want wat dit jazzfestival nog steeds zo uniek maakt is dat je hier veilig en onbekommerd kan ronddwalen met een écht glas in de hand en waar je ongestoord een picnicplaid kan spreiden om te genieten van ...

Taxiwars met Tom Barman bracht tegen de verwachtingen in een rustige sound maar Kamasi Washington kreeg het publiek gezwind aan het dansen. Anciens Een probleem was dit niet. Want voor de eerste keer in de geschiedenis van Jazz Middelheim werden er geen stoelen in de festivaltent geplaatst. Een...

Load More