about
Toon menu

Al Ikram, de warmste plek van Antwerpen

maandag 24 december 2012
Al Ikram is een organisatie uit Borgerhout die ten strijde trekt tegen armoede. Voor die vrijwillige inzet werd Al Ikram bekroond met een Diwan Award, de prijs van de Marokkaans-Belgische gemeenschap. Wij gingen een namiddagje in hun piepkleine kantoor zitten en raakten ontroerd door zoveel inzet.

Farida Zarioh onthaalt me met koffie en koekjes. “Ik zal even mijn baas verwittigen dat je er bent. Allez, Nordin is niet echt mijn baas. Drie maanden geleden wandelde ik hier binnen om vrijwilligerswerk te doen en sindsdien zit ik hier bijna elke dag. De sfeer is hier goed en ik ben blij dat ik iets kan betekenen.”

Tien minuten later komt coördinator Nordin Cherkaoui er aan. Hij steekt meteen van wal. “Wij doen zoveel meer dan voedselbedeling, maar veel mensen weten dat niet. Op een nieuwe locatie willen we cursussen Nederlandse taal aanbieden. In samenwerking met Shelter 68 en De Biekorf vangen we dit jaar ook weer daklozen op. We hebben nu plaats voor 120 mensen. Veel te weinig nog.”

Iedereen kan een euro missen

Nordin Cherkaoui staat nooit stil. Zelfs tijdens ons gesprek blijft hij rondlopen, ontvangt hij mensen en beantwoordt hij de telefoon. We zitten in het volgestouwde kantoortje van Al Ikram. Op de bureau staat een bus waarop 'Project 2013' geprint werd. “Het is heel simpel. Iedereen kan een euro missen. Als alle mensen die hier binnenlopen een euro geven, hopen we binnen een jaar 2013 euro te hebben. Onze vrijwilligers gaan langs bij hun familie en vrienden om een euro te vragen”, vertelt Farida.

Ik doe ook snel een euro in het potje en vraag hoeveel gezinnen op Al Ikram beroep doen. Nordin loopt naar de kast en laat mij alle mappen zien. “Dit zijn ongeveer 350 gezinnen, maar dan tel ik deze map nog niet mee.” Hij haalt een map tevoorschijn waarin brieven zitten van verschillende organisaties die hulpbehoevende personen doorsturen naar Al Ikram. Kind en Gezin, PSC, CAW, Stad Antwerpen, JAC en nog vele anderen, als ze zelf geen raad meer weten, duwen ze de mensen gewoon het adres van Al Ikram in de hand.

Nordin: “Ik blijf het een samenwerking noemen, want ik vind het goed wat deze organisaties doen, maar soms vraag ik me af waar de samenwerking precies in zit, als deze organisaties alleen maar mensen naar ons doorsturen en het voor de rest daar bij laten.”

Volgens Farida is Nordin sinds 2005 geen dag gestopt met werken voor Al Ikram. Hij stampte de organisatie uit de grond met vrienden uit Borgerhout. Sinds 2 jaar krijgt hij hulp van zijn vrouw en sinds ongeveer een jaar zijn er ook vrijwilligers.

“Op maandag, dinsdag en woendag komen de vrouwen. Maandag doen we voedselbedeling, dinsdag sociale hulp, woensdag verdelen we kleding en op donderdag en vrijdag geven we hulp bij dossiers en afspraken. Soms zijn we in de avond ook nog open, omdat er nog weleens schaamte heerst en sommige mensen liever hulp vragen als niet de hele buurt hen kan zien”, zegt Farida.

Er stopt een busje met een aanhangwagen. Overgebleven fruit en groente van de markt wordt naar Al Ikram gebracht. Ik help de tomaten en sla naar binnen te brengen. Nordin heeft het moeilijk om toe te kijken. Hij is pas geopereerd aan zijn rug en mag niks tillen. “Normaal doe ik alles zelf, maar nu mag het niet. Eigenlijk doe ik al te veel.”

Het gesprek komt op de bekendheid van Al Ikram. “Ik woon hier al jaren om de hoek, maar ik wist helemaal niet dat hier een organisatie zat”, vertelt Farida. Twee vrouwen die ook in de buurt wonen bevestigen dat. “Pas sinds de videoreportage (van de Antwerpse documentairemaker Mohammed Ihkan, nvdr) weten mensen wat jij hier allemaal doet. Je zou meer reclame moeten maken”, sommeren ze Nordin.

Maar Nordin haalt zijn schouders op. “De website wacht al jaren op een update. Maar ondertussen wachten de ziekenhuisbezoeken en crematies. Als een oude man met kanker geen bezoek krijgt in het ziekenhuis, ga ik zelf langs. Anders komt er helemaal niemand. Dat kan toch niet? Begrafenissen kunnen wel 4000 euro kosten. Vliegtuigticket inbegrepen. In dat soort noodgevallen stuur ik alle 7000 nummers in mijn telefoon een sms met de vraag of ze een bijdrage kunnen geven. Zo bereik ik snel veel mensen. Voor dingen als een website of reclame maken blijft er dan weinig tijd over.”

Een van de vrouwen vraagt me wanneer het nu precies kerstavond is. Ze gaan met kerst voedsel uitdelen in Antwerpen en in Brussel. Op 27 januari organiseren ze een nieuwe benefiet. Al Ikram is volledig afhankelijk van donoren en vrijwilligers. Voordat ik vertrek brengen we nog een tafel bij een gezin in de buurt. “Ze zijn volledig afhankelijk van onze steun. Alle meubels die daar staan komen van bij ons.”

We stappen binnen door een rolluik en staan meteen in de woonkamer. Het is er koud, er staat alleen een kleine verwarming. Nordin: “Ze hebben 5 kinderen, waaronder een zoon met een mentale handicap. Ze hebben bijna geen inkomen en betalen 510 euro voor deze woning.”

Denk eerst aan de buren

Ik kijk om me heen en ben geschokt. De woning bestaat alleen uit een benedenverdieping. Overal zitten er vochtplekken op de muren. De vader ziet mij kijken en gebaart me mee te komen naar de slaapkamer. Daar zit een nog veel grotere schimmelplek. “Hij is ziek geworden door deze woning”, zegt Nordin, “Ze wonen hier al 2 jaar”.

Weer buiten zie ik dat Farida tranen in haar ogen heeft. Ik moet ook even slikken. “Dit was de eerst keer dat ik op huisbezoek ging, maar ik weet niet of ik dit nog eens wil doen.” Nordin zegt dat je beter niet je medelijden kan laten zien aan mensen in nood. Daar help je ze niet mee. Het motto van Al Ikram is hier volledig op zijn plaats: 'Denk eerst aan je buren en dan pas aan de wereld'.

In Antwerpen leven 80.000 tot 100.000 mensen onder de armoedegrens. Dat is één op vijf Antwerpenaren. De coalitie die de komende zes jaar Antwerpen bestuurt, zal daar weinig aan veranderen. Nordin Cherkaoui antwoordt ontwijkend als het over politiek gaat. Hij heeft wel wat contacten met politici uit verschillende partijen. “Maar als je iets via de politiek wil veranderen, moet je vaak wachten en wachten.” Dus doen hij en de vrijwilligers het maar via Al Ikram. Zonder toeters en bellen, zonder megafoon en zonder camera's in de buurt brengen ze in die vele kille huiskamers een beetje warmte.

reacties

10 reacties

  • door nordin op maandag 24 december 2012

    bedankt voor je bezoek en je hulp was zeer aangenaam en je bent de eerste journalist die langs kwam en ineens de handen uit de mouwen stak en hielp hartelijk bedankt

    • door rikke op dinsdag 25 december 2012

      Norodin,

      jouw no nonsence aanpak spreekt aan. Tegelijk denk ik als vakbondsmilitant aan de laatste woorden van vermoorde mijnwerkersorganisatorJoe Hill aan z'n dochter; "don't morn, organise !" Ik ben geen fan van "Moeders voor Moeders", omdat zij enkel caritatief armoede bestrijden. Veralgemeend gesteld: vrouwen van dik verdiende mannen die kleren en eten uitdelen aan de mensen die niet aan de bak komen in het huidige onrechtvaardige economisch systeem waaruit zij hun welvaart putten. In de 19de eeuw, toen ook hier kinderen op hun 6de in de fabriek werkten om het gezinsinkomen wat op te krikken, deelden deze dames soep uit aan de fabriekspoort van hun echtgenotens Het is heel sympathiek een arme vis te geven. Het is nuttiger hem te leren vissen. Maar in een maatschappij waar de welvaart meer dan groot genoeg is om iedereen menswaardig te laten leven, maar waar gigantische, dikverdienende megabedrijven de oceaan leegvissen en financiële speculanten de maatschappij uitzuigen, is het naar mijn mening zinvoller die mensen te organiseren zodat ze hun politici dwingen de gigantische wereldwelvaart eerlijk te verdelen. Het komt heel sympathiek over een "overschotsalon" naar een kansarm "gezin" te brengen dat uit een mentaal achtergestelde jongen bestaat (de rest blinkt uit door afwezigheid), maar hoe moet die in al die verschillende zetels zitten? Ik vraag me bovendien af of wat de kringloopwinkel met dit soort zaken doet niet veel zinvoller is? Zij doen hetzelfde met dit soort meubels, tegen een eerder symbolische vergoeding, maar scheppen hiermee wel een ganse reeks banen voor mensen die anders niet aan de bak komen en soms doorstromen naar reguliere jobs. Het is goed je buren te willen helpen, maar enkel helpen veroorzaakt afhankelijkheid, doodt creativiteit en verstikt zelfredzaamheid. Ik begrijp ook je multicultureel argument niet goed. Multicultuur is immers meer dan wat verschillende nationaliteiten uit het Midden Oosten, Egypte en Noord Afrika. Ik zie in de reportage geen (in alfabetische volgorde) Afrikaanse, Aziatische, Belgische of Latino Ikram-vrijwilligers (om het bij die gemeenplaatsen te houden) die wel allemaal legio in Antwerpen aanwezig zijn. Niet dat er zoveel organisaties zijn die met dit pallet van vrijwilligers werken, maar als je je beroept op multiculturaliteit, kan je beter zorgen dat dit klopt.

      • door Ali op woensdag 26 december 2012

        Beste Rikke

        Zoals je in de reportage zag zijn ze bezig met cursussen Nederlands? of aas je op zwartwerk? wat dan ook vooral onder de etnische groepen zal zijn, waar Nederlands geen voet heeft.

        Multicultureel = meer dan één, niet? in dit geval zijn er bij Al Ikram Egyptenaren, Marokanen, Libanezen, Belgen actief vrijwillig aanwezig, maar laat je zelfs hierdoor niet misleiden, hun deuren staan open voor elke vrijwilliger, ongeacht hun huidstinten, maar het zijn niet de kleuren van de handen die belangrijk zijn, maar eerder de handen zelf.

        Je kan ook steeds eens binnenstappen in hun pandje, waar je de mensen zult zien die roeien met de riemen die ze hebben.. en advies mag je steeds richten naar Nordin, en je bent steeds welkom om de theoretische kant te vertalen nr de praktische, of beter, je kan als vrijwilliger opdagen en onze maatschappij mee een duw geven, want wij allen zijn verantwoordelijk voor een betere samenleving, steeds onze pijlen afschieten naar de politiekers is tijdsverspilling.

  • door Tania op maandag 24 december 2012

    Mijn buurt, mijn buren, ...

    Ik ben blij dat Borgerhout ook eens positief in het nieuws komt. De solidariteit die dit project uitstraalt is enorm. Succes!

  • door Radoveden op maandag 24 december 2012

    Proficiat voor dit tof iniatief in het Borgerhout waar ik lang geleden opgegroeid ben. Veel succes aan alle medewerkers van Al Ikram ! Hou de moed erin.

  • door Kun op dinsdag 25 december 2012

    is het dat wat politici hebben gewild door massaal regularisaties door de voeren. Zijn die mensen nu gelukkiger hier dan vanwaar ze komen en vooral : hebben ze hier enig perspectief gekregen. Dat is de vraag die politici zouden moeten bezighouden.

    Nu zijn deze mensen hier en moeten ze geholpen worden, dit kan helaas alleen structureel op termijn als aan de massale inwijkelingenstroom nu een halt wordt toegeroepen en we met z'n allen wat meer solidariteit zouden betonen voor de mensen die morgen en overmorgen met ons samenleven

    Stop dus de inwijkelingenstroom vanaf heden en help iedereen die er nu is om het beter te krijgen, dat is de enig mogelijke oplossing

  • door Corse op dinsdag 25 december 2012

    De gepamperde of geprivilegieerde klasse en rijkdom, analyse:

    http://www.youtube.com/watch?v=Q76lVjK6XHc

    Overal op onze planeet vinden we afgezonderde rijke getto’s terug waar zowel staatselite als elite uit de privé-sector zich bevinden, van rechters tot eigenaars en aandeelhouders van bedrijven en banken vinden we hier terug en ook de religie elite, het totalitaire systeem. Rijke zijn daardoor wereldvreemd en leven samen in clans, wereldvreemdheid is een product van een te lang verblijf in de eigen geisolerende leefwereld zodat enkel de eigen levensstijl als de “ware en enige” wordt gezien. In Vlaanderen zijn vooral de getto’s van de rijke gelegen in de gemeenten Schilde, Schotenhof, Koningshof, Brasschaat en Kapellen, tuinpercelen zijn hier van 3 tot 10 duizend m² met enorme villa’s ingeplant met 500 tot 1.000m² voorziene woonruimte, hier in deze rijke getto’s bij hun soortgenoten voelen rijke zich thuis, hier is iedereen rijk. Het monetair en productie systeem is de vader van alle corruptie en rijkdom. Voor hen functioneert het kapitalisme optimaal, maar het heeft echter geen sociale functie. Las Vegas en Dubai zijn de steden van de excessen van het kapitalisme en vrije markt. Las Vegas is de stad gecreëerd door de Joodse Cosa Nostra, het gevechtsinstinct om te overleven is hier niet noodzakelijk, hier is geen armoede, de armoede kwaal wordt hier niet begrepen en verafschuwd. Corruptie en rijkdom is het fundament voor armoede en de workingpoor, het totalitarisme. Het verdringingsmiddel voor armoede zijn rijke getto’s en jachthavens, hier kan men de rijkdom meten met de andere, hier voelt men de armoede niet, hier kan je de wroeging van de gestolen rijkdom van de samenleving verdringen en de eigen rijkdomdominantie botvieren. Rijke getto’s en jachthavens met de nodige kwaliteitsrestaurants daar rond vormen de bekrompen denkwereld van elite en jetset. Paradijzen worden door de natuur gecreëerd en niet door de mens, armoede is het negatieve gevolg van rijkdom en wordt enkel door de mens gecreëerd, de wet van oorzaak en gevolg. In de totale geschiedenis hebben “de gepamperde” de geprivilegieerde klasse (elite) met hun roze brillen en gouden kooien de armoede nooit gezien en ontkenden steeds het bestaan ervan. Deze armen en workingpoor passen niet in hun kader, voor hen zijn het derderangsburgers, de problematiek rond armoede is voor hen onbestaande en zelfs irriterend en vrijheidsrovend, niets nieuws onder de zon!. Vooral diegenen (elite) die zelf in hun leven nog nooit een poot hebben uitgestoken en te lui zijn om iets creatief voor de samenleving te doen, ja deze ontkennen alle armoede. Hun idee dat alle werklozen en arme lui en jaloers zijn, niet snel en hard genoeg werken en profiteurs zijn, dit is natuurlijk een leugen om hun het eigen vel te redden. Dit profitariaat met hun boterpootjes, hun fluwelen vrouwenhandjes vol met gouden ringen en diamanten, dit zijn natuurlijk de gepamperde en parasieten op onze planeet. De welruikende stropdasjes en hun witteboordencriminaliteit en perversiteit, deze zijn de ware profiteurs en uitbuiters, het werkschuw tuig van onze planeet.

    http://www.trends.be/nl/economie/mensen/4-239-54189/madoff--krijgt-150-jaar-cel.html

  • door roos op dinsdag 25 december 2012

    Ben er erg door getroffen, geweldig geschreven en geweldig opgericht. Hulde aan al-Ikram.

  • door Elisabeth Van de Poel op woensdag 26 december 2012

    Zo mooi...verdient véél méér aandacht! Proficiat voor jullie inzet! groetjes, Elisabeth (ik post dit op FB, zo bereik je ook veel mensen)

  • door dewittejan op zaterdag 20 september 2014

    Net het artikel van vandaag 20 september in DM magazine gelezen hartverwarmend en ontroerend

    graag geef ik een doorlopende opdracht aan Al Ikram 'k probeerde via google , doch meermaals lijkt de site opgeschort

    hoe kan ik dit doen? dewittejan26@gmail.com

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties