Bij DeWereldMorgen.be schrijven we niet voor de clicks.

We maken media voor een betere wereld.

Samen met vele vrijwilligers en burgerjournalisten.

Om dit te blijven doen hebben we uw steun meer dan nodig!

Steun onafhankelijke media!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu

Syriza verdubbelt score, maar geraakt niet aan de macht

maandag 18 juni 2012
Van onze journalist in Athene – Na een spannende nek-aan-nek-race tussen de conservatieven van Nea Dimokratia (ND) en de linkse Syriza viel tegen de late avond de definitieve uitslag. ND is de winnaar geworden met 29,66 procent van de stemmen, op de voet gevolgd door Syriza met 26,89 procent. Alexis Tsipras, de voorman van Syriza, belooft stevig oppositie te zullen voeren. Wij bezochten Syriza.

Pasok verliest nog verder terrein en zakt naar 12,28 procent. Ook de fascisten van Gouden Dageraad dalen één procent naar 6,92 procent en de communisten van KKE verliezen bijna de helft van de stemmen en zakken naar 4,74 procent. Bijna 38 procent van de mensen is niet gaan stemmen.

De conservatieve ND krijgt drie dagen de tijd om een coalitie te vormen. Het beloven alvast geen makkelijke besprekingen te worden, want de socialisten van Pasok hebben gezegd dat ze alleen in een coalitie willen stappen als ook Syriza mee wordt opgenomen.

Syriza bereidt zich alvast voor op een stevige oppositierol. We gingen een kijkje nemen aan het hoofdkwartier van Syriza en volgden de feestelijkheden na de bekendmaking van de uitslag.

Iedereen verwachtte een forse vooruitgang voor Syriza en de pers stond al rond 18 uur te drummen aan het hoofdkwartier van Syriza. Op het pleintje naast het hoofdkwartier was een scherm opgesteld waarop sympathisanten de exit polls volgden.

  • Supporters volgen de exit polls aan het hoofdkwartier van Syriza
  • Katina Sifkaki, een veteraan uit de Tweede Wereldoorlog, kwam bij de bekendmaking van de resultaten van Syriza na de eerste exit polls, blij verklaren dat Griekenland eindelijk zijn onafhankelijkheid herwonnen heeft. En zich heeft bevrijd van het dictaat van de trojka.

  • Alexis Tsipras, de voorman van Syriza kwam een verklaring afleggen in het hoofdkwartier van zijn partij. Hij geraakte nauwelijks binnen door de massaal aanwezige buitenlandse pers die hem stond op te wachten.

  • Ook een groep mensen uit Bangladesh kwam kijken naar de exit polls.

    “We supporteren voor Syriza omdat ze de partij een veel rechtvaardiger standpunt heeft over migranten”, zegt Babu. “De situatie voor migranten is enorm verslechterd in Griekenland. Migranten die elders werk willen zoeken, kunnen dat niet. Onze werkvergunning is enkel geldig in Griekenland en voor een beperkte tijd. Je moet om de twee jaar betalen voor een nieuwe vergunning en je bent niet eens zeker dat je die krijgt. Ik woon en werk al 15 jaar in Griekenland en mijn situatie is nog steeds onzeker”, zucht Babu.

  • Syriza feest op een plein in het centrum ondanks tweede plaats.

  • Anthousa: “Ik ben lid van Syriza omdat ik geloof dat het de enige partij is die verandering kan brengen in Griekenland. Er moet meer gelijkheid komen. En er moet meer geïnvesteerd worden in jobs, onderwijs en gezondheidszorg. Ik wil een waardige toekomst.”

    “ND zal de maatregelen van Europa doorvoeren, maar ze gaat het niet lang trekken, want de mensen zullen opnieuw de straat opgaan.”

  • Kostas is student: “Syriza is de hoop voor de Grieken. Het is een partij die ingaat tegen de opgelegde besparingsplannen van de EU en de neoliberale politiek. Het resultaat dat Syriza in deze verkiezingen behaalde, is verbluffend. Een jaar geleden was Syriza nog een heel kleine partij met amper vijf procent en nu is ze al tweede geworden. Ik ben blij dat er eindelijk een grote linkse oppositie is die kan strijden in het parlement en op straat.”

    “De conservatieven van ND zullen op zoek moeten gaan naar een coalitiepartij, maar ik denk niet dat het gemakkelijk zal worden. ND heeft haar resultaat vooral te danken aan de gezaaide angst bij de Grieken en al de propaganda over de exit uit de eurozone bij een overwinning van de Syriza. Maar de uitslag toont toch aan dat er een tegenstroom is in onze samenleving tegen de besparingen.”

  •  

    Elfhi woont en werkt in Duitsland en kwam speciaal naar Athene om te stemmen: “We komen hier feesten om de overwinning van links te vieren. Syriza is voor mij de enige uitweg uit de crisis. Ze gaat voor een betere maatschappij en een ander Europa. Een maatschappij waar gezondheidszorg, onderwijs een een waardig leven belangrijk zijn. En een Europa voor de mensen en niet voor de bedrijven. Haar score is een belangrijk signaal dat niemand nog kan negeren."

    “Ik vind het wel teleurstellend dat Syriza ondanks haar score net niet aan de macht kan komen. Maar het is de democratische keuze van de mensen en zij zullen de consequenties ondervinden. De ND zal haar neoliberale agenda gewoon voortzetten. De vraag is hoelang het zal duren.”

  • Titika is verkoopster: "Syriza is de enige hoop voor de mensen die tegen de wurgreeep van het Europees memorandum zijn. De score van Syriza heeft aangetoond dat een heel groot deel van de bevolking wel degelijk tegen de besparingen is. En ze zullen zeker weer op straat komen als ND toch besluit om de de besparingsplannen door te voeren. Die treffen immers vooral de werkende mensen.”

    “De mensen zullen de gevolgen van de besparingen niet blijven pikken. Mijn vriend is sinds kort werkloos geworden na een carrière van twintig jaar. We proberen te overleven met één salaris. Wat heel moeilijk is, want de kosten zijn alleen maar gestegen."

    "Het pensioentje van mijn moeder is met 400 euro gedaald in anderhalf jaar. Mijn salaris is ook gedaald met twintig procent. De meeste mensen hebben hun loon zien dalen met 10 tot 13 procent. Veel mensen werken nu zonder sociale verzekering of hebben verschillende jobs van enkele uren per week.”

  •  

    Stavrou is student: “Ik ben al heel mijn leven een linkse jongen geweest en het was voor mij een evidente keuze om voor Syriza te stemmen. Ze komt op voor rechtvaardigheid, gelijkheid en de rechten van de gewone mensen. Ik verwacht dat ze haar beloftes zal nakomen als ze in de regering geraken.”

  •  

    Nagea is bankbediende: "We moeten samenwerken en een front vormen tegen de besparingsplannen en de onrechtvaardigheid van de EU-maatregelen. Om zo een voorbeeld te worden voor de gewone mensen in de rest van Europa. Zo kunnen zij zich ook beginnen te verzetten tegen de komende besparingen. Griekenland is maar een begin. De andere landen zullen geleidelijk ook aan de beurt komen."

    “ND heeft gewonnen omdat ze een vuil spel speelde in de media. Ze verspreidde allerlei leugens over Syriza en maakte de mensen bang. Ook in veel bedrijven werden mensen afgedreigd als ze niet stemden voor ND. Ik denk niet dat een ND-regering lang zal standhouden.”

    “Ik werk in een publieke bank die binnenkort de deuren moet sluiten. Het is een publieke bank, maar de twee openbare banken die in moeilijkheden verkeren, wil de regering niet redden. Alleen privébanken konden met ons belastinggeld gered worden. Na dertien jaar dienst zal ook ik het legertje werklozen versterken.”

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

30 reacties

  • door Robrecht Vanderbeeken op maandag 18 juni 2012

    Eindelijk ook eens normale berichtgeving over Syriza, die elders systematisch als de doodgraver van de euro en de ondergang van de Griekse beschaving werd voorgesteld. ‘Democraten’ als Merkel, Van Rompuy en heel wat hoofdredacteurs van onze reguliere media namen elke gelegenheid om paniek te zaaien, de kiezer in Griekenland bang te maken en dus de verkiezingsuitslag te beïnvloeden. Blijkbaar verkiezen zij de dictatuur van de Trojka boven een democratisch proces. Of verwarren ze Syriza met Syrië?

    • door PatrickS op maandag 18 juni 2012

      Uiteraard kan de Griekse bevolking er democratisch voor kiezen om de overeengekomen voorwaarden voor de zoveelste steun niet na te leven. Net zoals Europa er democratisch kan voor kiezen niet langer geld in een bodemloze put te gooien.

      • door EP op maandag 18 juni 2012

        Zo is dat, patrick. Alleen is het jammer dat die put zich in de feiten niet in griekenland bevindt, maar in de boekhoudingen van franse en duitse banken. 90% van de "steun" die wij mee "voor Griekenland" op tafel hebben gelegd, is onder de voerm van rentebetalingen rechtstreeks in de pockets van dei bankiers beland. Die behandeling heeft jou en mij miljarden gekost, ze heeft de grieken niet vooruit geholpen, ze heeft het banksysteem niet stabieler gemaakt en... ze heeft de griekse schuld deon exploderen, van 120 % drie jaar geleden (voor de interventie van de troika) naar meer dan 160 % vandaag.

        Of nog: de ECB heeft 1000 mld euro bijgedrukt en in de europese banken gepompt, die wij uiteindelijk zullen betalen. Rechtstreeks of onder de vorm v inflatie. Al dat geld diet om een grieks schuldenprobleem te beteugelen van 'nauwelijks' 350 mld... Volledige schuldknijtscheldijngin 2008 had maw 3x minder gekost. AAn ons...

        Volgens mij is: de beste garantie voor uw portefeuille én de inkomens vd grieken, een absolute meerderheid v syriza volgende keer

        • door PatrickS op maandag 18 juni 2012

          Een en ander lijkt me intellectueel oneerlijk. U stelt het voor alsof de banken alleen maar gewonnen hebben aan Griekenland terwijl ze al 74% van hun schulden afgeschreven hebben. De steun van Europa/IMF is vooral gebruikt om Griekenland toe te laten zijn rekeningen te blijven betalen en om het hoge begrotingstekort te financieren. Het geld van de ECB heeft ervoor gezorgd dat de Grieken niet al hun spaarcenten kwijt zijn, wat het geval zou geweest zijn als de ECB de Griekse banken niet had rechtgehouden. Het is ook niet de hulp die de Griekse schuld doet exploderen maar eerder het gebrek aan overheidsinkomsten, wat o.a. veel te maken heeft met de hoge mate aan belastingontduiking van de Grieken zelf en natuurlijk met het veel te grote en totaal inefficient overheidsapparaat. Ik vind het wel een interessant idee of het niet beter had geweest ineens alles af te schrijven ipv te blijven proberen Griekenland recht te houden. Misschien had dit beter geweest dan de trage dood die men nu heeft, en die de ziekte verspreid heeft naar andere Europese landen. Maar vergeet niet dat in 2008 het financieel systeem nog fragieler was dan nu om zo een schok op te vangen. Maar ik zie persoonlijk niet in hoe Griekenland er zichzelf ooit bovenop kan helpen zonder een eigen munt (met een zware devaluatie).

          • door EP op maandag 18 juni 2012

            [title]Dag patrick Het lijkt er idd[/title]Dag patrick

            Het lijkt er idd op dat Griekenland er alleen opnieuw uit kan raken als het enige manoevreeruimte herwint - en de mogelijkheid om te knn devalueren is één van de belidsinstrumenten die zouden knn helpen. Maar dan zijn ze er natuurlijk nog lang niet, het probleem is o.m. dat ze veel te weinig export-capabele industrie hebben (en wat er nog was , is de afgelopen tien jaar verder geërodeerd, en de latste resten hebben bovendien sterk geleden onder de investeringsstop van de afgelopen drie jaar), de gr economie drijft op toerisme en rederij. Die laatsten investeren hun winsten bepaald niet in Griekenland, maar op dezelfde financiele markten waaraan de griekse economie vandaag alle keuze-autonomie heeft verloren. Alleen de winsten van de reders zouden kunnen w gebruikt voor productieve investeringen, om exportindustrie op de been te brengen, maar juist zulke investeringen en financiele hervederdeling worden door de troika niet aangemoedigd, integendeel. (De discussie is complex, maar redding voor Griekenland kan op koret termijn volgens mij toch alleen binnen europa, maar dan binnen een europa dat haar surplus anders besteedt en, idd, ook beter monitort als het eenmaal is besteed - zie dhet trieste verhaal van de europese expansiefondsen).

            Maar dat is de discussie over griekenland; blijft nog het eurpopese bankenprobleem, dat nog helemaal niet is aangepakt, en ook op geen enkele manier kan worden aangepakt door welke ingreep dan ook die zich tot griekenland zou beperken. Het klopt niet dat de banken 3/4 van hun leningen aan griekenland hebben afgeschreven: die haircut is doorgevoerd op dat deel van de schulden die de grote banken nog in portfeuille hadden, maar in de voorgaande maanden was reeds het merendeel van die slechte papieren definitief geplaatst bij de ECB/en ingeruild voor bijna gratis kredieten van de ECB. Die zit er nu mee - en daar zal de zwaarste pijn worden geleden bij grieks default. De verliezen zijn dus alweer publiek gemaakt, de speculatiewinsten (gemaakt met het gratis geld van de ECB) zijn voor de private banken en investeringsfondsen. Het is die voortdurende oplichting-onder-chantage die Syriza wil ontregelen door zelf te chanteren ("wij betalen niets meer terug als ons geen redelijker voorwaarden worden opgelegd"). Volgens mij is dat een slimme strategie van Syriza, niet alleen voor Griekenland, maar ook voor de Europese belanstingbetaler - het dwingt het europese beleid om grondiger na te denken over alternatieve opties. (Want de nieuwe - gedeeltelijke - default van Griekenland op onze kosten en op kosten van de ECB, die kmt er volgens mij onvermijdelijk. Het memorandum van de troika voorziet twintig jaar van austerity, en dat om, volgens hun eigen projecties, opnieuw uit te komen bij... nog altijd 120% schuld/BBP! En dat nog in de veronderstelling dat er in de volgende jaren opnieuw groei zal w gecreeerd en dat is onmogelijk onder de huidige voorwaarden... Merkel en VRompuy koersen naar de afgrond van een bijan zeker grieks default op kosten van de europese belastingbetaler. De kleine, gewone belastingbetaler wel te verstaan - want ook op europees niveau is merkel niet erg geinteresseerd in verbreding van de belastingbasis op kosten van zij die de afgelopen twintig jaar (zeer) goed hebben geboerd.)

            Groetjes - dank voor t debat en de tegenwerpingen

            • door PatrickS op maandag 18 juni 2012

              [title]Beste, Ik kan sommige[/title]Beste,

              Ik kan sommige elementen in uw redenering volgen maar het gaat m.i. wat de populistische toon op als u zegt dat de verliezen op slechte papieren publiek worden gemaakt via de ECB. Dat zou het geval zijn als de banken hun Grieks overheidspapier zouden kunnen verkopen aan 100% bij de ECB terwijl ze in de markt aan b.v. 30% noteren. En dat is zeker niet het geval. De private schuldeisers hebben wel degelijk 75% van de waarde van hun obligaties geschrapt. Wat er gebeurd is, is dat de ECB goedkope leningen verstrekt waarvoor Grieks (en Spaans en Italiaans) papier als onderpand wordt aanvaard. Maar het gaat daarbij wel om leningen die terugbetaald dienen te worden dus als Griekenland (zoals verwacht) failliet gaat, is die waarborg wel niets meer waard maar dat wil niet zeggen dat de lening niet dient terugbetaald. Het is wel zo dat dit systeem toelaat om goedkoop geld te lenen, daarmee Spaans papier te kopen aan 6% en dit papier in waarborg te geven, wat makkelijk geld is. Maar de bedoeling van de ECB was goed, dit is om ervoor te zorgen dat het financiële systeem niet zou stilvallen omdat veel banken niet meer konden lenen op de markt. Maar je kan niet zeggen dat de verliezen worden doorgeschoven naar de ECB. De ECB zit wel op grote portefeuilles Grieks, Spaans, Italiaans papier dat ze heeft gekocht om te proberen de rente te drukken. En daar zit ze nu inderdaad mee. Alleen daarom is het heel moeilijk om Griekenland te laten failliet gaan, dan dient alvast de ECB geherkapitaliseerd en kijkt iedereen weer naar Duitsland. En daar begint men er stilaan wel genoeg van te krijgen dat ze voor iedereen garanties moeten schrijven.

              beste groeten.

              • door EP op dinsdag 19 juni 2012

                Dank voor je antwoord - je hebt gelijk met de preciseringen over de LTRO operatie bij de ECB. Dat maakt zeker een technisch verschil, en gedeeltelijk ook een politiek verschil. Maar ik weet niet zeker of die verduidelijkingen ook de fond van mijn kritiek raken. Het blijft heel moeilijk te begrijpen dat al die extra liquiditeiten 'zomaar' zijn verstrekt. Het gaat om fondsen waarzonder een aantal belangirjke investeringsvehikels en banken zouden zijn omgevallen (in dat opzicht zingen we al sinds 2007-2008 steeds maar hetzelfde liedje), dus zat de verstrekker van die liquiditeiten in een machtspositie: "je krijgt die fondsen, maar alleen als..". Het is bizar dat die ongelijke machtsverhouding tussen zinkende banken en soevereine ECB niet heeft geleid tot een herschikking vh fincanciele landschap, een neiuwe scheiding tussen zaken en depositobanken, een totaal nieuwe bestuurscultuur, zelfs, waaorm niet, de integratie van alle europese banken onder één uitzonderlijk nood-commando dat spaargelden en speculaitieve investeringen zo maximaal mogelijk uit elkaar probeert halen, zodat we nadien veel serener en correcter kunnen beslissen, geval per geval, welke instellingen moeten worden gered, en welke mogen (of zelfs moeten) omvallen. (De dexia restbank moet bvb losgemaakt worden van alle spaartegoeden en overheidswaarborgen, en moet omvallen, elk andere oplossing betekent volgens mij kosten op het sterfhuis - héél veel kosten op het sterfhuis). In zo'n scenario zou de financiele crisis veranderen in een veld van politieke mogelijkheden, ipv chantagepolitiek op de rug van gemiddelde belastingbetalers, ter vrijwaring van allerlei soorten "cartel power" (die uiteraard niets met de vrije markt, laat staan met liberalisme te maken hebben). Never spoil a good crisis, zei Hillary Cinton. En hier w serieus wat verspild...

                Dus I rest my case; maar hoe preciezer de situatieschets, hoe peciezer de antwoorden ook kunnen worden. Zoals de économistes attérés in frankrijk zeggen: we moeten radicalement concrète zijn, en daarom is alle debat nodig en welkom. Met Noels én de grauwe (en liefst een paar nog on-orthodoxere economen), in de Tijd en op DWM.

                • door J.G. op dinsdag 19 juni 2012

                  Bedenkt heren (dames?),

                  voor het interessante debat. Niet dogmatisch en beleefd, dat kan dus ook!

          • door cobaco op dinsdag 19 juni 2012

            het is niet het gebrek aan inkomsten dat de griekse overheidsschuld doet stijgen, maar het teveel aan uitgaven

            datzelfde is overigens waar in gans Europa: niettegenstaande constant stijgende overheidsinkomsten wordt er constant meer uitgegeven dan er binnenkomt

            (en ja dat geldt dus ook voor belgie, sla er belgostat maar op na)

      • door Robrecht Vanderbeeken op maandag 18 juni 2012

        Kunnen wij, 'Europa', hier dan democratisch voor kiezen? Ik heb even niet opgelet denk ik, wanneer was dat dan weer?

        • door Herman Luyckx op maandag 18 juni 2012

          Ik weet dat het Europese parlement nog weinig te zeggen heeft, maar als al degenen die nu vinden dat Europa niet democratisch is, bij de volgende Europese verkiezingen zo verstandig willen zijn om niet op een liberale of conservatieve partij te stemmen, zou er misschien al een stap gezet kunnen worden naar een ander Europa. Met ontzetting heb ik in de zomer van 2009 vernomen van heel wat zogenaamd linkse en syndicalistische landgenoten dat ze hun stem hebben gegeven aan Dehaene of Verhofstadt... ga met dat volkje naar de oorlog!

          • door EP op maandag 18 juni 2012

            Op "dat volkje" valt veel terechte kritiek te geven :-) maar het ligt toch niet alleen aan verkeerd stemmen. ik heb denk ik voor europa nog nooit anders dan socialist gestemd, maar ook van said el k en kathleen b weinig tegengas gevoeld hoor de laatste twee jaar. voor cruciale paragrafen vh six pack hebben ze mee voor gestemd, het ems idem,... en vooral: van enig dieper begrip van de eurocrisis kunnen ze niet worden verdacht. 'que no nos representan', helaas.

        • door PatrickS op maandag 18 juni 2012

          Dat was tijdens de laatste verkiezingen voor het Europees parlement.

          • door Herman Luyckx op maandag 18 juni 2012

            Laten we hopen dat door de gebeurtenissen van de jongste maanden (en de EU-crisis zal niet snel wegebben) het kiesvolk èn de politieke partijen in 2014 eindelijk door hebben dat de Europese politiek ook belangrijk is, en dicht bij ons bed! Ik ben niet tegen Europa, wel voor een links en sociaal Europa, wat onmogelijk is zolang de Europese instellingen worden gedomineerd door de EVP (Merkel, Barroso, H van Rompuy, JC Jüncker, W Martens...), door liberalen en door derde-weg-socialisten.

  • door BernardDewitte op maandag 18 juni 2012

    De angst heeft het gehaald op het gezond verstand, maar hoe lang nog gaan de Griekse burgers verdere besparingen slikken, die alleen maar leiden tot nog meer economische recessie ? Syriza heeft het nu net niet gehaald, maar het verzet is niet dood, integendeel. Ik wens ND een kort leven toe...

  • door Steven Frans op maandag 18 juni 2012

    En weer maar 62% bracht zijn of haar stem uit !

  • door dwars bekeken op maandag 18 juni 2012

    normaal is Jan met de Pet niet geïnteresseerd in een revolutie. hij wil een stabiele omgeving waarin hij met de zijnen zijn leven kan leiden, zijn kost verdienen en zijn kinderen opvoeden. revolutie is pas mogelijk als de afgrond echt nabij is, als de genoemde Jan helemaal aan de grond zit. en ik heb zo de indruk dat als Athene zo voortdoet, Stavros met de pet daar heel dicht bij komt te zitten.

  • door Le grand guignol op maandag 18 juni 2012

    De auteur van het artikel schrijft: "Het beloven alvast geen makkelijke besprekingen te worden, want de socialisten van Pasok hebben gezegd dat ze alleen in een coalitie willen stappen als ook Syriza mee wordt opgenomen."

    Het zou inderdaad kunnen dat PASOK Syriza mee in het bad wil sleuren door het vormen van een regering van nationale eenheid of een regering van ND, PASOK en Syriza. Echter, de kans dat Syriza daarmee zal instemmen is - hopelijk - bijzonder klein omdat Syriza zich op die manier ongeloofwaardig zou maken ten overstaan van haar kiezers. Immers, Syriza zou desgevallend aan een regering deelnemen met uitgerekend die twee politieke partijen die Griekenland - met steun van de trojka - naar de afgrond hebben gebracht; uitgerekend die politieke partijen waartegen Syriza hevig oppositie gevoerd heeft. Op die manier zou Syriza zich, althans naar mijn mening, in de voet schieten.

    Mogelijk is er een andere reden waarom PASOK, bij monde van Venizelos, enkel in een coalitie wil stappen op voorwaarde dat ook Syriza wordt opgenomen. Venizelos is zich uiteraard maar al te zeer bewust van datgene wat ik in bovenstaande alinea heb toegelicht; hij is met andere woorden zo goed als zeker van het gegeven dat Syriza niet aan een regering van nationale eenheid zal deelnemen. Door te stellen dat PASOK enkel in een coalitie zal stappen als ook Syriza erin wordt opgenomen, legt Venizelos (PASOK) de verantwoordelijkheid bij Syriza. Indien Syriza niet in een coalitie wil stappen - wat, zoals gezegd, allesbehalve onlogisch is - dan creëert dit de mogelijkheid voor PASOK om Syriza als onverantwoordelijk te bestempelen en tegelijkertijd creëert het een basis voor PASOK om, onder het mom van het opnemen van verantwoordelijkheid, alsnog aan een coalitieregering met ND deel te nemen. Het principe van 'het opnemen van verantwoordelijkheid' voert dezer dagen hoogtij in de politiek (zie bv. naar Nederland, België); onder het mom van 'het opnemen van verantwoordelijkheid' trachten politici en politieke partijen zichzelf te verschonen om (1) aan een coalitieregering deel te (kunnen) nemen; (2) maatregelen door te voeren die tegen het belang van de bevolking ingaan; en (3) maatregelen te ondersteunen die drastisch afwijken van de eigen partijstandpunten. Het betreffende argumentatiekader wordt heden veelvuldig aangewend tegen hoofdzakelijk linkse partijen die zich verzetten tegen het neoliberale Europa en zijn stringente besparingspolitiek: "Zij nemen hun verantwoordelijkheid niet op". Met dien verstande staat 'het opnemen van verantwoordelijkheid' in wezen gelijk aan het uitvoeren van datgene wat door de Europese Commissie wordt opgelegd. Daarnaast biedt het, zoals gezegd, een mogelijkheid voor bepaalde partijen om zich te verschonen op basis van het feit dat ze 'hun verantwoordelijkheid opnemen'. Doorgaans, zo niet altijd, resulteert dat in het behoud van het status quo en de bevestiging van de vigerende sociopolitieke machtsverhoudingen; 'het opnemen van verantwoordelijkheid' fungeert als excuus om niet aan politiek te moeten doen, i.e., zorgen voor maatschappelijke transitie alsmede het veranderen van de vigerende machtsbalans. Ook managers die drastisch herstructureren en 1/4 van het personeelsbestand aan de deur zetten nemen naar eigen zeggen 'hun verantwoordelijkheid op'. In deze gaat het voor alle duidelijkheid over de verantwoordelijkheid ten aanzien van de aandeelhouders. Bij politici is het niet anders: 'het opnemen van verantwoordelijkheid' geschiedt in functie van de trojka en die zo genaamde 'markten' en niet in functie van het reële algemeen belang en dus evenmin in functie van de bevolking. Politici zijn managers en politiek is verworden tot management.

    Met betrekking tot Griekenland denk ik dat we een coalitieregering zullen krijgen tussen ND en PASOK - dus, meer van hetzelfde. Indien PASOK niet in een coalitie wil stappen met ND omdat ze hierdoor mogelijk het risico lopen dat ze bij de volgende verkiezingen van de politieke kaart geveegd zullen worden, krijgen we een nieuw zakenkabinet.

    Tot slot: zowat alle 'vooraanstaande' politici vinden het onrustwekkend dat een neofascistische partij als de Gouden Dageraad zoveel stemmen haalt. Voortgaande op het jaarverslag van de Europese Commissie tegen Racisme en Intolerantie (ECRI) heeft de opkomst van extreemrechts veel, zo niet alles, te maken met de stringente besparingspolitiek die aan de verschillende Europese lidstaten wordt opgelegd (cf. http://www.statewatch.org/news/2012/may/coe-ecri-annual-report-2011.pdf ; zie ook: "EU austerity is feeding racism", http://euobserver.com/851/116123 ). In plaats van te lullen over het feit dat de opkomst van extreemrechts onrustwekkend is zouden onze zo genaamde beleidsmakers hier aangaande beter hun verantwoordelijkheid opnemen. Het is immers hun besparingspolitiek en neoliberale hervormingsagenda die de voedingsbodem voor extreemrechts vormt.

    • door Robrecht Vanderbeeken op maandag 18 juni 2012

      Inderdaad lgg, naast het 'opnemen van verantwoordelijkheid' in het belang van 'een imago van vertrouwen en betrouwbaarheid' is er nu ook het 'verstandig stemmen' zoals Merkel de Grieken zaterdag nog met nadruk duidelijk maakte. In vele landen mag men vlak voor de verkiezingen niet meer met verkiezingspraatjes afkomen. Hoog tijd dat dit ook bij wet wordt vastgelegd op Europees niveau, over de landsgrenzen heen.

      • door Le grand guignol op maandag 18 juni 2012

        Wanneer we een keer afstand nemen van het schouwspel omtrent de Griekse verkiezingen en de huidige situatie in een ruimer perspectief plaatsen dan zijn er toch een aantal kritische bedenkingen die we moeten maken. De wijze waarop de Europese zonnekoningen met behulp van de reguliere media een angstcampagne gecreëerd hebben rond Syriza is gewoonweg walgelijk. In alle reguliere media werd/wordt Syriza afgeschilderd als een anti-Europese partij die Griekenland niet alleen uit de Eurozone - en de EU? - wil laten vertrekken, maar die er ook voor zou zorgen dat Griekenland nog verder de dieperik ingeduwd zou worden. Dit terwijl krek het tegenovergestelde waar is: Syriza is niet anti-Europees en de maatregelen die Syriza voorstelt zijn stuk voor stuk maatregelen die perspectief creëren voor de Griekse bevolking en de Griekse economie er terug bovenop kunnen brengen. De houding van de Europese zonnekoningen heeft veel weg van de pastoor die vanop de kansel predikte voor welke partij de mensen moesten stemmen, of anders... gingen ze naar de hel.

        Die voortdurende chantage vanuit de EU, met behulp van de zogenaamde 'markten', is schandalig en ronduit antidemocratisch. De wijze waarop de reguliere media de overwinning van ND verslaan is pervers: "het is de overwinning van en voor Europa". Dat Griekenland zich in een humanitaire crisis bevindt dat lijkt die journalisten blijkbaar te ontgaan. Wel, als we in Europa mogen - blijkbaar zelfs moeten - juichen wanneer een bevolking in de dieperik wordt geduwd dan kan men niet anders dan zich vragen stellen bij zo'n perverse manier van redeneren. De ontmenselijking zet zich gestaag verder. Blijkbaar zijn velen zich daar niet van bewust en blijven ze gewillig meedraaien in de kapitalistische mallemolen. De "ongelijktijdigheid van het bewustzijn" (Ernst Bloch) biedt hiervoor een mogelijke verklaring; al is dat slechts een schrale troost. Waar zijn we - of liever: ze - in hemelsnaam mee bezig?

        • door Robrecht Vanderbeeken op maandag 18 juni 2012

          Het feit dat De Standaard en ook De Morgen systematisch die laster/onzin ten aanzien van Syriza opvoerden, bewijst toch nog maar eens dat het een bekocht boeltje is. Het ligt er echt zo dik bovenop dat je nog moeilijk kan geloven dat het toevallig over persoonlijke meningen gaat. En dan hebben we het bijvoorbeeld nog niet over de berichtgeving over Syrië. Het probleem is natuurlijk dat je er zo weinig tegen kan doen. Lezersbrieven etc. komen de service van die kranten ten goede; het creëert een dispuut en dat trekt lezers.

          Als ik DS bekijk, dan is vooral de opinie&analyse interessant omdat er zoveel stukken instaan die vrij ingezonden worden. Als we nu al eens heel wat academici konden overtuigen om hun opiniestukken gewoon niet meer naar die kranten te sturen, maar naar DWM of Apache, etc. dan verliezen die kranten flink wat momentum. Ze moeten dan doorverwijzen, als ze de discussie willen meepikken. Misschien zou dat een begin van zelfcorrectie kunnen zijn, een gedwongen inhoudelijke bijsturing door de lezerscijfers (het klinkt naïef maar het principe hoop is belangrijk....).

          Dat is iets voor de slow science-beweging: genre publiceer niet bij commerciële academische uitgevers maar bij open source. Hetzelfde zou kunnen gelden voor opiniestukken: publiceer niet bij dubieuze, commerciële kranten maar bij onafhankelijke discussieplatforms. Take back our media! Misschien moet DWM zo eens een oproep lanceren = slow media? Bij academici zou het zeker gevoelig liggen. Zij weten natuurlijk ook wel dat die kranten niet deugen, maar hey, aangezien andere academici ook geen kritische houding aannemen, why not, het streelt altijd toch weer even die ijdelheid om in de krant te staan, enz… . Zodra het een issue is, kan je er niet meer zomaar om heen. Dat is een eerste stap.

          • door Le grand guignol op dinsdag 19 juni 2012

            Het kan inderdaad geen toeval zijn dat de reguliere media in alle Europese lidstaten eenzelfde verdraaid verhaal laat horen naar aanleiding van de verkiezingen in Griekenland. In plaats van verslaggeving en objectieve nieuwsgaring verspreiden de reguliere media vandaag de dag, zeker naar aanleiding van zaken die met Europa te maken hebben, eenzelfde ideologisch discours. Daarbij komt ook nog dat bepaalde zaken niet of uiterst weinig in en door de reguliere media geduid worden en als ze al geduid worden gebeurt dat niet op een kritische wijze (bv. ESM).

            Daarom zou het inderdaad goed zijn wanneer academici hun opinieteksten (ook) naar DWM en Apache zouden sturen - ze worden alleszins niet gecensureerd, iets wat in DS al wel eens het geval durft zijn (cf. tekst van Verhaeghe over het neoliberalisme). Echter, de impact van een kritische opinietekst is groter wanneer hij zoveel mogelijk verspreid wordt. Mogelijk is het dan ook goed om beide informatiekanalen te gebruiken: zowel de reguliere media als de nieuwe media. Anderzijds zijn er ook heel wat teksten die, omwille van verschillende redenen (bv. politiek-ideologisch), niet door de redacties van de reguliere media weerhouden worden en dus ook nooit gepubliceerd zullen worden. Dergelijke teksten kunnen eventueel wel op DWM of Apache gepubliceerd worden - iets wat overigens ook al verschillende malen gebeurd is.

            Het blijft, althans naar mijn mening, een moeilijke afweging. Zou het discours van de reguliere media veranderen wanneer academici hun opinieteksten en analyses niet meer in die reguliere media zouden publiceren? Ik betwijfel het eerlijk gezegd. Anderzijds zorgt een publicatie van de betreffende teksten op DWM of Apache mogelijk voor een groter - en ook nieuw - lezerspubliek. De macht van de reguliere media kan mijns inziens enkel gebroken worden door zoveel mogelijk lezers naar de nieuwe media te trekken. Ik heb de indruk dat DWM hier ook sterk aan werkt en dat is goed - zelfs: broodnodig. Wat dat betreft ben ik uw voorstel aangaande 'slow media', naar analogie met 'slow science', zeer genegen. Nu de redactie en de academici nog overtuigen.

            • door Le grand guignol op dinsdag 19 juni 2012

              Aan het voorgaande moet ik nog het volgende toevoegen. Een tijdje geleden was ik aanwezig op een bespreking van 'Hoe durven ze?' (Peter Mertens). Er waren ook twee sprekers van de vakbonden (ABVV en ACV). Alle drie de sprekers waren het erover eens dat het vandaag de dag bijzonder moeilijk, zo niet onmogelijk, is om een tegengeluid te laten horen in de reguliere media. Iets waar Herman & Chomsky (1988) al geruime tijd op wijzen middels hun 'Propaganda Model' (zie ook Klaehn, 2002; Mullen & Klaehn, 2010). De wens van de sprekers van de vakbonden betrof de oprichting van een nieuw tv-kanaal of nieuwszender. Om maar te zeggen dat men zich wel degelijk bewust is van het feit dat de reguliere media een negatieve impact hebben op de verspreiding van een links tegengeluid en ook doelbewust het betreffende discours zoveel mogelijk willen negeren, censureren en minimaliseren.

              * Herman, E. S., & Chomsky, N. (1988). Manufacturing consent: The political economy of the mass media. New York, US: Pantheon Books. * Klaehn, J. (2002). A critical review and assessment of Herman and Chomsky's`PropagandaModel'. European Journal of Communication, 17(2), 147-182. doi: 10.1177/0267323102017002691 * Mullen, A., & Klaehn, J. (2010). The Herman–Chomsky propaganda model: A critical approach to analysing mass media behaviour. Sociology Compass, 4(4), 215-229. doi: 10.1111/j.1751-9020.2010.00275.x

              • door Robrecht Vanderbeeken op dinsdag 19 juni 2012

                Wat een oplossing zou zijn: academici die eerst op DWM of Apache publiceren en pas daarna in andere media. Zoals in het geval van de tekst van Verhaeghe. Dan krijgen open en kritische media de voorkeur en is eventuele censuur traceerbaar. Eveneens een optie is dat men de ingezonden opiniestukken sowieso parallel aan DWM of apache aanbiedt, zodat de originele versies ook publiek beschikbaar zijn. De meeste opiniestukken worden immers ‘ingekort’ etc. Het zou zeker interessant zijn om de logica van de eindredactie op te volgen. Dat is dan eventueel stof voor een ander opiniestuk... .

                Het klopt natuurlijk dat door een keuze voor consequent publiceren, de kans bestaat dat auteurs een minder groot lezerspubliek bereiken. Maar daar staat wel wat tegenover. (1) Lezers vernemen dat sommige academici keuzes maken, wat op zich een belangrijk signaal is.

                (2) Reguliere media zoals DS en DM moeten het dan hebben van andere alles behalve onbesproken opiniemakers, zoals Itinera. Daarmee valt dan op hoe eenzijdig ze in wezen zijn. (Itinera maakt zich graag interessant in de media met dunne journalistiek. Dat heet dan ‘wetenschappelijk onderzoek’. Vandaag publiceerde DS bijvoorbeeld een opiniestuk van Ivan van de Cloot, die waarschuwde voor het feit dat Griekenland een ‘Cuba’ van Europa zou kunnen worden… . Los van het feit dat de Grieken dan alvast wel op een menswaardige sociale ondersteuning kunnen rekenen, iets dat hen in het huidige scenario ontzegd wordt, is dat pure stemmingmakerij. De vergelijking roept bovendien het spookbeeld op van hevige politieke impasse, boycot, de koude oorlog… . DS en DM doen hun best om de illusie van objectiviteit te wekken, dat is toch het idee. Dat wordt moeilijk als heel wat opiniemakers afhaken. (3) Het verschil tussen kritische media en reguliere media wordt dan overduidelijk. Als reguliere media dan niet bijsturen, dan moeten ze kleur bekennen, genre Fox News. Prima wat mij betreft, dan is het ten minste voor iedereen zichtbaar hoe de kaarten liggen, dan is het publieke kennis welke ideologie er aan zet is. Als DS bijvoorbeeld alleen Sturtewagen en bijvoorbeeld De Ceulaer aan bod laat komen, dan begrijpt iedereen die een beetje nadenkt hoe neoliberaal die krant is. De Ceulaer, TV-Fluisteraar van dienst, deed vandaag nog eens een poging tot filosofie. Reality-TV programma’s als Supernanny zou volksverheffing zijn, en dat hebben we dan aan de vrije markt te danken. Al de reclameblokken, al die andere onzinnige, platte en sensationele programma’s, en nietszeggende reality TV als big brother etc. moeten we er dan ook bij nemen voor onze ‘volksverheffing’. Daar zwijgt hij over. Pure massaregie. Hoe wereldvreemd kan je zijn? Het hilarische is bovendien dat deze journalist dat echt allemaal meent. Nu is hij pas grappig, toegegeven. Concreet: DWM zou misschien eens het idee van slow media kunnen aankaarten met een oproep? Of bijvoorbeeld via mensen die bekend zijn, zoals Lieven De cauter en Jan Blommaert e.a. (die zich ook engageren voor de slow science) het idee van slow media eens op tafel leggen? Bijvoorbeeld in combinatie met wat u zegt over de vakbonden? De signaalfunctie is m.i. op zich al effectief. Het hoeft geen petitie te zijn met honderden academici. Het stilzwijgen is dan doorbroken. Het is dan, zoals gezegd, een ‘issue’. Ook een idee: een format op DWM waar burgerjournalisten kort onregelmatigheden of onwaarheden of verdraaiingen in andere media kunnen signaleren, genre mediawatch. Dat is dan ineens een menswaardige therapeutische dienstverlening: je kan snel aanstootgevende zaken signaleren, je kan het daar kwijt. Dan ben je er in eens ook van af. Je moet het als lezer dan allemaal niet langer passief ondergaan, goede antidosis tegen verzuring en defaitisme. etc. Digital shrink... .

    • door Robrecht Vanderbeeken op maandag 18 juni 2012

      Beste Le Grand Guignol, uw voorspelling is intussen al uitgekomen. In De Standaard is er net een update: Griekse ‘socialisten’ bereid om coalitie te vormen. We lezen: “De Pasok-voorzitter had ook kritiek op het radicaal-linkse Syriza omdat het niet in een regeringscoalitie wil stappen. 'Een onverantwoorde houding', aldus de vroegere minister van Financiën.”

      http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20120618_060

      • door Le grand guignol op maandag 18 juni 2012

        Mijn sollicitatiebrief voor Astro TV is ondertussen al gepost. ;-)

  • door Herman Luyckx op maandag 18 juni 2012

    à propos, Syriza heeft met bijna 27% haar score niet verdubbeld, want op 6 mei behaalde ze al 16,8%. Belangrijker is om op te merken dat de partij of radicaal-linkse coalitie haar score van 2009 (4,6%) verZESvoudigd heeft! (En dat ze de volgens de exit polls de meeste stemmen kreeg bij de kiezers van 18 tot 54 jaar!)

    • door svdl op maandag 18 juni 2012

      ...Wat tevens zegt dat de angstretoriek het meest heeft ingewerkt op de 54+'ers. Hoe laf en achterbaks gewoon! Bende bandieten!

    • door Natan op dinsdag 19 juni 2012

      Ook een (logische) tegenstelling: vooral in de stedelijke gebieden zou Syriza het gehaald hebben. Interessant kaartje op Wikipedia: http://en.wikipedia.org/wiki/File:Greek_legislative_elections_June_2012_map.svg

  • door Jorein Versteege op dinsdag 26 juni 2012

    Een groot probleem is de ideologische zwakte van de Coalitie van Radicaal Links ( Syriza ). De coalitie is geen politieke partij, maar een alliantie van verschillende radicaal linkse partijen. Daar onder zijn trotskisten, ecologische socialisten, linkse nationalisten en stalinisten/maoisten. Mede hierdoor heeft Syriza nooit een duidelijk socialistisch programma aangenomen. De coalitie heeft geen duidelijk alternatief op de ellende van het kapitalisme. Het enigste wat ze zeggen is NEE tegen de bezuinigingen, maar wat is hun alternatief? Is dat een socialer kapitalistisch Griekenland of een revolutionair socialistisch Griekenland?

    De Communistische Partij van Griekenland ( KKE ) is wel duidelijk in haar programma. Alleen de communisten weigeren elke samenwerking omdat Syriza een gematigde houding aanneemt tegenover de Euro en de EU. Dat noemt de KKE ''rechts'' en weigert elke vorm van samenwerking. De communistische partij verloor hierdoor 4% van haar stemmers bij de laatste verkiezingen. Door het stalinisme is de KKE helaas zeer sektarisch en dogmatisch ingesteld. Dat is hun grootste zwakte.

    Een radicaal linkse regering kan er alleen komen als de Coalitie van Radicaal Links en de Communistische Partij van Griekenland gaan samenwerken op een socialistisch programma. Een programma tegen de neoliberale EU, tegen het kapitalisme en voor de invoering van een socialistische economie en een raden democratie.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties