Advertentie
De bewonersgroep l'Espoir bouwde in de Finstraat een ecologisch passief complex voor 13 families van zeer diverse origine. Nu ze er ook wonen in hun kleurrijk gebouw nemen ze het initiatief om een feest te organiseren in hun buurt. Dit feest vervangt dit jaar de al sinds 2005 bestaande jaarlijkse Ransfiesta in de naburige Ransfortstraat.
BRUSSEL - De Brunfautbuurt in Sint-Jans-Molenbeek is een buurt met extreme bevolkingsdichtheid - tot 35.000 inwoners per vierkante km - en bovendien een zeer hoge concentratie aan sociale woningen en dus armoede.
Daar was er zaterdag 25 juni 2011 een kleurrijk buurtfeest. Zonder reden of aanleiding tot rampjournalistiek. Misschien daarom dat Molenbeekse schrijvers van redactionele stukken, columns en andere opiniestukken er niet te zien waren.
Het kunstenaarscollectief auQuai - met stek aan het kanaal net om de hoek - stelt een oud industrieel pand voor een prikje of een blikje ter beschikking van jonge kunstenaars.
Voor dit buurtfeest vormen ze met studenten aan de toneelschool de Kleine Academie in Molenbeek, een groepje straatartiesten. Ze nemen als vertrekpunt de diverse keuren van de bewonersgroep en het woningcomplex l'Espoir.
Kleuren van de outfit van de artiesten mengen zich moeiteloos met de kleuren van de buren. Op de achtergrond: het Gemeenteplein van Molenbeek met de koepel van het gemeentehuis.
De demografische 'explosie' van Brussel is in de Brunfautbuurt - zoals in alle buurten van Molenbeek en de Kanaalvallei - zéér zicht - en tastbaar. Een buurtfeest is dus per definitie op de eerste plaats een feest voor de kinderen.
Het stadspleintje ligt boven een parkeerterrein, op de oude bedding van de Zinneke. Het heeft nog steeds geen naam. Het is voor de allereerste keer dat het gebruikt wordt voor een buurtfeest.
Het wijkcontract Cinema-BelleVue voor deze buurt en omgeving brengt een [nog veel te beperkt] aantal nieuwe mogelijkheden.
De ado's hebben zoals overal, hun eigen cultuur. Soms botsen de klanken wat tegen de Berberse Gnawamuziek elders op het feest. Maar botsen is vanouds een geliefkoosde bezigheid op kermissen en feesten.
Naar het einde van de middag wordt tekenkrijt uitgedeeld en kan iedereen zijn/haar boodschap kwijt op de grond. Het wordt een mooie staalkaart van de kleurrijke buurt.
De Berberse Gnawamuziek is heel populair in de gemeenschap van Marokkaanse origine. Ze is zo aanstekelijk dat je een nurk of hark moet zijn om stil te blijven als zo'n groep voorbijkomt - wat ook regelmatig in de buurt gebeurt bij trouwfeesten.
Alle straatversiering voor dit feest is gemaakt met recuperatiemateriaal - in Brussel ook nog steeds 'afval' genoemd. Onterecht. De kleurige plastic marktzakjes worden gered van de verbrandingsoven en krijgen een tweede, fleurig leven in afwachting van een intelligenter restmateriaalbeheer.
Het maken ervan is een collectief gebeuren onder buren. Het inzamelen van het restmateriaal is een opstapje naar bewuster omgaan met alle vormen van materie.
mooi stukje, en inderdaad... ook dit is Molenbeek. Zoals trouwens ook de wekelijkse donderdagmorgen markt van Molenbeek, waar Brunfaut niet ver vanaf ligt Toen men me enkele jaren geleden eens vroeg om prins Filip enkele mooie evenementen uit Brussel te tonen, bracht ik hem zonder aarzelen naar die Molenbeekse markt, en nu zaterdag laatst las ik in een column van Geert V.I. dat dit ook al niet goed is... Hoe was het weer? Racisme versus fundamentalisme, zo schreef hij. Het laatste wat ik ooit op die markt gezien had...., Is het mogelijk dat die mensen daar altijd precies het omgekeerde ervaren van ik? Of is Brussel gewoon niet voor een bepaalde Vlaamse mentaliteit geschikt? Dit gezegd zijnde, problemen zijn er inderdaad genoeg... maar altijd maar zeiken over die problemen, zonder iets van het vele andere te merken.... Allez Lieven, tot aan uw volgende fotoreeks. Kleurrijk en levendig als altijd.
Advertentie
