Bij DeWereldMorgen.be schrijven we niet voor de clicks.

We maken media voor een betere wereld.

Samen met vele vrijwilligers en burgerjournalisten.

Om dit te blijven doen hebben we uw steun meer dan nodig!

Steun onafhankelijke media!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu

Blokkade treinsporen tegen budgettaire controle Europese Unie

maandag 6 juni 2011

BRUSSEL - Het platform Actiegroep Europa voerde maandagochtend actie in het Zuidstation in Brussel. Politieke en vakbondsmilitanten bezetten kortstondig de sporen om het vertrek van de speciale Thalystrein met Europese parlementsleden naar Straatsburg tegen te houden.

Het Europees Parlement beraadt zich deze week over de ‘economic governance’. Een pakket maatregelen die de weg opent voor strakke budgettaire normen en een verscherpt toezicht op het sociaal-economische beleid van de EU-lidstaten. Vakbonden en actiegroepen kondigen meer acties aan voor de volgende weken.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

4 reacties

  • door barth op maandag 6 juni 2011

    Waarom niet? De pendelaar is al zo veel gewoon, en zo weerloos als de dodo. Dat doet me er aan denken, is er ook niet nog een vogeltje in het regenwoud dat dringend gered moet worden? Of een subsidie aan het antroposofisch mimetheater voor transseksuele bejaarden, pardon, transgender senioren, die misschien onterecht werd afgeschaft? Welaan dan, waar wacht je op? Blokkeer het spoor! Snel geregeld, makkelijk te doen en aandacht gegarandeerd. En de pendelaar? Ach, het is zijn broodwinning maar.

    • door rikke op maandag 6 juni 2011

      Sinds wanneer is de pendelaar de dupe van het tegenhouden van de TGV? Het wordt tijd dat er wat actie komt tegen die eurodieven. Besef goed dat die luxepaardjes zichzelf in volle krisis een opslag van hun belastingvrije onkostenvergoeding hebben toegekende van 3000 euro. Ja je leest het goed, zowat het dubbele van een normaal maandloon van een geschoold arbeider. Maar volgens hen leven wij boven onze stand en moeten we dringend inleveren.

      • door barth op maandag 6 juni 2011

        Sinds er meer treinen dan sporen zijn. Ga maar eens kijken in een station, dan begrijp je het wel. Ik ben niet afgunstig van aard, en gun het die geschoolde arbeider van u van harte dat hij meer verdient dan veel pendelaars. Maar ik zie niet in waarom de pendelaar steevast de dupe moet zijn van andermans onvermogen om voor zijn grieven gehoor te krijgen.

        • door Le grand guignol op dinsdag 7 juni 2011

          Daarmee zegt u iets ontzettend belangrijk, maar geeft de verkeerde partij de schuld: "[...] andermans onvermogen om voor zijn grieven gehoor te krijgen". Volgens die logica beslist de dominantie van de heersende macht altijd wat er veranderd en wat niet, vermits ze kunnen beslissen aan wie en aan welke boodschap ze gehoor wensen te geven. Op die manier zijn de machtsverhoudingen blijvend uit evenwicht: het negeren van anderen is één van de meest perverse vormen van onderdrukking, temeer omdat men de partij die genegeerd wordt verplicht om hun grieven op een alsmaar radicalere wijze te verkondigen in de hoop alsnog gehoor te vinden. Vroeg of laat eindigt dat ongetwijfeld in een vorm van agressief gedrag vanwege de gedomineerden. U leest het goed: dominantie ontstaat 'altijd' vanuit de onderdrukker en hangt enerzijds af van het gegeven of 'de ander' zich laat domineren en hoe deze daarmee omgaat. Maar zelfs indien er een tegenkracht op gang komt, dan nog beslist de welwillendheid van de onderdrukker op welke wijze de situatie zal evolueren. Door middel van een - doorgaans - moreel vadsige houding en 'oostindische doofheid' van de dominante groep tracht deze het conflict te laten escaleren om vervolgens de onderdrukte groep te beschuldigen van gewelddadig en anti-sociaal gedrag. Dat is het verschil tussen 'de dynamiek van de macht' en 'de rigiditeit van dominantie'. Vermits de onderdrukten geculpabiliseerd worden, zorgt het er eveneens voor dat 'alle' partijen zich tegen hen keren - "divide et empera". Wegens het gebrek aan "Sittlichkeit" (cf. Hegel, Weber) bij de heersende groep, worden andere groepen vakkundig tegen elkaar uitgespeeld. Evenwel eindigt het conflict historisch gezien meestal in een burgeroorlog - 'bellum omnium contra omnes" (cf. Hobbes) - waarbij de dominante positie van de heersende groep nog verder versterkt wordt.

          Heden ten dage ziet men dergelijke praktijken steeds vaker voorkomen, het protest tegen de GGO's is hiervan een voorbeeld dat nog vers in het geheugen ligt. Zoiets is dan ook niet verwonderlijk als je weet dat we op dit ogenblik te maken hebben met een perverse en moreel vadsige EU-elite, die met behulp van de financieel-economische crisis haar (financiële) monopolie versterkt heeft en een ander ervoor laat opdraaien en in de vernieling stort. Een mooi - en blijkbaar uit het geheugen verdwenen - voorbeeld is de Franse Revolutie die uitmondde in een sadistische - en volledig te begrijpen - ontaarding bij het volk. Jammer genoeg beschikte het Franse volk over heel wat meer "Sittlichkeit" en vergat men de volledige aristocratie uit te roeien, die het niet naliet om een nog driestere repressie te voeren. Hopelijk is de bevolking zich hiervan bewust op het gepaste ogenblik: een ostentatief anti-democratische houding op supra-nationaal niveau valt niet te tolereren vermits men als het ware misbruik maakt van de 'goedheid en zwakte' van een democratisch bestel om een (stille) staatsgreep door te voeren. Thomas Mann noemde dat: 'Glaubensunwillichkeit'. Niettegenstaande de Duitse en Joods-Duitse bevolking alsook de geallieerden zich bewust waren van datgene wat er zich in concentratiekampen afspeelden (cf. BBC radio-uitzending(en) vanaf 1943), weigerden heel wat Joodse mensen te vluchten omdat ze niet konden geloven dat een mens in staat was tot zulke gruweldaden. Het geciviliseerd-zijn van de ene gaf m.a.w. aanleiding om het ongeloof in de beestachtigheid van 'de ander' bij wijze van een fantasme toch een plaats te kunnen geven binnen het gangbare mens- en wereldbeeld. Jammer genoeg had die (over)relativerende houding de gekende afgrijselijke consequenties van dien. Stel u eens voor dat men u in een kamp opsluit in erbarmelijke omstandigheden, maar 'belooft' u te zullen vrijlaten indien je voldoende en hard genoeg werkt en gewerkt hebt. "Arbeit macht frei" als valse hoop in een crisissituatie en een strohalm die mensen stimuleerde om tot op het einde te blijven vechten terwijl ze een vogel voor de kat waren.

          Tegenwoordig is het weer de waan van de dag en voor heel wat mensen 'hoe rechtser, hoe prettiger'. 'Mensen' als Dalrymple verkondigen flagrante leugens die, indien de bevolking meegaat in de drogreden, de gevolgen niet te overzien zijn voor de zwakste groep in de samenleving. Zij worden immers ieder afzonderlijk verantwoordelijk gesteld voor sociaal-maatschappelijke problemen: "als ze in de 'shit' zitten hebben ze het zelf gezocht" - misschien vanwege hun onvermogen om hun grieven kenbaar te maken. Maak dat een ander wijs!!

        Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties