Zondag verzamelden enkele honderden betogers aan de Marokkaanse ambassade in Brussel om hun solidariteit te tonen met de 20 februari-beweging die in verschillende steden in Marokko op straat kwam om net als in de buurlanden hervormingen te eisen.
Het was een kleurrijke en geanimeerde betoging met heel wat jongeren. Er werd gezongen en er werden verschillende slogans gescandeerd voor meer vrijheid en democratie, slogans tegen de regering, voor de vrijlating van politieke gevangen, tegen de corruptie, voor meer Berberrechten,.. Zelfs de media moest het ontgelden met slogans als 'dans op 2M (de Marokkaanse staatszender) en onthullingen op Al Jazeera'.
De betoging verliep rustig tot plots een tiental aanhangers van de koning opdoken met portretten van de koning en zich wilden aansluiten bij de betoging. Er ontstonden hevige discussies. Wanneer de gemoederen verhit raakten, kwam de politie tussenbeide. De tegenbetogers mochten op enkele meters afstand hun slogans scanderen.
Taboes doorbroken
“Het geeft me hoop om te zien dat in navolging van de andere landen als Egypte, Tunesië, Algerijee, Libië, de mensen ook in Marokko openlijk op straat durven te komen, zegt Nordin Saïdi van Egalité. “Er worden grote taboes doorbroken. Zo zie ik hier slogans die voordien ondenkbaar en zelfs onuitspreekbaar waren. Bijvoorbeeld M6 dégage (M6 staat voor de huidige koning Mohamed VI). Het maakt niet uit of we er al dan niet akkoord mee zijn. Er zijn voor en tegenstanders van de koning en de mensen moeten zich in Marokko daarover kunnen uitspreken zonder in de gevangenis te belanden of gemarteld te worden,” vindt Nordin.
Er is veel werk aan de winkel
Waarom moeten wij ons hier bekommeren om Marokko. Wij wonen daar toch niet, vraag ik aan Nordin. “Natuurlijk zijn we vrij om te kiezen om er ons al dan niet mee in te laten", zegt Nordin. “Maar dan moeten we wel beseffen dat we dictatoriale regimes ondersteunen als we niets doen. En we hebben al gezien dat ze reageerden op de betogers in de buurlanden door ze koudweg dood te schieten.”
“De jonge Marokkanen die hier in Europa wonen moeten ophouden Marokko voor te stellen alsof alles er rozengeur en maneschijn is. Ze gaan er één tot twee maanden per jaar op verlof. Ze brengen er een leuke vakantie door en spenderen er een bedrag dat overeenkomt met het gemiddeld jaarinkomen van een doorsnee Marokkaan in Marokko. Dat is de realiteit in Marokko, mensen moeten er overleven met amper 1 euro per dag. En daar moet dringend iets aan gedaan worden,” vindt Nordin.
Dat is ook wat de verschillende betogers aanhaalden. Niet enkel de corruptie maar ook de armoede, het analfabetisme en de steeds toenemende kloof tussen arm en rijk moet volgens hen aangepakt worden.
Nadia is naar Brussel gekomen om haar solidariteit te tonen met de Marokkaanse bevolking en de 20 februari-beweging die vandaag op straat komt. “De koning heeft al iets gedaan maar er moet nog veel veranderd worden op politiek, economisch en sociaal vlak. De Marokkaanse politie is corrupt en moet dringend hervormd worden. En de politieke gevangenen moeten vrijgelaten worden,” aldus Nadia.
Een constitutionele monarchie
Er vielen op de betoging heel wat slogans tegen de regering en tegen de koning. Maar niet alle betogers zijn tegen de koning. Velen willen politieke hervormingen maar de koning hoeft niet meteen te verdwijnen.
Iljas is niet tegen de monarchie maar prefereert een constitutionele monarchie zoals we hier in België hebben. “Ondanks de mooie façade die Marokko ons voorschotelt zijn er toch mensen die er door kunnen kijken. Van de Arabische landen staat Marokko op de derde slechtste plaats van de Human Development Index. Meer dan 40 procent van de bevolking is analfabeet en de kloof tussen rijk en arm wordt alsmaar groter,” zegt Ilias.
Solidariteit met alle Arabische revoluties
“We zijn hier om de Arabische revoluties te ondersteunen en ik vind dat Marokko hier geen uitzondering op mag vormen omdat het een monarchie is, vindt Bouchra. “In Marokko is er ook veel armoede, ongelijkheid, corruptie en de mensen worden er ook elke dag onderdrukt. Het moet gedaan zijn. Er moet vrijheid komen en de mensen moeten ook vrij zijn om te kiezen wie hen wil besturen.”
Hajar vertelt dat ze haar solidariteit komt tonen met alle onderdrukte volkeren, ook in Marokko. “Ik ben er vaak genoeg geweest om te weten dat het in Marokko helemaal niet zo rooskleurig is als het wordt voorgesteld. Zij die dat beweren leven er in luxe of hebben er andere belangen die ze dreigen te verliezen. Er is bijvoorbeeld nog steeds geen onderwijs voor iedereen. Er is ook een grote kloof tussen de inkomens in de steden en op het platteland, zegt Hajar.
Halima stelt het zo: “Ik ben blij dat er openlijke opstand is in Marokko en er solidariteit is met de andere landen. Ik ben tegen de corrupte regimes in heel de Arabische wereld. Ik steun elk initiatief dat daar tegen opkomt. We hopen dat die corrupte regimes zo snel mogelijk van de kaart worden geveegd en we democratische staten kunnen hebben. De ministers in Marokko moeten vervangen worden en ook het koningshuis moet veel minder macht krijgen en als dat niet lukt moeten ze het maar afschaffen.”
'We hebben onze koning nodig"
Er is helemaal niets aan de hand in Marokko, zeggen de tegenbetogers die enkele meters verder met het portret van de koning zwaaien.
Benis Ghita maakt deel uit van de tegenbetoging. Zij vindt dat de betogers enkel de boel willen afbreken en geen voorstellen hebben. De betogers zijn volgens haar extreemlinksen, Algerijnen en mensen die betaald zijn om Marokko te destabiliseren. “We kunnen Marokko niet vergelijken met andere landen zoals Egypte en Libië. We hebben onze koning nodig. Dankzij onze koning is ons land stabiel. We kunnen het land niet van de ene dag op de andere veranderen. Ze moeten geduld hebben en Marokko de kans geven om te evolueren. De hervormingen zijn pas tien jaar geleden begonnen”, aldus Ghita.
“Wij zijn hier om ons land en onze regering en onze koning te steunen en om te tonen dat Marokko veel doet voor ons. Het is waar dat er regio's zijn die wat verwaarloosd zijn geweest maar ook daar zijn er veranderingen aan de gang met nieuwe infrastructuur en dergelijke meer. We moeten samen ons land steunen. Het gaat er ook om wat wij doen voor ons land. We zijn allen verantwoordelijkheid,” aldus Ghita.
Nordin besluit dat het niet aan ons is om te zeggen of die Marokkanen in Marokko op 20 februari al dan niet het recht hebben om op straat te komen.” Het Marokkaanse volk heeft besloten om op straat te komen. Als het dat niet gedaan zou hebben, zou ik hen ook ondersteunen. Het is niet aan ons om hen de les te spellen. We moeten enkel naar hen luisteren en van hen leren.”
