Laurette Onkelinx wil af van COCOF, VGC en GGC in Brussel

Laurette Onkelinx wil af van COCOF, VGC en GGC in Brussel

vrijdag 6 mei 2016 10:16

Vooral revolutionair omdat de COCOF vandaag binnen het Franstalig landschap eigen decretale bevoegdheden heeft en zo de politieke spanning tussen Franstalig Brussel en Wallonië ontmijnt. Jawel, de Franstalige Brusselaars hebben hun stem binnen Franstalig België, terwijl de Brusselse Vlamingen elektoraal vaak als ‘quantité négligable’ binnen de Vlaamse Gemeenschap worden beschouwd. Louter elektoraal dus, want Brussel is ook voor Vlaanderen een economische motor, een internationale toegangspoort waarvan de meerinkomsten netjes afgeroomd worden zodat de Brusselaars zelf niet te veel profiteren van de fiskale capaciteit daar.

In functie van het gewicht van die Brusselse Vlamingen maar ook om te beletten dat die enkele Vlaamse Brusselaars de Vlaamse decreten zouden tegenhouden vanuit Brusselse genuanceerde prioriteiten is de VGC een soortement plaatselijk bestuur in Brussel dat volledig onder de vleugels werkt van de Vlaamse Gemeenschap. Denken we bijvoorbeeld aan de toepassing van de Vlaamse Zorgverzekering in Brussel met een zeer beperkt Nederlandstalig aanbod en een tweetalig aanbod dat afhangt van de Brusselse Gemeenschappelijke GemeenschapsCommissie. Binnen die GGC wordt elke bevoegdheid trouwens samen uitgeoefend door een F en een N minister van het Verenigd College. Niet alleen de naam van dit vehikel is dus weinig begeesterend. 

Sommigen willen nog verder gaan en Vlaanderen rechtstreeks laten meebesturen in Brussel. Zo bleef Brussel voor 1989 decennialang in de ijskast terwijl Vlaanderen en Wallonië hervormden naar gefederaliseerde overheden met een echte financiering in plaats van federale dotaties. In Vlaamsgezinde middens wil men Brussel terug onder curatele met ‘dotaties onder voorwaarden’. Een beetje zoals in de EU vandaag die met beperkte eigen inkomsten een gebrek aan slagvaardigheid verweten wordt, maar die ook kampt met lidstaten die meer denken in termen van een ‘juste retour’ van hun dotaties, dan vanuit een krachtdadig beleid over de lidstaten heen.

Vlaams Brussel lijdt onder een politiek-ideologisch geïnspireerde aanpak, terwijl elke inwoner hier en elders belang heeft bij professionele overheden en een sterke politieke aansturing vanuit praktijkkennis. Het volstaat niet om luid OUI-JA of NEEN-NON te zeggen in een oefening over de toekomst van Brussel. De Brusselaar en elke Belg verdient beter : een kerntakendebat dus waarna, in functie van de bevindingen, het gewicht van elk bestuursniveau politiek kan ingevuld worden.

Wouter Bracquené

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!