Een nieuw begrip: de neoliberale zekerheid!

Dat is een goede repliek op de reactie van Yvo. Ik wil daar nog aan toevoegen dat het principe van de sociale zekerheid niet op gelijkheid gebaseerd is of moet zijn - zoals Yvo meent te weten - omdat het de ongelijkheid in de samenleving wil tegen gaan. Het is met andere woorden een herverdelingsmechanisme om de gelijkheid in de samenleving te herstellen. Een herverdelingsprincipe dat steunt op gelijkheid behoudt het status quo en is dus geen herverdelingsmechanisme. Een voorbeeld hiervan is de jaarlijkse sociale bijdrage van € 25 (op Vlaams niveau i.v.m. de ziekteverzekering). Afgezien van een zeer kleine minderheid (de allerlaagste inkomens) moet iedereen hetzelfde bedrag betalen. Een dergelijke maatregel steunt op het gelijkheidsprincipe in combinatie met een verzekeringsprincipe, maar het is niet rechtvaardig en niet solidair omdat de bijdrage niet bepaald wordt aan de hand van de draagkracht van diegene die bijdraagt. Het houdt de ongelijkheid in stand en verschaft aan diegenen die veel hebben een manier om te profiteren van diegenen die minder of weinig hebben.

Daarnaast is het foutief om te stellen dat het principe van de sociale zekerheid steunt op eigenbelang, temeer omdat het gericht is op het sociale (algemeen) belang. De sociale zekerheid berust op wederkerigheid en collectiviteit (cf. socialisme). Een verzekeringsprincipe berust op egoïsme en individualiteit (cf. neoliberalisme). Volgens het neoliberalisme kan men niet van een samenleving spreken omdat het neoliberalisme die samenleving voortdurend - bij wijze van een 'self fulfilling prophecy' - onderuit haalt.

1. Tegen vermogensbelasting maar voor vermogensinkomensbelasting

Ik zal trachten uit te leggen waarom ik tegen een vermogensbelasting ben. Vooreerst zou ik graag een onderscheid willen maken dat niet altijd even goed wordt begrepen. Vermogensbelasting is iets anders dan vermogensinkomensbelasting. Vergelijk het vermogen met een boom. Zoals u weet, als een boom goed verzorgd wordt, dan levert die boom jaarlijks vruchten op, inkomsten. Een vermogensinkomstenbelasting legt op dat je een bepaald deel van de vruchten afstaat als belasting. Zoals u misschien weet worden opbrengsten van kapitaal (interesten en dividenden) belast middels het systeem van de roerende voorheffing (afhankelijk van de voorwaarden tussen de 15% en de 25%). Indien je de boom niet goed verzorgt of, in andere woorden, slecht belegd, is er geen compensatie indien je geen vruchten (inkomsten) hebt. Meerwaarden op aandelen worden momenteel vrijgesteld (tenzij ze speculatief zijn) en daarover kan gediscussieerd worden.

Vermogensbelasting houdt daarentegen in dat je een deel van de boom moet afstaan. En dat begrijp ik niet. Om die boom te bezitten, m.n. het kapitaal te vergaren, heb je reeds belasting moeten betalen. Ofwel heb je dat vermogen verkregen uit arbeid ofwel door middel van successie. In beide gevallen heb je dus al betaald. Daarom vind ik het overdreven dat je nogmaals belasting moet betalen.

Als we dit nu concreet gaan maken dan zijn het enkel de superrijken die hun kapitaal kunnen verplaatsen. De milardairswijk ik Brussel aan Ter Kameren bestaat vrijwel uitsluitend uit uitgeweken Fransen. Kijk ook naar de inwoners van Monaco. De hardwerkende middenklasse, die moeite doet om wat kapitaal te vergaren door te sparen wat het kan, kan zich niet zo gemakkelijk verplaatsen. Vandaar dat ik dit een bijzonder onrechtvaardige maatregel vind en dat ik stel dat de middenklasse door deze maatregel getroffen wordt.

Ik begrijp uw opmerking niet dat wij betalen om hen hier te houden en hoe zij ervoor zorgen dat wij verarmen. Voorzover ik weet leven de superrijken hier ook. Dat wil zeggen dat ze hier onroerende voorheffing (ze wonen over het algemeen in bijzonder grote huizen met een hoog KI) en BTW (die mensen gaan graag eten en over het algemeen niet in de pittabar) betalen.

2. De gelijkheid in de sociale zekerheid

Zoals aangegeven in mijn reacties hierboven en hieronder, is sociale zekerheid niet ontstaan vanuit de gelijkheid. En ik vind dat ook terecht, maar tegelijkertijd vind ik ook dat er wat meer gelijkheid moet zijn. Mag ik vragen de nuance te zien? Ik pleit immers niet voor een zuivere verzekering en voor een zuivere gelijkheid.

Waarom mag er m.i. meer (goed lezen eh, niet volledige) gelijkheid zijn? Laat me dit aantonen aan de hand van de werkloosheidsvergoeding.

Mensen leiden hun leven op basis van hun inkomen. Bepaalde mensen verdienen meer dan andere mensen en wanneer zij hun job verliezen, dan vallen zij terug op een veel kleinere werkloosheidsvergoeding aangezien deze begrensd is tot een bepaald plafond. M.a.w. de gevolgen van werkloosheid zijn voor de meer verdienende mens groter dan voor de minder verdienende mens. En ik vind dat niet correct. Zij hebben ook een hypotheek af te lossen die gebaseerd is op bepaalde inkomensverachtingen die niet ingelost worden wanneer men op straat komt te staan. Let wel, ik heb het hier niet over de superrijken, maar over de middenklasse.

Uw opmerking in uw vorige reactie dat iedere werknemer evenveel RSZ betaalt klopt ook niet. Dit wordt berekend als een percentage op het loon (ik heb het niet over zelfstandigen) en bijgevolg in functie van het inkomen. Bovendien, zoals u ongetwijfeld ook weet, is het onderscheid in België tussen fiscaliteit en parafiscaliteit (RSZ bijdragen edm) fictief, aangezien de sociale zekerheid niet volledig gefinancierd wordt vanuit de pot van de RSZ, maar ook vanuit de fiscale inkomsten, die bepaald worden naar inkomen.

3. De werkgevers betalen de sociale zekerheid

U stelt het volgende: "U bent dan ook helemaal mis door te stellen dat onze werkgevers dit systeem betalen. Dat wat onze werkgever betaalt is gewoonweg uitgesteld loon. Dat is dus gewoonweg ons geld en niet dat van hen."

Als ik ervan moet uitgaan dat de betalingen door de werkgevers uitgesteld loon zijn, dan draag ik meer dan 70% van mijn inkomen af. En dat is dan nog abstractie makend van het feit dat ik ook nog indirecte belasting betaal (BTW en registratierechten) op mijn uitgaven. Vindt u dat zelf niet veel? Ik begrijp ook wel dat ik een deel ervan terugkrijg via gezondheiszorg en dat ik onderwijs heb genoten, maar ik vind dit veel als ik kijk naar hoeveel mensen hier gewoon van profiteren (zie volgende punt).

4. Neoliberaal

U noemt verantwoordelijkheid "neoliberaal en compleet asociaal". Bent u dan van mening dat mensen enkel rechten hebben en geen enkele verplichting t.o.v. de mensen die het hen mogelijk maken om die rechten te genieten. Let wel, ik pleit niet voor een zuivere wederkerigheid. Ik zeg enkel, net zoals u: "Voor mij persoonlijk mag iedereen die nit wil bijdragen het aftrappen". Als je de keuze maakt om niet te gaan werken, dan mag je niet verwachten dat de maatschappij die keuze moet aanvaarden en die persoon onderhouden.

Goed lezen, ik zeg keuze, dus het gaat niet over de mensen die omwille van de economische crisis hun werk verloren hebben en slachtoffer zijn van de mondiale crisis die zich nu voordoet. De 12 miljoen werklozen moeten m.i. dus een degelijke werkloosheidsvergoeding krijgen, maar ze moeten er tegelijkertijd alles aan doen om zo snel mogelijk nieuw werk te vinden. Als we kijken naar België, hoe verklaart u dan dat zovele vacatures niet worden ingevuld? Als men zich te goed voelt om een bepaalde job te doen, dan mag je toch niet verwachten dat de maatschappij deze keuze draagt. Dat is voor mij verantwoordelijkheid: de gevolgen dragen van je eigen beslissing. Geloof me vrij, als student heb ik de meest smerige jobs gedaan (ik ben zelfs vuilnissorteerder geweest gedurende een maand) omdat ik graag wat geld had om te kunnen besteden.

Bovendien slaat verantwoordelijk ook op het uitgavenpatroon: eerst het nodige, dan het nuttige en dan pas het aangename. Vaak wordt het inkomen echter besteed aan het aangename, "want we mogen toch ook leven eh mijnheer". Je draagt als mens verantwoordelijkheid voor je eigen leven en dat betekent o.a. dat je je geld goed beheert.

U verwijst naar de werkloze moeders die door de RVA geschrapt zijn en diegene die in armoede leven. Zoals u weet, hebben werklozen voorrang bij de kinderopvang. Het probleem is dat de sociale lasten dermate groot zijn, dat ze vaak minder overhouden als ze gaan werken omdat ze allerhande kosten moeten maken dan wanneer ze niet gaan werken en bijdragen aan het systeem. Vindt u dat correct? M.i. betekent dat dat er iets grondig fout is met het systeem, want mensen worden gestimuleerd om op kosten van de maatschappij te leven. Een ander voorbeeld: veel mensen die 4/5 werken verdienen meer dan wanneer ze voltijds zouden werken.

Mijn Prof Personen- en Familierecht heeft me bijgebracht dat het huwelijk de eerste vorm van sociale zekerheid is. Het is dus belangrijk een juiste keuze te maken en vaak zie ik rondom mij dat het huwelijk minder en minder een keuze van het verstand is. Ik pleit niet voor een liefdeloos huwelijk, helemaal niet, maar je moet ook wel een beetje je verstand gebruiken. En daar komt de verantwoordelijkheid weer terug.

Ik vind verantwoordelijkheid net bijzonder sociaal. De sociale uitkeringen zijn veel te laag. Het zal je maar overkomen, je job kwijtspelen zonder dat je er iets aan kan doen en dan terugvallen op een lager inkomen dat vaak niet volstaat. De sociale uitkeringen moeten dus omhoog en dat kan door selectiever te zijn in de keuze aan wie je die uitkeringen uitkeert. M.a.w., indien je niet wil werken, dan mag je ook niets krijgen.

U verwijst naar de verantwoordelijkheid van de familie Mittal en de goeroe's van Dexia. Ook het bedrijfsleven is zich meer en meer bewust van haar sociale rol. Naast het verschaffen van werkgelegenheid (zonder werk is sociale zekerheid onmogelijk), wat haar voornaamste sociale functie is, neemt zij tal van maatschappelijke initiatieven. Dit staat bekend als "corporate social responsibility" en komt overgewaaid uit Amerika. Mijn werkgever biedt haar werknemers de mogelijkheid om tijdens de werkuren tijd te besteden aan sociale projecten naar keuze en stimuleert dit ook ten volle. Zo worden werknemers aangespoord om kansarme kinderen op regelmatige basis te helpen bij hun huiswerk, om te helpen bij milieuverenigingen, om bloed te geven tijdens de werkuren (rode kruis komt 2-maal per jaar naar het bedrijf om bloed af te nemen bij de werknemers die daartoe bereid zijn), om te helpen als vrijwilliger in ouderlingentehuizen en ga zo maar door. Bovendien mogen wij werken voor VZW's die advies nodig hebben zonder dat zij daarvoor een factuur ontvangen.

En nee, ik vind het niet normaal dat brugpensioen er is, niet voor de werknemers en niet voor de werkgevers. De sociale lasten mogen onder geen beding worden afgeschoven en indien een onderneming beslist te delokaliseren, dan moet zij de sociale gevolgen dragen. Los van deze persoonlijke mening, het zijn vaak de vakbonden die het brugpensioen verdedigen bij een reorganisatie, dus niet enkel de wergevers.

En ja, ik vind ook dat de inkomenskloof tussen de CEO en de werknemer veel te groot is geworden. Hoewel er een zeker factorverschil moet zijn (de baas neemt zijn werk mee naar huis en wordt vaak geleefd, terwijl de werknemer om 5 uur zijn boeken toe doet), is deze bal doorgeslagen. Maar het is niet omdat je hier iets aan moet doen, dat je niets moet doen aan de mensen die vrij kiezen om niet bij te dragen aan het systeem.

5. Ten gronde

Ik pleit voor een gezonde sociale zekerheid: niet afschaffen maar hervormen. De uitkeringen voor diegene die er echt recht op hebben, de echte slachtoffers van de crisis, moeten omhoog want zijn te laag. Maar om dit gefinancieerd te krijgen, moeten meer mensen bijdragen aan het systeem. Zoals hierboven vermeld, dragen 3 miljoen mensen de kosten van deze maatschappij en dit is veel te weinig.

Tot slot verwijs ik graag naar uw woorden op uw pagina "Niemand bezit alle wijsheid, geen enkele gedachte bevat alle waarheid maar door discussie komen gedachten, soms, dichter bij elkaar".