about
Toon menu

Frankrijk bereidde zich voor op 'intense conflicten' rond grondstoffen

woensdag 16 januari 2013
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.
  • Standbeeld bij de dam van Markala

Mijn boek 'Grondstoffenjagers' gaat uitgebreid in op de goudrush naar Mali. Het boek ligt over enkele weken in de boekhandels.

Een vaak vertelde anecdote gaat zo: als Afrikaanse flikken u tegengehouden, vinden zij altijd iets dat niet mag, en dus betaalt ge. Nu er bommen vallen op Mali, draai ik het om. De 'flik in het Elysée' François Hollande heeft iets gevonden in Mali dat hem niet aanstaat. En Mali zal het voelen.

Het Westen beschouwt Mali en Afrika als zijn achtertuin, en wil die onder zijn controle houden. Omdat het noorden van Mali sinds een klein jaar aan de westerse controle ontsnapt, zat er sinds lang een westerse interventie in Mali aan te komen, en werd die sinds november intensief voorbereid.

Zes dagen geleden begon Frankrijk onverwacht posities te bombarderen van de ‘islamisten’ en ‘jihadisten’ die nu baas zijn in Noord-Mali. Parijs trekt de publieke opinie mee en zegt dat het oorlog voert tegen terroristen. Dat is het banier waarmee president Hollande deze kruistocht leidt. En het werkt. Zelfs de rechtse krant Le Figaro steunt Hollande’s oorlog in Mali. En cartoonist Plantu grapt in Le Monde: ‘wij staan allen achter jou’.

Maar, tot spijt van wie het benijdt: achter Frankrijks oorlog zit meer dan idealisme. Er zitten harde belangen achter, die verder reiken dan Mali en sinds decennia meespelen. Toen Mali nog een Franse kolonie was, heeft Frankrijk er katoen doen planten. Het katoen was louter voor de Franse industrie bestemd.

In de jaren ’30 begon de Franse kolonisator de dam van Markala te bouwen op de Niger-stroom. (Aan de dam heb ik een monument zien staan om de Malinese arbeiders te herdenken die tijdens de bouw van de dam het leven lieten). Het irrigatiesysteem van Markala moest de hele binnen-delta van de Niger bevloeien, om daar katoen te telen. Katoen was lang Mali’s hoofdexportproduct.

Investeerders lokkken voor het goud

In de jaren ’90 is Mali onder druk van de Wereldbank omgeswitcht. Het land moest investeerders voor de goudmijnen aantrekken, dat zou algemene welvaart brengen. Dat was de redenering die het Wereldbank verkocht. Rond het jaar 2000 werd goud het voornaamste exportproduct van Mali.

In spoedtempo is een tiental industriële goudmijnen geopend, in het zuidelijke deel van het land. Ze werden of worden gerund door westerse firma’s zoals AnglogoldAshanti, Randgold en Iamgold. Die firma’s doen er aan pure roofbouw.

Ik beschrijf dat proces uitvoerig in ‘Grondstoffenjagers’, het boek dat over enkele weken in de boekhandels ligt. De firma’s halen de mijnen zo snel mogelijk leeg ; zij willen profiteren van de goudprijs die jarenlang klom en ook nu hoog blijft. Sommige mijnen, zoals die van Morila, zijn na tien jaar over de piek van hun productie heen.

Daarom luidt het sinds kort dat in Mali andere grondstoffen zitten en uitgebaat kunnen worden. Mali helpt deze informatie te pushen om investeerders te lokken, al zou het na de goudrush moeten weten dat de op export gerichte exploitatie door multinationals het land geen welvaart brengt.

Wat heeft Mali mogelijk nog?

Wat heeft Mali mogelijk nog? Het gaat vooral over energiemineralen, namelijk uranium, in het zuidwesten (de streek van Falea nabij Guinée) en in het ‘islamistische’ noorden (de streek van Gao en de Adrar des Iforas) en olie en gas in het Taoudeni-bekken. In Mali zijn ook koper, bauxiet, lithium en fosfaat gevonden. Sommige vindplaatsen zijn sinds lang bekend maar nooit uitgebaat, omdat dat technisch en logistiek te moeilijk (en dus te kostelijk was).

Van al deze materialen wordt enkel goud geproduceerd. Mali heeft zich sinds de jaren ’90 tot derde goudproducent van Afrika opgewerkt. Voor andere grondstoffen zijn er zoals gezegd exploraties bezig, door ondernemingen zoals Sonatrach (Algerije), Oklo-Uranium (Australië, zit enkel in Mali en onder meer in Kidal in het noorden), ENRC (Kazakstan, non-ferro in Mali),  RockGate (Canada, uranium in Falea, maar ook goud en zilver) etc....

Verscheidene bekkens overspannen de landsgrenzen van meerdere landen. Taoudine strekt zich uit van Mauritanië over Mali tot in Algerije. De Adrar des Iforas strekt zich uit van Algerije over Mali tot in Niger (waar de Franse groep Areva wèl al uranium wint).

In de Taoudine in Mauritanië zoeken zowel Wintershall (Duitsland) als Total en Repsol naar olie. Voor Total is de exploratie-campagne in 2010 bijzonder moeilijk geweest. Eén boring heeft er negen maanden geduurd en 150 miljoen dollar gekost. Maar Total (Frankrijk) heeft aan de Mauritaanse regering gemeld dat de resultaten veelbelovend waren, en laat dit project dus niet los.

Onder meer daarom zeg ik dat de oorlog in Mali de grenzen van dat land overstijgt. Er is nog een andere reden, maar die berust op dit moment vooral op speculatie. Alvorens het bevel te geven om te bombarderen, is president Hollade met Algerije gaan onderhandelen. Dat was niet voor militaire interventie in Mali te vinden. Algerije zou trouwens steun geven aan sommige islamistische groepen in Noord-Mali.

Nu de oorlog een feit is, stellen sommigen de vraag wat Algerije in ruil voor zijn akkoord heeft gevraagd en mogelijk gekregen. Toegevingen over de Westelijke Sahara dat door buurland Marokko wordt bezet, een uitweg zou bieden naar de Atlantische Oceaan en onder meer rijk is aan fosfaat (Marokko is de eerste exporteur van fosfaat ter wereld)?

'Intense regionale conflicten'

Frankrijk heeft zich voorbereid om oorlogen over grondstoffen te voeren. Eind 2007 organiseerde de toenmalige president Sarkozy hoorzittingen over de Franse defensie. De Franse generaal Bentegeat zei daar hetvolgende: "natuurlijk zullen we in zeer intense regionale conflicten worden betrokken".

Hij noemde drie redenen: spanningen met andere economische machten rond de bevoorrading met energie, water en grondstoffen; ‘de vermenigvuldiging van de haarden van terrorisme’ en ‘de verspreiding van massavernietingingswapens en ballistische raketten’ (Défense et sécurité nationale. Livre Blanc. Tome-2, 4 oktober 2007).

Tijdens dezelfde hearings sprak ook Anne Lauvergeon, toen nog één van de machtigste vrouwen op aarde omdat ze het al genoemde Franse nucleaire concern Areva leidde. Lauvergeon kloeg dat Frankrijk en Europa zich veel te weinig zorgen maakten over de bevoorrading met strategische grondstoffen.

"Frankrijk is de tweede of derde uraniumproducent ter wereld", aldus de Areva-baas en ze vroeg sterk Frans ‘activisme’ om niet eindeloos achterop te geraken bij ‘de concurrenten uit Brazilië, de VS en Canada (Défense et sécurité nationale. Livre Blanc. Tome-2, 18 oktober 2007). We zijn onderhand vijf jaar verder.

Alles wijst erop dat de ‘flik in het Elysée’ deze boodschappen ter harte neemt.

reacties

18 reacties

  • door Corse op woensdag 16 januari 2013

    Globalisering is de nieuwe naam voor kolonialisering door privé-bedrijven over de wereld. Je kan vandaag stellen dat globalisering de noden van de burgers verslechterde, dit zowel hier als in de gekolonialiseerde landen, kolonialiseren is altijd pure diefstal van de samenleving.

    • door rop de Caters op donderdag 17 januari 2013

      De tussenkomst van de Linkse Franse regering is geen kolonialisme maar wel een humanitaire hulp. Als de vorige Franse regering dat had gedaan, ja dan was het pas kolonialisme.

  • door Corse op woensdag 16 januari 2013

    Bodemschatten: (transparant democratisch internationaal recht)

    1. Het recht op eigen bodemschatten is een democratisch soeverein recht van een land, het zijn mensenrechten van burgers. 2. Bodemschatten behoren de burgers van het land toe waar ze gedolven worden. 3. Burgers moeten daarvoor hun eigen resources (bestaansmiddelen) controleren! 4. De opbrengst van gedolven bodemschatten behoren automatisch de burgers toe. 5. In eerste instantie moeten de leiders van een staat er voor zorgen dat opbrengsten van bodemschatten het volk ten goede komen en niet enkel de 1% geprivilegieerde elite. 6. Leiders van een land, (de eliteclan) hebben geen alleenrecht op de bodemschatten. 7. De opbrengst van delfstoffen moeten dus rechtmatig en transparant over alle burgers verdeeld worden door de overheid, dit moet onder strenge controle staan. 8. De ontginner van de bodemschatten heeft nooit een alleenrecht op de bodemschatten. 9. De ontginner heeft enkel recht op een vergoeding voor de ontginning van de bodemschatten. 10. De meest arme mensen op onze planeet leven in landen met de meeste bodemschatten. 11. Bewoners van landen met bodemschatten hebben geen toegang en geen controle op de eigen bodemschatten en worden daardoor bestolen. 12. Veel landen hebben zelf geen technologische middelen om grondstoffen te delven en daar wordt zwaar misbruik van gemaakt door buitenlandse multinationale bedrijven. 13. Via een marionettenregering, aangebracht door het westen worden deze bodemschatten geplunderd zonder scrupules, met genocide als eventueel instrument. 14. Vreemde mogendheden hebben geen recht om bodemschatten te plunderen, het is pure diefstal, ook wel eens kolonialiseren genoemd, Belgen weten daar alles van.

    Crisis In The Congo: Uncovering The Truth: http://www.youtube.com/watch?v=vLV9szEu9Ag&feature=player_embedded#at=153

    Internationale soevereiniteit:

    Elk systeem of samenleving moet soeverein kunnen zijn en zijn eigen weg kunnen gaan en aldus worden gerespecteerd, geen enkel systeem is perfect. Alle landen zijn soeverein en gelijk en het zou een inbreuk zijn op de soevereiniteit van een land als er gedreigd wordt met oorlog of als er oorlog gevoerd wordt. Soevereiniteit is het recht van een politieke entiteit zijn macht uit te oefenen volgens de gewortelde cultuur en tradities, dit met wederzijds respect, belangen en mensenrechten. In het internationaal recht is soevereiniteit een belangrijk concept, daar het gaat om het respect voor elkaar grenzen en het recht om gezag uit te oefenen binnen de grenzen van een nationale staat (het zelfbeschikkingsrecht) Dit betekent dat een andere staat niet het recht heeft zich te bemoeien met binnenlandse aangelegenheden en dat zij zich onthoudt van agressie tegen een soevereine staat. Soevereiniteit betekent ook dat een soevereine staat geen enkel gezag over een andere soevereine staat kan uitoefenen, ook niet doormiddel van multinationale bedrijven.

    • door Koen300 op donderdag 17 januari 2013

      Dank u wel voor deze prachtige reactie. Elke land zou inderdaard verantwoordelijk moeten zijn voor zijn eigen resources. Jammer genoeg leert de wereld ons iets anders

  • door Jonathan Ramael op donderdag 17 januari 2013

    Moet het tussen aanhalingstekens plaatsen van de worden 'islamisten' en 'jihadisten' suggereren dat ze er geen zijn?

    Het gaat hier om landloze terroristen die geprofiteerd hebben van de val van Khadaffi en de machteloosheid van het Malinese leger om de gehele bevolking in het noorden van het land te terroriseren.

    In Timbuktu, waar ik in oktober 2011 nog in alle rust met de lokale bevolking een pintje kon drinken is alcohol, muziek en onderwijs voor vrouwen nu verboden. Er worden handen afgehakt van hongerige mensen die een brood stelen.

    Of om het in uw omschrijving te zeggen: er worden 'handen afgehakt' van 'hongerige mensen' die 'een brood stelen'. Kijk eens hoe de betekenis verandert met wat aanhalingstekentjes?

    Ik heb verschillende lokale contacten in Mali waar ik ook nu nog mee mail, en ik kan u verzekeren dat er zo goed als GEEN steun voor de bezetters is en dat de Franse interventie met open armen wordt ontvangen door de plaatselijke bevolking.

    Hoewel elk land z'n belangen wel zal hebben, is een militaire interventie momenteel de enige mogelijkheid om te voorkomen dat we binnen het jaar met een tweede piratenstaat als Somalië zitten. Het is overigens vooral China dat nu in Afrika aan economisch kolonialisme doet. Getuige daarvan verschillende grote bouwkundige projecten in Bamako, die uitsluitend worden uitgevoerd door geïmporteerde Chinezen.

    • door raf op donderdag 17 januari 2013

      Eindelijk eens iemand die met naam en toenaam reageert. Daarom: Geachte, viavia verneem ik dat een Malinese vriend in Bamako naast de Malinese vlag ook de Franse èn de Belgische driekleur heeft uitgehangen, omdat hij blij is en hoopt dat 'onze jongens' (daar heb je die aanhalingstekens weer) daar het zaakje gaan opkuisen. Het is hem gegund. Ik aan deze kant van het verhaal kijk anders tegen de interventie aan. Ik keur ze af omdat ze de Westerse controle in stand houdt en de toestand alleen maar erger zal maken, op termijn en in de wijdere regio. Met mijn aanhalingstekens citeer ik, daar zijn aanhalingstekens voor bedoeld. Ik citeer de media waarmee we hier zijn opgescheept. Ik kan niet anders. Ik ben namelijk wel in Zuid-Mali geweest maar niet in het Noorden en ik weet niet uit eerste hand wat daar gebeurt. Wat ik wel weet, uit eerste hand, is hoe ons economisch kolonialisme in landen zoals Mali de grondstoffen wegzuigt. Tot slot, om mijn opvatting over deze oorlog samen te vatten, verwijs ik naar Aminata Traoré (Mali) die schreef : Autant l’amputation du Mali des deux tiers de son territoire et l’imposition de la charia aux populations des régions occupées sont humainement inacceptables, autant l’instrumentalisation de cette situation, dont le sort réservé aux femmes, est moralement indéfendable et politiquement intolérable. Ik keur dus zowel de terreur van de rebellen in het Noorden als het uitbuiten van die situatie door het Westen af. Het citaat komt uit een oproep van begin december van Malinese vrouwen TEGEN een Westerse militaire interventie. http://pambazuka.org/fr/category/features/85674

      • door Jonathan Ramael op donderdag 17 januari 2013

        [title]Beste, Het is volgens mij[/title]Beste,

        Het is volgens mij vrij moeilijk om mensen te vinden die vóór een oorlog zijn, dat is het punt helemaal niet.

        Het gaat om de moeilijkheid van het maken van de beste keuze, als je met twee mogelijke uitkomsten zit: één slechte en één rampzalige. Niet tussenbeide komen is potentieel veel gevaarlijker dan het wel doen, om redenen die ik hierboven al heb opgenoemd. Niemand is gebaat met een gigantische gefaalde staat die als veilige haven kan dienen voor het gespuis van de wereld. Een instabiel Mali is een ramp voor de hele regio. Een voorbeeld van wat het uitblijven van een interventie kan veroorzaken vind je in het Rwanda van de jaren negentig (of in Syrië imo). Je kan over imperialisme zeuren zoveel je wil, maar als de internationale troepenmacht er was gebleven met een fatsoenlijk mandaat, waren hoogstwaarschijnlijk een klein miljoen mensen niet in stukken gehakt.

        Verder zal u in het Zuiden van Mali gemerkt hebben dat de gemiddelde mens (of natuurlijk enkel 'die ene die ik er ken') erg open staat tov buitenlanders, wat voornamelijk komt omdat een groot deel van de inkomens er gedragen werden door de toenmalig bloeiende toeristische sector, die ondertussen volledig gedecimeerd werd door de veiligheidssituatie (jarenlange strenge reisvoorschriften van nota bene Frankrijk droegen hier sterk toe bij). In niet industriële steden in het Noorden zoals Timboektoe is dat nog veel erger.

        Ik ben ook niet naief, Afrika wordt door de hele wereld uitgebuit. Een van de voornaamste manieren om dat tegen te gaan is er voor te zorgen dat werkende democratieën (zoals tot voor kort de Malinese) in stand worden gehouden.

        Tenslotte: zoals ik al zei is de economische macht van China over Afrika veel groter dan de onze geworden, al kan men niet letterlijk over 'uitbuiting' spreken omdat zij gewoon hun eigen structurele werkloosheid uitvoeren naar de armste landen ter wereld, zodat in principe geen enkele Afrikaan één vinger uitsteekt in die projecten.

      • door dan maertens op donderdag 17 januari 2013

        grondstoffen juist slepen Franse bedrijven uit Mali weg?

        En in een reactie op het artikel "Zitten Malinezen op Belgische soldaten te wachten?" sprak ik reeds m'n respect uit voor Mevr. Traoré haar analyse. Maar dit theoretisch anti interventie standpunt sloeg op een historische situatie die nu voorbij is, nml toen er een wankel evenwicht was en het land gesplitst was met een vrijwel stabiel front. Ik vraag haar (en bij uitbreiding u) wat zij (en haar Badenya vrouwenvredesbeweging) kan/kon inbrengen tegen het oprukken van een duizendtal Islamisten naar Bamako?

      • door Jorge H. op vrijdag 18 januari 2013

        "Met mijn aanhalingstekens citeer ik, daar zijn aanhalingstekens voor bedoeld."

        Voilà, nu heb ik geciteerd.

        Maar aanhalingstekens (en daar bestaan verschillende vormen van) hebben nog een aantal andere functies, zoals een aanwijzing op gesproken taal, op een metanarratief, intertextualiteit en ambiguiteit, ironie of sarcasme, op een in twijfel trekken van definities -- ik kan zo nog wel even doorgaan.

        We zien een opvallende toename in het gebruik van aanhalingstekens vanaf het literair modernisme, begin 20ste eeuw. Wie een voorbeeld wenst van intelligente, ingenieuze toepassingen hiervan, verwijs ik graag naar "Hugh Selwyn Mauberley (1920)" (hier maak ik al foutief gebruik van aanhalingstekens, haha) van Ezra Pound.

        http://www.poemhunter.com/poem/hugh-selwyn-mauberly-part-i/ http://erea.revues.org/479 cfr. The Difficulties of Modernism (Leonard Diepeveen) cfr. The Origins of Modernism (Stan Smith)

        Dit maar om aan te tonen dat interpunctie soms meer betekent dan we denken.

  • door rop de Caters op donderdag 17 januari 2013

    Hoe durft U dergelijke tekst produceren. Wie kan ooit twijfelen aan de edele bedoelingen van het Linkse Franse Leiders. Puur idealisme om de Malinezen te bevrijden van het .....juk. Dergelijke teksten zijn een schande voor onze Linkse beweging.

    • door raf op donderdag 17 januari 2013

      (al mag rop hier ook gerust zijn licht over laten schijnen) Tegenvraag dus : welke kans heeft een Afrikaanse politiemacht de afgelopen maanden gekregen ? Is het niet vreemd dat er pas Afrikaanse militairen in actie komen nà die uit Frankrijk ? Als schaamlap ?

      • door Jonathan Ramael op donderdag 17 januari 2013

        De Franse reactie is er pas gekomen nadat rebellen tot op 50 kilometer van de belangrijke havenstad Mopti waren gevorderd. En de interventie is er gekomen na uitdrùkkelijke vraag van de Malinese regering zelf. Op Afrikaanse troepen had men kunnen blijven wachten tot ver nadat de sharia in Bamako werd ingevoerd imo.

      • door dan maertens op donderdag 17 januari 2013

        @ Mijnheer Custers

        Hierbij het antwoord op uw "tegenvraag" waarom Frankrijk eerder dan ECOWAS militair tussenkwam.

        The drama of the Islamist offensive should not be underestimated—a successful assault on Sevaré would have meant the loss of the only airstrip in Mali capable of handling heavy cargo planes, apart from that in Bamako. The fall of Sevaré would in turn have made any future military operation a nightmare for West African or other friendly forces, and it would have chased tens of thousands of civilians from their homes. http://africasacountry.com/2013/01/14/france-in-mali-the-end-of-the-fairytale/

        AFRICAN Union (AU) President Thomas Boni Yayi has praised the "remarkable work" of the French military in Mali, saying its troops were "practically saving" Africa.... According to Boni Yayi, the West African force's deployment has been delayed because "Malians did not speak with one voice, in ECOWAS we were not speaking with one voice". France intervened, he said, because "while we were trying to prepare, these terrorists decided to invade all of Mali" and "we were not ready to intervene". http://www.couriermail.com.au/news/breaking-news/african-union-praises-frances-mali-action/story-e6freoo6-1226555844343

        Tot zover m’n antwoord op uw uw "tegenvraag". Antwoord dat overigens uitgebreid aan bod gekomen is in de wereldpers.

        Graag ontving ik van u dan ook een antwoord op mij 2 vragen oorspronkelijke vragen die logisch uit uw stellingname volgen. Het centrale thema van uw stuk is namelijk dat Frankrijk in Mali intervenieert omwille van grondstoffen. En samen met Mevrouw Traoré eist u de moral high ground op door net die Franse interventie af te wijzen. Als ik u dan vraag welke grondstoffen, in welke hoeveelheden, bedrijven met Frans aandeelhouderschap, jaarlijks wegslepen uit Mali blijft u mij het antwoord schuldig. Net zoals u mij niet kan aangeven hoe Mevrouw Traoré de technicals die naar Bamako oprukten concreet zou kunnen tegenhouden. Waarover hebben we het dan?

      • door rop de Caters op donderdag 17 januari 2013

        Ik bewonder uw ernst. Maar U moet aanvaarden dat roven,stelen, oorlogvoeren,pesten bij de menselijke natuur behoort. Geen beschaving, geen godsdienst , geen Linkse of Rechtse ideologie kan dit verhinderen. Europa heeft eeuwen in oorlog geleefd en kan het nog niet laten om, zijdelings dan, krijgers uit te sturen. De mens zal er altijd in slagen zichzelf in de str... te werken. Al wat er geschreven zal worden, voor en tegen, zal wind zijn.

        • door Jonathan Ramael op vrijdag 18 januari 2013

          Omdat de mens van nature slecht is, moeten we zwakkeren die om onze hulp vragen zomaar in de kou laten staan? Zo is je eigen stelling makkelijk bewezen natuurlijk.

          Punt is, in het echte leven worden op dit moment mensen zoals jij en ik bedreigd door andere mensen die hun religieuze wil uit het stenen tijdperk met geweld aan hen opdringen (even tussendoor: quasi elke Malinees is zelf ook Moslim, maar dan van het gematigde soort). Daar valt praktisch gezien weldegelijk iets aan te doen: namelijk die ongeletterde bende idioten wegjagen. Wat Frankrijk aan het doen is.

          Als er mij morgen wat religieuze zeloten zweepslagen geven omdat ik naar muziek luister, of omdat de beltoon op mijn gsm geen psalm uit de koran/bijbel is, dan zal ik de Fransen ook met plezier verwelkomen om me van dat gespuis waar ik niet om gevraagd heb te verlossen.

          Fatalisme is de makkelijkste ideologie die er is, groei er uit aub.

          • door rop de Caters op vrijdag 18 januari 2013

            Fatalisme is moeilijker dan U denkt. Noteer, over 25 jaar (ik hoop dat het leven U nog nog gegeven is) zult U precies hetzelfde lezen over mensenstrijd dan U nu leest. Een leeuw blijft een leeuw en een mens blijft een mens. Conflict, onverdraagzaamheid, afgunst draagt hij in zich. U is blijkbaar erg beinvloed door het godsdienstig beeld van de mens. De mens is voortdurend bezig om zich te meten met anderen. En dat is ook het geval voor groepen, clubs, voetbal renners op school, landen en volkeren. Neem de tijd en kijk.....en oordeel dan pas....

  • door Corse op zaterdag 19 januari 2013

    ‘Pentagon’s hand behind French intervention in Mali’

    http://rt.com/news/mali-intervention-pentagon-conflict-303/

  • door Symonslisa op dinsdag 23 februari 2016

    Hallo! Wij zoeken voor onze integrale proef op de middelbare school iemand die al is afgereisd naar Algerije. We zouden graag een interview afleggen met iemand via mail. Zou u ons kunnen helpen om meer te vertellen over Algerije? Contacteer mij dan via lisa.symons@hotmail.com

    mvg

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties