Vijf Occupy'ers tijdens Antwerpse gemeenteraad gearresteerd

is er dezer dagen een belangrijke
verplanten is een optie: maar het vergt wilskracht en bvb ook politieke moed

Alles, want alles is met elkaar verbonden. Die bomen waren een essentieel deel van het ecosysteem, jouw zuurstof maw. Of je nu "een groene" bent of niet, ook jij hebt schone lucht nodig.
Ja, er zullen (uiteindelijk) nieuwe bomen (boompjes) komen, maar aan al dit kappen en herplanten hangt een prijskaartje. Wie betaalt dit nodeloze (want die bomen waren niet ziek) prijskaartje? De belastingbetaler, jij en ik, de 99%. Is die verspilling van belastingsgeld gerechtvaardigd terwijl er zoveel andere zaken wél nodig zijn?

Dit onnodige kappen is één van de vele voorbeelden die illustreren dat de rijke minderheid denkt dat alles te koop is en ook verkocht kan worden (ook onze zuurtstof). Daarom gaat het om veel meer dan bomen. (Al is er zonder bomen niets, ook geen mensen...) Die ingesteldheid dat geld belangrijker is dan mensen, reduceert menselijke belangen tot waarde om mee te onderhandelen, zaken mee te doen.

-Natuurlijke energiebronnen, aanwezig op een wereld waarop we allemaal gelijk geboren zijn, worden opgekocht en hele groepen minder kapitaalkrachtige ontzegd, zodat de ander meer winst kan maken;
-Waterbronnen, ook van iedereen zou je denken, worden opgekocht. Een deel van de wereld heeft geen drinkwater omdat er in hun dorp (letterlijk) een slot op de kraan staat. Op sommige plaatsen is een gewoon(!) flesje water duurder dan een flesje coca cola. Wat drink je dan als je arm bent?
-Arbeid. Daarop valt ook heel veel winst te maken, oa door een deel van je bedrijf naar een land met minder strenge voorwaarden (minder bescherming van de arbeider) te outsourcen en te besparen op arbeiderskosten. Of door hier mensen die geen arbeidsvergunning krijgen in het zwart en tegen een hongerloontje te laten werken, zonder ziekteverzekering en alle andere voordelen die wij als rechten beschouwen, omdat het voor hen dat is, of helemaal geen werk.
-Onze toekomst wordt mede bepaald door hen die wij verkozen hebben en die achter de schermen geld ontvangen van grote bedrijven en lobby's die doorgaans andere belangen hebben jan met de pet, waardoor Jan met de pet oprecht vertegenwoordigen een wel heel heikele klus wordt.
-De media zijn ook afhankelijk van geld, en wie heeft er geld? Diezelfde grote bedrijven, die hun waardering niet laten blijken als die media door al te kritisch te berichten de hand bijten die hen voedt.
-Etc etc.

Alles is met elkaar verbonden, want het is het feit dat we (zij, "de 1%") natuurlijke bronnen, gezondheidszorg, alles wat we echt nodig hebben maw, als koopwaar zien dat verhandeld kan worden. In dat plaatje zijn wij geen individuen, maar potentiële bronnen van inkomsten - koopwaar. Daarom belanden occupyers in de cel, omdat zij dit (vreedzaam) aanklagen en de 1% vreest dat dit teveel mensen zal laten beseffen dat bedrijven en de politici die door hen betaald worden momenteel amper onze belangen vertegenwoordigen, maar die van de 1%. Ze denken dat ze dit besef de mond kunnen snoeren door intimidatie en administratieve aanhoudingen dmv de politie - die dan wel met ons belastingsgeld betaald wordt, maar, niet te vergeten, gestuurd wordt door politici die onder druk staan van bedrijven en lobby's.

Echter, zolang we als individuen en als maatschappij tolereren dat wij en onze belangen zonder enige scrupules verhandeld worden, zullen wij verhandeld worden. Ik kan niet namens de 99% spreken, maar voor mezelf is het dit wat ons verbindt. Dit besef, en dat het anders moet. Ja, ook met bomen (zuurstof) voor iedereen, omdat dit geen losstaand probleem is maar een deel van het grotere plaatje waarin er ruimte is voor echte democratie, omdat elke stem telt, ongeacht de hoeveelheid geld die erachter schuilgaat.

We kunnen over veel van mening verschillen (en dat gebeurt en mag ook binnen occupy), maar als je vindt dat uitbuiting niet oké is en dat deze situatie moet veranderen, dat de stem van iemand met 5000 euro op zijn rekening evenveel waard is als die van iemand met 5 miljoen (ik weet niet wat rijk is want ben het ook niet ), als je vindt dat gewelddadige onderdrukking geen oplossing maar een deel van het probleem is, dan ben je al zo goed als een occupyer, alleen eentje die nog niet naar een volksvergadering is geweest. ;-)

Kapitaalkrachtigen hebben iets te verkopen, want dat is hoe je geld verdient. Daarom is het handig om hokjes te creëren. Door jezelf te identificeren als deel van een groep in een bepaald hokje, maak je voor de buitenwereld een identiteit. Dat verschaft niet alleen duidelijkheid, het zorgt er ook voor dat we ergens bij gaan horen. Meestal kost jezelf in een hokje onderbrengen geld. Er zijn de sympathieke "rebellen" met een motard (kassa kassa), er zijn de Lady Gaga-fans (merchandising, concerten, blackberry/i-phone,...), er zijn de hippe neo-ecologisten met hippe brilletjes en dure Bromley stadsvouwfietsen, er zijn de degelijke tweeverdieners die in het weekend "een brunch met de vrienden en een museumpje" doen, er zijn skaters die zich tegen dit alles afzetten en dure merkbroeken en -petten kopen, er zijn de neo-liberalen voor wie restaurantbezoek een essentieel deel van elke ontmoeting is, er zijn de jonge gezinnen wiens voornaamste bezigheid het is studio 100 op alle mogelijke manieren te sponseren, er is de vrijgezelle loonslaaf die hoopt dat al die overuren nu echt tot promotie leiden, er de veganisten die niemand willen uitbuiten maar soms vergeten dat niet alle vegan producten vrij zijn van uitbuiting, er zijn mensen die moegewerkt zijn maar amper rondkomen en als ze thuiskomen alleen nog TV kunnen kijken en op zaterdag een flatscreen op afbetaling kopen, er zijn...

We zijn met zovelen, al dan niet vrijwillig of bewust in zo'n hokje gestapt omdat het ons aantrok, omdat reclame ons ertoe pusht, de maatschappij en sociale controle duidelijkheid eisen over wie we zijn, bij welk kliekje we horen. We verwarren die "duidelijkheid" met veiligheid, met meteen weten of je in hetzelfde hokje past of niet, of je elkaar kunt vertrouwen. Die hokjes zijn big business, want niet alleen maken ze goede consumenten van ons, ze zorgen vaak ook voor een zekere vorm van wantrouwen tegenover wie niet in een aanverwant hokje. Die hokjes verdelen ons, want ze geven ons de illusie dat we verschillende en tegenstrijdige belangen hebben. Zo zijn we nog beter kneedbaar voor wie er belang bij heeft. Trouwens, wie door de mazen van het sociale vangnet valt, is er niet alleen een hokje apart, maar een heel aparte categorie, alsof er gevaar op besmetting is. Vaak zie ik aversie, en helaas is die aversie een van de weinige dingen die mensen uit verschillende hokjes met elkaar gemeen lijken te hebben. Die aversie is ons trouwens ook onbewust aangeleerd (maar deze reactie is al veel te lang) en is "nuttig" voor wie geld heeft want die aversie stelt ons in staat met met die groep (werklozen, daklozen, ziek gepensioneerden) te doen wat vele kapitaalkrachtigen met de 99% doen - we maken er "de anderen" van, zo negeren we dat zij allemaal individuen met belangen zijn, net zoals de 1% aan te optimaliseren winstmarges denkt ipv wat die met onze toekomst en gezondheid doet.

Ik zeg niet dat iedereen dit bewust doet - dat was bij mij in elk geval niet zo - ik geloof dat de mens in staat is tot ethisch handelen. Maar daarvoor moet hij zich eerst bewust worden van het feit dat er iets niet klopt, van de uitbuiting, van hoe hij zelf uitgebuit wordt of zelf uitbuit en van hoe dat ook hem schaadt, als hij als mens onmenselijk handelt. En dat kan pas lukken als we onze hokjes en ego's overstijgen in plaats van ons op de door de maatschappij in de verf gezette verschillen te concentreren en elkààr te beschuldigen.
Verdeeldheid is net wat ons tegenhoudt en dus waar de 1% baat bij heeft. We zijn allemaal mens met dezelfde basisbelangen - voedsel, zuurstof, het recht niet uitgebuit te worden door een ander, het recht op (vreedzame) vrije meningsuiting... Laat ons ons daarop concentreren in plaats van op de verschillen (die ons grotendeels aangepraat zijn.) We hebben meer met elkaar gemeen dan dat we van elkaar verschillen. Zien we jou zaterdag ook? Je hebt niets te verliezen, en hugs zijn optioneel, niet verplicht. ;-)

Weliswaar ontspruit(te) het fascisme uit “de geest van domheid” waarbij de ‘kleinburgerlijke’ middenklasse zich tegen de ‘onderklasse’ en de arbeidersbeweging keerde, maar de haatgevoelens waarop een dergelijke projectie steunde waren het gevolg van een jarenlange onderdrukking en uitbuiting door de financiële en politieke elite. Een uitbuiting die op zeer korte termijn ongekende afmetingen aannam in het postcrisis tijdperk van de jaren ’30. Kort door de bocht: doordat de politieke en financiële elite erin slaagde om het spanningsveld van een klassenstrijd – zeg maar, 99% vs. 1% – te verschuiven naar een tegenstelling tussen minder gegoeden en achtergestelden, alsook naar een etnisch-culturele tegenstelling tussen Joden en niet-Joden, kon de elite haar macht behouden en zelfs versterken. Op dat vlak is er overigens een vergelijking met De Wever: de NVA tracht Vlamingen en Walen tegen elkaar op te zetten en tegelijkertijd tracht die partij ook een wig te slaan tussen de middenklasse enerzijds en de werkzoekenden en achtergestelden anderzijds; het is tevens de verklaring voor de negatieve houding van (populistisch en extreem-) rechts waarbij men zowel de socialistische partijen alsook de vakbeweging probeert te discrediteren. Een dergelijke verdeel-en-heers-strategie, die de aandacht afleidt van het werkelijke klassenconflict en verschuift naar een schijnbaar klassenconflict dat gebaseerd is op een vals klassenbewustzijn, werd eveneens toegepast in de jaren ’30 (Mandel, 1969; Guérin, 1973). (Extreem)rechts neemt het schijnbaar op voor de middenklasse, terwijl in werkelijkheid de lagere klassen tegen elkaar uitgespeeld worden zodat de kapitaalkrachtige elite zijn macht kan behouden en de perverse uitwassen van het kapitalisme kunnen voortgezet worden. Dát is de kern van het fascisme! Kruithof (2000) stelde dat het neo-fascisme steeds opnieuw de kop kan opsteken omdat er structureel niets veranderd aan het ‘laissez faire’-kapitalisme (cf. neoliberalisme). Horkheimer hield een gelijkaardig pleidooi: “Wil je niet over het kapitalisme praten, zwijg dan ook over het fascisme”.

Vergelijk bijvoorbeeld de ondemocratische oprichting van een zakenkabinet van technocraten (cf. Griekenland, Italië, en straks misschien ook België – Di Rupo heeft zijn ontslag ingediend bij de koning!!!) met de evolutie die Mandel (met referentie aan Trotski) vaststelde in de postcrisis periode van de jaren ’30:

“In de periode van het imperialisme, en wanneer de arbeidersbeweging een lange historische ontwikkeling heeft meegemaakt, oefent de burgerij haar politieke macht het voordeligst uit (d.w.z. met de laagste kosten) door de burgerlijke parlementaire democratie. Deze vorm van regeren heeft twee grote voordelen. Het bekomt een periodieke vermindering van de sociale antagonismen door het toestaan van zekere sociale hervormingen. En het laat aan een belangrijk deel van de burgerij toe rechtstreeks deel te nemen aan de uitoefening van de politieke macht door de burgerlijke partijen, de dagbladen, universiteiten, werkgeversverenigingen, gemeentelijke en regionale besturen, het centrale banksysteem, enz… Maar deze vorm van burgerlijke overheersing — welke geenszins de enige historische is — hangt af van het behoud van een hoogst onstabiel evenwicht van economische en sociale krachten. Wanneer objectieve ontwikkelingen dit evenwicht verstoren heeft de grootburgerij geen enkel ander alternatief dan te trachten een hogere vorm van centralisatie van de uitvoerende macht van het staatsapparaat in te stellen om haar historische belangen te realiseren, zelfs al heeft dit tot gevolg dat van de rechtstreekse uitvoering van de politieke macht moet worden afgezien. Historisch beschouwd is het fascisme zowel de realisatie als de negatie van de tendens van het monopoliekapitalisme — voor het eerst opgemerkt door Hilferding — het ganse sociale leven op een totalitaire wijze te ‘organiseren’ in functie van haar belangen. Fascisme [neoliberalisme] is de realisatie van deze tendens omdat het in laatste analyse deze historische functie heeft vervuld. Het is de negatie van deze tendens, omdat, tegengesteld aan Hilferdings verwachting, het fascisme enkel tot het vervullen van deze functie in staat is geweest door de extensieve politieke onteigening van de burgerij” (Mandel, 1969).

Op dit ogenblik worden er onder druk van ‘de markten’ en Europa op verschillende plaatsen zakenkabinetten geïnstalleerd om het ‘monopoliekapitalisme’ in stand te kunnen houden alsmede de noodzakelijke hervormingen (cf. stringente besparingen) door te (kunnen) voeren om een dergelijke machtsbalans, i.e., status quo, te (kunnen) behouden: een “extensieve politieke onteigening van de burgerij”; “een hogere vorm van centralisatie van de uitvoerende macht van het staatsapparaat [...] om haar historische belangen te realiseren, zelfs al heeft dit tot gevolg dat van de rechtstreekse uitvoering van de politieke macht moet worden afgezien”.

Een dergelijke evolutie afdoen als noodzakelijk en tegelijkertijd de antidemocratische consequenties ervan ontkennen – bv. in de reguliere media wordt er nergens de vraag gesteld of zoiets überhaupt democratische kan genoemd worden – verwijst, naar mijn mening, naar de “diepgaande ontkenning” waar Riemen (2010) het over heeft. Thomas Mann noemde een dergelijke diepgaande ontkenning: “Glaubensunwilligkeit”.

Weliswaar zegt u dat u geen fascist bent, dat zou kunnen. Maar dan vraag ik me wel af vanwaar die bewondering komt die uit uw beschrijving van het fascisme opborrelt - het lijkt wel een goed-nieuws-show met een hoog altijd-kerstmis-gehalte. Indien u over Marx spreekt in verband met het fascisme, dan zou u hem alle eer bewijzen door u niet te richten op een, mijns inziens bedenkelijke, beschrijving van het fascisme op Wikipedia - overigens, een beschrijving die binnen de academische wereld de tand des tijds niet doorstaan heeft - dan wel door de dialectische methode en analyse toe te passen die eigen is aan Marx' denken (cf. Mandel, 1969). Trouwens, het fascisme van Mussolini komt van de 'estato corporativo', oftewel de verstrengeling van (politieke) staatsmacht met de macht uit de zakenwereld. Op dat vlak beantwoord de huidige situatie in de VS perfect aan een fascistisch staatsbestel; Europa moet daar alsmaar minder voor onderdoen. Tot slot wil ik er nogmaals de aandacht op vestigen dat het fascisme de klassentegenstellingen vergroot op basis van een "vals klassenbewustzijn" (cf. Marx) en de lagere klassen tegen elkaar uitspeelt ten voordele van de hoge burgerij en de elite, opdat zij en hun monopoliekapitalisme zouden kunnen verder doen met hun: "business as usual". De Wever en z'n N-VA vormen immers niet zomaar de politieke vleugel en spreekbuis van het Voka (bedrijfs- en zakenwereld).

U hebt trouwens wel ontzettend veel streken wanneer u stelt dat het protest tegen het kappen van een aantal bomen niet in uw naam mag gebeuren. 'Occupy-Antwerp' is namelijk na overleg tot dat besluit gekomen. Maar ik begrijp wat u wil doen en waar u op uit bent: u wil de 'Occupy-beweging' discrediteren door te stellen dat ze niet in uw naam spreekt. Kom de volgende keer eens mee vergaderen, dan kan u uw zegje doen. Naar mijn mening bent u diegene die zijn persoonlijke grootheidswaanzin tracht te projecteren op de 'Occupy-beweging', niet omgekeerd!

* Guérin, D. (1973). Fascism and big business (2nd edition). London, UK: Pathfinder. (isbn: 9780873488785)
[ http://www.pathfinderpress.com/s.nl/it.A/id.702/.f ]
* Kruithof, J. (2000). Het neoliberalisme. Berchem, B: EPO. (isbn: 9789064450679)
[ http://www.epo.be/boekenportaal/boekinfo_boek.php?isbn=9789064450679 ]
* Mandel, E. (1969). Over het fascisme (transcriptie door Adrien Verlee). Marxistisch Internet Archief, maart 2007, s.f. Retrieved from http://www.marxists.org/nederlands/mandel/1969/1969fascisme.htm
* Riemen, R. (2010). De eeuwige terugkeer van het fascisme. Amsterdam, NL: Atlas. (isbn: 9789045018560) [ http://www.robriemen.nl/rob-riemen-bibliografie/de-eeuwige-terugkeer-van... ]