Sterft, gij oude vormen (reflecties bij de 2e dag van het Socialisme)

Ik zal maar met de deur in huis vallen: wat een muffe, archaïsche bedoening was me dat. Ik kan me al voorstellen dat sommigen zich geschoffeerd gaan voelen, maar hé kameraden: het is crisis, het kapitalisme davert op zijn grondvesten,... Ik weet wel dat “de tijd aan onze kant” staat, maar je moet dan ook wel mee zijn met de tijd.

Je zal mij niet horen zeggen dat het 500 meter verder, op de volksvergadering van Occupy Gent, veel beter was. Mijn probleem is dat het wel lijkt alsof links in België (of moet ik het in dit geval over Vlaanderen hebben) zich lijkt te wentelen in nostalgie. 

Het socialisme is voor mij een vooruitstrevende, vernieuwende beweging. Ik weet wel dat de socialistische beweging een rijke geschiedenis heeft, daarvoor hebben we dan ook instellingen als AMSAB.
Ik weet heus ook wel dat je dat niet kan doen zonder ook achterom te kijken, maar nu lijkt het wel alsof de beweging haar bestaan wil legitimeren op basis van dat verleden. De kracht van “het socialisme” ligt toch juist en vooral in de toekomst.

Een andere wereld is nodig en mogelijk

Dat is wat mij drijft, sinds 1999 al, en het wordt al maar duidelijker dat we dringend aan die nieuwe wereld moeten beginnen werken. Of we die nieuwe wereld socialisme, communisme, democratie, postkapitalisme, anarchisme... noemen, het zal me eigenlijk worst wezen. Al deze begrippen kennen immers tientallen totaal verschillende invullingen.  Of we tot die nieuwe wereld gaan komen doorheen een geleidelijk proces van hervormingen, revolutie(s), opstanden... de geschiedenis zal het ons leren.  Vandaag komt het erop aan miljoenen mensen te inspireren en hen ervan te overtuigen dat er ook een wereld mogelijk is op maat van de 99%. Want na 30 jaar neoliberale ideologische voorhamer is dat wat ons (ja wij allemaal) het meest parten speelt, we *geloven* niet dat er een andere wereld mogelijk is.

“Socialisme of barbarij” dat is nu echt wel  actueler dan ooit

De CO2 uitstoot neemt sneller toe dan voorzien (zo meldt men vandaag op de radio), als we nu niet ingrijpen zal de temperatuur niet met 1 of 2 maar met 4, 5 of meer graden Celcius stijgen. Mijn zoontje van 8 jaar is daar terecht zeer boos over: “Dus ze weten dat als ze gewoon verder doen de wereld onleefbaar wordt tegen dat ik groot en sterk ben, en toch doen ze verder”. Dat ventje heeft gewoon gelijk... binnen 30 à 40 jaar zal deze planeet onleefbaar zijn, als ze zo verder doen.

Ik heb het bewust iets langer over de ecologische crisis omdat ik ervan uitga dat ik na Dexia, Mittal, Opel, Griekenland... niemand moet overtuigen dat ook de economie en de democratie op de klippen (gaan) lopen als *ze* zo verder doen.

Als *ze* zo verder doen, zeg ik, omdat het nu eenmaal niet mijn verantwoordelijkheid is dat *ze* de wereld naar knoppen helpen. Of is het misschien is het wel een beetje mijn verantwoordelijkheid? Ik zeg immers al jaar en dag dat, als ze zo verder doen, ze de wereld naar de kloten gaan helpen. Meer nog, ik zeg al jaar en dag dat ze vandaag, gisteren.. elke dag tienduizenden de dood injagen, elke dag tienduizenden.

Ik zeg dat alles al jaren, maar het lukt me maar niet om dat te stoppen. Of misschien toch een beetje. Zo'n 7 tot 10.000 lezers elke dag op de WereldMorgen.be, 8 à 10.000 indignados door de straten van Brussel, tienduizenden syndicalisten in de straten van Brussel tegen een regering die nog moet komen, shame, niet in onze naam, OCCUPY- Antwerpen - Brussel - Gent...

Het geloof dat mijn werk het afgelopen decennium toch wat heeft bijgedragen aan dit prille ontwaken geeft energie om verder te gaan. Als ik dan wat verder kijk dan onze "Vlaamsche klei", dan word ik zelfs hoopvol: Tahrir, Tunesië, Wall Street en ja ook het verzet in Griekenland, Portugal en andere landen stemt me hoopvol? om het niet te hebben over Brazillië, Bolivië, Cuba, Venezuela,...

Ik denk dat het ook inhoudelijk veel breder moet kunnen? Zonder dat iemand daarvoor al te veel water in zijn wijn moet doen. Ik zou graag de mensen van Oikos, Poliarchus, de pleinbezetters, ... er bij betrekken en ja, waarom was er niemand van de SP.A?  Goed dat er deze keer al mensen van ACV waren... dat deed deugd en het geeft aan dat we verder willen kijken dan de oude kapellekes.

Want beste socialisten, als we er niet gauw in slagen om van het socialisme een levende beweging te maken dan zal het barbarij zijn.