Arm en rijk blijven ruzie maken over geld in Rio+20

Na drie dagen onderhandelen blijft er grote onzekerheid over de uitkomst van de conferentie. Arme en rijke landen slagen er maar niet in om compromissen te sluiten. Tegenover elk engagement voor milieu- of sociale bescherming stellen de ontwikkelingslanden de vraag voor meer geld. Maar ook de rijke landen onderhandelen met de handrem op, als het over concrete engagementen gaat. Dit spelletje heeft er voor gezorgd dat de teksten ondertussen zodanig verwaterd zijn dat er amper nog betekenis in staat. Als het om concrete engagementen gaat is het zelfs nog erger. De invoering van een financiële transactietaks? Maatregelen om groene en waardige jobs te creëren? Concrete engagementen om te zorgen voor sociale bescherming en armoedereductie? We blijven hopen… omdat het moet!

Deelnemen als observator (van de vakbonden in mijn geval) aan de Rio+20 onderhandelingen is een vreemde ervaring. In de werkgroep over groene economie werd gedurende UREN gebakkeleid over een paragraaf met amper een vijftal zinnen. De EU vroeg om rekening te houden met sociale en milieufactoren in het beleid. Vooral de ontwikkelingslanden, maar ook de VS, konden maar niet over de brug gehaald worden. Blijkbaar is het niet eenvoudig om over zoiets evident overeenstemming te krijgen. Hallucinant! 

Deze nacht om half twaalf hebben de co-voorzitters van de conferentie een stand van zaken gegeven van de werkzaamheden. Met een optimisme eigen aan diplomaten werd er gewezen op de goede vooruitgang die geboekt werd in de verschillende werkgroepen. Hoewel dit rond een aantal zeer specifieke thema's (bv. verwoestijning) waarschijnlijk het geval is, schuilen achter deze mooie woorden nog gigantische meningsverschillen. De vertegenwoordigers van de vakbonden zijn uitermate ontgoocheld over de gang van zaken in de werkgroep over jobs. Er staat een zwakke verwijzing naar de Social Protection Floor en naar onze rechtvaardige transitie in. Het pleidooi rond "groene jobs" blijft voor (vooral) ontwikkelingslanden spijtig genoeg onverteerbaar. En dan te bedenken dat vakbonden van die landen in het zuiden net een pleidooi houden voor (waardige!) groene jobs (klik hier voor het statement). Alles rond de groene economie wordt door de ontwikkelingslanden afgeblokt.

De onderhandelende landen hebben deze nacht beslist dat er verder moet gewerkt worden rond de teksten. De Braziliaanse gastheer heeft hiervoor een mandaat gekregen. Dit moet het mogelijk maken dat over drie dagen de staats- en regeringsleiders met een bruikbare tekst aan het werk kunnen gaan. Als observator van de onderhandelingen blijf ik toch met een triest gevoel achter. Hoe komt het dat het zoveel moeite kost om de verschillen opzij te schuiven. Vaak doen de onderhandelingen mij denken aan een familieruzie over een verkeerd gelopen erfenis. De ene groep (de ontwikkelingslanden) vindt dat ze oneerlijk bedeeld zijn en vragen meer geld. De andere (de rijke landen) proberen het probleem te ontkennen of uit de weg te gaaan en vragen meer redelijkheid. In het belang van de "toekomst die we allemaal willen" (het thema van de conferentie) zou het toch mogelijk moeten zijn om tot een betere verstandhouding te komen.

Bert De Wel
Adviseur Studiedienst ACV
Van 11 juni tot 20 juni '12 volgt Bert voor het ACV de Conferentie van de Verenigde Naties in Rio de Janeiro als lid van de officiële Belgische delegatie en de IVV-delegatie.

Meer info vind je op de website van het IVV: http://www.ituc-csi.org/rio-20.html

Het ACV heeft zich ook aangesloten bij de Belgische coalitie Rio +20. Dit platform verenigt de vakbonden, de Noord-Zuidbeweging, de leefmilieu NGO’s, de jeugdraden, de sociale economie organisaties, de vrouwenorganisaties en de platformen voor duurzame ontwikkeling. Zij vragen België, Europa en de leiders van de hele wereld om van de top van Rio +20 dé top te maken waarop beslist werd om te kiezen voor een ander ontwikkelingsmodel, dat gaat in de richting van een duurzame wereld. De platformtekst kan je vinden op: http://www.11.be/component/docman/doc_download/1146-standpunt-belgische-