Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

Ja, ik wil steunen

Sluit dit venster

about
Toon menu

Uitgelezen: Nee is niet genoeg. Brief aan Naomi Klein.

donderdag 25 januari 2018
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Beste Naomi

De avond dat Donald Trump tot winnaar van de presidentsverkiezingen werd uitgeroepen, zat u in Australië.  Waar ik zat, weet ik niet meer.  Wat ik wel nog weet, is dat ik stomverbaasd was.  Ik begreep het niet.  Ik kon maar niet begrijpen hoe iemand als Donald Trump tot president kon verkozen worden.  Ik besloot mij af te wenden.  Omdat ik walgde.  Uit een soort van zelfbescherming besloot ik mij niet te ergeren aan deze persoon.  Want dat zou gebeuren.  Dat wist ik.  Om dat te vermijden, keerde ik mij af. 

U deed dat niet.  Gelukkig maar.  Met uw boek schudde u mij wakker.  U toonde mij dat het noodzakelijk was deze man te ontmaskeren.  U toonde mij dat het noodzakelijk was een alternatief te formuleren.  Want enkel een werkbaar alternatief kan opnieuw de hoop aanzwengelen.  De hoop, die vele middenveldorganisaties verloren hadden.  Die organisaties moeten opnieuw samenwerken om de hele wereld duidelijk te tonen dat het anders kan.  Dat het anders moet.  U gaat ons voor.  Aan het eind van uw boek schrijft u een manifest.  Het Leap-Manifest.  Dat is uw hoop.  Onze toekomst. 

Maar dat vernieuwende licht gaat pas schijnen aan het eind van uw boek.  Eerst moeten we door een dal.  Een diep dal.  Waar nauwelijks enig licht schijnt.  Om tot een heldere analyse te komen, toont u de lezer hoe het zover is kunnen komen.  U toont hoe het nu is.  U toont hoe het nog erger kan.  Dat deel van het boek is weinig hoopvol.  Het pessimisme overheerst.  Maar u acht deze benadering van het probleem noodzakelijk om uiteindelijk te kunnen tonen hoe het beter kan.  Hoe het optimisme toch kan zegevieren. 

In slechts enkele maanden hebt u dit boek geschreven.  Het lijkt bijna een vlugschrift.  Een pamflet.  Toch is het dat niet.  Voor dit boek kan u terugvallen op uw vorig studiewerk.  Uw drie boeken (No Logo, De Shockdoctrine en No Time) komen samen in dit ene boek.  Alle neergeschreven theorieën in die boeken komen samen in de persoon van Donald Trump.  Daarmee bewijst u dat Donald Trump geen ongelukje is.  Geen accident de parcours.  Hij komt niet onverwacht.  Dat te durven denken zou een grote denkfout zijn.   

Het kan gek klinken maar het lijkt alsof Donald Trump uw boeken gelezen heeft.  Toch uw eerste boek.  Donald Trump doet wat supermerken doen.  Supermerken beseffen dat niet het product belangrijk is.  Dat lijkt bijna bijkomstig te zijn.  Veel belangrijker is het imago.  Een uniek imago creëert grotere winsten.  U toont aan hoe Trump deze strategie op een bijna perfecte wijze op zichzelf heeft toegepast.  Trump werd het merk.  Het logo.  Zonder inhoud.  Enkel verpakking.  Het presidentschap is de ultieme uitbreiding van dat merk.  Het presidentschap zal de waarde van het merk doen stijgen.  Tot ongekende hoogten.  Trump passeert langs de kassa.  Terwijl hij de wereld in een politieke crisis stort, kan hij zichzelf verrijken.  Zonder enige gêne.   

In die ongegeneerde race naar zelfverrijking kent Donald Trump de waarde van een crisis en/of schok.  Dat doet vermoeden dat hij ook uw tweede boek gelezen heeft.  In uw boek wijst u op dat gevaarlijke kantje van de huidige president.  Die president lijkt beseffen hoe een schok (oorlog, natuurramp, economische crisis, …) het algemeen belang kan laten wijken voor het bedrijfsbelang.  Via een crisis zou hij drastische maatregelen kunnen doorvoeren en zou hij de democratie aan de kant kunnen schuiven.  Voor u is dit geen science-fiction.  Het zou werkelijkheid kunnen worden.  Dat meent u oprecht.  Donald Trump kan u niet verrassen.  U bent alert.  Herhaaldelijk stelt u in uw boek hoe een oorlog een oliecrisis kan uitlokken.  Die crisis kan tot hogere prijzen leiden, die kunnen te gelde gemaakt worden door de fossielebrandstofindustrie.  Een industrie, die sterk vertegenwoordigd is in de regering van Trump.  Overdreven? Ik weet het niet.  Ik huiver als ik denk aan het spierballengerol met Noord-Korea, Syrië, Iran, Venezuela, … 

Zou het kunnen dat Donald Trump uw twee eerste boeken gelezen heeft.  Het is een mogelijkheid.  Wat hij gelezen heeft, past hij toe.  Maar dan in omgekeerde zin.  Uw aanbevelingen negeert hij.  Wat u aanraadt, negeert hij.  Waar u tegen tekeer gaat, doet hij.  Jawel, het is een rare jongen.  Wat ik evenwel onmogelijk acht, is dat hij uw derde boek gelezen heeft.  Want wat hij verkondigt, gaat regelrecht in tegen uw opvattingen.  Donald Trump verdonkeremaant de bewijzen van klimaatverandering.  Hij stopt het onderzoek naar de mogelijke gevolgen van deze klimaatverandering.  Hij schaft de voorzieningen voor het bestrijden van de gevolgen van de klimaatverandering af.  Hij neemt de belemmeringen voor werkzaamheden die de klimaatcrisis verergeren weg.  Neen, hij heeft uw derde boek niet gelezen.  Hij is een negationist.  Dat ben u niet.  U bent bezorgd om de wereld.  Om de aarde.  Dat is Donald Trump niet.  Hij is enkel bekommerd om geld.  Veel geld.   

Kan Donald Trump gecounterd worden? Jawel, dat kan.  Niet door het status-quo te bepleiten.  Dat hebben we geprobeerd.  Met Hillary Clinton.  Dat is niet gelukt.  Hij kan enkel gecounterd worden door een geloofwaardige kandidaat.  Die kandidaat kan enkel geloofwaardig zijn als hij de drie crises benoemt: het neoliberalisme, de economische ongelijkheid en de klimaatverandering.  Als dat gebeurt, zou het kunnen lukken.  Was Bernie Sanders die man? Niet echt.  Ook dat bewijst u in uw boek.   

Zoals ik al zei, er kan weinig gelachen worden als u schrijft over Trump.  Over de beweegredenen van die man.  Over de ‘politieke’ keuzes van die man.  Toch eindigt u positief.  Wij moeten ons verenigen in de strijd.  Waarbij u duidelijk stelt dat de tijd voor kleine stapjes definitief voorbij is.  Daarvoor is het veel te laat.  Eén grote sprong voorwaarts zal nodig zijn.  Broodnodig.  U eindigt met het Leap-Manifest.  Een pleidooi voor een zorgzame samenleving.  Voor een betere samenleving.  U geeft in dat manifest duidelijk aan welke richting het uit moet.  U geeft duidelijk aan hoe uw voorstellen kunnen gefinancierd worden.  Het Leap-Manifest is een handleiding.  Voor de politicus.  Voor de geëngageerde burger.  Voor allen, die beseffen dat het anders moet.   

Beste Naomi, ik las uw boek.  Ik besef nu dat het niet volstaat mij weg te draaien van Donald Trump.  Ik besef nu meer dan ooit dat we hem recht in de ogen moeten kijken.  Dat we hem moeten ontmaskeren.  Niet door enkel te focussen op zijn gekkigheden.  Dat doen we al te veel.  Neen, wij moeten ons focussen op zijn beleid.  Om duidelijk aan te tonen voor wie de president rijdt.  Om aan te tonen wiens belangen hij verdedigt.  Die taak hebt u met dit boek op uw schouders genomen.  Voor die verhelderende ‘tour de force’ wil ik u danken. 

Met vriendelijke groeten.

Wim Backx

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.