Het politiek crapuul

Bij Cd&V heeft Kris Peeters, ex-gedelegeerd bestuurder van Organisatie van Zelfstandige Ondernemers (UNIZO), het roer stevig in haden. De co-piloot van Bart De Wever heet Philippe Muyters, ex-gedelegeerd bestuurder van het Vlaams netwerk van ondernemingen (VOKA).

Wat hebben Nva en Cd&v gemeen ?

“MEER MENSEN AAN HET WERK” (Nva porgramma)

Werknemers moeten hun loopbaan meer in eigen handen nemen

Via een tijdspaarrekening maken we het voor werknemers mogelijk om tijdelijk minder te werken of hun loopbaan te onderbreken om bij te tanken.
Zwangerschaps- en bevallingsverlof evenals het vaderschapsverlof worden verder ontwikkeld. Daarbij staat ons uiteindelijk een verlof voor ogen van in totaal zes maanden, te verdelen tussen moeder en vader.
In de maanden volgend op de aankondiging van een zwangerschap is de werkgever geen RSZ-bijdragen verschuldigd op het loon van de betrokken werknemer.
De N-VA wil meer flexibiliteit op bedrijfsniveau door een veralgemeende berekening van de arbeidsduur op jaarbasis. Op sommige piekmomenten zal de werknemer dan meer uren per dag werken dan in sommige dalmomenten.
De effectieve uittredingsleeftijd (vandaag gemiddeld 60 jaar) moet opgetrokken worden, zodat de wettelijke pensioenleeftijd van 65 jaar in de praktijk benaderd wordt. Het brugpensioen en andere stelsels van vroegtijdige uittreding worden afgebouwd en moeten uiteindelijk uitdoven.
Voor werknemers die op latere leeftijd ontslagen worden voorzien we een intensieve persoonlijke begeleiding en/of bijscholing, zodat ze elders aan de slag kunnen.
De overheid moet werknemers fiscaal stimuleren om langer aan de slag te blijven. Vanaf de leeftijd van 60 jaar moet het elk jaar aantrekkelijker worden om te blijven werken… Na een overgangsfase, met respect voor de verworven rechten, stappen we af van de leeftijdsgebonden loonvorming die oudere werknemers uit de arbeidsmarkt prijst.

“WERK MAKEN VAN WERK” (Cd&V programma )

De economische globalisering en de ontwikkeling van nieuwe technologieën vragen een toenemende flexibiliteit van werkgevers en werknemers. Dit krijgt ondermeer vorm in een flexibeler arbeidsorganisatie. We evolueren daarbij van baanzekerheid naar werkzekerheid.

Vast te houden aan een actief arbeidsmarktbeleid dat mensen helpt om te gaan met snelleveranderingen, de perioden van werkloosheid kort houdt en de overgang naar een nieuwe baan vergemakkelijkt. Binnen dit kader maken we ook het ontslagrecht meer activerend.
Om de op de combinatie arbeid-gezin afgestemde arbeidsvormen te promoten en te faciliteren
Er is nood aan een overheidsbeleid dat een betere afstemming tussen gezin en arbeid ondersteunt voor zowel vrouwen als mannen, rekening houdend met een vlotte arbeidssituatie in bedrijven en KMO’s.
Het Carrière Planning Systeem (CPS) op te richten om gefundeerde loopbaankeuzes mogelijk te kunnen maken.
De wetgeving inzake uitzendarbeid te actualiseren

De ene partij is specifieker in zijn uitleg dan de andere maar beide zeggen inhoudelijk hetzelfde. Werkgevers moeten minder lasten dragen, weknemers moeten zich flexibeler gaan opstellen. Ze geven die opdracht een positieve draai door te spreken over “zekerheid”.

Maar de opzet is wel dat oudere werknemers goedkoper ontslagen kunnen worden. Ze een nieuwe opleiding geven = zekerheid
Niet langer contracten van onbepaalde duur maar wel van bepaalde duur = zekerheid
Tussen twee contracten in heb je dus tijd voor jezelf, je eigen sociale leven = zekerheid

De werkelijkheid?

Voor de werknemer zit er dus veel “on”zekerheid in en voor de werkgevers veel zekerheid.

Wat zeggen UNIZO en VOKA over deze materie ?

UNIZO

Arbeidsintensieve sectoren waar de nood aan personeel tevens afhankelijk is van externe omstandigheden zoals het weer, feestdagen of andere piekmomenten moeten een beroep doen op gelegenheidsarbeid
Realistische ontslagregeling

VOKA

Allereerst een systeem dat kiest voor inzetbaarheid in plaats van jobzekerheid… dat meer ruimte biedt voor competentie- en prestatiegerichte loon- en arbeidsvoorwaarden
De notie van passende betrekking wordt gericht op activering én ook op oudere werknemers.
Er komt een kader voor levenslang leren
Het ontslagrecht wordt herbekeken in termen van activering in plaats van afschrijving,
De totale arbeidstijd wordt automatisch over een jaar heen vastgelegd.
Werkgevers en de overheid moeten gemakkelijker gebruik kunnen maken van uitzendarbeid.
voor meer loon op basis van competenties en prestaties in plaats van loon op basis van achterhaalde automatismen

Het hoeft geen betoog. Politiek en werkgevers hebben elkaar de hand gereikt. De ene als doel de splitsing van een land, de andere als doel om rechten en verworvenheden van de werknemers af te pakken.

De ware inzet ?

Werknemers :

Iedereen dient langer te werken, brugpensioen dat jongeren aan het werk helpt moet uitdoven. Tenminste voor de werknemers. Werkgevers moeten hiervan gebruik kunnen blijven maken om de kosten van een herstructurering af te schuiven op de maatschappij.
Iedereen moet op eender welk tijdstip in zijn of haar leven goedkoop ontslagen worden.
Verplicht leren is dan nodig om je uitkering te behouden
Een vast contract van onbepaalde duur moet verdwijnen. Uitzendarbeid is de uitkomst.
Hoe ouder je wordt, hoe goedkoper je dient te worden.
Je uren worden voortaan berekend op jaarbasis. In de zomermaanden werk je elke dag 12 uur en de rest van het jaar, als het koud en regenachtig is, 4 uur per dag.
Sociale keuzes van loopbaanvermindering tot zelfs zwangerschapsverlof moeten verminderen.
Hebben sociale plichten ten overstaan van hun werkgever

Werkgevers :

Goedkopere arbeidskrachten
Personeel inzetbaar als het nodig is, bij het huisvuil als ze niet meer nodig zijn
Kunnen zonder veel gevolgen mensen ontslaan als het hen past
Hebben geen sociale plichten meer ten overstaan van hun werknemers.

ALLE FLEXIBILITEIT ZIT BIJ DE WERKNEMERS. WERKGEVERS HEBBEN DE LUSTEN, WERKNEMERS HEBBEN DE LASTEN!

We kunnen blijven schrijven tot in het oneindige. De parallellen kunnen getrokken worden met de rest van de plannen die op tafel liggen. Stuk voor stuk werkgeverseisen. Sociale zekerheden splitsen om zo gezondheidszorg te kunnen privatiseren. Op een moment dat één op tien in Vlaanderen moeite heeft om zijn medische kosten te betalen, zelfs tot 25% in achtergestelde buurten, kiest men resoluut om die zekerheid verder af te bouwen. Lees, meer gezondheidszorg voor de welgestelde en minder voor de rest. Men verkoopt het door te stellen dat men het beter in eigenbeheer kan doen. De waarheid is dat men onze gezondheid zal uitbesteden!

Sociale zekerheden splitsen om de pensioenregeling te privatiseren. Neem een kijkje in Nederland waar men nu tot 6% minder pensioen dreigt te gaan betalen omdat bedrijven dit zo willen. In het patronale Vlaanderen kan iedereen bovenop dat pensioen nog zelf zorgen voor een extra. Welgesteld zijn staat gelijk aan een goed pensioen. Mensen die minstens even hard hebben gewerkt gedurende hun leven zullen het moeten stellen met minder. Geen nood, ook daar is aan gedacht. Iedereen die na zijn pensioen WIL blijven werken moet dat kunnen. Is het dan willen of moeten blijven werken? Ook een manier om de pensioenleeftijd op te trekken, zonder hem effectief op te trekken natuurlijk.

Sociale zekerheden splitsen om de werkloosheidsuitkering te beperken in tijd. Hoe korter je een inkomen krijgt hoe sneller je mee in de patronale carrousel moet stappen van jobs van bepaalde duur en onzekere uren. Maar dat de vrouw van meneer doktoor al jaren een werkloosheidsuitkering kan ontvangen mag niet gezegd worden. Laat staan dat men daar iets aan wil doen.

Stel je maar eens in de plaats van een 50 jarige die nu werkloos is geworden. Nog een afbetaling op het huis, kinderen die naar school gaan. Je inkomen valt weg, je zal nooit nog verdienen waar je recht op had. Heb je tijdelijk werk dan noem je dat zekerheid en zit je tussen twee jobs te lang zonder werk dan neem je geld van je spaarrekening om te overleven. Dat is inkomenszekerheid.

Dat is de inzet van dit alles.

Bovendien zingen de twee politieke koorknapen samen met de werkgevers dat het overheidsapparaat moet worden afgebouwd en dat de belastingdruk te hoog is voor bedrijven.

Electrabel betaalde in 2007 ocharme 0.01% belastingen en in 2008 kregen ze er, via de politieke “onder”wereld, van ons nog eens een belastingskorting van bijna 100 miljoen euro bovenop.
Momenteel betaald elke Belg bijna 2500 euro op jaarbasis aan notionele intresten voor de werkgevers. Maar die 10 miljard euro die door de burgers betaald wordt mag niet gekoppeld worden aan extra jobs.
Bijna 30.000 Belgische bedrijven geven geen belastingen aan de kans klein is dat ze gecontroleerd zullen worden. Is dat toch het geval dan komen ze er met een minnelijke schikking vanaf.

En hoe minder belastingcontroleurs hoe meer van deze wanpraktijken succes zullen kennen voor de werkgevers.

Bovendien hebben werkgevers nog een tweede verborgen agenda. Alles wat verdwijnt bij de overheid moet elders opnieuw ontstaan omdat het nog steeds gaat om een dienstverlening voor de mensen. Die nieuwe zaadjes zullen dus geplant worden in de privé waardoor elk van ons meer zal moeten betalen voor deze diensten en waarbij de mensen die deze diensten verlenen minder zullen hebben. Minder rechten en minder loon!

Het is dan ook schrijnend te moeten vast stellen dat geen enkele politieke partij kleur moet bekennen tijdens verkiezingen. Nog erger is dat media het spelletje meespelen omdat ook zij al langer geslachtofferd worden aan winst en dividend. En het ergste van al is dat andere partijen mee in het bootje stappen omdat ze halsstarrig vasthouden aan hun politieke postjes.

Bij de socialisten verdedigt men zich door te stellen dat het zonder hen erger zou zijn en ook de milieuboys and girls dansen lustig mee.

Maar wat is er uiteindelijk erger dan je eigen gedachtengoed verloochenen en meewerken aan de verzwakking van de gewone burger in de straat. Wat is er nobel aan het versterken van de kapitaalshonger ten kostte van het verzwakken van de sociale nood? Wie vindt het leuk als je leider bent van een karavaan van honger en dorst terwijl je jezelf kan volvreten. Egoïsten vinden dat leuk. Of zoals de gewone burgers zeggen :”die dikke klootzakken, dat politiek crapuul!”