about
Toon menu

Het onrechtvaardige sprookje van het Onvoorwaardelijk Basisinkomen

dinsdag 28 maart 2017
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Elke maand, voor iedereen, een bedrag van om en bij de armoedegrens krijgen, zonder dat daar enige voorwaarde is aan verbonden, en zonder dat men er iets voor hoeft te doen. Dat is wat zogenaamde zelfverklaarde ‘visionisten’ voor ogen hebben in deze snel wijzigende sociaaleconomische wereld. De optimistische voorstanders menen dat dit mensen innovatiever maakt en tot meer initiatief aanzet, terwijl de eerder realistisch denkende tegenstanders daar heel wat vragen bij stellen, en vooral de betaalbaarheid ervan sterk in twijfel trekken. Bovendien huist in de voorgestelde pistes een verholen onrechtvaardigheid waar traditiegetrouw vooral gepensioneerden en in bepaalde omstandigheden andere ‘uitkeringstrekkers’, de dupe zijn.
 
Er zijn blijkbaar hele boeken en lange column, bol staande van veronderstellingen, verwachtingen, en bedenkelijk geargumenteerde onderbouwingen, om de voordelen van een dergelijk OB aan te geven, en de zogenaamd vermeende nadelen ervan zo niet totaal te negeren, dan alleszins tot een minimum te relativeren. Wat men in de meeste ervan echter niet vindt is een duidelijke onderbouwde en allesomvattende berekening van de kosten/baten welke met de financiering ervan gepaard gaan. En in de weinige modellen waar men toch een poging daartoe aandurft doet men dat volgens de politiek-correcte wijze waarop staatsbegrotingen worden opgemaakt: overschatting van de inkomsten, onderschatting van de uitgaven, en weglating van wat het positief beoogde resultaat in de weg staat.

In het kort gezegd: er is nog nergens en door niemand een realistische, haalbare en geloofwaardige berekening gepresenteerd, welke de betaalbaarheid van het systeem aantoont, tenzij men het ober een BI heeft dat ver onder de armoedegrens ligt, en dus volledig contradictorisch is aan één van de doelstellingen ervan, nl de armoedebestrijding.
 
Voor de beter gegoeden, met een leuke baan en dito verloning, is een BI uiteraard een leuk stukje aanvulling van het zakgeld, en zal met uitzondering van een wat duurdere of tweede auto, weinig of geen wijziging brengen in hun levenswijze, laat staan invloed m.b.t. hun loopbaan. Voor de werkende middenklasse, zelfs voor de laagst verlonenden, is dit BI uiteraard ontegensprekelijk een zegen. Of het beoogde BI van om en bij de 1.100,- euro mensen tot werken aanspoort, of daarentegen hen aan de luie zetel vastpint, laat ik hierbij in het midden. Vast staat echter dat werkgevers er een reden in zien tot lagere lonen, dat er hoe dan ook hogere btw- en andere belastingen voor nodig zijn, dus dat de levensduurte in de aanvangsfase relatief sterk zal stijgen. Dat één en ander dienaangaande de waarde van het bijkomend inkomensbedrag in min of meerdere mate zal aantasten staat dan ook buiten kijf.

En ten slotte is er de discriminerende adder onder het gras. Terwijl de categorie die hun inkomen, hetzij door arbeid, hetzij door vermogensbezit verwerven, een inkomensvermeerdering in de schoot wordt geworpen, wordt dat de gepensioneerden, en andere uitkeringstrekkers welke om één of andere reden niet aan het werk raken, gewoon onthouden. Zij krijgen het basisinkomen ter vervanging van hun pensioenbedrag of werkloosheid/ziekte-uitkering, eventuele aangevuld met het verschil tussen het BI en hun vorige uitkering, en blijven aldus op hetzelfde inkomensniveau. De feitelijkheid dat de noodzakelijke btw-verhogingen om het BI te financieren, hun koopkracht zelfs vermindert verergert de overtreding tegenover het grondwetsartikel die de gelijkheid van alle belgen garandeert.
 
Maar dat zal de donkerblauwe voorstanders, en hun onnadenkende centrum- en linkse volgers, uiteraard een zorg wezen... 
RENAAT VAN POELVOORDE·DINSDAG 28 MAART 20178  

reacties

4 reacties

  • door Carlos Pauwels op dinsdag 28 maart 2017

    Het onvoorwaardelijk basisinkomen lijkt mij een draak met zeven koppen en die moet bestreden worden wegens bedreigend. Zowel de voorstanders als de tegenstanders komen met geen bewijzen, maar doen wel hun stinkende best om hun gelijk te bewijzen. Ik noem wat ik tot nu toe hoor nattevingerwerk. En wat ik schrijf is dat ook. Ook ik kan niets bewijzen. Ik heb er geen vertrouwen in. Ten tijde van Stevaert verweet men hem zijn gratis beleid door te zeggen dat gratis niet bestaat. En nu zou men zomaar geld krijgen om op zijn gat te zitten. Jules Kabas zong in de tijd " 't zijn zotten die werken". Hoe vooruitziend kun je zijn? Wat mij wel tot nadenken stemt is dat bepaalde economen voorstander zijn. Zolang niemand mij een berekening kan voorleggen die onomstotelijk bewijst dat het mogelijk is en voor niemand of niets (economie) nadelig, zeg ik neen. Volgens mij is het een doodgeboren kind dat om de zoveel jaar eens zijn kop opsteekt. De eersten die er mee voor de pinnen kwamen en waarvan ik kennis heb, was VIVANT van Duchatelet.

  • door Ronald Van Beneden op dinsdag 28 maart 2017

    Win for life. Als de vos de passie preekt boer let op uw kippen. Niks is gratis komt uit dezelfde hoek en wij mogen betalen. Kunnen we dan ook ons verblijf in een home daarmee betalen of moeten we later wat bakstenen door de vensters van deze partij gooien om ons verblijf te verzekeren(een dak boven ons hoofd)in de cel vanwege armoede en geen geld voor de home?

  • door Lodewijk op woensdag 29 maart 2017

    Er bestaat in België al een soort onvoorwaardelijk basisinkomen: het kindergeld. Ze zouden al eens kunnen berekenen wat dat zou kosten om het kindergeld door te blijven betalen tot aan de gemiddelde levensverwachtingsleeftijd. Kwestie van een zicht te hebben of dat ongeveer 4 keer meer zal zijn (van ongeveer 20 jaar "kindergeld" naar ongeveer 80 jaar "kindergeld").

    Uiteraard als men door het invoeren van een onvoorwaardelijk basisinkomen, van bv. 1000 euro maandelijks, ook de uitkeringen wil laten wegvallen. Dan is het logisch dat de eerste 1000 euro bij de inkomsten uit arbeid en vermogen ook wegvallen door die te belasten aan 100%. Zo is het even eerlijk, nietwaar? Of als men dat niet wil, dan is dat basisinkomen eigenlijk niet echt onvoorwaardelijk. Want de voorwaarde is dan dat de uitkeringen wegvallen.

    De discussie over het basisinkomen is dus onlosmakelijk verbonden aan de discussie over herverdeling, over het verschil in inkomen uit arbeid en uit vermogen (dat dan ook gelijkgemaakt moet worden). Dus leidt ook tot een discussie over inkomen in het algemeen en vooral over wat een eerlijk inkomen is.

    In ieder geval als sommige mensen willen nadenken en discussiëren over het invoeren van een minimuminkomen. Dan lijkt het me logisch dat diezelfde mensen ook willen nadenken en discussiëren over een maximuminkomen. Of over het invoeren van een gemiddeld inkomen (= totaalinkomen/aantal inwoners).

    Ik ben benieuwd hoe rijp hun geesten al hierover zijn :-)

  • door Roland Horvath op donderdag 30 maart 2017

    1/ Een leefbaar Onvoorwaardelijk Basis Inkomen OBI is betaalbaar. Dat is uitgelegd in een artikel in De Tijd op 29 3 2017:

    http://www.tijd.be/opinie/algemeen/Het-basisinkomen-is-betaalbaar/9877560

    en in een commentaar bij een artikel in DeWereldMorgen:

    http://www.dewereldmorgen.be/artikel/2017/03/27/topexperts-spreken-zich-uit-tegen-het-basisinkomen

    2/ Gepensioneerden worden met een OBI niet gediscrimineerd. Ze krijgen het OBI of hun pensioen als dat hoger was dan het OBI. Degene, die werken en veel meer verdienen dan het OBI, krijgen geen OBI of beter ze betalen het zelf. Voor hen is een OBI uitsluitend een inkomstengarantie.

    3/ Er worden veel artikels gepubliceerd door mensen die de reeds bestaande artikels niet gelezen hebben. Dat geldt ook voor sommige Linkse auteurs die vooral het discours van Rechts herhalen dat ten 1e een OBI onbetaalbaar is en ten 2e dat met de invoering van een OBI de hele sociale zekerheid afgeschaft wordt. Tijdverlies.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties