about
Toon menu

Israel ontmaskerd: 7 leugens om het bloedbad te rechtvaardigen

woensdag 30 juli 2014
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

DeWereldMorgen.be

In het artikel “Het Israel-Palestina conflict hangt van mythes aan elkaar” komen de zeven belangrijkste mythes van Simha Flapan over het ontstaan van de staat Israel aan de orde. De Nederlandse auteur Egbert Talens omschrijft die in zijn boek Een bijzondere relatie: Israel-Palestina nader bekeken 1897-1993 als hardnekkig gehanteerde halve waarheden. Intussen zijn de halve waarheden van weleer hele onwaarheden geworden, leugens van de ergste soort. Vandaag hebben gladde Israëlische woordvoerders als Mark Regev het liegen tot een perverse kunst verheven dankzij een PR-handboek bestemd voor “visionaire leiders aan de frontlijn in de mediaoorlog voor Israel, mensen die de hearts and minds van het publiek moeten winnen en daarmee zowel Israel als onze Joodse wereldfamilie helpen.”

Werden in het verleden de mythes nog gehanteerd om het bestaansrecht van Israel te verdedigen, vandaag moeten de leugens van Israëlische bewindslieden en woordvoerders de onbeschrijfelijke gruwelen tegen de bevolking van Gaza rechtvaardigen. De trieste balans: meer dan 1.200 dode en 6.500 gewonde Palestijnen, tegen aan Israëlische zijde enkele tientallen meestal militaire doden. Gaza is het toonbeeld van totaal vernietigde woonhuizen en civiele infrastructuur waaronder de vissershaven, landbouwgronden, elektriciteitscentrales, waterzuiveringsinstallaties, ziekenhuizen, en TV-stations. Israel verwerpt het Amerikaanse bestandsvoorstel en verhevigt zijn aanvallen op Gaza. En een niet onbelangrijk detail: Israëlisch-Arabisch Knesset-lid Haneen Zoabi wordt 6 maanden verbannen van plenaire zittingen om haar kritiek op de leugens rond de kidnapping van de drie Israëlische teenagers vorige maand.

Intussen blijft Nobelprijslaureaat Barack Obama het recht op zelfverdediging van Israël verdedigen en staat VN-chef Ban Ki Moon zonder blikken of blozen schouder aan schouder met de Israëlische premier Netanyahu de wereldpers te woord. De Nederlandse premier Mark Rutte beschuldigt de Palestijnen ervan de eigen bevolking als schild te gebruiken en voor Belgisch buitenlandminister Didier Reynders wijst de weigering van Hamas om een staakt-het-vuren te aanvaarden erop dat “de terroristische organisatie niet de intentie had om een einde te maken aan het geweld tegen Israël.” Deze bewindslieden weten nochtans perfect hoe de vork in de steel zit, maar missen de moed om het electoraat de waarheid te vertellen. Hoog tijd dus om zeven van de belangrijkste Israëlische leugens[1] te ontzenuwen.

1. Hamas heeft deze oorlog uitgelokt

Netanyahu’s leugens over de moord op drie teenagers op de Westelijke Jordaanoever zijn ontmaskerd door Israëls politiewoordvoerder Micky Rosenfeld. De Israëlische autoriteiten wisten van meet af aan dat de jongens vrijwel onmiddellijk werden vermoord en Hamas hier niet bij betrokken was. Terwijl de ouders in het ongewisse werden gelaten werd het incident gebruikt om publieke anti-Hamas-hysterie op te kloppen om een harde zoekactie te rechtvaardigen. Hamas werd op de Westelijke Jordaanoever aangevallen, Palestijnse militanten vuurden raketten af, de perfecte dekmantel voor het gigantische bloedbad. Israel heeft de oorlog met Hamas dus moedwillig uitgelokt.

Dit drama speelt zich af tegen de achtergrond van de blokkade van Gaza sinds 2006, toen Israel de verkiezingsuitslag verwierp die Hamas aan de macht bracht. Een blokkade is een oorlogshandeling. Israel voert dus al 8 jaar oorlog tegen Gaza. Israel houdt vol dat elke oorlog tegen Gaza een antwoord was op raketaanvallen, maar bewijzen duiden op het tegendeel. Historisch leidt diplomatie eerder dan geweld tot rust. Er is een duidelijke correlatie tussen Palestijnse raketaanvallen en Israëlisch geweld. Na het bestand van november 2012 schoot Hamas drie maanden lang geen enkele raket af. In deze periode vuurde Israel voortdurend op landbouwers en vissers en bracht daarbij tientallen Palestijnen om het leven. Het bestand ging tenslotte om zeep met de buitengerechtelijke executie van Hamas-leider Ahmad Jabari door Israel.

2. Israel aanvaardde het Egyptische bestandsvoorstel, Hamas bleef raketten afvuren

De Egyptische militaire junta, bondgenoot van Israel, had wel met Israel, maar niet met Hamas overlegd. Het dictaat voorzag enkel in een tijdelijke stopzetting van de Israëlische slachtpartij, volgens de gerenommeerde Israëlische journaliste Amira Hass geen enkele verbetering voor de bevolking van Gaza maar een afrekening met Hamas. Op 14 juli had Hamas zelf een bestand van 10 jaar voorgesteld, in ruil voor de opheffing van de wurgende blokkade. Maar Israel had daar geen oren naar. De internationale media besteedden vrijwel geen aandacht aan dit voorstel. Hamas had nochtans al in 2008 een dergelijk plan op tafel gelegd. Maar net als nu werden de voorstellen van Hamas beantwoord met Israëlische bombardementen.

Overigens heeft Hamas uit naam van de Palestijnse bevolking in de Gazastrook het recht om zich te verzetten tegen de bezetter, geweldloos of gewapend. Art. 51 van het Handvest van de Verenigde Naties geeft de Palestijnen het recht op zelfbeschikking, waar zij gewapenderhand voor mogen strijden.

3. Israel trok zich in 2005 terug uit Gaza

Israel voert aan dat aan de bezetting van de Gazastrook een einde kwam met de terugtrekking van de kolonisten in 2005. Maar nadien riep het de Gazastrook uit tot “vijandig gebied” en verklaarde de bevolking de oorlog. Beide argumenten zijn onhoudbaar. Het behield immers de controle over Gaza en blijft dus de bezetter in de zin van artikel 47 van de Hague Regulations. Israel zegt dat de ervaring leert dat de terugtrekking niet tot vrede leidt. Sommigen zeggen zelfs dat Gaza zich had kunnen ontwikkelen tot het Singapore van het Midden-Oosten. Maar daarmee wil men enkel de Israëlische verantwoordelijkheid voor de Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever verdoezelen.

De Palestijnen hebben nog op geen enkele manier zichzelf bestuurd. Israël sloeg onmiddellijk een beleg om de Gazastrook toen Hamas januari 2006 de parlementsverkiezingen had gewonnen. Het verstrakte dat beleg toen Hamas juni 2007, na de burgeroorlog Fatah-Hamas, de volledige controle over de Gazastrook overnam. De blokkade leidt tot een humanitaire catastrofe in de Gazastrook. Geen schoon drinkwater, elektriciteit, essentiële medische voorzieningen. Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie is de Gazastrook tegen 2020 onleefbaar, maar na de gruwelijkheden van de afgelopen weken is dat vandaag al het geval. Israel houdt niet enkel vast aan de bezetting, het heeft een situatie geschapen waarin de Palestijnen niet kunnen overleven.

4. Israel is een democratische samenleving dat het spel beschaafd speelt. Het zijn de tegenstanders die onbeschaafd zijn, ondemocratisch en geen enkele regel respecteren. Voor hen die niet in de regio wonen is dat moeilijk te begrijpen. Hun ideologie staat haaks op onze levenswijze, dat komt vooral naar voren als wij, democratische naties, soms uit noodzaak oorlog voeren.

Een voorstelling van zaken die faalt. Israel is een democratische samenleving voor Joodse burgers. Voor niet-Joden is Israel geen democratie, maar eerder een Apartheidsregime. Zoals de geschiedenis leert voeren democratische landen op de meest hardvochtig wijze oorlog en oefenen als ze dat nodig vinden ijskoud staatsterrorisme uit. Hamas en andere Palestijnse verzetsgroepen, zelfs de meest bloeddorstige, vallen in het niet bij de oorlogsmachines van “democratische” landen warbij miljoenen Vietnamezen, Irakezen en Afghanen werden afgeslacht. Dat lot onderging ook de volstrekt vreedzame, vrijwel ongewapende Palestijnse samenleving van het begin van de 20e eeuw.

5. Israel heeft het recht om zich te verdedigen

In het internationaal recht is Israel als bezettingsmacht van Gaza en de Palestijnse gebieden verplicht bescherming te bieden aan de bezette bevolking. Het kan niet tegelijk een land bezetten en het dan de oorlog verklaren. Men verklaart een land de oorlog, niet een bezet gebied. Israel is ten volle verantwoordelijk voor de onhoudbare toestand in de Gazastrook. Voor zijn aanspraak op het recht op zelfverdediging verwijst Israel naar art. 51 van het Grondvest van de Verenigde Naties. Maar het Internationaal Gerechtshof (ICJ) heeft deze interpretatie in 2004 verworpen. “Het recht van een staat op zelfverdediging geldt niet voor bezet gebied. Men kan het recht op zelfverdediging enkel inroepen bij een gewapende aanval van een staat tegen een andere staat,” aldus het ICJ.

Israel heeft wel het recht zich tegen de raketaanvallen uit Gaza te verdedigen, maar moet dat doen volgens het recht dat toepasselijk is op bezetting. Dat voorziet in vergaande bescherming van de burgerbevolking. De Israëlische reactie op de raketaanvallen moet dus proportioneel zijn. In het oorlogsrecht wordt militaire winst afgewogen tegen menselijk leed. De verklaring dat “geen land raketaanvallen van een buurland kan tolereren” is dus vals. Israel ontzegt de Palestijnen het recht om zichzelf te besturen en te beschermen. Als het tegelijk het recht op zelfverdediging inroept is dat een woordspelletje dat de internationale gemeenschap op het verkeerde been moet zetten om de eigen verantwoordelijkheid te ontlopen.

Het is ronduit misdadig dat de machtigste man ter wereld, magna cum laude Harvard-jurist Obama, zijn regering, Groot-Brittannië - dat een doorslaggevende rol heeft gespeeld bij de totstandkoming van de staat Israel - en andere Europese (ex-koloniale) mogendheden tegen beter weten in Israel op dit punt niet tot de orde roepen. En het is even misdadig dat de regering van een land dat onder de auspiciën van de Verenigde Naties het levenslicht zag tegen beter weten in beroep doet op een artikel uit het Handvest van diezelfde Verenigde Naties.

6. Israel vermijdt burgerslachtoffers, Hamas brengt Israëlische burgers om het leven

Met zijn primitieve raketten die het niet goed kan richten schendt Hamas het principe van onderscheid tussen militaire en burgerlijke doelen en vuurt dus grosso modo in het wilde weg. Maar zoals de recente geschiedenis leert wordt Israel zeker niet inschikkelijker indien Hamas enkel op militaire doelwitten vuurt. Voor Israel is Hamas, en elke vorm van verzet, gewapend of geweldloos, uit den boze.

Israel heeft één van de machtigste legers ter wereld. Het beschikt over uiterst precieze wapentechnologie. Met zijn drones, F-16’s en andere gesofisticeerde wapens kan Israel elk individu uitschakelen en daarmee burgerslachtoffers vermijden. De vele burgerslachtoffers van de afgelopen weken duiden erop dat Israel doelbewust burgers en kinderen ombrengt. Dat past binnen de Dahiya Doctrine: wie schiet op Israel moet dood en verderf en de totale ontreddering van zijn infrastructuur verwachten, waarbij woonwijken als militaire bases worden beschouwd. Eerder paste Israel deze doctrine toe in de Libanon oorlog van 2006 en bij de Operatie Cast Lead in Gaza in 2009. Voor Israel zijn burgers en kinderen dus legitieme doelwitten.

7. Hamas gebuikt huizen, scholen en moskeeën als menselijk schild door daar wapens te verbergen

Eén van de meest perfide leugens die de wereld moet doen geloven dat Palestijnse burgers omkomen door hun eigen schuld. Zijn geïllustreerde praatjes ten spijt, Israel is er nooit in geslaagd enig bewijs te leveren dat Hamas burgerinfrastructuur gebruikt voor de opslag van wapens. In de twee gevallen waarin Hamas inderdaad wapens had opgeslagen in scholen van de UNRWA waren die leeg. UNRWA ontdekte de wapens en veroordeelde de doorbreking van zijn onschendbaarheid publiek. Internationale mensenrechtenorganisaties die de Israëlische claim hebben onderzocht hebben vastgesteld dat die ongegrond zijn.

In werkelijkheid zijn het juist Israëlische militairen die systematisch Palestijnen als menselijk schild gebruiken. Sinds de Israëlische inval in de Westelijke Jordaanoever in 2002 binden die jonge Palestijnen op de motorkap van hun voertuig of dwingen ze hen huizen binnen te gaan waar militanten worden vermoed. Maar zelfs als men aanneemt dat de Israëlische beweringen een grond van waarheid kunnen hebben, verplicht het humanitaire recht om burgerslachtoffers te vermijden die excessief zijn in vergelijking met de te verwachten militaire winst.

Wat nu?

Gaza wenst absoluut niet terug naar de status quo. Dat blijkt uit een verklaring van 91 in Gaza woonachtige topmensen uit wetenschap, publiek ambt, Rode Kruis, rechterlijke macht en media. “Wij roepen op tot een staakt-het-vuren met Israel indien dat voorziet in een einde aan de blokkade en het herstel van fundamentele vrijheden,” zo luidt het. “Hamas vertolkte het standpunt van de overgrote meerderheid van de inwoners toen de beweging het eenzijdige bestand van Egypte en Israel verwierp. Gaza wil onbeperkte bewegingsvrijheid voor de Palestijnen en vrij verkeer van goederen en diensten, onder toezicht van een door de VN aan te stellen organisatie.”

Een recent Gallup-onderzoek leert dat 42% van de Amerikanen het optreden van Israel in Gaza gerechtvaardigd vindt, 39% zegt van niet en 20% heeft geen mening. Het percentage “ongerechtvaardigd” is licht gestegen vergeleken met het Gallup-onderzoek tijdens de tweede intifada twaalf jaar geleden. Het is opvallend dat het publiek verdeeld is over deze kwestie, terwijl hun politieke leiders unaniem het Israëlische optreden steunt. Een sterk uiteenlopende mening tussen publiek en elite over buitenlands beleid is niet ongebruikelijk, maar het is toch schokkend te moeten vaststellen dat bijna 40% van de Amerikaanse bevolking blijkbaar op zo’n belangrijk onderwerp geen vertegenwoordiging vindt in het Congres. Het leidt geen twijfel dat de Israel Lobby, die de loopbaan van politici kan maken of breken, daar tussen zit.

Nog afgezien van de droeve dagelijkse balans aan slachtoffers, de vernietiging van infrastructuur en het beroep op het internationaal recht, de vraag die zich opdringt is: wat wil Israel bereiken? Niemand die het weet. Laat ons een gedachteoefening doen, een hypothese ontwikkelen. Veronderstel dat de Palestijnen de gehele Gazastrook ondertunnelen. In de Israëlische logica zijn dan alle 1,8 miljoen Palestijnen menselijke schilden. De oplossing is dus om die allemaal om te brengen en ervan uit te gaan dat de wereld daar lijdzaam op toeziet. Dat is precies wat de Israëlische samenleving van zijn overheid vraagt. Het absurde daarvan is dat Israel de Palestijnen niet met een bommenregen in het gareel krijgt, en al helemaal niet naar vrede kan bombarderen.

Een hypothese is dat Israel graag alle Palestijnen ziet vertrekken naar Jordanië, een “oplossing” die ook de Nederlandse rechts-extremistische PVV-voorman Geert Wilders verkondigt. De Palestijnen moeten in Jordanië een nieuw bestaan opbouwen, net als de Joden dat in Israel hebben gedaan, aldus Wilders. Maar de Palestijnen laten zich niet van hun geboortegrond wegjagen. De verklaring van de 91 intellectuelen in Gaza is daar duidelijk over: “Geen bestand zonder gerechtigheid. Een retourtje naar de status quo is een levende dood.” De keuze is dus tussen zich aan flarden te laten schieten of een langzame dood in een onleefbaar Gaza onder beleg. Blijft de wereld lijdzaam toezien?

Dit artikel verscheen eerder op Geopolitiek in perspectief


[1] deels ontleend aan de artikelen Five Israeli Talking Points on Gaza—Debunked en Deconstructing the Zionist view of Gaza’s horror

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

7 reacties

  • door Frank Roels op donderdag 31 juli 2014

    Soms duizelft het wanneer men Israël lobbyisten aan het woord hoort. In een lang commentaar onder de brief van Daniel Barenboim in The Guardian schrijft een (anonieme!) lezer, dat de bloedige foto's uit Gaza slechts de perfekte PR is van Hamas, en afkomstig uit andere oorlogen zoals Syrië of Irak. We moeten het Palestijnse volk bevrijden van de bende schurken en moordenaars die Hamas is, dan komt alles in orde. http://www.theguardian.com/commentisfree/2014/jul/24/israelis-palestinians-losers-conflict-suffering-rights#start-of-comments

  • door Renaat Van Poelvoorde op vrijdag 1 augustus 2014

    Zou hier eerder gewagen van zeven leugenachtige en/of tendentieuze toelichtingen om alle schuld voor het bloedbad bij Israël te leggen.

    Vindt, zowel het schermen met 'oorlogsrecht', als het ‘aanklagen van het schenden van mensenrechten’ tijdens oorlogshandelingen wel een prijzenswaardig gegeven, maar stelt vast dat, in de loop van de geschiedenis, tot op de dag van vandaag, ELK land, en ELK volk, zowel 'aanvaller' als 'verdediger', zich schuldig heeft gemaakt en maakt aan oorlogsmisdaden en schending van de mensenrechten.

    Ook stel ik vast dat de plegers ervan steeds, een voor hen aanvaardbaar gemotiveerde reden daar voor hadden/hebben. (en dat anderen dat niet vonden) Achteraf blijkt 'de winnaar' meestal vrijuit te gaan, en dat hoofdzakelijk de verliezer zich daaraan schuldig gemaakt heeft. Het is dus enigszins hypocriet, simplistisch, of gewoonweg dom om dergelijk discours steeds opnieuw op te voeren. Tte meer omdat het niets bijdraagt tot de oplossing van het geweld en het conflict.

    Wat mij echter (zoals blijkt uit de meeste van mijn teksten) bijzonder degouteert, is het minimaliseren, ja dikwijls totaal ontbreken van de verpletterende verantwoordelijkheid die Hamas sinds 2005, tot op de dag van vandaag meer dan ooit draagt m.b.t. de ellende en het aantal onschuldige Palestijnse slachtoffers. Zonder de tegenwerking van Hamas en Hezbollah, beiden gesteund en gefinancierd door Iran, zou het vredesproces reeds lang zijn vruchten hebben afgeworpen, was het Palestijns-Israëlisch probleem waarschijnlijk reeds zo goed als opgelost, en zou er nu dagelijks geen 'teller' in de krantenkoppen verschijnen, als ging het om een 'lottotrekking'.

    Dàt wordt in de media, én door de 'opiniemakers', zoniet genegeerd, dan toch sterk onderbelicht. Wie mij om een dergelijke visie als een aanhanger van extreem-Israël brandmerkt, begrijpt mijn ingesteldheid blijkbaar niet. Maar dat neem ik hem/haar ook niet kwalijk, dat zal dan wel te maken hebben met mijn onvermogen om begrijpbaar uit te drukken….

    • door Paul Lookman op vrijdag 1 augustus 2014

      Een reactie met toegevoegde waarde op een geargumenteerd en van bronnen voorzien stuk vergt huiswerk. U mag vraagtekens zetten bij mijn 7 punten, maar dan moet u die wel onderbouwen.

      Het internationaal recht is ervoor om te worden nageleefd en om af te rekenen met overtreders. Dat zulks niet altijd gebeurt mag niet verhinderen dat het wordt ingeroepen en erop afgerekend. Ik noem één voorbeeld: Neurenberg.

      Het ontmaskeren van leugens van het Israëlische regime loont: het schudt de publieke opinie wakker. Tegenwoordig worden zelfs voormalige regeringsleiders naar Den Haag opgebracht.

      U stelt dat Hamas en Hezbollah het “vredesproces” tegenhouden. Is dat een opinie, of kunt u naar concrete feiten en bronnen verwijzen?

      • door littlebigman op zaterdag 2 augustus 2014

        Nog niet zo lang geleden was er een zeer wijs staatsman in Israel die, na vele oorlogen tot de conclusie was gekomen dat er nooit vrede zou zijn als de Palestijnen geen menswaardig bestaan geboden zou worden. Dus ging hij aan het werk en kwam samen met zijn Palestijnse tegenhanger tot heel dicht bij een vredesakkoord. Maar zijn pogingen kwamen abrupt tot een einde, omdat hij werd vermoord. Door een terrorist? Door een Palestijn? Nee, door een Jood!!! Want de havikken in Israel willen geen vrede. Vrede betekent delen, het delen van land, het delen van water, het delen van alles. Zolang de oorlog woedt, kunnen ze de Palestijnen onderdrukken en beroven van hun land en nederzettingen bouwen. Yitsak Rabin was een wijs man, maar helaas voor de Palestijnen een roepende in de woestijn.

    • door Egbert Talens op zaterdag 2 augustus 2014

      Geachte van Poelvoorde,

      Met permissie, maar uw binnenkomer is weinig subtiel; vooral 'leugenachtig' steekt. Had u het maar bij tendentieus gelaten. Met zulk een opening laadt u de plicht op u, zelf met wél steekhoudende argumenten of toelichtingen te komen. Helaas, daarvan komt het niet. Nog niet bij benadering, zelfs.

      Wat uw eerste punt betreft: uw stelling klinkt wel fraai, maar terzake van het conflict Israel-Palestina hebben 'wij' te maken met een nog niet afgehandeld fenomeen van geweldspleging(en), zodat het aanwijzen van 'aanvaller(s)' en 'verdediger(s)' in dezen nog definitief moet plaats vinden; sinds de vele aanvaringen -- een hopeloos ontoereikend begrip, maar omwille van objectiviteit te hanteren benadering -- hebben zich natuurlijk al even zovele pogingen voorgedaan, in die zin tot een dergelijke aanduiding te komen, met al even zovele mislukkingen als gevolg. Omdat de belangen (te) hoog zijn, en het te bereiken doel van politiek-zionistische zijde nog niet is bereikt. Aha, daar val ik door de mand, zult u mogelijk uitroepen, maar u laat mij eenvoudig geen keus. Met uw termen 'de verpletterende verantwoordelijkheid die Hamas sinds 2005 … draagt', gaat u naar mijn bescheiden mening er veel te gemakkelijk van uit, dat de bevolking van Gaza, na Israels disengagement van dit gebied, de vrijheid kreeg zaken naar eigen hand te zetten, ongehinderd door enige tegenwerking c.q. inmenging van de kant van... Israel. Mogelijk is het u ontgaan dat een zekere Dov Weisglass, bij het ingaan van genoemd disengagement, uitsprak dat Gaza op dieet gezet zou worden. Wat er op neerkwam dat de bevolking daar slechts zóveel speelruimte kreeg toegewezen, om er net het leven niet bij in te schieten. Dat Israel de vinger aan de pols hield -- waar het de Gazaanse faciliteiten tot eigen maatschappelijk handelen betreft, zoals bij een dieet gebruikelijk is -- lijkt ook aan uw aandacht ontsnapt te zijn. Misschien spraken de woorden van Shimon Peres u zozeer aan, dat die naargeestige dieet-geluiden niet tot u doordrongen: dat Gaza zich zou kunnen ontwikkelen tot een soort Singapoor, die bloeiende havenstad in het Verre Ooosten, met alle voordelen van dien. Tja, dat de Israeliërs ertoe overgingen de met hulp van Nederland verbeterde haven van Gaza in puin te schieten, evenals de pas aangelegde luchthaven (maar dit zonder Nederlandse hulp) in de strook van Gaza, drong mogelijk zélfs niet door tot die met fantastische ideeën gezegende fantast SP -- nee, niet Singa Poor, maar Shimon Peres -- dus hoe groter de kans dat het aan u, Renaat Van Poelvoorde, voorbij is gegaan. Op dieet stellen... Wie bedenkt zoiets?

      Nee, aan uw uitdrukkingsvermogen ligt het m.i. niet; eerder is het uw onvermogen de feitelijke realiteiten die zich in de Palestijnse regio sinds 1880 op maatschappelijk gebied voordeden, in de juiste context te plaatsen. Maar het is nog niet te laat om daar verandering in aan te brengen. De artikelen van Paul Lookman kunnen daarbij van enorm nut zijn, mits men bereid is de aangedragen informatie in eerste instantie 1 op 1 tot zich te nemen, en bij twijfels zich nader te informeren, bijvoorbeeld door bronnen-onderzoek.

    • door davinci op zondag 3 augustus 2014

      Een goed artikel waar weinig aan valt toe te voegen. In het heden en verleden is de Mossad de spil in de oorlogen dan wel en het veroorzaken hiervan.Bovendien is het de enige officiële Organisatie die carte blanche heeft in het afschieten van mensen, en in het geheel geen verantwoording daar over hoeft af te leggen( what so ever) ! Om de dood eenvoudige reden dat Israël maar een ding wil en dat is de endlösung van de Palestijnen. Men hoeft de geschiedenis maar te volgen je kan er gewoon niet omheen dat Israeliers sinds 1948 aan Systematische land / grond roof doet . Palestijnen uit hun huizen zet . kinderen s nachts van hun bed licht. Onlangs zond Canvas een docu uit en naar ik meen afkomstig uit Australië. Waar haarfijn te zien is hoe de Israeliers / soldaten met de Palestijnen in het algemeen omgaan. ik vond het stuitend . Wie kweekt hier de terroristen ? De wereld kijkt de andere kant op terwijl het niet de eerste keer is dat Israël kinderen en vrouwen naar de engelen schieten,zich verschuilend achter elk excuus. Het enige wat de Heer Timmermans uit z'n mond krijgt is en wat zo langzamerhand een cliché wordt het menselijke schild waarmee de hamas zich verdedigt. Door de Israëlische Gebombardeerde VN gebouwen . ambulance / ziekenhuizen en het prijsschieten op honderden burgers waaronder 200 kinderen is hem kennelijk ontgaan. Wat valt er nog te doen door / voor de hamas dan te blijven en tot de laatste snik het grondgebied te verdedigen.Vrede komt er niet al komt de onderste steen boven. Arafat was klaar voor de vrede en overleefde ter nauwer nood de aanslag op zijn leven( zijn lijfwacht niet ) Jidsak Rabin de vredes duif destijds was minder gelukkig en overleefde de aanslag niet. Anwar Sadat ook een voorstander van de vrede met Israel , overleefde de aanslag ook niet. Ik raad een ieder aan het volgende boek te lezen "HET WEB VAN DE MOSSAD" ISBN 9065904794 Hier doet een ex Mossad agent een boekje open over hoe het er echt toe gaat in Israël ! Een bevestiging hoe hypocriet / paranoïde en arrogant een volk kan zijn.

      • door MaartenPoels op dinsdag 5 augustus 2014

        We beseffen het niet goed; de belegering van Gaza is feitelijk WOIII in de generale repetitie. Welke leugens en propaganda werken. En zelfs als de mensen het door krijgen, hoe pak je ze dan aan. Internet censuur, 'war rooms om 'social' media te manipuleren', mind control. Hoe vernietig je de beschaving, en maakt de mensen zelf daarvoor enthousiast? Dat zien we nu gebeuren.

        Verhofstad en Timmermans die fascisten in Kiev opruien. Rutte en diezelfde Timmermans die oorlogsmisdaden aanmoedigen onder de mantra van 'zelfverdediging'.

        Israël heeft n.b. zelf Hamas mee opgericht. Een slimme truc uit het oorlogsbedrijf. Vorm je eigen vijand(-en), in soft-versie 'Controled opposition'.

        Zoals we die kennen van de door de globalisten gefinancierde NGO's. Greenpeace, HRW, Amnesty International.

        Het zal jullie toch ook wel opvallen hoe stil de laatste 2 blijven bij de oorlogsmisdaden door de BV Israël.

        Het oorlogsbedrijf maakt nogal eens gebruik van NGO's voor propaganda, en zelfs logistiek - om wapens bij de doodseskaders te krijgen.

        Via AIPEC domineert de BV Israel de politiek van de VS. De oorlogsagenda. Dat is er niet een tegen een vijand, doch vele tegelijk over de hele wereld omwille van Wereldheerschappij. Van VS naar VN. De VS is het vehikel van de globalisten.

        Israel’s steun voor Hamas “verdeel en heers strategie, aldus een ex CIA-er: http://www.goodnewsaboutgod.com/studies/political/jews/hypocrites.htmofficial.

        Israël en de V.S. CREATED Hamas, Hezbollah and Al Qaeda Posted on November 18, 2012 by WashingtonsBlog 'Creating the Enemies We Now Fight Against' Uitvoerig gedocumenteerd dat de VS en Israël Al Qaeda en ander terreurgroepen oprichtten. Larry Johnson – a counterterrorism official at the U.S. State Department – : Israelis zijn hun eigen ergste vijanden. Ze doen meer aan aanwakkeren van terreur dan het indammen ervan. Veteran journalist Robert Dreyfuss writes: http://www.washingtonsblog.com/2012/11/israel-and-the-u-s-created-hamas-hezbollah-and-other-terrorists-via-blowback.html

        Toevallig? zit de BV Israel ook vuistdiep te moorden in Syrie, Ukraine, en Irak. Gezien de grip op de VS; tel daar alle slachtpartijen in Afrika maar bij op.

      Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties