Advertentie
In de kijker
woensdag 8 juni 2011
Het werkschuw tuig getuigt
Er is een percentage in ons land dat doorheen de jaren heen en weer schommelt. Een percentage van de bevolking waarin je een minderheid vind van mensen die gefrustreerd zijn en er niets van durft zeggen. Ik ben zo iemand. Een werkloze. Een langdurig werkloze. Maar ik wil er niet langer over zwijgen.
Als ze echt willen...
Werkloos zijn in deze alsmaar meer liberaliserende maatschapij, is een vloek. In gesprekken en discussies heersen vooral clichés en halfgare redeneringen. 'Als ze echt willen werken, is er werk.' Waarmee men een eufemisme creëert voor 'ge kunt ook achter de vuilkar gaan lopen.'
De hoop aan beledigingen en persoonlijke aanvallen maken het dat een werkloze niet snel meer van zich laat horen. Hoe zou je zelf zijn? Je vindt geen werk en je wordt er ook nog eens op afgerekend. Dat alleen zou misschien nog draagbaar zijn maar datgene dat men niet ziet, weegt zwaar mee.
Onkruid- en steuntrekkers
Ik was een jaar werkloos op het moment dat ik op een Facebookgroep terecht kwam die opriep om 'doppers' maar te laten bijzitten bij de verkiezingen. Het was een spektakel, die groep. Een horde misnoegde werkende mensen die met allerhande gal smeten naar 'doppers', 'profiteurs' en 'parasieten'. Daartegenover stonden enkele werkzoekenden zichzelf en hun lotgenoten te verdedigen. Voornamelijk met allerhande excuses en passief-agressieve tegenaanvallen. Weinig constructiefs dus van beide kanten.
Ikzelf was, ondanks mijn eigen werkloosheid, voorstander van het idee. Ik ben uiteindelijk zelfs gaan stemmen tellen dat jaar. Zo kwam er op die pagina een idee naar voren waarin men oproep deed om een vrijwilligersplatform op te richten. Iets waarbij werklozen toch actief bleven, een maatschappelijk en sociaal nut bewezen en terwijl op een smetteloze manier konden zoeken naar volwaardig werk. Stel je voor dat er in elk rusthuis zo'n vijftal mensen de week verdeelden om met de oudjes te gaan wandelen, ze gezelschap te houden en eventueel zelfs helpen met de taken van het rusthuis. Gratis voor het rusthuis maar met behoud van de uitkeringen voor de werkloze. Het is natuurlijk een geheel andere discussie en dus gaan ik stoppen met afwijken. (Zie een oudere blogpost van me: http://mijnbelgiek.blogspot.com/2010/08/onkruidtrekkende-steuntrekkers.html)
En daarmee was het idee dan ook dood. Het enige waarover politici kunnen praten is beperkingen, bestraffen, strenger optreden en allerhande maatregelen die de armoede in ons land alleen maar de hoogte zullen in jagen. Zelfs Caroline Gennez, voorzitster van de zogeheten Socialistische partij wilt dat de regering strenger optreedt tegen werkloosheid.
Wel, ik heb er genoeg van.
Frustratie
Waarom heb ik er genoeg van? De druk en stress van werkloosheid wordt onderschat. 'Hoe durft hij?', hoor ik sommigen al tieren. Sta me toe u even in te lichten.
Elke maand leeft een werkzoekende met de gemiddelde uitkering van ca. €1000. In sommige gevallen is dat hoger, afhankelijk van uw werk ervoor. Maar dat bedrag zakt en langdurige werkzoekenden komen uiteindelijk als ze niet afhankelijk zijn van een ander op zo'n bedrag uit.
Huren tegen €400 (en dat is al goedkoop huren) maakt al dat je bijna de helft van die uitkering kwijt bent. Daar komen dan elektriciteit en verwarming en water en kabel en watnogmeer bij. Zoveel meer blijft er niet over voor eten en het broodnodige minimum aan comfort. Als er dan zo'n politicus met een loon dat wel 5 gezinnen kan voeden, komt zeggen dat de uitkering moet stopgezet worden na een jaar, dan word je kwaad. Het leven is zo al kinkloppen en kliekjes eten, op straat belanden wil niemand.
En dan volgen de bewering dat een jaar tijd genoeg is om werk te vinden want wie wil, die vindt. Ik ga niet beweren dat er geen misbruik bestaat en ik ga ook niet beweren dat er geen mensen zijn die echt geen moeite doen maar die concepten vormen een erg kleine minderheid. Alsjeblieft niet veralgemenen.
Laten we illustreren hoe het zoeken naar werk verloopt. Iedereen heeft een idee van welk werk hij wil doen dus de eerste maanden zullen vooral gericht zijn op jobs die je echt wil. In veel van de gevallen van langdurig werklozen gaat het om mensen zonder hogere diploma's en dus mispakken ze zich, inclusief ikzelf, aan jobs waarvoor een bepaald hoog niveau wordt vereist. U kan begrijpen hoe teleurstellend het kan zijn om een job te vinden die je erg graag wil doen maar waarvoor ze je naar huis sturen wegens te weinig ervaring of te weinig gestudeerd.
Je kan nu denken dat het niet altijd zo is, maar mensen die op niveau solliciteren zijn ook vaak niet langdurig werkloos.
Ondertussen blijft de VDAB je porren om allerhande jobs te gaan doen. Jobs die openblijven omdat ze door de interim worden uitgemolken en jobs waar ze maar moeilijk interesse voor opwekken. Jobs die je eerst aan de kant schuift omdat je dan dagen een job tegen je goesting moet uitoefenen voor niet veel meer geld dan je uitkering. Genoeg studies die de inefficiëntie van tegen-je-zin-werk aantonen. Depressies en zelfmoord hebben we in België ook meer dan voldoende. Daarbij zijn de gedoodverfde jobs die iedereen wel moet kunnen, niet bepaald de jobs die alledaags voor handen zijn net omdat iedereen het kan. En zelfs die jobs komen met bepaalde voorwaarden.
Na een eerste aantal maanden zie je dan in dat je zoektocht moet uitbreiden. Je pakt er jobs bij die je wel ziet zitten maar waarvan je denkt, ik zoek terwijl nog verder en misschien vind ik dan wel iets. En dan stuit je tegen nog meer onmogelijkheden want je zoekt in sectoren waar je nog minder voor kan inbrengen. De neerwaarste spiraal van teleurstelling en frustratie weegt zwaar, de stigma rond werkloos zijn helpt daar echt niet bij.
Je nadert zowaar een jaar werkloosheid. De RVA nodigt je al eens uit voor inspectie en die vereisen bewijs voor minstens 5 sollicitaties per maand alsook de inschrijvingen bij enkele interimbureau's.
Gewenning
5 sollicitaties per maand. Het lijkt weinig, niet? Nu komt het tweede deel van de zichzelf vermenigvuldigende frustratie.
Dat is niet veel. 3/4 van de vacatures die men tegenkomt zijn jobs met een vereiste van allerhande diploma's en ervaring. Iemand aannemen en opleiden of de kans bieden om ervaring op te doen, is een andere zaak. De jobs zonder die diploma- of ervaringvereisten zijn dan ook de jobs waar ze met zen allen opspringen. Met wat pech val je maar al te vaak uit de boot.
Als je dan na een half jaar bepaalde vacatures nog ziet openstaan, dan vraag je je af waarom mensen zo kwaad zijn op u als er openstaande vacatures zijn die men niet ingevuld krijgt.
Welk cijfer zou u plakken op het aantal vacatures per maand? 10, 20? Ik nodig u uit om op VDAB.be werk te gaan zoeken waar geen ervaring of diploma bij vereist is. Wees ook realistisch omtrent omgeving, maar weinigen rijden half het land door voor een job. U moet daarbij ook nog beseffen dat veel van die jobs te kampen hebben met de uitmelkerij via interimbureau's alsook met het overaanbod. Zo melden er gemiddeld 5 mensen per week zich aan bij de Post. De vuilnisophaaldiensten werken met reserve- en oproeplijsten omdat dat zo'n job is die past in het idee van 'Wie wil, ...'.
Ik kom op een gemiddelde van 15 vacature per maand waarvan na antwoord blijkt dat 10 te hoog gegrepen zijn, 3 à 4 onverwachte eisen stellen en 1 à 2 me uitnodigt om samen met de 20 andere sollicitanten een kans te wagen. Het went en die gewenning maakt me futloos en hopeloos.
Ondertussen ben ik meer dan 3 jaar werkloos als je het jaar waarin ik op de VDAB een cursus netwerkbeheer volgde, meetelt. Ik kan hier een geheel sollicitatieverleden uit de doeken doen maar dat hoeft niet. De RVA heeft dat na mijn eerste jaar als werkloze gecontroleerd. En toch zou ik uit de boot vallen als partijen als N-VA hun zin kregen. En die lijken ze te gaan krijgen nu ook de SP.a hun taal papegaait.
Gisteren kreeg ik te horen dat ik niet in aanmerking kwam voor een job als taxichauffeur omdat ik nog geen 5 jaar mijn rijbewijs heb. Ik ontving een brief van de Carrefour waarin ze me voor de derde keer lieten weten een andere kandidaat aan te nemen maar ik werd ook uitgenodigd volgende week in A'pen om een bromfiets-test af te leggen voor Bpost.Ik slaagde namelijk met glans op hun testing en zit nu in de running om (hulp)postuitreiker te worden. Mijn ambitie als informaticus heb ik moeten laten varen.
Je kan je afvragen wat ik met dit wil bereiken en dat is simpel. Stop met het vereenzelvigen van fraudeurs van de sociale kas met alle werklozen. Wat begrip voor de situatie, niet meer. En het zoveelste verhaaltje van die man in je straat die in het zwart werkt maar toch dop trekt zonder echt werk te zoeken helpt niemand verder.
Reageer
Reacties
Tussen je 18 en 21 ontvang je
Tussen je 18 en 21 ontvang je als werkloze alleenstaande jongere een maandelijkse uitkering van om en bij 400€ / maand . Daarmee moet je dan alles betalen en nog zien treinticketen te kopen naar de andere helft van belgië voor een sollicitatie waarvan je weet dat je de job niet zult hebben , en als je ze al moest hebben , dan geraak je er toch niet . Als je dan de rva probeert uit te leggen dat het onmogelijk is te leven met die 400€ verwijzen ze je door naar je ouders , alsof iedereen hier uit een 2 verdieners gezin komt waar papa executive manager is . Dan sturen ze je door naar de ocmw voor een piepkleine bijpassing die je niet kunt krijgen omdat je door die 400€ uitkering al nietmeer officieel kunt wonen ( ja , netjes huren vergeet het maar... )
Wil je een opleiding doen om toch je kansen op de arbeidsmarkt te vergroten , besef je al snel dat je met die 400€ onmogelijk een voltijdse opleiding kunt volgen zonder heel de nacht te staan afwassen in de plaatselijke taverne . Hierdoor kom je dan te laat op je opleiding en krijg je een mooie schorsing ...
Zoals vermeld in het artikel zijn de helft van de vacatures weggelegd voor Gesco statuten , 50+ en +2jaar werklozen , en weet ik veel wat nog allemaal .
Enkele maanden geleden had ik het geluk een tijdelijke job te vinden dat ik echt graag deed , op het einde van dit contract stelde de directrice me voor om een opleiding te volgen zodat ik in een andere functie bij hen kon werken . Voor deze opleiding moest ik een vdab-aanvraag hebben (zo zou de kleine vzw de opleiding niet moeten betalen , wat ze niet konden) , maar kreeg ik te horen dat ik ook hierbij uit de boot val .
Ook niet te vergeten : vacatures die je leest en interim kantoren die je afloopt willen 9/10 ook nog eens dat je een eigen wagen bezit , het openbaar vervoer valt natuurlijk nietmeer op te rekenen .
1 ding is voor mij zeker , de moment dat ik hier lang genoeg heb gespaard om te kunnen vertrekken kuis ik hier mijn schup af ( ik heb hier genoeg gezien en ik ken er nog een hoop die hetzelfde denken ). Een groot deel van de 'nieuwe werkende generatie' zoeken naar andere landen voor hun toekomst na de ervaringen hier , en wat zal Belgïe met zijn vergrijzing dan doen..
€ 400
Ik heb een periode € 400 gehad maar toen woonde ik in bij mijn vader. Met de €1000 doel ik op alleenwonen of met een gezin onder je hoede.
Sterke getuigenis, Grimm. Vervoersproblemen behoren zonder twijfel in de top 3 van waarom jongeren moeilijk aan werk geraken.
Treinticket voor niet-werkende werkzoekenden die solliciteren
Zever niet over hoge verplaatsingskosten a.u.b. Doe de waarheid geen geweld aan, want die kosten krijg je bijna volledig terug betaald. En probeer werk in je eigen regio te zoeken of bereikbaar met het openbaar vervoer, met veel spontaan te solliciteren en regelmatig bij de VDAB langs te lopen en WIS-computer te raadplegen. Ik heb destijds ook 500 sollicitatiebrieven geschreven voor ik een eerste job had, maar de volhouder wint. Blijf gemotiveerd, win zoveel mogelijk informatie in over de job en toon je enthousiast.
Treinticket voor niet-werkende werkzoekenden die solliciteren - VDAB
http://www.digitaalsociaalhuis
...
Ik plaats mij zekers in deze situatie ... ook een soortgelijke opleiding als jou gevolgd. Het probleem voor netwerkbeheerders ligt in het feit dat de VDAB opleiding geen moer waarde heeft voor de werkgevers met inhoud.
Bachelor en plus afgestudeerden komen solliciteren voor de job die inhoudelijk perfect voor jou past en voor hun eigenlijk een beperkte inhoud en groei heeft maar jammer genoeg hebben deze personen voor de jobs die zij willen "ervaring" nodig en dus val jij uit de boot. Je leert wat je nodig hebt, de opleiding is gedetailleerd met een stage van 30 dagen (onbetaald) werken.
Nog minder te spreken van de interims, 6 maand werken met "kans" op vast. Zonder vast contract blijft je leven stilstaan dus zoek je liever naar vaste jobs. 6 maand wordt 1 jaar en dan vraag je naar je vast contract en dan zetten ze je stop, nodigen je na 1 week/maand terug uit en de cirkel begint opnieuw.
Alsook hebben veel interims een policy van vanaf je ergens hebt gewerkt stellen ze je niet meer voor, niet luisterend naar welke goede reden je ook had om te stoppen destijds.
...
Er valt heel wat te schrijven en zeggen over de werking van Interimbureau's. Dagcontracten en na een halfjaar is het tijd voor de nieuwe lading interimmers. En dan maar hopen dat je een contract van het bedrijf zelf krijgt.
Een jaar werkloos ben je voor je het in de mot hebt. Ik ben toen nog naïef in de VDAB-opleiding gesprongen maar dat heeft me enkel een jaar langer doen sukkelen want op elke sollicitatie die ik nu doe als 'Netwerkbeheerder' gaan de sollicitanten met een A1 voor.
???
Serieus als je na zo'n langen tijd nog altijd werkloos bent. Sorry hoor maar dan bent u toch ni goe bezig. Dan ben je echt nimeer "een slachtoffer" zoals u zich hier voordoet. Ik ben in den tijd gaan werken als 20 jarige ik had 0 ervaring, nog nooit gesoliciteerd, geen diploma , nog maar net een rijbewijs, ... en na 1 week een half(welliswaar intensief zoeken) had ik 3 plaatsen waar ik zo kon beginnen en dat terwijl er just een zogezegde crisis was en er zogezegt nergens jobs waren. Wat zegt dat over u als u na 3 jaar nog steeds geen job vind??? No problem met mensen die tot max een klein jaar werkloos zijn maar dit kan toch niet? Get a job!
2 jaar
Allereerst heb ik er midden in mijn werkloosheidsperiode een jaar cursus via de VDAB gevolgd, dus dat jaar is al niet echt een jaar werkloosheid. Toen ik van het secundair afkwam, ben ik eerst nog drie jaar Lerarenopleiding gaan proberen. In het eerste jaar stuitte ik op het meest onderschatte vak van de richting, Nederlands. En in het derde jaar op Economie. Twee keer gebuisd en mijn studiebeurs was weg? Mijn ouders hadden het zelf niet zo breed en financieel alles zelf dragen ging niet. Dus als 'dropout' gaan solliciteren. En ik vond snel iets. Eerst als GSM-hersteller. Dat heeft meer dan een halfjaar geduurd tot de interimcarrousel begon te draaien. Ook daarna meteen op een Callcenter voor Telenet terecht gekomen. Daar al eens gewerkt? En daar ben ik weer - dank u, dagcontractjes - zonder al te veel moeilijkheden vervangen door een nieuwe interim.
En toen moest ik noodgedwongen bij mijn vader intrekken. Let op, tot op dat punt had ik nog altijd geen rijbewijs en als je dan als 'schoolverlater' in het rustieke Heers zonder rijbewijs aan het zoeken bent, het is niet evident. Ik ben werkelijk blij dat u zo snel en goede respons hebt gehad, alleen is uw 'succesverhaal' eerder de uitzondering dan de regel. Ik vind het trouwens iet of wat beledigend dat u veronderstelt dat ik graag in deze positie verkeer. De frustratie druipt nog niet genoeg af van mijn schrijven?
Ik wens u veel geluk met uw job en ik hoop ten zeerste dat u nooit uw job verliest en dezelfde neerwaartse spiraal meemaakt waarin er zovelen verloren geraken.
nog geen job?
@random. Misschien eerst de tekst lezen, de inhoud begrijpen en dan is nadenken alvorens te reageren. Zou kunnen helpen om de werklozen te begrijpen. In armoede en miserie leven dat is iets waar geen enkel mens echt voor kiest! En het is niet omdat jij toevallig geluk hebt gehad bij het vinden van een job, dat dat dus een regel is voor iedereen.
Direct werk vinden
Dochter van een kennis laat haar bachelorstudie, jaar 2, vlak voor den blok vallen. Ze was compleet in paniek over de examens.
Dus werk zoeken. Direct bingo, bij de allereerste sollicitatie een job als kassierster/aanvulster in een franchise van een zeer bekende supermarktketen. En dan begint het. Zou ze niet liever eerst 4 weken als student willen werken, want dan moet ze toch nog geen belastingen betalen, daarna zou ze dan een 'vast' interimcontract krijgen voor 6 maand en daarna de echte job.
Contract student loopt af. Voorstel : enkele weken in het zwart en vanaf 1 juli dan het interimcontract.
Ik heb haar aangeraden om daar niet op in te gaan want op 1 juli zal ze niets hebben, ze proberen gewoon enkele weken te overbruggen tot er weer jobstudenten beschikbaar zijn. Ze wil echter zo graag die centjes ...
Deze goede ervaring zal haar terug op de hogeschool brengen, in septemer, met meer moed en motivatie.
klinkt bekend
Een kennis van me ziet met angst en beven het einde van zijn contract af: 31 juli. Hij vreest te moeten wachten tot oktober om terug te mogen komen. Als hij al terug mag komen. Augustus en september zijn er immers jobstudenten. Hij had de belofte van een tijdelijk contract van 6 maanden en dan een verlenging van 6 maanden. Die verlenging is er gekomen, maar enkel voor 4 maanden. Hij werkt graag in dat bedrijf en zou er willen doorgroeien. Maar dan moet je natuurlijk wel de kans krijgen. De meeste tijdelijke contracten worden niet verlengd, men neemt gewoon nieuwe tijdelijke contracten. Zo worden, in geval van ontslag, dure premies vermeden. Maar de werknemer heeft geen enkel perspectief. En dat is op lange termijn geen goede strategie voor een bedrijf, denk ik. Maar ja, wie ben ik...
plaats
Het hangt van de plaats af waar iemand woont. had ik nog in Hasselt gewoont, dan was ik nu nog altijd aan het krabben.
fraudeurs van de soclale kas
Toegegeven, er zullen wel enkele mensen zijn die liever 'lui dan moe', maar dat is inderdaad een heel miniem aantal. De werkelijke sociale fraudeurs moet je zoeken bij malafide werkgevers die hun werknemers verplichten in het zwart te werken (dus zonder sociale bescherming, en meestal ook tegen een peanutloon). Conclusie : open de jacht op die fraudeurs ipv werklozen te stigmatiseren.
werkschuw?
Mijn buurman heeft geen rijbewijs en vindt mede daardoor geen job. Maar alle auto's zouden aan de kant moeten. Mensen moeten langer werken, de bevolking vergrijst! Ik ken een vrouw die na haar 60ste er nog in geslaagd is een nieuwe job te vinden: dagcontracten! Voor een boel jobs moet (!) je een tijd werkloos zijn voor je in aanmerking komt. Voor sommige jobs mag (!) je geen diploma hoger dan secundair onderwijs hebben om in aanmerking te komen. Heel de samenleving hangt van tegenstrijdigheden aan elkaar. Dus ik begrijp heel goed dat je moedeloos wordt. Maar geeft het niet op. Zieken en invaliden zijn ook allemaal profiteurs, dat weet je toch!? Nee, natuurlijk zijn ze dat niet. En jij ook niet.
Juist.
Waar nog aan toegevoegd kan worden dat zo gauw je bij de VDAB toegeeft en je inschrijft voor een opleiding in een "knelpuntenberoep", je weet wel, zoiets waar ze geen kanditaten voor vinden, de VDAB meteen overgaat tot een strenge selectie! Waarbij uiteraard ook nagegaan wordt of u wel een geschikte persoonlijkheid bent.
In het beste geval, na de hele VDAB-kalvarietocht met opleiding en begeleiding, kom je voor een ontvangstcomité te zitten tijdens een sollicitatie, waar vier of vijf mensen u aan een soort vriendelijk kruisverhoor onderwerpen en waar je dus slechts zelden of nooit doorheen komt. Ik in elk geval niet, maar volgens VDAB heb ik dan ook niet de goede persoonlijkheid.
Ook heb ik hier een stapeltje schriftelijke antwoorden in mijn bezit van werkgevers, die zoalsbekend slechts zelden antwoorden op sollicitatiebrieven, met opmerkingen over mijn "profiel" dat niet geschikt zou zijn of dat ze de voorkeur geven aan iemand met een ander "profiel", steeds maar weer dat "profiel" zonder ook maar één woord uitleg wat ze daar nu mee zouden kunnen bedoelen, het enige dat ik ervan kan maken is dat ze me te oud vinden maar dat niet schriftelijk durven te melden. Onder vier ogen durft men dat wel als je eens een goed contact hebt met iemand op zo'n personeelsdienst. "Te duur" heet het dan gewoonlijk.
Dat zijn dus dezelfde werkgevers die iedereen geactiveerd willen zien worden, ook ouderen. Werkgevers die de pensioenleeftijd willen verhoogd zien en de uitkeringen beperkt in de tijd. Werkgevers die de hele tijd klagen dat ze geen geschikte kandidaten vinden ondanks het hoge aantal werklozen.
Volgens mij zoeken de werkgevers niet naar een geschikte kandidaat maar naar een ideale schoonzoon.
Vriendelijke groet,
De Ideale en Ervaren Sollicitant.
Goedkoop
De werkgevers willen goedkope arbeidskrachten. Werkeloosheidsuitkeringen zijn daarbij een hindernis. Wie geen inkomen heeft zal wel werken voor 5 euro per uur, hij zal desnoods twee of drie jobs combineren. Hamburgerjobs. Zo gaat het in de VS en het gaat daar prima. ( Waitress is 76 jaar, ontvangt geen loon, enkel de 'verplichte' tips, woont in haar auto en is een patriot!)
Wat de 'harde werkers' (die nu op rechts stemmen) niet beseffen is dat dit ook hun loon onder druk zal zetten. Eerst moeten de werkgevers nog van die ouderwetse opzegperiodes en -vergoedingen af, die stammen uit de oude pre-neo-liberale tijd toen men werknemers wou beschermen. Ze zullen je vervangen door een bekwame, vriendelijke werkloze die haar uitkeringsrecht heeft uitgeput. Dan kan jij beginnen aan je 18 maand waarna je voor de helft van je vorig loon blij mag zijn met een job.
The times are a changing.
Dank
Weet je, het is vaak niet alleen de frustratie van 'werkloos zijn' die zwaar weegt maar ook het stigma dat je meedraagt. Dank u wel allen, voor het begrip.
oudere werkloze
In 2006 werd ik, na 20 jaar hard werken, door mijn werkgever buitengekoejoneerd voor een futiel incident. Het heeft me nog een vol jaar gekost om een minimale ontslagvergoeding, en dan nog met hulp van een advokaat, los te wrikken, gewoon datgene waar ik wettelijk recht op had. Kort daarna werd bij mijn vrouw kanker vastgesteld. Na een slepende ziekte van vier jaar is ze overleden. Ondertussen volgde ik een 'opleiding' informatica bij de vdab. Een lachertje. Door een administratieve fout van de vdab werden mij hiervoor geen kosten aangerekend. Dat was niet naar de zin van de begeleider of hoe dat soort mensen ook moge heten, die kerel weigerde gewoon elke medewerking. Vetbetaald en arrogant, hele dagen de eigen zaakjes aan het regelen. Niets geleerd. Daarna besloot ik tweedekansonderwijs te volgen om een diploma secundair onderwijs te behalen. Dat is mits enige inspanning gelukt.
Ondertussen blijven solliciteren, in 99% van de gevallen niet eens een antwoord. Wat zijn dan de perspectieven? De enige aanbiedingen zijn call-centers of interims, geen van beide interesseert mij. Ondertussen studeer ik verder, hoger onderwijs. Toch zou ik graag nog enkele jaren werken. Ik heb de indruk dat wij, werklozen, zondebok zijn voor alles wat misloopt met het beleid, met veel trompetgeschal over hoe hard de werklozen moeten aangepakt worden maar zelden wordt gesproken over de dieperliggende oorzaken van werkloosheid. Gemakkelijke slachtoffers, ongeorganiseerd en waarvoor de vakbonden zich ook al niet teveel interesseren. En ja, sommige werklozen geven het solliciteren uiteindelijk op, geen wonder na alle negatieve ervaringen, om maar te zwijgen van de beledigingen die je bovendien nog te slikken krijgt van de zgn hardwerkende vlamingen.
Misschien zou dat soort mensen wat minder overuren moeten kloppen en aandringen op bijkomende aanwervingen in hun bedrijven in plaats van zichzelf op de borst te kloppen en familie en gezin te verwaarlozen voor dwaze macho-illusies. Zodat anderen ook aan de bak kunnen komen en werken in een wat minder opgefokt testosteronsfeertje. Maar ja, we zitten in een trein die ons in een rotvaart terug naar de jaren dertig brengt, naar arbeidskampen of erger.
werkloosheid
inderdaad, werk zoeken verloopt niet altijd via een leien dak. Bovendien zijn de arbeidsomstandigheden en de voorwaarden niet altijd rooskleurig en super maar alle begin is moeilijk.
Vooreerst moet men ophouden te zeggen dat je nauwelijks meer verdient met werken dan je werkloosheid. Als werkloze draag je niet veel bij aan de sociale zekerheid (= uitgesteld loon), dus niet voor pensioen, kas voor jaarlijkse vakantie, en ook krijg je geen eindejaarspremie of dertiende maand. Als je alles bij elkaar telt verdien je als werkende wel een pak meer ook al lijkt het niet zo in het begin. Bij aanvang van een nieuw arbeidscontract ontvang je uiteraard het startloon maar daarna kan dit vrij snel naar omhoog. De meeste werklozen zijn vies van interimwerk, maar zij vergeten dat het via deze weg is dat werkgevers personeel in vast dienstverband aanwerven. Dit weliswaar niet na 1 maand maar ja, je moet geduld hebben en het kan wel enkele jaren duren. Ik neem hierbij geen enkel ideologisch standpunt in en zeg niet of dit goed of slecht is maar wil enkel de hedendaagse realiteit aantonen.
Een andere misvatting is de kosten van vervoer en opleidingen. Als ingeschreven werkloze werkzoekende bij vdab, actiris of forem, heb je recht op gratis opleidingen en bovendien krijg je nog geld bovenop je dop. Wanneer je bij VDAB ingeschreven bent voor een begeleiding krijg je bovendien een jaarabonnement van de Lijn aan 25% van de kostprijs. Ook wanneer je voor sollicitaties de trein moet nemen dan vraag je aan je tewerkstellingsconsulent een document voor 75% vermindering bij de NMBS. Uiteraard moet je kunnen bewijzen dat je uitgenodigd bent...
Voor informatici vooral, moet je je continu blijven bijscholen opdat uw profiel valabel kan blijven op de arbeidsmarkt. Dit kan door bijscholingen bij VDAB en derden en deze opleidingen worden door de werkgevers zeer gewaardeerd.
De kandidaten op de arbeidsmarkt die het wel zeer moeilijk hebben, niettegenstaande een goed profiel, zijn onze allochtone medeburgers. Er bestaat nog helaas zeer veel xenofobie onder ons....
griet en de cursus
Griet, jou ongefundeerde bureau-"theorie" weegt in de verste verte niet op tegen de getuigenissen hier aanwezig....
Ik ben geen "ongefortuneerde" persoon of iemand die op de rand leeft of eronder, maar ik heb er met mijn gezin wel bijna tegenaan gezeten (collectief ontslag, en toen werd het even heel moeilijk)
Gelukkig door mijn opleiding, heb ik een job gevonden.
Maar door de ervaring van een tijd werkloos geweest te zijn (met diploma!) begrijp ik heel goed, hoe erg het al niet moet zijn voor de mensen die jaar na jaar bijeenschrapen, van onzeker kontraktje naar tijdelijk onzeker contractje hollen en waar werkgevers in feite hun neus voor optrekken.
Ik heb zelf ok meegemaakt wat valse vacatures zijn, zogezegde (maar eigenlijk onbestaande) vacante plaatsen, of vacatures die niet ingevuld geraken omdat ze een ongelooflijk potentieel zoeken, een witte raaf, a shining brain, waar ze eigenlijk zouden voor moeten headhunten, maar te gierig zijn om het marktloon van hun gegeerd profiel te betalen. En dan weten dat ze in hun vraag zwaar overdrijven met hun verwachting van profiel.... Ach ja, zielige vertoning natuurlijk.
...En ik besef ook dat opleiding in de kern van de zaak maar een fabeltje is in de zin dat het je kansen zou vergroten.
Indien je de enige bent in de massa die zijn scholingsniveau vergroot, klopt dat je kans stijgt ,maar als het een beleid is, een soort mantra waarin iedereen geschoold moeten worden, is er geen verschil. Kansen vergroten is namelijk een "vergelijkend begrip"
Immers er bestaat zoiets als het verdingingseffect op de arbeidsmarkt.
maw... Als iedereen een opleiding zou volgen en iedereen gediplomeerd zou geraken, blijf je met hetzelfde probleem zitten. Er is maar werk voor X aantal personen en met het gros van de bevolking aan diploma's te helpen, hebben werkgevers nog meer keus en kunnen lonen nog meer gedrukt worden (Namelijk wie "doet het" voor de laagste uurprijs?)
Het is trouwens juist voordelig voor werkgevers dat er zoiets bestaat als structurele werkloosheid (the struggle for live)...
Dus allemaal een diploma of niet, strutcurele werkloosheid is een "must" voor hun.
Ik moet je toch niet meer uitleggen waarom dit zo is hé? denk, denk, denk ....(tip:vraag/aanbod)
De firma Colruyt werft in
De firma Colruyt werft in Halle zo'n 1200 man aan in de nabije toekomst.
Misschien iets voor u?
een gelukzak uit het onderwijs
werk
Het is een aparte job maar als je wil werken als verzorgende of verpleegkundige kan je ook via de vdab studeren.. én er is overal werk.. je hoeft geen auto te hebben want met de fiets zul je waarschijnlijk ook dicht genoeg wonen.. veel succes want het moet echt heel vermoeiend zijn om tot nu toe niets te vinden.
beste mijnheer janssens
Is het niet veel vermoeiender om allerlei drogargumenten te bedenken om werklozen toch maar te kunnen stigmatiseren? Als 58-jarige nog een herscholing volgen als verpleegkundige of verzorger? Dat wil zeggen op je zestigste eventueel aan de slag kunnen in een nieuw beroep? Wie of waar ga je worden aangeworven op die leeftijd? Op welke planeet leeft u eigenlijk? Har'dwerkend Vlaanderen? We zullen het maar op rekening schrijven van jeugdige onnadenkendheid.
Wie wil werken, heeft gewoon werk!
Geef gewoon eerlijk toe: je bent lui en wil niet werken! Zo eenvoudig is dat. De tijd die je spendeerde met dit stukje te schrijven had je evengoed vijf sollicitatiebrieven kunnen schrijven. Er zijn 30.000 vacatures bij de VDAB. Je kan daar eveneens opleidingen volgen met een grote kans op een job, mocht je in dat ruime aanbod toch je gading niet vinden. Maar na drie jaar nog geen werk, is gewoon LUI EN WERKONWILLIG. Zulke mensen hoeven geen uitkering meer te ontvangen. Dat zijn profiteurs, net als 65-plussers die hoge lonen ontvangen voor een zeteltje in een bestuur hier en bestuur daar. Andere woorden zijn daar gewoon niet voor.
...
Beste Mario, voor ik dit stuk schreef, heb ik een drietal sollicitatiebrieven verstuurd. Als u wil, zal ik u naast mijn VDAB-consulente en de RVA ook op regelmatige basis een overzicht van de gedane sollicitaties alsook een kopie van de - indien ze antwoorden - weigeringen. Mijn opleiding als netwerkbeheerder bij de VDAB heb ik succesvol beëindigd in September 2010. Die opleiding duurde een jaar en is meegerekend in die drie jaar.
Als u wil geef ik u trouwens een hoop referenties van de hopen vrijwilligerswerk die ik doe om toch bezig te kunnen blijven. Spijtig dat ik die niet kan verzilveren maar zo blijf ik bezig en sociaal nuttig terwijl ik een degelijke betrekking vind.
Ik ben wel blij te zien dat mijn schrijven ook uw soort aantrekt. Ik vond het super maar niet representatief hoe steun betuigend de mensen reageren. Het is uw soort denkwijze en het zijn uw soort opmerkingen die er net voor zorgden dat ik dit stuk schreef en dat er partijen zijn die de werkloosheidsuitkering als de nieuwe schandvlek van de neo-liberale maatschappij gaan zien.
Veel succes met uw carrière en moge het ongeluk van een ontslag u gespaard blijven zodat u de neerwaartse spiraal van het werkloos zijn niet hoeft mee te maken, want u hebt mijn 'stukje' niet goed genoeg gelezen om te begrijpen dat langdurig werkloos zijn geen opzet is. Ik voel me daarbij beledigd dat u dit aanneemt. Op het einde van de maand een week in angst leven omdat je volledig blut bent en hoopt dat er genoeg eten is voor de kinderen is echt geen leuke situatie. Ik vergeef u uw stompzinnigheid want dat lijkt bij modaal Vlaanderen eerder de norm. Het ga u goed.
Solliciteer nu bij de NMBS!
Voor mensen die echt werk willen; er zijn weer tal van vacatures bij de NMBS. Neem gerust een kijkje op: http://jobs.b-rail.be/main/n/j
Ook je CV plaatsen bij http://www.selor.be en meedoen met examens kan succes hebben.
Wie bij De Post wil werken, kan hier eens informeren: http://www.bpost.be/site/nl/po
Of bij de KBC: https://www.9tolife.be/sollici
50 poetshulpen zijn welkom bij: Van Osta Service, Paddeschootdreef 4, Sint-Niklaas, tel. 03-780.74.00.
Op http://www.jobrapido.be staan 2.000 jobs. Je kan zoeken op locatie en functie.
En dit met slechts enkele muisklikken dit bovenstaande aanbod gevonden. Blijf niet bij de pakken zitten!
...
NMBS: Sta op de reservewerving. Voor de IT-afdeling mis ik de nodige A1.
Selor? Sta er ingeschreven en sta op de wachtlijst voor penitentiair beambte. Alsook heb ik volgende week vrijdag een sollicitatiegesprek bij de cel Verkeer en Wegen als administratief bediende.
De Post? Deze week nog succesvol de schriftelijke test afgelegd en volgende week naar A'pen voor de bromfietstest.
Voor de rest ben ik met zeer grote regelmaat op sites te vinden als VDAB.be, monster.be, stepstone.be en de zovele Interimsites. Met 2 sollicitatietrainingen achter de rug is het zoeken naar vacatures echt geen moeilijkheid.
Beste mijnheer Bergen
De toon van uw reactie laat vermoeden dat u zich superieur waant ten aanzien van 'luie en onwillige' werklozen van mijn slag. Mensen zoals u hebben er behoefte aan anderen te discrimineren om hun eigen bestaan te rechtvaardigen. Ook ik sta ingeschreven bij vdab, Selor, stadsdiensten en heb deelgenomen aan tests, examens, en ja, ook voor penitentiair bediende, en
noem maar op. Vorige vrijdag ontving ik een antwoord op een sollicitatie ... van drie maanden geleden. Negatief. Ga zo maar door. De harde waarheid is, en dat is mij meermaals door consulenten van de vdab bevestigd, dat je als 58-jarige geen schijn van kans meer maakt op de arbeidsmarkt. Ik wil daar nog aan toevoegen dat ik hard geknokt heb, in moeilijke omstandigheden, om mijn vorige job te behouden. Bovendien werk ik sinds mijn veertiende. Met bijscholing, tweedekansonderwijs, enz kon ik mijn situatie wat verbeteren. Weinig werkloosheid gekend tot in 2006-2007, daarna ging het fout. Maar met alle respect voor het onderhoudspersoneel, ik ben niet van plan toiletten te gaan kuisen om mensen zoals u in hun superioriteitswaan te bevestigen.
Wat u vertelt is trouwens niet nieuw voor mij, ik heb al eerder werknemers van bedrijven als Swift, Hewlett-Packard en andere, jobs waar je zogezegd gebeiteld zat voor je hele leven, soortgelijke zaken horen uitkramen. Tot op de dag dat bv een ingenieur op zijn 55ste na 30 jaar dienst werd buitengekieperd wegens 'te oud' enz. Misschien ben ik wat minder begripvol dan Michael, maar ik wens u hetzelfde toe. Benieuwd hoe u dan zal reageren.
werkzoekend zijn is voor
werkzoekend zijn is voor sommige mensen echt een hel. ik ben nu goden en godinnen zij dank al 3 jaar weer aan de slag, maar ben lange tijd werkloos geweest. deze periode heb ik als dergelijk traumatisch ervaren dat ik nu op mijn werk zo goed als alles zou slikken alleen maar uit angst om terug in een onzekere werkloosheids-situatie terecht te komen.
ik wens alle werkzoekenden heel veel sterkte. ik weet dat velen van hen dat nodig hebben.
Mvg,
inneke
Discussieren begint met
@Mario Discussieren begint met openstaan voor informatie van de andere kant. Uitgaan van het eigen grote gelijk en openlijk mensen veroordelen vanuit dat perspectief is bekrompenheid van de bovenste plank. Een antwoord zoals hierboven siert u niet. Wat u wel zou sieren is dat u zou antwoorden op de reactie hieronder. Het zou u zelfs nog veel meer sieren zou u eens contact opnemen met de instanties waarbij Michael op reservelijsten staat en vraagt waarom dat zo is.
Respect en motiverende steun
Ik ben het volledig met je ééns. Ik zit zelf in de zelfde ongewenste situatie. Ik apprecieer het enorm dat je er openlijk over blogt. Maar vroeg of laat zullen we wel de job van onze gedachten krijgen.
Wanneer men jou vraagt wat je gedurende die periode van 1 jaar en meer gedaan hebt, moet je maar zeggen dat je een sabbatjaar hebt genomen. Allee, dit is mijn gedacht.
Alleszins nog veel succes gewenst. Grtz
Dank
Bedankt, Niels. Ondertussen ben ik al drie maanden postuitreiker, niet dat dit de job van mijn keuze is, maar daar wilden ze me tenminste. En ik kan altijd blijven uitkijken naar iets anders.
Alvast veel geluk in jouw zoektocht en de moed niet opgeven.
Ook ik ben nu langdurig
Ook ik ben nu langdurig werkloos. En met hogere opleiding, en een multidisciplinaire ervaring. Maar ik ben 45 j en dit blijkt nu reeds te hoog te zijn. Ik ben industrieel ingenieur, ik beheers 6 talen, en heb jaren internationale ervaring. Ik was in mijn laatste functie plantmanager van een voedingsbedrijf met 180 werknemers. Ze is helaas overgenomen geweest door een andere groep. Ik kon er niets aan doen. Ik ben in staat om hele grote projecten te leiden, zowel technisch als financieel, tot het opstarten van bedrijven. Maar niemand hoeft me nog. Ik heb blijkbaar afgedaan. Ik solliciteer nu voor de meest banale functies, van bestelwagenchauffeur, tot roomijsmachinetechnicus. Ik stap vrij binnen in bedrijven om mij spontaan aan te bieden, ik bel bedrijfsleiders op op hun prive-nummer. Ik heb nu wel alles geprobeerd. Niemand hoeft me nog, niemand antwoord nog. De bedrijven investeren niet meer. De verantwoordelijken blijven zitten op hopen geld. Knusjes, geen risicos nemen, tevreden met het eigen jobje.
Beste Dirk, allereerst mijn
Beste Dirk,
allereerst mijn sympathie. Werkloos zijn is geen lachertje en langdurig werkloos zijn al helemaal niet. Ik moet niet denken aan de mate waarin het met de nieuwe besparingen nog moeilijker zal gaan worden. Ten tweede wens ik je succes met het zoeken naar een geschikte job. Het is een moeilijke strijd maar je mag niet opgeven.
Bedankt voor het antwoord!
ken het.
Ik ken hetzelfde verhaal. Heb van mijn 18de tot mijn 21 ste continue moeten krabben om te overleven, heb tijden gehad waar ik dacht dat ik de rest van mijn leven thuis ga moeten zitten en vingers draaien. MAAR
Ik heb jaren aan een stuk thuisgezeten, tussen de productie jobs en andere shitjobs doorthuis gezeten en heb zitten studeren. Heb maanden aan een stuk zitten werken met linux, bouwen van websites en andere system administrator gerelateerde kennis. Ik heb een diploma van het derde jaar beroeps houtbewerking en verdien op dit moment een 1600 euro netto met bedrijfswagen + tankkaart en onkosten vergoed. Het is wel niet zo dat ik hou van mijn job, wie houd wel van zijn job, maar feit is dat als je veel moeite doet, dat je eruit geraakt. Nu, ik moet wel zeggen dat niet iedereen zoveel chance zal hebben als mij, maar bij de pakken zitten helpt niet.
Achja, we leven in een monetair systeem waar mensen virtueel gemaakte jobs moeten doen om het systeem recht te houden.
23:29
23.05
23:18
23.05
19:05
23.05
Miguel Palacín Quispe, algemeen coördinator van de Organisaties van de Inheemse Volkeren uit het Andes-gebergte (CAOI), ...
17:50
23.05
Woensdagmorgen ging op het filmfestival van Cannes de langverwachte Jack Kerouac-adaptatie 'On the road' in wereldpremière.
17:10
23.05
16:20
23.05
De zomer is in aantocht en dus ook de festivals. Net als vorig jaar gaat de DeWereldMorgen.be-redactie ook nu weer samen met...
16:01
23.05
15:55
23.05
De Belgische regering is glansrijk geslaagd in ja-knikken, maar gebuisd voor toekomstgericht handelen. Dat is het harde oordeel
14:55
23.05
Elvis Peeters, Erik Vlaminck en Peter Holvoet-Hanssen schreven een open brief aan de Belgische politici waarin ze pleitten ...
13:25
23.05
12:55
23.05
Egyptenaren trekken woensdag en donderdag naar de stembus om voor het eerst in hun lange geschiedenis zelf een president te...
19:44
22.05
19:26
22.05
19:10
22.05
18:45
22.05
Minister Bourgeois (N-VA) – de man heeft zijn naam niet gestolen – kwam onlangs voor de dag met een integratiebrochure.
18:20
22.05
Al 100 dagen protesteren zo'n 155.000 studenten in de Canadese provincie Québec tegen een toename met 75 procent van hun ...
17:50
22.05
In Brazilië huizen tussen de 4 à 4,7 miljoen boerengezinnen uit de agricultura familiar (AF) of gezinslandbouw, ...
17:33
22.05
15:25
22.05
Akabe is een afdeling van Scouts en Gidsen Vlaanderen die zich richt op kinderen en jongeren met een beperking.
15:10
22.05
Schulden zijn alomtegenwoordig in onze maatschappij. Meestal worden ze betaald met geld, maar hoe reageert een gemeenschap ...
