about
Toon menu

Gaan de internationale verdragen de prullenbak in?

zaterdag 12 november 2016
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Washington DC/La Romana.- Een campagne belofte van de aankomend president van de Verenigde Staten, Donald Trump was zijn kritiek op de internationale vrij handelsverdragen, zoals het Trans-Atlantisch Associatieverdrag, (TPP) en het Noord amerikaanse Vrijhandelsverdrag. Er heerst nu dus een volledige onzekerheid over de toekomst van die overeenkomsten.


Trump heeft in diverse uitspraken verzekerd dat het TPP verdrag, dat dit jaar ondertekend werd door de Verenigde Staten van Amerika en elf transatlantische landen, "het slechtste verdrag is in de geschiedenis." Maar ook het Noord amerikaanse Vrijhandelsverdrag krijgt van Trump geen goed cijfer. Het "heeft ons land vernietigd", aldus de, nu voormalig, zakenman. Trump heeft al toegezegd dat hij zich zal terugtrekken uit de eerste overeenkomst, en over de tweede moet opnieuw worden onderhandelt.

Trump wil onder de verdragen uit 

Het Noord Amerikaanse Vrijhandelsverdrag dat in 1994 onder President Clinton werd bekrachtigd, brengt 530 miljoen mensen van Canada, de Verenigde Staten en Mexico bijeen in een enkele markt.

Volgens de statuten van deze overeenkomst moet de Verenigde Staten zes maanden van te voren aan de andere ondertekenaars schriftelijk laten weten dat ze uit de overeenkomst wil treden.

Het TPP werd ondertekend door huidig president Barack Obama maar het moet nog geratificeerd worden door het Congres. Uittreden hoeft dus niet, het verdrag is immers nog niet rechtsgeldig.

De aankomend president heeft alle deuren dus nog open staan voor het verlaten van beide overeenkomsten. Maar of het ook een goed idee is?

Protectionisme, is het een goede raadgever?

Als Trump inderdaad alle protectionistische beloftes nakomt, en in de laatste paar dagen heeft hij al laten zien dat niet alle verkiezingsbeloftes in beton gegoten zijn, zal er een heffing komen op producten uit China van 45%, en een heffing van 35% op producten uit Mexico. Maar die maatregelen kunnen niet zonder gevolgen blijven.

De bedrijven en ondernemers uit de Verenigde Staten zullen meer moeite moeten doen om hun producten in Mexico, maar ook in Canada, aan de man te brengen. De relaties tussen de Verenigde Staten en landen in Midden en Zuid Amerika en het Caraïbisch gebied zullen ook onder spanning komen te staan.

Fabrieksarbeiders, tussen de wal en het schip?

De voorstellen van Donald Trump aangaande het zakenleven in de nabije toekomst zouden tot vier miljoen banen kunnen vernietigen in de privé sector van de Verenigde Staten zelf en dat zou al in 2019 tot een recessie kunnen leiden. Vooral de auto-industrie, de petro-chemische industrie en natuurlijk de technologische markten, die wereldwijd het meest geïntegreerd zijn, zullen niet wel varen als alle plannen en verkiezingsbeloftes ook uitgevoerd worden.

Vooral de blanke industriële werknemers zullen te leiden krijgen onder een recessie, velen van hen stemden juist voor Trump

Trump op zijn beurt staat er op dat zijn economische en commerciële plannen er op toegespitst zijn banen te genereren in de Verenigde Staten en de tendens van de grote ondernemingen te herstellen. Die tendens is het werk te exporteren naar lage lonen landen als onderdeel van het globalisatie proces. Het zijn de banen van de werknemers in de industrie die daardoor onder druk komen te staan.

Natuurlijk bestaat er de mogelijkheid dat Republikeinse leden van het Congres die zich voor deze overeenkomsten hebben uitgesproken, Trump er nog van kunnen overtuigen zijn agressieve economische agenda wat te matigen.

De vakbonden

De vakbonden in de Verenigde Staten hebben ondertussen heel voorzichtig gereageerd op de verkiezingsuitslag. De verkozen president heeft beloftes gedaan op commercieel gebied en over het weer tot leven wekken van onze steden en dorpen. Laten we samenwerken zodat zo veel mogelijk van die beloftes ook waarheid worden, aldus de president van het AFL-CIO, de grootste vakbond van de VS, in een persbericht.


Bronnen: diverse persberichten. Michael Vadon • CC BY-SA 2.0

reacties

2 reacties

  • door Roland Horvath op maandag 14 november 2016

    1/ Trump ziet in dat verdragen als TTIP, TPP en NAFTA de Grote Multinationale Ondernemingen GMO meer macht geven ten koste van de VS burgers en - overheid. Verdragen, die niet veel te maken hebben met handel maar alles met wetgeving en macht. TTIP & Co zijn nodeloos, waardeloos, nutteloos en schadelijk. De verkeerde ontwikkeling. Als TTIP & Co niet doorgaan, dan kost dat geen miljoenen jobs en het leidt niet naar een recessie, het tegendeel is waar, TTIP vernietigt jobs in VS/EU. Men kan niet van heel de wereld een unitaire staat maken door alle barrières op te ruimen alhoewel de GMO dat willen.

    2/ Trump wil een combinatie van vrije handel en protectie, van globaal en lokaal zoals de VS altijd hadden. Uitsluitend vrije handel of uitsluitend protectionisme zijn beide dodelijk voor ieder land en - onderneming zoals de geschiedenis leert: De 2e helft van de 19e eeuw tot de jaren 1920. En van toen tot WO II voor protectionisme.

    De GMO overvleugelen steeds meer de overheid. Globalisering en totale vrije handel zijn hun ordewoorden. Evenals een zwart -wit -, eendimensionaal denken: Wie opkomt voor een combinatie van vrije handel en protectie, van globaal en lokaal, wordt weggezet als nationalist, isolationist, antiglobalist, protectionist en dombo.

    Als de vrije ondernemingen/ vrije markt de macht overnemen van de overheid dan is het resultaat: Deregulering, privatisering, verlaging van de bedrijfslasten. Het kapitalistisch systeem sluit daardoor gaandeweg iedereen uit behalve de aandeelhouders wat een tientallen jaren depressie als gevolg heeft zoals de geschiedenis leert. Dus een ongelijke inkomsten verdeling, minder koopkracht en het totale verval van de maatschappij: Enkele superrijken en armoede bij de 99%. Dat doet zich al 2.000 jaar voor in Europa.

  • door Ronald Van Beneden op maandag 14 november 2016

    Opmerkelijk: parallel met CETA werd een vrijhandelsakkoord met enkele Zuid-Amerikaanse landen onderhandeld, en net als CETA tot enkele maanden terug zwijgt de pers hierover in alle talen. Concreet gaat het om de toelating van Ecuador tot de Andean Community, een vrijhandelsakkoord tussen Colombia, Peru en Bolivia en de EU, dat invoerheffingen drastisch verlaagt en milieu- en arbeidsreglementering harmoniseert. Kortom: een écht vrijhandelsakkoord, en geen ontmanteling van de rechtsstaten, zoals met CETA het geval is. Daardoor zal Europa goedkoper bananen, cacao, vis en bloemen kunnen invoeren, terwijl we makkelijker auto’s, alcoholische producten en zuivel kunnen uitvoeren. De economische samenwerking tussen Europa en Zuid-Amerika is exemplarisch. Zowel vormelijk als inhoudelijk. Onderhandelingen worden open gevoerd, de pers wordt actief betrokken bij de nieuwste ontwikkelingen en de afspraken raken niet aan de peilers van de rechtstaat en de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht, en het recht op forum shopping in geval van dispuut. Wellicht zal de Brexit, en de verkiezing van Trump, Europese leiders en grote industriële conglomeraten aanzetten om opnieuw klassieke vrijhandelsakkoorden als deze te onderhandelen. Anders gezegd: globalisering ipv globalisme. Dus het kan anders met wederzijds respect en zonder verborgen agenda.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties