about
Toon menu

Adblockers

woensdag 23 september 2015
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Het lijkt ineens wel of adblockers de nieuwe vijand zijn van ‘het internet’. Het programma Peace wordt sinds vorige week plots niet meer te koop aangeboden; de Standaard wijst paginagroot op het nadeel dat adblockers opleveren voor adverteerders; sterker nog, Christian Van Thillo overweegt juridische stappen!

 Adblockers zijn programmaatjes die je (al dan niet tegen betaling) kan downloaden en integreren in je browser. Daar houden ze dan in principe alle reclametroep tegen waarmee je normaal lastig gevallen wordt als je een site bezoekt. Prima uitvinding dus; je wordt overal en altijd al meer dan voldoende bestookt met stompzinnige propaganda om nog meer te consumeren.

 Dominique Deckmyn van dS maakt een karikatuur van de motivatie van mensen die zo’n adblocker installeren: “Al meer dan twintig jaar zoeken uitgevers naar manieren om hun inhoud op het internet te brengen zonder daar geld bij in te schieten. Betaalde abonnementen zijn soms haalbaar, maar vooral in een aantal niches zoals financiële informatie. Het enige model dat echt en op grote schaal werkt en blijft werken, is reclame. De lezer krijgt gratis artikels en gratis video’s, hij ‘betaalt’ met die fractie van een seconde aandacht die hij besteedt aan een advertentie. Net zoals bij commerciële televisie of tijdschriften. Deze week heeft dat model een heel zware klap gekregen.” Want, is volgens hem de redenering: “Die achterbakse adverteerders gaan met vuile voeten over je privacy en maken het internet traag en onveilig. En dus mag je op het internet alles grijpen wat je ziet, zonder langs de kassa te moeten passeren.”

 Onzin. Een adblocker installeren is een minieme vorm van verzet tegen de dictatuur van de reclame. Natuurlijk hebben uitgevers (en schrijvers en muzikanten en andere kunstenaars, en iedereen die investeert om iets waardevols aan te bieden) recht op een billijke vergoeding. Maar laat ze de kost verdienen op een eerlijke manier, niet door mensen ongevraagd allerlei troep in het gezicht te smijten.

 Is dit het einde van ‘gratis’ op het internet? So what? Deckmyn maakt de vergelijking met commerciële televisie of tijdschriften. Maar inderdaad juist daar, bij de VTM’s, Vitaya’s en Knacks van deze wereld zie je dat het er niet om gaat de inhoud betaalbaar aan te bieden, maar dat de bewegende beelden of de tekstjes alleen maar dienen om de kijker/lezer van de ene naar de volgende advertentie te brengen. ‘Content’ is louter de verbinding tussen reclameblokken.

 Het doet mij denken aan het bericht dat Roeselare (een plaatsje in West-Vlaanderen) zich de eerste smart city van België mag noemen (http://www.standaard.be/cnt/dmf20150922_01881375). Het concept smart city is een jaar of tien geleden ontwikkeld door planologen, sociologen en beleidsmakers om te toetsen in welke mate een stad zich op een duurzame manier kan ontwikkelen. Daarbij worden factoren en kenmerken beoordeeld op het terrein van leefomgeving, mobiliteit, economie, bestuur, levenskwaliteit en het welbevinden van de inwoners. Maar in Roeselare heeft smart city te maken met “functies die consumenten en handelaars in winkelstraten nodig hebben. De applicatie leidt consumenten naar de dichtstbijzijnde vrije parkeerplaats waar digitaal kan worden betaald. Als ze een winkel binnenstappen, krijgen ze aanbiedingen op maat en de app vervangt alle klantenkaarten. Online betalen, afspraken maken of zelfs een broodje bestellen is mogelijk.”

 Geweldig! Het idee van een ‘slimme stad’ wordt teruggebracht tot de belangen van de middenstand; de toegang tot informatie wordt gereduceerd tot respect voor adverteerders.

reacties

3 reacties

  • door Stein op donderdag 24 september 2015

    Ik ben het gedeeltelijk met u eens, maar ik vind reclame op zich geen 'oneerlijke' manier van geld verdienen. Als je een product/kunstwerk/et cetera maakt is vaak de enige manier om dit onder de ogen van mensen te brengen, middels reclame (ook voor producten die wel degelijk een meerwaarde hebben). En dit kan erg storend zijn, maar daarmee is het niet per definitie 'oneerlijk'. Ik volg de redenering daarmee ook wel, dat het onzinnig is dat een mens zomaar recht zou hebben op elke website te komen, wel de moeite, kosten en energie die erin zijn gestoken voor de content wil consumeren, maar adblocker gebruikt en zo de enige manier waarop de kosten voor de content kunnen worden terugverdiend, teniet doet? Wel nemen, niet 'geven'? Toch gebruik ook ik adblocker (meer specifiek: het lichtere ublock) - gewoonweg omdat de reclame dikwijls wel heel erg storend is, tot op het irritante af. Ook bevat sommige reclame malware, en kan het openen van de reclame je computer beschadigen. Er is een goede reden dat adblocker zo populair is: niet omdat gebruikers per se de inkomsten voor de website misgunnen, maar omdat de reclame te pervasief is. Ook in de TV-wereld begint het traditionele inkomsten-model problemen te geven (en uiteraard dient de content enkel om van reclame-blok naar reclame-blok te springen, commercielen zijn geen weldoeners...). Er zijn al enkele populaire programma's stopgezet omdat te veel kijkers 'vertraagd' keken (en dus ook reclame doorspoelden). Wie kijkt er nu ook voor zijn plezier elk half uur voor 5 minuten naar reclame-boodschappen? Als iets als zo storend wordt ervaren, en er zo makkelijk omheen te werken is, is het misschien tijd om op een ander inkomsten-model over te gaan. (Of zorgen dat adblockers je website niet opgeraken... erg eenvoudig!)

  • door helena delodder op donderdag 24 september 2015

    hm, één opmerking: Roeselare is niet zomaar een plaatsje in West - Vlaanderen.

    60 000 inwoners in het centrum een diverse winkelaanbod en in en rondom Roeselare aanwezige industrie en werkgelegenheid. Zegt Roularta u iets? Soubry? Of nog brouwerij Rodenbach?

    • door ria aerts op zaterdag 26 september 2015

      U bent een fiere inwoner van Roeselare en dat mag. Maar om het over de reclame te hebben. Hoe meer ze ons de reclame door de strot proberen te duwen, hoe groter de afkeer wordt. Anderzijds wordt het steeds moeilijker om degelijke informatie over producten te vinden. Zelfs op de handleidingen van elektro wordt bespaard. Denken de reclamemakers nu echt dat reclame die je niet wil zien of horen werkt?

    Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties