Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

Ja, ik wil steunen

Sluit dit venster

about
Toon menu

"Er is niks te vrezen behalve de vrees"

zondag 5 oktober 2014
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Er was eens een burgeroorlog in een ver land genaamd Syrië. Die oorlog werd sinds drie en een half jaar grotendeels genegeerd door het 'Vrije Westen'. Er werd wel wat voor de vorm gedreigd met interventie, maar gelukkig kon men zich verschuilen achter het veto van de Russen en de Chinezen in de VN Veiligheidsraad: zo moest men dode militairen noch gezichtsverlies riskeren en was iedereen gelukkig. Behalve dan de bijna tweehonderdduizend Syrische doden, maar die telden niet. Zij betekenden immers weinig meer dan een makkelijk te negeren grafiek over een ver land vol Arabieren.i

Maar toen ontvingen soennitische extremisten in Syrië van onder andere Qatar (een land 'bevriend' met het Westen)ii miljoenen aan petro-dollars om te vechten tegen sjiieten. Vervolgens liep de zaak uit de hand. Deze extremisten gebruikten hun nieuwe macht en rijkdom om ook het noorden van Irak te veroveren en prompt de 'Islamitische Staat van Irak en de Levant' (ISIL)iii uit te roepen. In dit land wilden zij 'de zuivere islam' nastreven. Daarbij gingen zij de totale oorlog aan met iedereen die het niet met hen eens was. Concreet betekende dat zowat iedereen in hun weg. Helaas hadden zij meer succes dan gepland door hun geldschieters. Zo was het wellicht nooit de bedoeling van Bush' planners in 2002 dat splinternieuw Amerikaans oorlogstuig in de handen zou vallen van deze bende ongeregeld.

Moslim-extremisme kent blijkbaar de nodige zekerheden. Zo vond ISIL het volgens hun 'zuivere leer' blijkbaar broodnodig om ook ruzie te stoken met de Verenigde Staten en Europa. Dus moesten we getuige zijn van meerdere brutale executies op Westerse gevangenen. Weliswaar modern verpakt via Twitter en Facebook. Sinds Bin Laden hebben terroristen blijkbaar geleerd om te werken met videomontage en hashtags. Internet helpt met de 'democratisering' van huis-, tuin- en keuken-terrorisme.

Terreur en overreactie

Dus, ergens in de woestijn worden enkele Westerse gijzelaars voor de camera vermoord. De beelden gaan de wereld rond. Hun dood, zo moeten we eerlijk toegeven, is peanuts in vergelijk met de vele duizenden die in diezelfde regio door kogels, bommen en zelfs gifgas om het leven kwamen. Toch hadden we voor die mensen enkel oorverdovende onverschilligheid veil.

Als we ervan uitgaan dat terroristen niks liever willen dan terreur zaaien, dan zullen de marketing-goeroe's van ISIL zich wel in de handen wrijven als ze zien hoe de dood van nog geen tien Westerse burgers en soldaten plots genoeg is om een halve wereld in wapengekletter te doen ontwaken. De hele NAVO zowel als de helft van de staten van het Midden Oosten sturen hun luchtmacht richting de Islamitische Schurkenstaat. Vreemd genoeg gaan ook de straaljagers mee bombarderen van de landen die eerst ISIL groot maakteniv. En ook België doet mee natuurlijk. Want wij zijn trouwe bondgenoten, ook wij moeten een nationale trots bewaken, zonder ons kwam er natuurlijk niks van, en trouwens, waarom zouden we nieuwe bommenwerpers moeten kopen als we de oude nooit zouden inzetten?v

George Orwell wist al dat een handig gevolg van oorlog is dat het de geesten verenigt tegen een externe vijand. Zo zijn mensen afgeleid van andere dingen die er echt toe doen. Zoals bijvoorbeeld massale besparingen om de gevolgen van de bankencrisis op te vangen. Of het feit dat steeds minder mensen geloven in de politiek en denken dat ze geen enkele macht hebben. Een externe vijand is ook uitstekend om het publiek te doen instemmen met meer geld voor legers, politie en staatsveiligheid. We willen toch geen terreur in de straten van Brussel?

Nee. Terreur in de straten van Brussel willen we inderdaad niet. Maar ondertussen hebben de terroristen al gewonnen, want ze hebben amper iets gedaan, maar hun 'dreiging' omvat wel reeds meerdere pagina's van de krant en is het hoofdpunt in het nieuws.

Ik heb ongetwijfeld iets gemist onderweg. Maar liefst 110 journalisten stierven in de 3,5 jaar lange burgeroorlog in Syriëvi. Maar blijkbaar raakt een dode journalist ons enkel als die wordt geëxecuteerd door iemand met een baard, een zwarte sjaal en een webcam. Als de bullebak op het schoolplein die tegen ons roept:“wees bang van me!” De wereld mag rood of zwart kleuren van werkelijke onrecht of vernietiging, alsof onze school effectief in brand staat rondom ons, maar we gaan wel eerder bang zijn van de bullebak die het jaar tevoren is blijven zitten. Begrijpe wie kan. Maar toch is al deze angst de frontpagina van de krant, en niet de corrupte bende die momenteel aantreedt als eurocommissarissen.

Dit soort angst is trouwens niet nieuw. De aanslag op het World Trade Center, die leidde tot de huidige puinhoop in Irak, is slechts 13 jaar geleden. Daar gaf het Westen diens naïeve onschuld af aan criminelen als Donald Rumsfeld, Paul Wolfowitz, Dick Cheney, hoofdpion George Bush en de schatrijke poppenspelers achter de schermen. Ook daar lag angst aan de oorsprong. Angst voor spoken zelfs, want de Iraakse massavernietigingswapens waren slechts een fabel met als doel de Verenigde Staten hopeloos te verrechtsen. Iedereen weet het. Toch doen we het vandaag weer.

Laat je niet afleiden

Terug naar de kern van de zaak: de kans dat je morgen wordt doodgereden door een auto is veel groter dan dat je het slachtoffer wordt van een terrorist. Dat was ook zo in de tijden van Al Qaeda. Veel van hun strijders zijn mannen (en vrouwen) die elders geen toekomst zagen. Volgens mij worden velen van hen aangetrokken door het diep menselijke gevoel eindelijk ergens toe te behoren en iets te betekenen. Dat maakt hen tot gevaarlijke verdwaalde zielen, maar niet tot de allesvernietigende orks van Sauron.

Daarnaast denk ik dat politici die hun luchtmachten de opdracht geven om ISIL-stellingen te gaan bombarderen nooit hebben geluisterd naar militaire planners. Eender wie met enig verstand van strategie of oorlogsgeschiedenis zal je zeggen dat oorlogen worden gewonnen met een landmacht, niét met een luchtmacht. Vliegtuigen geven grondtroepen steun. Zonder grondtroepen gooien vliegtuigen gewoon peperdure bommen op mannen die dekking zoeken. Een F-16 is ook een luizige bommenwerper. Veel te snel. Toch sturen we die, want 'als je een hamer hebt, lijkt elk probleem op een nagel'. Ze zijn trouwens stoer.

Tenslotte zei Vrede als “dat je de ideologie van ISIL niet kan wegbombarderenvii”. Daarvoor heb je een visie nodig van wederopbouw en hoop. Hoop is een schaars goed, midden in oorlogen die we zelf hebben gemaakt en lang hebben genegeerd. Maar die komt niet dichterbij met extra bloedvergieten.

Het klinkt stom in onze consumptiemaatschappij, tegennatuurlijk bijna, maar mijn vraag aan iedereen is: koop de angst niet. Die bestaat grotendeels uit lucht. Adem diep in en uit en zie dat het heden maakbaar is en – dus – zonder gevaar. Als een terrorist in Syrië vrij kan handelen, dan kunnen wij dat ook. “There is no spoon”. Het gevaar is er pas als wij er voor gaan schuilen.

Of liever, er is wel gevaar. We moeten een dringende oplossing vinden voor de klimaatveranderingen en de vernietiging van biodiversiteit. De kloof tussen arm en rijk loopt steeds meer uit de hand. Tussen de regels van de kranten door lees je ook al enige jaren lang waarschuwingen dat een volgende financiële crash niet als een verrassing hoeft te komen.

Ik nodig daarom iedereen uit om met mij te erkennen dat ISIL geen spook is onder ons bed, dat hun macht maar echt is als wij hun die macht toekennen. Laat ons ondertussen onze eigen vrije keuze gebruiken om te dromen van en te werken aan een betere wereld. Voor ons, voor onze kinderen, en ja, ook voor Syrië en Irak.

i http://edition.cnn.com/2014/08/22/world/meast/syria-conflict/index.html?hpt=imi_c2

ii http://www.ft.com/cms/s/2/f2d9bbc8-bdbc-11e2-890a-00144feab7de.html#axzz2klonIM7Q

iii Ik kies ervoor om ISIL te gebruiken in plaats van IS of ISIS. Dit doe ik omdat IS verwarring schept en ISIS de naam is van een Egyptische godin die beter verdient dan te worden vereenzelvigd met onthoofdingen en extremisme.

iv http://newsjunkiepost.com/2014/06/20/rise-of-isis-west-saudi-arabia-and-qatar-are-responsible-for-talibanization-of-iraq/

v http://www.mo.be/dossiers/f-35-joint-fight-striker

vi http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_journalists_killed_during_the_Syrian_Civil_War

vii http://www.vrede.be/standpunten/1524-je-kan-de-ideologie-van-is-niet-wegbombarderen 

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

4 reacties

  • door Didier op maandag 6 oktober 2014

    Mooie en nuchtere blog (!) maar persoonlijk had ik een andere titel gekozen.

    Wat wel angst zou moeten inboezemen, is de agenda die schuilgaat achter het onmiskenbare fenomeen dat die irrationele vrees wordt aangewakkerd en geïnstrumentaliseerd. Daarom is jouw analogie met 9/11 hier zeker op zijn plaats. De VS evolueren heel snel naar een totalitaire politiestaat. De vier à vijfmiljoen mensen die ginder wakker zijn geworden, identificeren de “poppenspelers achter de schermen” met het echte gevaar, niet de terroristen.

    En trouwens, als die terroristen hier ooit zouden binnenkomen, wat zeker tot de mogelijkheden behoort, dan zullen ze dat doen met de hulp en in opdracht van diezelfde poppenspelers.

  • door Oriana P op zaterdag 11 oktober 2014

    Een verfrissend stuk temidden van al de noise van " links"... Zeer juist gezien trouwens dat luchtaanvallen niks uithalen zonder grondtroepen! De reden is echter niet onwetendheid maar het feit dat de VS graag het Assad regime aan de macht zien blijven. . Zo bombarderen ze bv ook gebouwen van FSA terwijl de leden van ISIS AL lang naar het platteland waren gevlucht, gewaarschuwd als ze waren. ISIS staat namelijk onder de bescherming van Assad en wordt ook indirect door hem gefinancierd. De enige die voordeel heeft van de luchtaanvallen is het Syrische regime. Wat de internationale gemeenschap zou moeten doen is de rebellen bewapenen en een No Fly Zone instellen. De rebellen maken dan wel korte metten met ISIS, tenslotte kennen zij het terrein.

    Een paar links die verder inzicht kunnen geven: Syrian Fascism and the Western Left:http://therawrreport.net/content/syrian-fascism-and-western-left

    Why Now? US Airstrikes on Syria: http://therawrreport.net/content/why-now-us-airstrikes-syria#overlay-context=content/syrian-fascism-and-western-left

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties