Bij DeWereldMorgen.be schrijven we niet voor de clicks.

We maken media voor een betere wereld.

Samen met vele vrijwilligers en burgerjournalisten.

Om dit te blijven doen hebben we uw steun meer dan nodig!

Steun onafhankelijke media!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu

Wat als eten luxe was?

woensdag 2 november 2016
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Eten, voedsel, is er altijd en overal. Het is als de lucht, de zon en de regen. Het is inderdaad zo goedkoop dat het lijkt alsof we enkel de mensen betalen die het ons in de winkel overhandigen.

Toen ik onlangs een serrebedrijf passeerde waar -voor zover ik wist- tomaten werden geteeld, was ik verrast een bordje naast de weg te zien. Druiven te koop! Tiens! Een paar dagen later kwam ik te weten dat de druiven naast de thuisverkoop ook verkocht worden op enkele speciale markten. de druiven zijn grote tafeldruiven. En dan komt het, deze druiven horen niet bij onze dagelijkse voeding, je eet ze uit pure goesting. Ze zijn luxe. En luxe, daar staat geen prijs op.

Het is een staaltje marketing. Je zorgt niet alleen dat je product zich onderscheidt van de andere producten, je zorgt dat je product in een ander marktsegment terecht komt. Dit is dus hoe het moet, maar ik voel me er niet zo gelukkig mee. Het is nooit mijn bedoeling geweest om eten te produceren voor een elite die het kan betalen. Het wekt bij mij gevoelens van decadentie op. Terwijl ik meer voel voor de werken van barmhartigheid, de hongerigen spijzen, weet je wel. 

Maar laten we eens even stil staan bij het gegeven: eten moet haast gratis zijn en op luxe staat geen prijs. Is dat ook hoe jij denkt?... Als je heel eerlijk bent is het antwoord waarschijnlijk ja. En misschien vind je dat niet eens zo geweldig van jezelf. Want zeg nu zelf, wat is er zo geweldig aan het feit dat je de boeren die voor je eten zorgen geen loon gunt voor al het werk dat ze presteren. En toch zit dat vreemde idee in je hoofd. Hoe kan nu zoiets? Misschien is het wel de voortdurende reclame die jou en, ik geef het toe, ook mij indoctrineert. Reclame die ons niet alleen laat kopen wat we helemaal niet nodig hebben, maar blijkbaar ook onze hele manier van denken beïnvloedt. Met andere woorden, onze gedachten zijn niet onze gedachten, maar ze zijn voor ons bedacht.

Gelukkig kan het ook anders. Ik vertel mijn klanten dat voedsel waardevol is, dat het niet zomaar wat maagvulsel is. Ik vertel hen dat er oh zoveel verschil is. Dat het uitzicht misschien heel gelijkend is, maar de inhoud zoveel verschillend. Ik vertel hen dat als ze rechtstreeks bij boeren kopen ze ons een eerlijk inkomen kunnen betalen en dat de boer dan de mogelijkheid krijgt voor hen een eerlijk product te maken. Mensen gaan het dan pure luxe vinden om uitzonderlijke producten aan doordeweekse prijzen te kunnen kopen. 


Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.