Vandaag ging ik naar Zelzate

Vorig jaar verscheen het boek 'Ik was nog nooit in Zelzate geweest' van journalist Thomas Blommaert. Blommaert schrijft hier in over het socialistische verleden en heden van dit fabrieksdorp. Over hoe het toch komt dat de linkse PVDA hier wel zes gemeentereedsladen heeft.

Aangetrokken door de plekken en de gebeurtenissen uit dit boek, zakte ik vandaag naar Zelzate af. Ik wilde het allemaal zien: fabriek Sidmar, de ophaalbrug boven het kanaal, de gipsberg... En natuurlijk Klein-Rusland.

Zware industrie

Zelzate is een opvallende gemeente. De huizen lijken er hoekiger en robuuster te zijn dan elders in Vlaanderen. De zware industrie en de drukke doorgaande wegen zijn overal aanwezig. Samen scheiden zij het dorp af van de rest van de wereld.

Dan wordt dit fabriekseiland ook nog eens in twee gedeeld door het Kanaal Gent-Terneuzen. Vaak zie je grote zeeschepen hoog boven de arbeidershuizen uitkomen.

Klein-Rusland

Dimitri Peniakoff ontwierp ooit aan de rand van het dorp de wijk Klein-Rusland. Ingeklemd tussen de E34 en de gigantische witte gipsberg, staan tientallen kleine huisjes als blokken naast elkaar. Sommigen hebben speciale schoorstenen.

Midden door de wijk ligt een brede boulevard die doet denken aan een socialistische autostrade. Vooral de betonnen lantaarnpalen mogen er zijn. Dit wijkje zou zo in Oost-Europa kunnen liggen. Nu is het een vuurrood eiland in een grauwe omgeving.

Volks fabrieksdorp

In de straten is het meestal stil. Totdat de cabrio's van de Klein-Ruslanders tevoorschijn komen en met luide muziek de wijk wakker schudden. Alle honden uit Klein-Rusland blaffen mee.

Dit is een volkse gemeente. Zo volks dat je hier niet eens een zweverig winkeltje hebt. In Zelzate lijken de mensen vooral te houden van duidelijke taal. En die vind je natuurlijk in het socialisme.

Sociale straatnamen

Sociale bewogenheid kom je overal tegen in Zelzate. Tot in de straatnamen aan toe: Strijderstraat, Onteigeningstraat, Verzoeningstraat, Vrijwilligerslaan, Verminktenlaan, Opgeëistenstraat...

Ach, Zelzate... Je moet er van houden. Er is niet veel te doen en weinig te beleven. Je moet de schoonheid in de eenvoud en in de ruwheid durven zien.