about
Toon menu

Hoe een liberaal integratiebeleid er zou kunnen uitzien

dinsdag 1 september 2015
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Tussen droom en daad staat de werkelijkheid, zo ook bij Gwendolyn Rutten. Bang dat ze de asielcrisis electoraal niet voldoende zouden kunnen uitbuiten, kiezen Rutten en co resoluut voor een soort pseudo-efficiënt rechten- en plichtendiscours. Migratie is enkel mogelijk als de rekening blijft kloppen en als de personen in kwestie weten dat ze hier niet zomaar worden verwelkomd. Het is nog niet zo verregaand als het voorstel van Bart De Wever, met tijdelijke uitsluiting van bijstand, maar lijkt wel op hetzelfde kiespubliek te mikken.

Patrick Dewael pikte in dit kader een andere blauwe favoriet op: de gemeenschapsdienst. Als asielzoekers dan toch automatisch en zonder veel poeha een uitkering krijgen, wat nota bene gelogen is, dan kunnen we ze beter inschakelen om zich nuttig te maken, zoals binnenkort ook van werklozen en leefloners zal worden verwacht. In een eerdere blogpost maakte ik mij al sterk dat dit zijn doel volledig mist, dat het een disruptief effect kan hebben op de arbeidsmarkt en vrijwilligerswerk en dat het ook simpelweg allesbehalve liberaal te noemen is.

Dewael en Rutten zetten zich samen met Tommelein in een rijtje liberalen die het liefst meer administratie en overheid willen, een die meer grip krijgt op de burger en datgene wat spontaan zou kunnen ontstaan beknot en stuurt. Kliklijnen, controlebureaucratie en gemeenschapsdienst, dit is wat burgeremancipatie, -participatie en een slanke overheid volgens Open VLD inhoudt. Voeg hier, in het zog van coalitiepartner N-VA, nog wat potige standpunten inzake migratie bij, gestoeld op onjuiste beweringen, en je krijgt een donkerblauwe partij, maar flets liberalisme.

Zou het ideologisch niet beter passen om in te zetten op een positief verhaal, geen van rechten en plichten en verplichte arbeid maar een van integratie, samenwerking en burgerparticipatie. Roep burgers op om zelf een steentje bij te dragen aan de opvang en integratie van vluchtelingen. Pleit voor de invoering van inburgeringstrajecten in Wallonië en Brussel en koppel dit in heel België met begeleidingstrajecten, zogenaamde peter- en meterschapsinitiatieven, die in heel wat gemeente reeds bestaan. Pleit zo voor een gemeenschapsdienst voor de autochtonen. Laat hen de nieuwkomers begeleiden bij de administratieve rompslomp, het aanleren van de taal en de integratie in verenigingsleven en vrijwilligerswerk. Stimuleer engagement en samenwerking in plaats van in te spelen op “niets is gratis”-logica, die voortvloeien uit egoïsme en een gebrek aan empathie.

Je vermijdt ermee dat je lokale besturen opzadelt met extra controletaken, want een gemeenschapsdienst is in de praktijk niet zo eenvoudig als voorstanders voorstellen. Je zorgt ervoor dat burgers in hun eigen gemeente mee de integratie van nieuwkomers in handen nemen, en de betrokkenheid zo groeit. En ten slotte zorg je ervoor dat de nieuwkomers zich thuis voelen. Ze zullen zo ook te weten komen wat er van hen verwacht wordt, alleen zijn zowel de boodschap als de werkwijze ettelijke keren warmer. Een liberaal integratiebeleid, gestoeld op de belofte dat iedereen kansen kan krijgen en een echt vooruitgangsoptimisme, is mogelijk, alleen vergt het wat politieke moed om het kielzog van de grondstroom eventjes te laten voor wat het is. Optimism is a moral duty, Gwendolyn.

reacties

3 reacties

  • door Wim D op dinsdag 1 september 2015

    Vrijwilligerswerk tijdens bepaalde fases van hun asielprocedure, heeft zeker positieve effecten op de integratie van immigranten en vluchtelingen in de maatschappij. Het moet dan wel over echt vrijwilligerswerk gaan, en niet "verplichte gemeenschapsdienst", een eufemistische term voor dwangarbeid, die overigens verboden is volgens de Vluchtelingen Conventie van Genève. Het belangrijkste is echter zich te realiseren dat een geslaagde integratie van vluchtelingen een verhaal is van inspanningen van zowel de betrokken immigranten, als van de lokale bevolking zelf. Dat is een universeel gegeven : Als iedereen zijn best doet in verhouding tot zijn eigen mogelijkheden en talenten, in solidariteit en respect voor de medemensen, komt het uiteindelijk wel goed.

    • door antbover op woensdag 2 september 2015

      Goed gezegd. Ik denk er hetzelfde van. Nu nog hopen dat onze politici ( ik wil eigenlijk zeggen "de" politici bij gebrek aan persoonlijke band met het gevoerde beleid) nu eens gaan denken aan de mens i.p.v. zich enkel te richten op electoraal en ander gewin. Kortom : goed beleid gevraagd; dit is een beleid op het welzijn van iedereen .

      • door ria aerts op woensdag 2 september 2015

        De werklozen kunnen er maar goed mee zijn. Die moeten nu geen gemeenschapsdiensten meer leveren, heb ik gehoord, wellicht omdat de oorlogsvluchtelingen nu met papierprikkers over onze straten mogen dwalen. En wat dat van die liberalen betreft: die zijn er niet meer. De laatste liberaal, je weet wel, die van Franse revolutie en de verlichting, die is al in de negentiende eeuw gesneuveld. We mogen al eens lachen, niet?

      Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties