Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

Ja, ik wil steunen

Sluit dit venster

about
Toon menu

Ongelijke behandeling islam schendt grondwet

Wanneer neemt eens een grondwetspecialist het woord om deze ongelijke behandeling aan te tonen en aan te klagen? Is de islam wat financiering betreft (2,9%) 30 keer minder aanwezig in België dan de katholieke godsdienst (85,1%)?
dinsdag 21 februari 2017
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Het is deze ongelijkheid die de basis voor het vreedzaam samenleven ondermijnt. Volgens de grondwet is het juist de erkenning van de godsdiensten op gelijke basis die "de beste garantie vormt voor het behoud van de sociale orde, voor de eerbied voor het gezag, de bevordering van de publieke moraliteit en voor het respect van de privé-eigendom".

Wie vraagt er eens een update van de financiering van de grondwettelijke verplichtingen aan alle cultussen? Wie neemt het initiatief voor een forse inhaalbeweging? En welke islamoloog/imam boort zich eens in deze materie?
(En dan heb je ook nog de interessante opinie van Othman El Hammouchi.)      

Niet het salafisme maar de systematische discriminatie van de islam als godsdienst zou verwondering moeten wekken. De hetzerige gemeenplaatsen over de islam van de meeste partijen steken schril af tegen de wijze waarop de overheid zelf de scheiding van religie en staat schendt en de islam als erkende godsdienst sinds 1974 ongelijk behandelt. Dé toetssteen van de grondwet is de gelijke materiële behandeling van alle godsdiensten, en daar is op geen enkel moment sprake van geweest wat de islam betreft.

De islam en haar representanten zien voor de zoveelste keer met lede ogen dat het geld en de politieke energie zal gaan naar repressieve actie tav van een marginaal deel van de islam. Ook de wetgeving op de uitzetting op basis van vermoeden heeft volgens sommige commentatoren een anti-islam kantje.

De politieke boycot van de religie wordt dan nog gecombineerd met journalistieke onkunde van bijvoorbeeld Bart Schols die in De Afspraak enkele weken geleden sprak over 10 procent salafisten bij de 800.000 moslims in België, terwijl de imam aangaf dat het over 2.000 à 3.000 gaat. Hetzelfde aantal wordt ook genoemd door de Staatsveiligheid, dat is 1 op 300 moslims. Neen, Schols moest het hebben over 80.000 salafisten in België.

Maar wat zegt de grondwet over de erkenning en behandeling van erkende religies. Hieronder enkele uittreksel van de uitgebreide en zeer lezenswaardige analyse van Patrick De Pooter, ook over het verbod van inmenging van de staat in de organisatie van de religie bijvoorbeeld, zie De rechtspositie van erkende erediensten en levensbeschouwingen in staat en maatschappij. En zie ook de recentere master-thesis van Floor Ketels, De juridische integratie van de islam in België en andere landen.

Is er wel sprake van scheiding tussen Kerk en Staat als de Staat haar grondwettelijke verplichtingen t.a.v. van de islam niet nakomt? 

De grondwet heeft elke cultus/eredienst, op grond van gelijkheid geplaatst

- alle cultussen zijn vrij 
- alle cultussen zijn onafhankelijk van de openbare macht 
- alle cultussen zijn gelijk.

Praxis:
Sommige erediensten zijn door de staat erkend, zij krijgen voordelen die niet erkende godsdiensten niet krijgen, dat is geen ongelijkheid. Dat zou wel het geval zijn indien de materiële steun beperkt zou zijn tot één bepaalde eredienst. Het Belgische systeem is op dat vlak uniek: absolute gelijkheid tussen godsdiensten met een systeem van privileges voor de erkende godsdiensten.

Reden: Het morele en sociale nut dat aan bepaalde religies wordt toegekend, de bijdrage die zij leveren tot het algemeen belang en de diensten die zij bieden aan de bevolking, ter bevestiging van het openbaar belang. Deze religies worden volgens de grondwetgever beschouwd als de beste garantie voor het behoud van de (bestaande) sociale orde, voor de eerbied voor het gezag en de bevordering van de publieke moraliteit en zelfs voor het respect van de privé-eigendom.

De Islam is sinds 1974 erkend als godsdienst in België. Er kan dus nagegaan worden in welke mate de materiële gelijkheid is gerealiseerd in de bejegening van de islam naast de andere godsdiensten en het georganiseerde lekendom. 

Er is grondige en gedegen wetenschappelijk onderzoek hiernaar geweest, ondermeer door Jean-François Husson en Patrick De Pooter, en beide heren beseffen best dat er ten gronde wat mis gegaan is en mis gaat in de gelijke bejegening van godsdiensten. Het is alleen hoogst eigenaardig dat de toepassing van de (grond)wettelijkheid en de feitelijkheid gedurende 35 jaar is geblokkeerd en de scheiding Kerk en Staat is genegeerd door de overheid door de islam niet gelijk te behandelen. Dat wil zeggen, er is een actieve tussenkomst geweest die nog altijd voortduurt om de islam in haar gelijke rechtspositie te miskennen, te discrimineren en te benadelen. 

Het doel van de staatssteun wordt hierdoor in z'n tegendeel omgezet: in plaats van aanhorigheid en respect voor de moraal te bewerkstelligen, degradeert de staat zichzelf tot onbetrouwbaar, in tegenspraak met de grondwet en de wetten. De recente acties van de gemeenschappen om het falen van de staat te compenseren voor wat de erkenning en de steun van de moskeeën betreft, is een doekje tegen het bloeden en bevestigt het totale anachronisme van deze voortdurende staatsinmenging in een essentieel gebied van het persoonlijke leven. 

Als de staat de godsdienst miskent als een fundamenteel burgerrecht, de islam ongelijk behandelt en financieel monddood maakt, dan ondermijnt de staat zelf de basis van het vreedzame samenleven van alle burgers. In feite legitimeren zij het racisme dat een logisch gevolg is van de uitsluiting van overheidstussenkomst van de bij grondwet voorziene voordelen. De feitelijke erkenning van de godsdienst en de islam in al z'n onderdelen is de voorwaarde sine qua non waarzonder integratie, gelijke behandeling in werk, onderwijs, sociale huisvesting enzovoort niet mogelijk is. 

De gelijke behandeling van de godsdiensten moet blijken uit de gelijke materiële steun. En daar zullen we even de aandacht op richten.

Er zijn drie niveaus om steun aan de godsdienst te onderzoeken:

  1. Op het niveau van de materiële steun verbonden aan de grondwettelijke erkenning als godsdienst. Het betreft de Centrale organisaties, de Bediening, de levensbeschouwelijk uitzendingen op radio en TV, de aalmoezeniers en vertrouwenspersonen in ziekenhuizen, gevangenissen enz, de huisvesting, infrastructuur op gemeentelijk, provinciaal en gewestelijk vlak enz...
    2. Het godsdienstonderwijs of moraalonderricht in de scholen
    3. De onrechtstreekse steun door erkenning en betoelaging van religieus verbonden dienstverlening in het onderwijs, het verenigingsleven, de gezondheids- en welzijnszorg, de belangenverdediging van werkgevers en werknemers om nog te zwijgen van de politiek. Het betreft hier de zogenaamde verzuiling, die meer levend is dan men zou denken.

Het is opvallend dat nogal wat tegenstanders van de verzuiling altijd de status quo hebben in stand gehouden en de feitelijke exclusie van de islam mede hebben bewerkstelligd. Hun opstelling is fundamenteel in tegenspraak met de vrijheid van godsdienst, de gelijke behandeling ervan en de scheiding kerk en staat, dat wil zeggen: de staat die (nog altijd) exclusieve stelt ten aanzien van de godsdienst en hiermee racisme en maatschappelijke uitsluiting van een hele bevolkingsgroep legitimeert. 

Financiering van de godsdiensten in België

Het laatst gekende en gepubliceerde overzicht met betrekking tot de godsdiensten wat betreft de verplichtingen van de grondwet is van 2005, tien jaar geleden. De katholieke godsdienst was goed voor 85,1 procent van de uitgaven, het lekendom 2,9 procent, de protestanten 2,1 procent, de islam 2,9 procent, de Israëlitische godsdienst 0,3 procent, de anglicaanse 0,2 procent en de Orthodoxe 0,7 procent. Welke politicus vraagt eens een update van deze gegevens?
 
Voor de tabel met het detail van deze gegevens, zie Tabel financiering godsdiensten België 2005, Bron Jean François Husson.

Er is genoeg voor iedereen

In de uitgaven voor de katholieke godsdienst is een zeer aanzienlijk deel bedoeld voor de pensioenen, bedrag dat de komende jaren drastisch zal verlagen wegens het overlijden van grote groepen geestelijken. Dat er geen budgetten zouden zijn om de langzaam groeiende groep imams te betalen is volledig zonder grond. Ook dat is discriminatie op basis van drogredenen. Wie vraagt eens aan de bevoegde minister om een ventilatie te doen van uitgaven per godsdienst met specificatie van de pensioenuitgaven.

Door elke inwoner in België wordt € 17,4 bijgedragen voor de katholieke godsdienst en€ 0,6 voor de islam, of 30 keer minder. Is de islam met 7 procent moslims in België, 30 keer minder aanwezig in de bevolking dan de katholieke godsdienst?

Jan Hertogen, socioloog
www.npdata.be

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.