Advertentie
Advertentie
De ineenstorting van de beurswaarde van de Europese banken luidt een tweede grote bankencrisis in na die van 2007-2008. Een spoedige interventie van de Staten en de Europese Centrale Bank om de banken te redden lijkt onvermijdelijk. Maar ditmaal zullen de burgers niet aanvaarden de rekening te betalen zonder dat er iets verandert aan de werking van het banksysteem. De munt is een publiek goed dat niet mag overgelaten worden aan het particuliere aandeelhouderschap. Het banksysteem dient dringend gesocialiseerd.
Attac stelt voor dat de zieltogende inrichtingen vervangen worden door coöperatieve banken van collectief belang.
De crisis van 2007-2008 werd veroorzaakt door het verglijden van een onverantwoordelijke financiële wereld en een inegalitair economisch en sociaal model. De redding van de banken en vooral de recessie hebben de openbare financiën gedestabiliseerd. De huidige 'schuldencrisis' in Europa is niets anders dan een eerste aardbeving onder het kaartenhuisje van de Europese verdragen. Deze hadden een eenheidsmunt geschapen tussen heterogene landen zonder gemeenschappelijke begroting, zonder sociale convergentiepolitiek en zonder bescherming tegen de mondiale financiële speculatie.
De schok van 2008 heeft de eurozone door elkaar geschud en de eerst zwakke schakels (Griekenland, Ierland, Portugal) zijn het aan het begeven. Onverantwoordelijke Europese politici hebben niets zien aankomen hoewel Attac en de andersglobalistische bewegingen voor mondiale rechtvaardigheid het hadden aangekondigd sinds 1999. Ze blijven van topontmoetingen naar andere spoedvergaderingen lopen als opgejaagde ratten in een kooi, door de financiële wereld aan elektrische schokken blootgesteld, waar zij niets van snappen. Hun hopeloze pogingen om een alles vernietigende soberheidpolitiek op te leggen onder het voorwendsel de openbare schuld te verminderen kan slechts in een sociale catastrofe uitmonden en in de brutale ontmanteling van de sociaaldemocratische verzorgingsstaten.
De Europese Unie stelt nu voor een Tobintaks of een Taks op Financiële Transacties in te voeren tegen 2014, wat de andersglobalistische bewegingen, vakbonden en NGO's sinds meer dan 10 jaar vragen. Goed zo. Maar dat is vandaag te weinig! Uiteraard moeten er tegen de speculatie drastische maatregelen genomen worden, dient men de financiële architectuur te herdenken en de financiële markten te reguleren.
Maar men kan er niet meer aan voorbij de finaliteit zelf en de besturingswijze van de bankensector als een van de speerpunten van de financiële industrie volledig te herdenken. Hun rol moet er in bestaan de economie te financieren, niet kaartenhuisjes te bouwen voor de financiële investeerders noch cashmachines voor hun aandeelhouders. De koers van de Europese banken is zo laag gevallen dat het voor de Staten haast mogelijk zal worden het essentiële voor een prik te kopen. Die gelegenheid moet te baat genomen worden, niet om de verliezen te socialiseren, maar het banksysteem zelf.
Socialiseren, dat betekent niet nationaliseren, maar recht zetten en verkopen. Het betekent ook niet verstaatsen en overgaan tot technocratische bestuursformules die soms erger zijn dan privé-beheer. Socialiseren dat is de banken onder de controle plaatsen van de maatschappij, opdat ze sociaal en ecologisch nuttige activiteiten zouden financieren, democratisch gekozen, werk- en inkomensverschaffend en zorgend voor sociale cohesie.
We stellen voor de banken te redden door ze te vervangen door coöperatieve banken van collectief belang. In die regionale, nationale of Europese banken zou de overheid (regio's, staten of de Europese overheid) de meerderheid hebben in de Raad van Toezicht. Maar ook de werknemers van de banken en de KMO, de lokale entiteiten en de civiele samenleving, in het bijzonder de vakbonden, de gebruikers en de ecologische verenigingen zouden (via verkozen vertegenwoordigers) met een blokkeringsminderheid in dit systeem aanwezig zijn. Die banken zouden niet op de markten speculeren en zouden geen banden hebben met de belastingparadijzen. Evenwichtige machtsverhoudingen zouden zorgen voor een beheer conform de belangen van de samenleving.
Duurzame macro-economische politiek bepaald door nationaal en Europees verkozen overheden en bankcoöperaties zouden intrestvoeten kunnen vragen gemoduleerd in functie van het sociale en ecologische nut van de projecten. Een grondig hervormde Europese Centrale Bank zou tot taak hebben het systeem te controleren en er het evenwicht van te waarborgen door voorrang te verlenen aan tewerkstelling, sociale cohesie, vrijwaring van het leefmilieu en beteugeling van inflatie.
Europa zal wellicht de komende maanden en jaren getroffen worden door een nieuwe stijging van de werkloosheid. Daarom dient massaal openbaar en particulier geïnvesteerd in gecoördineerde innovatie- en ontwikkelingsprogramma's op vlak van energiebesparing (in het bijzonder in bouw en transport), hernieuwbare energie, kleinschalige en biologische landbouw, openbare diensten en mantelzorg,….
Alleen de creatie van een gesocialiseerde en gedemocratiseerde banksector is van aard om de Europese economie opnieuw op het spoor te zetten van een duurzame ontwikkeling. De kapitaalbezitters en hun politieke vertegenwoordigers willen hun schulden en de crisis doen betalen door de Europese burgers, maar dezen moeten ervoor zorgen dat de democratie opnieuw het roer overneemt.
Op 15 oktober zal Attac die eis formuleren op een actiedag waartoe opgeroepen is door de Spaanse Indignados. Dit zal onder meer gebeuren via samenkomsten en symbolische en ludieke acties voor bankagentschappen zowat overal in Europa.
We zullen ook elk initiatief dat in België genomen wordt voor de organisatie van een coöperatieve bank van collectief belang politiek ondersteunen.
Op de alternatieve G-20 van Nice van 1 tot 3 november zullen wij het tribunaal van financiën samenroepen dat een oordeel zal vellen over de huidige banken en dat reeds een blik zal werpen op het banksysteem van morgen.
Omdat een andere wereld mogelijk is.
Eric Goeman
Eric Goeman is woordvoerder van Attac Vlaanderen.
De truc achter het geldgoochelen van bankiers bestaat er juist in dat 'de munt' geen publiek goed is. Geld wordt immers niet uitgegeven door overheden, maar door Centrale Banken. Deze gaan ervan uit dat het geld steeds hun bezit blijft. Vandaar het begrip 'rente' ('to rent'), waarbij mensen a.h.w. huur moeten betalen voor het gebruik van geld, i.e. privé-bezit van CB. Zolang dat principe hetzelfde blijft, zullen we steeds achter de feiten blijven aanhollen.
Je kan nog altijd je eigen munt slaan. De gelre is daar een voorbeeld van.
volgens een uitzending van tegenlicht? op ned. 2 van een tijdje geleden mogen islamitische banken geen winst maken en moesten ze niet overeind gehouden werden bij de financiele crisis
het is dus mogelijk
Dat is inderdaad juist: volgens het islamitisch bankieren is het ongehoord - i.e. een vorm van uitbuiting - om rente te innen. Historisch gezien was het Lessius - een Antwerpenaar die zichzelf een Latijnse naam toeëigende: "what's in a name" - die het innen van rente op toegestane leningen legitimeerde; hij stelde dat iemand die geld uitleent in wezen een dienst bewijst terwijl hij verlies maakt omdat de desbetreffende persoon/instantie zijn gelden voor de periode niet voor zichzelf kan - zou kunnen - aanwenden. Dat klinkt logisch, maar het is dat geenszins: iemand die vindt dat hij verlies gaat lijden door geld uit te lenen, moet dat geld niet uitlenen omdat hij eigenlijk zegt dat hij de desbetreffende gelden niet kan missen en/of beter zelf zou kunnen investeren.
Daarnaast berust het bancaire principe van rente, zoals aangegeven in mijn eerste reactie, op grond van 'de munt' als privé-bezit van de Centrale Banken, i.e. 'de munt' is geen bezit van de overheid, noch van de bevolking. Dergelijk principe maakt het voor de banken mogelijk om dezelfde spaargelden van mensen meerdere malen uit te lenen en er d.m.v. het innen van rente extra, doch virtuele, munt uit te slaan.
Verdere info hieromtrent vind je op http://www.courtfool.info (o.a. het artikel Debit, credit, banco!)
Mogelijks is het interessant om volgend artikel met betrekking tot het European Financial Stabilisation Mechanism (EFSM) en de European Financial Stability Facility (EFSF) door te nemen: http://www.courtfool.info/nl_E
De desbetreffende verdragswijzigingen zullen waarschijnlijk zonder veel tumult, onttrokken aan ogen en oren van de mensen, door de parlementen van de Europese lidstaten geratificeerd worden (voor 31 december 2011). Desalniettemin berust de oprichting van beide instanties, i.e. EFSM en EFSF, op een schending van art. 48.6 van het Verdrag van de Europese Unie.
Misschien zou Attac ook op dit vlak de nationale regeringen en parlementen onder druk kunnen zetten, temeer omdat de wijziging verstrekkende gevolgen heeft voor de Europese burgers en hen het recht op democratische inspraak werd ontzegd: "Het gaat hier dus niet meer puur om financiële stabiliteit. Ook het neerslaan van betogingen, het bespieden van wakkere burgers, of het anderszins bestrijden van destabiliserende elementen in de euro-zone, kan nu via dit amendement opgedragen worden aan nieuwe organisaties onder EU-vlag" (de Ruijter, 2011).
* de Ruijter, R. (2011). ESM, de nieuwe Europese dictator. Retrieved from http://www.courtfool.info/nl_E
Trouwens, vandaag pakte Barosso uit met de oprichting van het EFSM en EFSF in zijn toespraak voor het EP: "gelden die bereidwillig door de Europese belastingbetaler ter beschikking zijn gesteld". Dat is een flagrante leugen, temeer omdat volgens art. 48.6 die Europese burgers de mogelijkheid moeten hebben om dit via een volksraadpleging goed te keuren. Daar hebben "de goden van Brussel" echter geen rekening mee gehouden. Net als Berlusconi passen ze de verdragen en wetteksten aan zoals het hen goed uitkomt. Een schande!
17:50
23.05
16:20
23.05
16:01
23.05
15:55
23.05
14:55
23.05
13:25
23.05
12:55
23.05
19:44
22.05
19:26
22.05
19:10
22.05
18:45
22.05
18:20
22.05
17:50
22.05
17:33
22.05
15:25
22.05
15:10
22.05
13:10
22.05
12:48
22.05
12:46
22.05
10:55
22.05