Een financiële taks om de besparingspil te doen slikken

Angela Merkel en Nicolas Sarkozy hebben ”een gemeenschappelijk voorstel met betrekking tot de financiële transacties aangekondigd op gang getrokken door de Europese Commissie”.  Dat beleidsverantwoordelijken een voorstel overnemen dat wij sinds 12 jaar dragen is een overwinning voor de ideeën van Attac, de andersglobalistische sociale bewegingen, NGO’s en de vakbonden. Al is men sinds twee jaar nooit verder gekomen dan voorstellen en reflecties. Die belasting moet zo snel mogelijk ingevoerd worden, op initiatief van alle landen die nu mee willen, zonder een hypothetische aanvaarding door alle landen af te wachten. 

Alles zal afhangen van de concrete modaliteiten van deze belasting. Om de speculatie echt een hak te zetten en de financiële wereld te doen opdraaien voor de crisis die zij veroorzaakt hebben, dient een belasting van ten minste 0,1% geheven op het geheel van de financiële verrichtingen en dient de belasting uiteraard verplichtend gemaakt.

Alles zal ook afhangen van het gebruik dat van de opbrengst van de belasting zal gemaakt worden. Wordt die alleen gebruikt om de deficits te dempen en andermaal de banken te redden dan zal haar efficiëntie gelijk zijn aan nul. Haar opbrengst dient integendeel te gaan naar openbare diensten en investeringen om de rijkdom te herverdelen en aan ecologische reconversie te doen. De opbrengst van deze belasting dient ook te gaan  naar de Noord-Zuid solidariteit, om de explosie van de armoede tegen te gaan en bij te dragen tot de behoeften van de strijd tegen de opwarming van het klimaat.

Intussen zijn allerlei financiële lobbygroepen reeds een ideologische tegenaanval begonnen ten dienste van de marktspeculanten, ondersteund door de financieel-economische pers als gedweeë lakeien van diezelfde lobbygroepen en speculanten. De Tobintaks is opnieuw het monster van Loch Ness dat het einde zal inluiden van de financiële markten en hun weldaden: hun stemmingmakerij omvat zowel de “angsten van de beleggers om te investeren”    als de eeuwige dreiging van de “kapitaalvlucht”. Zij weigeren “gereguleerde” en dus “stabiele” markten en eisen de private vrijheid om te speculeren tegen de verzorgingsstaten.

Terwijl de beleidsmakers mooie praatjes houden over de Tobintaks, nemen zij allerhande brutale besparingsmaatregelen. De openbare schulden en de eurocrisis zijn echter niet te wijten aan overmatige uitgaven, maar wel aan de financiële crisis en aan de geschenken die sinds twintig jaar aan de bevoorrechten worden uitgedeeld. Sarkozy en Merkel spelen de deugdzame maagden, terwijl zij volledig verantwoordelijk zijn voor de huidige situatie. Vandaag treden zij in het gareel tegen de bevolkingen, teneinde alle lidstaten van de eurozone ertoe te brengen in hun grondwetten de « gulden regel » van het budgettaire keurslijf op te nemen.
Het zijn de sociale rechten en de openbare diensten die bedreigd worden. En ook de politieke democratie. Een door de financiële markten opgelegde institutionele hervorming, een ongeziene versterking van de bevoegdheden van de Europese Commissie om de marktdiscipline aan de staten op te leggen betekenen andermaal een achteruitgang van de democratische soevereiniteit in Europa.

Voor Attac betekent dit beleid slechts één ding: de schuldencrisis te baat nemen om de sociale verzorgingsstaat in Europa te vernietigen. De sociale en ecologische behoeften worden opgeofferd aan de onbedwingbare honger van de financiële markten. Ratingbureaus, beleggers en speculanten zijn de nieuwe bazen van de Europese Unie.

Daartegenover stellen wij voor om de schulden te verminderen via het invoeren van een sterk herverdelende fiscale politiek en fiscale harmonisatie in Europa.

De schulden dienen bekeken door een audit van burgers om er de oorsprong van te duiden en er het onoorbare deel van aan te klagen. Om het probleem bij de wortel aan te pakken dienen de financiële markten ontwapend.

Op 15 oktober zullen we de oproep van de Spaanse Indignados beantwoorden. In november zullen we samen met onze partners mobiliseren tegen de G20 te Nice, opdat de crisis door de financiële wereld en niet door de burgers zou betaald worden.

Voor Attac Vlaanderen,
Eric Goeman, woordvoerder