Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

Ja, ik wil steunen

Sluit dit venster

about
Toon menu

Trotse Antwerpenaars en dilemma's op het gebedskleed

donderdag 7 juni 2018
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

DE REGELS EN MIJN REGELS

een van de regels is, dat wanneer een vrouw haar regels heeft zij moet stoppen met vasten en het is zover.

lastig want de ramadhan is juist begonnen en dan ben ik helemaal uit mijn ritme. de dagen dat ik stop haal ik na de ramadhan in.

ik besluit te proberen niet teveel te eten overdag en enkel genoeg te drinken want het is al lastig genoeg met lange dagen en temperaturen van 30 graden.

mensen die reizen zijn ook vrijgesteld en zieke (en zwangere) mensen ook.

dat lijkt logisch maar toch spreek ik mensen die daar blijkbaar anders over denken, zoals de vastende vrouw met diabetes die naast mij zat te wachten bij de kapper op de Turnhoutsebaan.

zij vastte 100% mee. altijd. haar drijfveer was angst. dat werd me al vrij snel duidelijk en dat vond ik zo sneu want alles is liefde

en ik wilde haar zoveel zeggen maar zij sprak Berbers en ik probeerde met handen en voeten maar het had geen zin en ik heb me ook niet te bemoeien

met andermans beslissingen natuurlijk. 

ROMMELMARKT

op de rommelmarkt zondag op het Kruger merkte ik niet veel van de ramadhan. een heel ander publiek en ik vastte zelf niet mee. het bidden blijf ik volhouden, anders is het dadelijk extra lastig om er weer in te komen en eigenlijk bid ik best graag.

even een moment tussen mij en God.

dankbaar zijn voor de vele zaken die op rolletjes lopen en even stilstaan bij de dingen waar ik mee worstel

en dan samen naar antwoorden zoeken.

ik moet opeens weer denken aan het mooiste gebed wat ik ooit verrichte.

de Afghaanse moskee was een lange smalle ruimte. ik denk dat het ooit een garage was geweest. er waren enkel mannen want er was gewoon geen plaats voor beiden.

ik vroeg me af waar iedereen in godshemelsnaam zou moeten eten want het was stampvol maar eerst was het tijd voor toespraken en dialoog.

voordat ik het besefte hoorde ik overal rond mij heen de gebedsoproep uit de gsm’s komen.

de ‘Muslim Pro’ app is populair.

de Belgen waaronder mijn man werden mee naar achter genomen want het was eerst tijd voor het gebed en ik zocht snel een plekje waar ik alleen zou kunnen bidden maar dat was niet nodig want ik werd aan de hand meegetrokken door een paar jongetjes en er werd een plekje vrijgemaakt voor mij in het midden van de lange smalle ruimte.

het was het meest overtuigende gebed wat ik tot nu toe verricht had.

ik voelde me alsof ik juist uit de hammam kwam.

ik voelde me fris, puur en ‘schoon’, zowel in de Nederlandse als de Vlaamse betekenis ervan.

WORSTELEN MET GOD

dat is de naam van een reeks gesprekken in De Roma waarvan degene van vandaag over de islam ging en gevolgd werd door een iftaar.

een speech door Khalid Benhaddou gevolgd door een panelgesprek met verschillende mensen

die verschillende religies vertegenwoordigen. ook mijn geliefde boeddhisme hoorde daar bij

want alhoewel het boeddhisme in de Westerse wereld niet wordt gezien als een religie maar als spiritualiteit (want dat klinkt beter) denken ze daar in Azie net andersom over aldus de hoogleraar Aziatische religies en tevens boeddhist die weet waarover hij spreekt en gezellig in het midden zat, omringd door een Joodse, een protestantse en natuurlijk een moslim.

de boeddhist vertelde dat mensen in het algemeen het boeddhisme ophemelen terwijl er ook vreselijke dingen gebeuren in Azie. over de de islam hebben de mensen (de media toch) dan weer een duidelijke mening klaar

en ik betrap mezelf er soms ook op daar in te trappen.

ik sta voor café Baghdad en ik durf niet zo goed naar binnen. opeens hoor ik mijn naam en allemaal mannen die mij wenken.

lichtjes aarzelend stap ik een voor mij typische vzw binnen en ik ben verrast.

aangenaam verrast.

ze hebben op mij gerekend.

de tafel is gedekt en ik mag aan het hoofd zitten.

binnen 5 minuten is het ijs gebroken en binnen 15 minuten heb ik zelf het hoogste woord.

ik vertel honderduit wat ik allemaal al heb meegemaakt, wil het allemaal delen met deze mannen en zij willen hun verhalen ook delen met mij.

deze mannen zitten boordevol mooie ideeën.

deze mannen zijn trotse Antwerpenaars, net zoals ik.

deze mannen proberen op hun manier een steentje bij te dragen aan de maatschappij, net zoals ik.

meer dan ooit besef ik dat wij allemaal verbonden zijn.

meer dan ooit besef ik hoe mooi deze heilige maand is.

ik begrijp niet dat ik een uur geleden nog aarzelde om binnen te komen.

DILEMMA'S OP HET GEBEDSKLEED

het verhaal (het was meer een gedicht) over dilemma's op het gebedskleed vond ik aangrijpend.

herkenbaar.

prachtig.

alles in vraag durven stellen, ook (juist) op het gebedskleed, ook (juist) je geloof en terwijl zij sprak (haast reciteerde) met een warme stem dacht ik na over mijn eigen geloof en over een gesprek wat ik had met Mohamed van de nachtwinkel.

Mohamed nam plaats op zijn bed in het kamertje achter zijn winkel, schoof een stoel aan voor mij en toen begon hij te vertellen.

vertellen over wat moslim zijn betekende voor hem.

Mohamed is in de eerste plaats Aziaat. hij is gelovig maar gelooft ook dat religie draait om loslaten en daarom gelooft hij niet zo in regels.

Mohamed gelooft net zoals ik dat God zich in ieder van ons bevind en hij hecht enorm veel waarde aan zijn voorvaderen en hun gedachtengoed

wat in het geval van zijn thuisland Pakistan het hindoeïsme is.

Mohamed is een moslim in light versie maar daarom niet minder moslim.

integendeel, het is een van de meest inspirerende gesprekken die ik tot nu toe gehad heb waarvan ik zelf weer moed van heb gekregen

om door te zetten en waarin ik veel herkende van hoe ik zelf denk en wat ik voel.

we zijn allemaal verbonden zegt hij, maar Aziaten zijn nu eenmaal geen Arabieren, waar de islam diep geworteld zit in de genen.

en daarom vindt hij het ook logisch dat hij en ik evenveel affectie hebben met leringen zoals het boeddhisme en het hindoeïsme

en ook daar onze lessen uittrekken.

en daarom vindt hij het nog logischer dat wij een klik hebben.

en terwijl hij mijn kinderen, die ook een beetje Aziatisch zijn, in de light versie zeg maar,

iets lekkers laat uitzoeken nemen we lachend afscheid van elkaar.

en dan is het opeens 21:44 en wordt er gereciteerd uit de quran alvorens we gaan eten.

reciteren gebeurd richting Mekka vandaar dat de man er wat onhandig bijstond.

het was er niet mooier om.

ik ben de nomade van de ramadhan en het is heel zwaar dit jaar,

maar het is de moeite waard.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.