about
Toon menu

Al Fatiha en dadels met melk

woensdag 30 mei 2018
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

DADELS EN MELK

In het dagelijkse leven ben ik fotografe. Van Marokkaanse bruiloften vooral en ik zie bijna wekelijks hoe de liefde bezegeld wordt met dadels en melk.

Dadels en melk zijn zo’n beetje de rode draad door mijn leven en dus ook doorheen de ramadan.

Elke avond verbreek ik de vasten met een dadel en een piepklein glaasje melk.

Afgelopen zaterdag deed ik dat tijdens een openluchtiftar op het Laar.

Een iftar is de eerste maaltijd die je eet nadat de zon is ondergegaan en eigenlijk gebeurt dat in familiekring of knus met een paar vriendinnen. Maar Antwerpen is de stad met de meeste nationaliteiten per M2 en één van de doelen van Antwerpenaars is iedereen met elkaar verbinden. Dat zou makkelijk moeten zijn want dat zijn we sowieso maar sommige mensen hebben een zacht duwtje nodig en onbekend maakt onbemind.

Dat is de kracht van Antwerpen. om van alles wat hier is het beste te nemen en daar een soort van nieuwe subcultuur van te maken.

Eentje die gewoon 'Antwerps' heet want we voelen ons allemaal in de eerste plaats Antwerps en we zijn daar in het dagelijks leven allemaal niet zo mee bezig,

met waar we vandaan kopen want we zijn nu hier en dat is al wat telt.

We leven gewoon ons leven.

Dat is het Antwerpen waar ik zo ongelooflijk trots op ben. 

NIEUWE VRIENDEN EN OUDE BEKENDEN

De lange gedekte tafels waren halfvol en de mooie mensen die een Seefbier dronken op het overvolle terras van bar Bakeliet waren samen met de prachtige kerk het decor voor de iftar.

Dadels en melk, harira, lam met pruimen en chabbakia met muntthee.

Terwijl mijn jongens nieuwe vrienden maakten zag ik oude bekenden en een hoop telefoonnummers rijker gingen we om 23:30 naar huis en zette ik mijn wekker op 03:00 's nachts.

Mijn complimenten aan de organisatie Al Ikram en aan alle mensen die hebben meegewerkt. 

Iftars op de meest bijzondere plekken met de meest bijzondere samenstellingen van gezelschap.

Ik heb er al veel over geschreven en zal dat blijven doen.

Zo was ik op een iftaar in en rond de Tempelmarkt op de Luchtbal en terwijl de opkomst niet groot was vanwege het slechte weer heb ik een geweldige avond gehad.

Ali van ‘Naimi’s Easy Kitchen’ had 25 liter harira gemaakt. Er was muziek, veel muziek en er was ook regen, veel regen.

Ik ben dan met Ali en de muzikanten in de berbertent beland en daar hebben we tot middernacht getrommeld en gezongen, over Allah maar ook over elkaar.

Mijn camera was ik even kwijt en als ik daarna thuis kwam stonden er verrassende beelden op vanuit een standpunt dat ik zelf nooit gekozen zou hebben.

Iemand die het leven vanuit een ander standpunt bekijkt dan ik en misschien is dat de bedoeling wel van deze heilige maand, beseffen dat we het allemaal vanuit een ander standpunt bekijken en dat het niet meer dan dat is.

TIJD OP ROLSCHAATSEN

Ik sta versteld van hoeveel tijd ik per dag kwijt ben met eten en drinken, met het bereiden daarvan, met boodschappen doen. En niet te vergeten de tijd die ik bezig ben met het nadenken over wat ik zal eten of met wie ik waar ergens wat zal gaan drinken.

En die tijd houd ik nu over.

Op een gemiddelde zondagmiddag drink ik een koffietje met een vriendin maar het is nu geen gemiddelde zondagmiddag.

Salima en ik zijn in een park omdat we het idee hadden een ramadanshoot te doen. Dan zijn we toch samen, kunnen we gezellig bijkletsen en maken we iets waar andere mensen hopelijk ook blij van worden.

Ik denk niet dat ik ooit zo hard met haar gelachen heb terwijl ze door het park sjouwt op hoge hakken met al haar accessoires en haar dochtertje die half tegen haar zin onze assistent is.

Op rolschaatsen. 

AL FATIHA

De Muslim Pro app op mijn gsm geeft precies aan wanneer het tijd is om te gaan bidden.

De qibla (gebedsrichting) geeft ie ook aan en zelfs de quran staat er in. Vertaald in het Nederlands en al.

Gelukkig maar dat ik dus wat tijd overhoud want 5x per dag is het zover. Op de meest ondoenbare tijdstippen maar ik doe het toch.

Je start met soura ‘Al Fatiha’ wat je zou kunnen vergelijken met het ‘Onze Vader’. Daarna kies je nog een andere soura en je begrijpt dat ik de eerste jaren de kortste nam maar tegenwoordig kies ik er eentje die past bij het moment en vaak moet ik dan de quran erbij houden en gaat het niet zo vlot als ik zou willen maar ik maak altijd af waar ik aan begin.

Ik ben de nomade van de ramadan en ik bid elke dag tot Allah en met Allah bedoel ik Chi, Deva, God, de zon en de maan en alle levende wezens en nog zoveel meer en nu klopt het voor mij en daarom gaat het bidden nu beter en zelfs met overtuiging.

Een beetje zoals mediteren.

Daar moest ik ook ooit een tijdje inkomen.

Dan ging het vanzelf en kon ik niet meer zonder.

Am(i)en

Namasté

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.