Tax Freedom Day nu voortaan een hele maand!

Dankzij een nieuwe studie van Vives en Voka duurt de Tax Freedom Day nu een hele maand. De Standaard besluit uit de studie dat we niet tot begin juni maar tot half juli voor de overheid moeten werken.

“Pas vanaf half juli werken we voor onszelf”. Die simplistische boodschap haalt dankzij een nieuwe studie van de Voka-leerstoel van Vives (KULeuven) drie weken na de officiële Tax Freedom Day nog eens de krant.

De boodschap impliceert dat de journalist van dienst, Guy Tegenbos, niet met zijn auto over bruggen en wegen rijdt, nooit de trein of bus neemt, nooit ziek is, zijn kinderen of kleinkinderen niet naar school stuurt (dat allemaal zelf betalen, kost 100.000 euro per kind), beteuterd keek toen zijn vrouw de dag na de bevalling opnieuw naar haar werk moest, zijn vuilnis zelf recycleert, nooit naar toneel of een museum gaat, misdaden zelf oplost, een posse bijéénroept om misdadigers te berechten, een privé-gevangenis in zijn kelder heeft, een hudo in de tuin, zijn bad vult met een ouderwetse pomp en een regenput, nooit op pensioen zal gaan, nooit naar de VRT kijkt of luistert, zelf af en toe een week vrij neemt om de Taliban te beschieten in Afghanistan, emmertjes water doorgeeft als het brandt bij de buren, zich elke dag een weg moet banen door een haag van werkloze, zieke, bejaarde of gehandicapte bedelaars. Dat hij – en nu wordt het absurd – geen artikels in een dagblad schrijft, want geen enkele krant overleeft zonder de 350 miljoen euro subsidies per jaar. 

Dat de Tax Freedom Day naargelang de bron op een andere dag valt (volgens de denktank Workforall werken we zelfs tot 11 oktober voor de overheid), heeft te maken met de verschillende berekeningsmethodes. De studie van Vives-onderzoekers Joep Konings en co doet niet veel meer dan de cijfers van de Oeso recycleren. Ze komen uit op een overheidsbeslag van 54,3 procent, maar moesten daarvoor wel het uitzonderlijke jaar 2009 nemen toen onze economie een duik nam van 2,7 procent en de overheid diep in de zakken tastte voor de crisismaatregelen (tijdelijke werkloosheid, een opstoot van echte werklozen, ...).

Het zou ook geen onderzoek zijn van de (Vlaamse werkgeversorganisatie) Voka-leerstoel als daar niet een aantal politieke conclusies worden aangekoppeld. Dat de loonkosten omlaag moeten en dat Vlaanderen meer fiscale autonomie moet krijgen.

Een andere onderzoeker zou met andere cijfers komen, zoals die van het Financieel Actienetwerk. Die berekenden enkele weken geleden dat voor bedrijven de Tax Freedom Day met een gemiddelde vennootschapsbelasting van 13,6 procent al begin februari valt. De grote vermogens betalen slechts 0,58 procent belastingen en zijn er dus even na nieuwjaar al van af. Welke politieke conclusies kan je daar allemaal niet uit trekken?

Het blijft fascinerend om te zien hoe elke studie van denktanks als Itinera of leerstoelen als Vives/Voka op welwillende media-aandacht kunnen rekenen. Voor economische belangengroepen is het een makkelijke manier om hun boodschap op een geloofwaardige manier bij een breed publiek te krijgen.

En de mensen die een andere visie hebben op solidariteit en eerlijke belastingen staan er bij, kijken er naar en weten niet wat hen overkomt.