Reeds acht jaar is DeWereldMorgen.be de alternatieve en kritische stem in de Vlaamse media.

Wij zijn volledig gratis en reclamevrij.

Maar dat kan enkel via uw steun.

Steun ons nu!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu

Hoeveel vacatures zitten er wérkelijk in de VDAB-databank?

dinsdag 12 november 2013
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Ik ben leerkracht en regelmatig werkzoekend. Mijn interactie met VDAB is nooit erg vlot verlopen en ik zou omvangrijke boeken kunnen neerpennen over mijn visie op de werking van deze dienst die helaas geen enkele werkzoekende kan negeren of ontlopen. Maar ik zal mij in deze blogpost beperken tot het aankaarten van één probleem. Al jarenlang gebruik ik onder andere de database van VDAB om te solliciteren. Al even lang erger ik mij aan de grote hoeveelheid van wat ik "nepvacatures" noem.

Enkele voorbeelden hiervan :

  • Eén vacature die dubbel, driedubbel, tiendubbel geplaatst wordt omdat de werknemer verschillende interimkantoren aanschreef en al die kantoren de vacature vervolgens doorstuurden naar VDAB.
  • Vacatures die leiden naar een werfreserve en geen betrekking hebben op een concrete plaats die vrijkomt op korte termijn.
  • "Vacatures" gepost door Herbalife of andere organisaties die geen werknemers in dienst nemen, maar enkel hun netwerk van zelfstandigen/freelancers willen uitbreiden. Meestal voor slechts enkele uren per week. Een werknemer kan zelfstandige in bijberoep zijn, een werkzoekende kan niet deeltijds zelfstandige zijn. Aan dit soort aanbiedingen hebben voltijds werkzoekenden dus niets.
  • Vacatures voor stages of vrijwilligerswerk, onbetaald.

Toen ik een tijdelijke job zocht in de verkoop, om toch maar iets te doen, waren vooral de meervoudig geposte vacatures een veelvoorkomend fenomeen. Bij het zoeken in de rubriek Onderwijs stuit ik opvallend vaak op vacatures die beschreven worden als zelfstandige activiteit. Ook springt in de rubriek Overheid, onderwijs en vorming het enorme aantal vacatures voor wervingsreserves in het oog, vooral voor de functie van uitzendconsulent.

Onlangs hoorde ik van een vriend die net ontslag had genomen, ik citeer : “mijn werkgever heeft hopen vacatures openstaan, maar dat is een marketing-truuk om aan te tonen hoe goed het wel niet gaat. In werkelijkheid zoekt hij nu enkel iemand om mij te vervangen.

Een kleine steekproef

Er leek dus wel degelijk iets mis met deze vacaturedatabanken. Maar hoe zet je zo’n buikgevoel, gebaseerd op eigen ervaring en losse opmerkingen uit je omgeving, om in werkbare informatie ?

Aangezien ik me als werkzoekende toch maar zat te vervelen, maakte ik op 28 oktober 2013 een kleine statistische analyse van mijn zoekresultaat. De screenshots daarvan heb ik opgeslagen op mijn computer en kunnen dus nagekeken worden.


Zoekopdracht "leerkracht" in regio "Oost-Vlaanderen" : 43 vacatures, joepie !
Waarvan echter :
Vast voltijds : 1 (een persoonlijk assistent, geen leerkracht)
Vast deeltijds : 1
Tijdelijk voltijds : 12
Tijdelijk deeltijds : 10 (waarvan alvast twee van 1h/week, nauwelijks een vacature te noemen)
Zelfstandige activiteit deeltijds : 19

Omdat het mij opviel dat al deze 19 vacatures voor zelfstandige arbeid vrijgegeven waren door een bureau voor freelance leerkrachten, voerde ik op 1 november nog een kleine zoekopdracht in :

Zoeken op zoekterm “leerkracht” in alle regio’s : 266 resultaten

Zoeken op zoekterm “een bureau voor freelance leerkrachten” in alle regio’s : 88 resultaten

Een derde (!) van de vacatures die betrekking hadden op “leerkracht”, waren dus gelinkt aan dit studiekantoor, dat enkel op zoek is naar (wervingsreserve voor) freelance medewerkers. Een voorbeeld van dergelijke zogenaamde vacatures kopieer ik onderaan deze blogpost, zodat iedereen zich ervan kan overtuigen dat het hier niet gaat om een concrete vacature. En zoals deze bureau voor freelance leerkrachten bestaan in de categorie onderwijs nog andere organisaties die gelijkaardige vacatures posten, bv. Eurospeak.

Mijn conclusie na dit – toegegeven, zeer beperkte – experiment, is dat de helft, zo niet meer, van deze vacatures nauwelijks de naam "job" waardig is en niet veel meer inhoudt dan een paar uurtjes werk per week zonder enige sociale zekerheid.

Daarna rezen bij mij twee grote vragen.

Is een “vacature” voor een freelance functie wel een vacature?

Kan men wel spreken van een vacature wanneer het gaat over “zelfstandige activiteit”, bijvoorbeeld een freelance onderwijsactiviteit van twee uur per week ?  

Het is alsof ikzelf een vacature zou plaatsen op de website van VDAB voor een kok gespecialiseerd in pizza’s – zelfstandige activiteit. In mijn dorp is er namelijk nog geen pizzeria en ik eet graag pizza, dus daar is zogezegd een vacature voor. Maar dat wil niet zeggen dat ik die man maandelijks zal betalen, of zelfs maar garandeer dat er elke dag drie mensen pizza komen kopen in zijn zaak. Het klinkt nogal absurd om hier van een vacature te spreken. Ik zie geen groot verschil met de vacatures voor zelfstandige onderwijsactiviteit op de website van VDAB.

Ik ging er zelf steeds vanuit dat bij een vacature altijd een werkgever betrokken is, die een arbeidsplaats vrij heeft. Maar ik ben niet zo goed vertrouwd met de terminologie, dus misschien heb ik het mis.

In hoeverre worden de data van VDAB door andere instanties gebruikt?

VDAB beweert dat zij niet alle vacatures kunnen controleren en plaatsen zelfs een soort disclaimer onderaan elke vacature, die vermeldt dat ze niet verantwoordelijk zijn voor de inhoud. Wanneer VDAB  de data hun vacaturedatabank in het geheel niet controleert, zijn de gegevens onbetrouwbaar. De vraag is in hoeverre deze onbetrouwbare informatie vervolgens door anderen wordt gebruikt.

Op 8 november 2013 stootte ik op dit online artikel van De Standaard:

Opnieuw meer vacatures in oktober

Vrijdag 8 november 2013 om 09:53 door jta | Bron: Belga

De Vlaamse Dienst voor Arbeidsbemiddeling en Beroepsopleiding (VDAB) heeft in oktober 24.481 vacatures ontvangen, 3,1 procent meer dan tijdens dezelfde maand vorig jaar. Het aantal vacatures in het gewoon circuit ligt wel lager dan een jaar geleden. Vooral het aantal vacatures voor studentenjobs en ook dat voor tijdelijke jobs liggen hoger. Dat meldt de VDAB vrijdag.

Het aantal ontvangen vacatures tijdens de laatste twaalf maanden bedraagt 251.883. Dat is 6,6 procent minder dan in de vergelijkbare periode november 2011 - oktober 2012. Deze daling is echter al enkele maanden aan het vertragen: in september was het - 7,5 procent, in augustus nog - 10 procent.

Het lijkt er volgens de VDAB op dat de vacaturemarkt langzamerhand uit het dal aan het klimmen is. Ook in de telling over twaalf maanden blijkt dat de vraag naar jobstudenten de sterkhouder is.

Dit soort berichten verschijnt erg regelmatig in kranten. Vaak als weetje in het businesskatern, in een poging om de ups en vooral downs van de Economie te illusteren met cijfermateriaal. In het artikel is correct vermeld dat “VDAB de laatste twaalf maand in totaal 251.883 vacatures heeft ontvangen”. Dat is niet hetzelfde als “er waren in de laatste twaalf maand 251.000 vrije arbeidsplaatsen", maar de gemiddelde lezer maakt die nuance niet. Het gevaar in deze berichtgeving schuilt erin dat VDAB als overheidsdienst een schijn van neutraliteit heeft, in tegenstelling tot de interimkantoren die duidelijk commerciële belangen hebben. De modale burger neemt deze cijfers uit de krant veelal automatisch aan als feit. Om vervolgens op menig forum te gaan argumenteren: “Werklozen willen gewoon niet werken! Bij VDAB zijn er momenteel meer dan 80.000 vacatures !”. Want 80.000, dat is dat getalletje dat zo mooi in het geel staat te blinken onder de zoekfunctie.

Ik geloof dat we wel kunnen stellen dat de incorrecte cijfers van VDAB in elk geval gebruikt worden om bepaalde stellingen te poneren in de media, bv. “er zijn opnieuw meer vacatures”. Ik zou zelfs durven beweren dat VDAB daardoor mee verantwoordelijk is voor het in stand houden van het cliché dat werklozen gewoon niet hard genoeg zoeken en allemaal profiteurs zijn.

 Cijfers publiceren in een krant met duidelijke vermelding van VDAB als bron is één ding. Vervolgens stel ik me de vraag in hoeverre de gegevens uit de databank van VDAB gebruikt worden door de overheid en andere instanties om de werkgelegenheid in Vlaanderen in kaart te brengen. Ik heb hierover geen informatie, maar het lijkt me interessant om dit eens onder de loep te nemen.

Dringend onderzoek nodig

Ik ben van mening dat de vacaturedatabank van VDAB dringend moet doorgelicht worden. Ten eerste omdat deze databank door enorm veel werkzoekenden wordt gebruikt. Zij hebben recht op een efficiënt middel om te zoeken naar een job. Een databank waarin men de echte vacatures moet gaan zoeken tussen de “spam” is geen efficiënt middel, leidt tot veel frustraties, is demotiverend. Ten tweede omdat het aantal beschikbare vacatures van VDAB in de media wordt gepubliceerd zonder kadering, en omdat zeker moet worden vermeden dat deze cijfers ooit worden gebruikt als basis voor ernstige studies inzake werkgelegenheid.

Op 28 oktober 2013 stuurde ik een mail naar VDAB om het probleem aan te kaarten. Ik opperde ook enkele constructieve oplossingen, zoals het invoeren van een “report”-knop waarmee ingelogde werkzoekenden een vacature zouden kunnen rapporteren als dubbel gepost, nep of verouderd. Een andere suggestie was het invoeren van rubrieken, met een aparte rubriek voor freelance functies. Na enkele gebruikelijke formaliteiten – ik vraag me nog steeds af waarvoor ze mijn adres en telefoonnummer nodig hebben om deze algemene klacht te behandelen, en had ik die al niet meermaals doorgegeven na mijn inschrijving ? – werd mij gevraagd om te wachten op hun antwoord, dat mij binnen de 20 werkdagen zou bereiken.

Enigszins uit mijn humeur postte ik op 31 november dezelfde klacht op de facebookpagina van VDAB. Enkele uren en 35 likes later, was de beheerder van de pagina er als de kippen bij om me te melden dat mijn klacht was doorgegeven en behandeld werd door een collega. Mijn post op facebook kreeg op enkele dagen tijd meer likes en geanimeerde commentaren dan gelijk welke post van de laatste maand, zelfs al worden op de pagina enkel posts van VDAB zelf op de “wall” weergegeven. Iedereen had zo zijn verhaal. Frustraties borrelden naar boven. Een bewijs dat dit een probleem is waarmee veel werkzoekenden worden geconfronteerd. Van VDAB uit bleef het tot nu toe weer oorverdovend stil.

VDAB is immers niet helemaal objectief. Alle werknemers van VDAB hebben hun job te danken aan het grote aantal werklozen en hebben er belang bij om hun eigen functie in stand te houden. Net zoals bij voorgaande klachten, heb ik me er al bij neergelegd dat er van binnenuit niets zal veranderen door één mail van een werkzoekende. Maar misschien verandert er wel iets onder druk van véél werkzoekenden, gesteund door sociale organisaties en mensen met enige invloed ?

Oproep

Dit stukje schrijven is eigenlijk een oproep. Ik heb zelf nooit gegevens statistisch leren verwerken. Ik beschik niet meteen over de ervaring of mogelijkheden om uitgebreide steekproeven te nemen van de vacatures in de databank van VDAB. Deze blogpost is een vraag aan eventuele geïnteresseerde studenten, onderzoekers, vakbonden, journalisten,... om het probleem eens grondiger te bestuderen. 

Tot slot : In hun reactie op facebook wist VDAB mij te vertellen: “De VDAB doet echter wat binnen zijn bereik ligt om – in samenwerking met de werkgevers – ervoor te zorgen dat er correcte informatie op onze website gepubliceerd wordt. We zijn voor een deel ook afhankelijk van de kwaliteit van de informatie die we van de werkgevers ontvangen. Zo kunnen werkgevers bijvoorbeeld zonder 'inmenging' van VDAB vacatures plaatsen.”

VDAB is er echter niet alleen voor de werkgever. De dienst is er in even grote mate voor de vele werkzoekenden in Vlaanderen, wiens aantal groeit. Het wordt tijd dat zij ook enige “inmenging” krijgen.

Bijlage: Eén van de tientallen “vacatures” uitgeschreven door 'een bureau voor freelance leerkrachten'.

5 LEERKRACHTEN - LERAREN VOOR BIJLES (M/V) (Regio Gent)

Bijleskantoor is doorlopend op zoek naar gemotiveerde nieuwe krachten!

Ons doelpubliek is de schoolgaande jeugd van alle onderwijsniveaus (basisschool tot en met hogeschool/universiteit).

Onze leerkrachten geven zowat alle mogelijke schoolse vakken maar specifiek zijn wiskunde, statistiek, wetenschappen en Frans veel gevraagd door onze klanten. Daarnaast is er ook een grote vraag naar personen die algemene studie- en huiswerkbegeleiding kunnen geven aan leerlingen basisonderwijs en middelbaar onderwijs tot en met de tweede graad.

U vult zelfstandig een begeleidingstraject in, u maakt de afspraken met de leerling/student en zjn of haar ouders, etc.

U krijgt begeleidingsopdrachten in de directe regio van uw woon-/werkplaats (binnen een straal van 15 km). Er worden dus geen verre verplaatsingen gevraagd. Indien u zelf bereid bent om verdere verplaatsingen te maken, gelieve dit duidelijk te vermelden in uw CV. U plant volgens uw eigen agenda de afspraken in met de ouders/leerlingen en beslist opdracht per opdracht of u deze al dan niet zal opstarten. Naast een aantrekkelijke financiële vergoeding krijgt u ook de inhoudelijke voldoening van de interactie met de leerling/student en zijn of haar ouders.

De beperkte verplichtingen die voldaan moeten worden i.v.m. het statuut van zelfstandige in bijberoep alsook de werking van ons bedrijf worden voor nieuwe leerkrachten toegelicht tijdens een regionale infosessie van circa twee uur.

Gezocht profiel:

U bent assertief en slaagt erin de leerlingen of student te motiveren. U kan helder communiceren met de ouders over de progressie van hun zoon of dochter. Een GPB of D-cursus (lerarenopleiding) is een voordeel in de evaluatie van uw kandidatuur maar is zeker geen must. Goede tot uitstekende resultaten tijdens uw studies hoger onderwijs strekken tot aanbeveling in de selectieprocedure.


Vereiste studies:
» Geen specifieke studievereisten
Werkervaring: geen ervaring

Aanbod en voordelen:

Zelfstandige activiteit
Tijdregeling: Deeltijds - 6 uren per week

Op verschillende zaterdagen in september en oktober 2013 vinden er regionale infomomenten voor nieuwe leerkrachten plaats in alle Vlaamse provincies. De locaties zijn steeds dicht bij een station en goed bereikbaar met het openbaar vervoer.

- 14 september: in de voormiddag in Gent;

- 14 september: in de namiddag in Brugge;

- 21 september: in de voormiddag in Antwerpen;

- 28 september: avondsessie in Hasselt;

- 12 oktober: in de voormiddag in Leuven.

Eens u de sollicitatieprocedure doorlopen heeft, zal u hieromtrent ten gepaste tijde verder geïnformeerd worden.

Plaats tewerkstelling:

Regio Gent

Vacaturedatum: 01 februari 2012
Datum laatste wijziging: 27 augustus 2013

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

26 reacties

  • door JLambrecht op woensdag 13 november 2013

    In het kort: Er zijn véél minder jobs dan het tellertje aanduidt.

    De voorbije maanden ( intensief sinds augustus ) schreef en beantwoorde ik enkele honderden mails. Géén van deze pogingen resulteerde in een jobinterview. Tot voor een jaar had ik géén moeite een andere job te vinden. Ik werk in ICT en het heet dat er 11.000! werknemers te kort zijn ... daar is extreem weinig van te merken. Ik hoop met ongeveer 20 jaar ervaring al niet volledig afgeschreven te zijn.

    Van een potentiële werkgever ( een hele grote speler op de markt ) kwam ik zowaar te weten dat de economie het eigenlijk zéér slecht doet en dat er op termijn géén verbetering wordt verwacht. Ik slikte even maar weiger vooralsnog te geloven dat we in een dergelijke 'bubble' worden gehouden.

    Desondanks , er zijn op de ICT markt enkele duizendend 'recruitement en consultancy' agencies aan de slag en ook interim-bureau's. Deze tonen verdacht lang dezelfde jobs, raken plots een cv kwijt, bieden allemaal dezelfde job aan etc. De echt zotte excuses heb ik waarschijnlijk nog niet gehoord. Dat was ook zo bij het begin van de crisis. Een crisis die trouwens niet voor iedereen even echt lijkt te zijn. Sommige mensen swingen vrolijk van job naar job en worden zelfs steeds beter betaald.

    De VDAB en ook andere job-sites bieden de mogelijkheid NIET ( zo bleek uit navraag ) om interim en ander kantoren uit te filteren. Het spreekt voor zich dat wat handigheid met filters wonderen kan doen maar zeker niet op alle jobsites.

  • door vital monten op dinsdag 2 december 2014

    Als de VDAB nu bij zijn vacatures een "ondernemingsnummer" laat invullen door de interims, kan men deze gemakkelijk groeperen. Zo zullen zij ook beter kunnen controleren op de hoeveelheid zelfde vacatures, de rotte appels er uit halen of deze vacatures groeperen, dan kan de werkzoekende een keuze maken via welk interim kantoor hij of zij zich wil aanbieden voor de job!

  • door R. Daneel op woensdag 13 november 2013

    Interessante blogpost! Zo'n onderzoek zou velen werkelijk de ogen kunnen openen. Voor zover het doordringt bij politici en de media natuurlijk...

  • door Wumke op woensdag 13 november 2013

    Ik heb gelijkaardige ervaringen met de VDAB-vacatures. Omdat ik over een vrij specifieke vakkennis beschik (lees: het is erg moeilijk om mensen met mijn profiel te vinden), weet ik dat ik per definitie op gesprek wordt uitgenodigd als ik solliciteer naar functies met mijn profiel. De laatste paar jaar ben ik door een vijftal interimkantoren/bedrijven/instellingen uitgenodigd en gescreend voor een bepaalde functie en evenveel keren bleek het om een wervingsreserve te gaan. Alhoewel: een wervingsreserve lijkt me op zich eerlijk: we werven u nog niet aan, maar zodra deze vacature (opnieuw) vrijkomt, contacteren we u. Het was echter héél duidelijk dat al deze functies (en het is vooral degoûtant omdat het scenario bij alle gesprekken hetzelfde was) "vacatures" waren in bedrijven die aan het onderhandelen waren met een derde partner en mij als pasmunt voor hun offerte wilden gebruiken. Kort gezegd kwam het telkens hier op neer: "Ha meneer X, u spreekt Swahili? Fantastisch! Wij zijn effectief op zoek naar iemand die Swahili spreekt; mogelijk starten we binnenkort met een project waarbij we mensen moeten aanwerven die Swahili spreken, maar we kunnen dat project natuurlijk niet binnenhalen als we niet weten of we iemand vinden die Swahili spreekt!". Ik heb die praktijk een paar keer aangekaart bij de VDAB, die onmiddellijk zwaaide met de disclaimer dat het geen eigen vacature betrof. De laatste keer heb ik me kwaad gemaakt tegen het interimkantoor. Dat heeft zich uiteindelijk uitgebreid geëxcuseerd en beweerde dat "ze ook niet wisten dat de klant helemaal geen concrete vacature had", alhoewel ze tijdens het sollicitatiegesprek meerdere malen herhaalden hoe fijn ze samenwerkten met het bedrijf in kwestie. Het wordt hoog tijd dat de VDAB grote kuis houdt en consequent dit soort vacatures verwijdert, want dit zijn Amerikaanse toestanden, waar enkel grote bedrijven beter van worden door te speculeren op het talent van argeloze sollicitanten.

  • door fredfeys op donderdag 14 november 2013

    Ik ben onderzoeker en wil de database analyseren. Welke onderzoeksjournalist wil hieraan meewerken?

  • door Giovanni Doom op donderdag 14 november 2013

    Tijdens mijn zoektocht naar werk enkele jaren terug heb ik de VDAB aangeschreven i.v.m. onderstaande "nep-vacatures" en "promo-vacatures" oftewel valse vacatures. Hun antwoord zijn ze mij en alle andere werkzoekenden nog steeds schuldig... Puur bedrog tegenover de werkzoekenden die cijfers, die dan bovendien ook nog eens in de journaals en nieuwsberichten stigmatiserend misbruikt worden om de werkzoekenden en hun belangenorganisaties in een slecht daglicht te stellen! Blijkbaar mag het geloof in de kapitalistische productiewijze, het "blind" produceren voor de winst waardoor zovelen op straat komen te staan, niet in het gedrang komen. Maar wie wordt hier nu beter (lees RIJKER) van? Het doel heiligt alweer de middelen(de valse cijfers) terwijl het werkelijke aantal duurzame jobs en vacatures in zowel de publieke als private sector afnemen. Willen we daar eens "WERK" van maken?!

  • door Stein op donderdag 14 november 2013

    Klinkt zeer bekend (maar wellicht is dat ook maar een onderbuikgevoel?). Nadat ik was afgestudeerd in de chemie ben ik ook via de VDAB-website gaan zoeken naar geschikte banen. Alhoewel daar steeds een lange lijst uitrolde - heel veel vacatures in de chemie, overvloed aan keuze in andere 'tijdelijke' oplossingen! -, zat er opvallend weinig bruikbaars tussen. Net zo gold het overigens voor zogenaamde 'uitzendbureaus', ook specifiek voor chemici. Alhoewel er keer op keer de claim was dat de lijst up-to-date was, heb ik met de regelmaat van de klok moeten aanhoren dat een vacature reeds weken eerder was vervuld geraakt; dat de vacature toch niet compleet/correct was; er zat in de VDAB-database veel dubbel (of meer) tussen (inderdaad het probleem: bedrijf stuurt vacature door naar alle mogelijke uitzendbureaus); noem maar op. En vanuit hun optiek snap ik dat ook wel: dat staat wel mooi, zo een lange lijst, want dat toont aan hoe onmisbaar of actief je bent als kantoor en het is goede reclame, maar behulpzaam aan werkzoekenden is het allerminst, en dat is toch waar zeker de VDAB voor is. Uiteindelijk was van de tientallen 'specifieke' vacatures hooguit een enkele bruikbaar, en dan is er uiteraard ook het fenomeen: op elke tien verstuurde CV's op redelijke vacatures krijg je misschien een uitnodiging. Mijn vriendin en omgeving begrepen het echter niet: was ik niet te kieskeurig, wilde ik wel echt werken... zoveel vacatures en jij vindt niets! Als iets moordend is voor het zelfvertrouwen is het dat wel. Uiteindelijk heb gelukkig een (erg) goede werkplek gevonden. Maar de VDAB kan ik intussen (ook door andere factoren, zoals 'begeleidingsgesprekken' met werknemers van de VDAB, die zelden meer dan het oppervlakkige weten te vertellen) wel als niets anders zien dan als een zinloos, log vehikel, dat bestaat bij zijn eigen gratie en enkel voor zichzelf, en absoluut niet voor de werkzoekenden. Ik ben als de dood voor het moment, dat ik weer werkzoekend ben, want manmanman, wat heb ik slecht geslapen in die tijd... Men zegt dat werkzoekers lui zijn. Werkzoeken is me, met name door dit soort problemen, veel zwaarder gevallen dan studeren of werken, en dan met name mentaal: schijnbaar zoveel werk, maar niks voor mij, dat moet toch aan mij liggen? Nu, achteraf, ben ik er inderdaad van overtuigd dat het niet aan mij lag. Maar achteraf is het makkelijk praten, en op het moment zelf hoop je toch vooral dat het toch een onderbuikgevoel is, en dat als je nog even doorzet, en nog even doorzoekt...

  • door Michaël Van Caeneghem op donderdag 14 november 2013

    Beste een tip : best je ongenoegen niet ventileren via Facebook of blogs op internet tijdschriften die weinig of niet worden gelezen. Ga eens naar onderstaande link : http://www.vdab.be/vdab/klachten.shtml Bij mijn weten worden alle klachten via dit kanaal ernstig opgevolgd. En, mocht dit niet het geval zijn, kan je altijd terecht bij : http://www.vlaamseombudsdienst.be/ombs/index.html Maar, beter nog : stuur een mail naar de administrateur-generaal : fons.leroy@vdab.be Als dit geen resultaat heeft, mag je mij altijd persoonlijk mailen : michael.vancaeneghem@vdab.be

    • door keltoum op donderdag 14 november 2013

      Beste Michaël Van Caeneghem,

      We kunnen best begrijpen dat kritiek op jullie werking hard kan aankomen maar blijkbaar raakt Adinda met haar blog hier toch een teer punt. Haar blog, een puik uitgewerkt staaltje burgerjournalistiek, is inmiddels op deze internetsite die volgens jou weinig of niet wordt gelezen, toch al meer dan 6000 keer gelezen. Op onze Fanpage op Facebook is het meer dan 300 keer geshared, meer dan 120 keer geliked, en kreeg het 48 commentaren van mensen die zich grotendeels konden vinden in haar betoog. Zie: http://www.facebook.com/DeWereldMorgen

      mvg, Keltoum

      • door Michaël Van Caeneghem op vrijdag 15 november 2013

        Beste Keltoum ik heb een harde huid, hoor en ben het gewend om kritiek te incasseren. Wees gerust, medewerkers en ook leidinggevenden van VDAB weten welke de problemen zijn. Ik durf zelfs te zeggen dat wij er aan werken. Maar ik begrijp dat werkzoekenden dit niet (willen ?) geloven, want wij zijn toch allemaal "werknemers die hun job te danken hebben aan het grote aantal werklozen en er belang bij hebben om hun eigen functie in stand te houden." . Gelooft Adinda nu echt dat ik en mijn collega's bewust de werkloosheid in stand houden om onze eigen job te vrijwaren ?? Sorry, maar dat is van hetzelfde gehalte als de complottheorieën van de ultra rechtse Tea Party in de USA : 'wantrouw een ambtenaar, want zij hebben het slecht met je voor!"

        • door Adinda Minnebo op vrijdag 15 november 2013

          Iemand die kritiek op uw organisatie geeft meteen in het hoekje van de extremisten en de complottheorieën duwen, is een erg flauwe manier van argumenteren. Op die manier ontneemt u mij meteen alle recht van spreken.

          Dit blijft een blog, een opiniestuk, duidelijk geschreven vanuit eigen ervaringen. En een vrij goed gestaafd stuk, vind ik zelf, voor een eerste poging.

          In het paragraafje over de objectiviteit van VDAB heb ik niet gezegd dat hun werknemers de werkloosheid in stand houden. Natuurlijk hou ik u daarvoor niet verantwoordelijk. Wat ik wel heb gezegd, is dat ze hun job proberen in stand houden. Dat is heel begrijpelijk ook, zeker in tijden van crisis. Die bewering was niet op helemaal niks gebaseerd :

          Ik heb geconstateerd dat veel van mijn bezoekjes aan VDAB en Vokans (aan wie ik af en toe werd "uitbesteed") totaal onzinnig waren. Pure formaliteiten, waarvoor ik wel een uur heen en een uur terug mocht reizen met de bus. Afspraken voor trajectbegeleiding waarbij de consulent samen met mij even de databank doorzocht op zijn computer en drie vacatures afprintte - ik heb thuis ook een computer en een printer - die vaagweg overeenkwamen met mijn profiel en uiteindelijk ongeschikt bleken te zijn. Assessments van een volle week waarbij iemand met een veel lager diploma dan het mijne mij opdroeg om een mobiel te maken van gevouwen papiertjes, om te kijken hoe goed mijn motorische vaardigheden waren. Terwijl ik voor mijn hobby stalen weef op een jacquardgetouw, redelijk motorisch dus.

          Sommige consulenten, de minst snuggere, wilden niet toegeven dat hun service eigenlijk niet nuttig was voor mij. Ze vonden mij, vermoed ik, nogal ondankbaar. Andere consulenten, de meer pientere, gaven ronduit toe dat onze afspraken tijdvulling waren en enkel gebeurden omdat het moest van hogerhand. Ik kan u vertellen over een heel aardige consulent waarbij ik op gesprek moest gaan in het kader van mijn trajectbegeleiding. De arme man kon er niet beter op vinden dan vijf minuten samen met mij rond te scrollen in uw database want verder kon hij me eigenlijk helemaal niet helpen. De overige vijftien minuten hebben wij gezellig gepraat over onze droomjob en over reizen in Azië. Hij gaf grif toe dat veel van het werk dat hij moest doen overbodig was, zoals zijn gesprek met mij. Maar dat hij dat moeilijk kon toegeven, het was een goedbetaalde job met veel zekerheid en het is nooit slim om aan je werkgever te vertellen dat je eigenlijk maar je tijd vult met onnozelheden. Ik kan u ook vertellen over de dame aan de balie bij wie ik een formulier moest gaan halen, dat vervolgens aan het ACV overhandigd moest worden. Toen ik haar erop wees dat het in het tijdperk van computers toch handig zou zijn om dit gewoon via een mail te doen, zei ze letterlijk "Haha, ja, maar we willen onszelf niet overbodig maken he". Knipoog.

          Ik zeg dus ook niet, zoals ik op facebook al hoorde van een verongelijkte consulent, dat zij de hele dag met hun vingers zitten draaien. Ik kan me zelfs voorstellen dat sommigen het erg druk hebben. Maar is het werk dat ze moeten doen wel nuttig en nodig, dat is een andere vraag... Aan mij hebben ze in elk geval al honderd keer hun tijd verspild, en ze wisten het.

    • door Adinda Minnebo op donderdag 14 november 2013

      [title]Beste, Ik schrijf dit artikel[/title]Beste, Ik schrijf dit artikel vanzelfsprekend vanuit het standpunt van de werkzoekende. Natuurlijk begrijp ik dat VDAB-werknemers hun organisatie en hun collega's verdedigen. Ik heb ook al contact gehad met erg sympathieke consulenten die erg hun best deden, al waren zij beperkt in wat zij konden doen. Ik ben op de hoogte van de klachtenprocedure van VDAB en heb dezelfde klacht naar hen doorgestuurd voordat ik dit artikel publiceerde. De "geef ons uw adres en telefoonnummer en wij zullen u binnen de 20 werkdagen antwoorden" was voor mij de administratieve druppel teveel. De klachtenprocedure zal wellicht ook zijn nut bewezen hebben, vooral voor eenmalige of persoonlijke problemen. Maar het ligt anders wanneer het gaat over het veranderen van een heel systeem. Jaren geleden had ik al eens eerder een soortgelijke klacht ingediend, en het antwoord daarop was beleefd, diplomatisch maar weinig concreet : het gekende "wij begrijpen u, het is voor verbetering vatbaar, wij zullen uw klacht doorgeven". Hetzelfde soort antwoord kreeg ik vanochtend op mijn laatste klacht. Het probleem met deze klachtenprocedure is dat men de klacht in de praktijk heel gemakkelijk naast zich neer kan leggen. In de loop der jaren heb ik het probleem verschillende keren aangekaart bij de consulenten, die het erkenden, maar hieraan zelf niets konden doen. Het in de media brengen is soms de enige manier om de druk op de ketel wat op te voeren. Meneer Leroy kan een mail van mij met een muisklik naar de prullenbak verwijzen. Meneer Leroy kan echter geen artikel zomaar verwijderen eens het honderd keer gedeeld is in de media. Daarvoor dient De Wereld Morgen. Naast het bekomen van effectieve veranderingen in de database, had mijn betoog ook een tweede doel : de publieke opinie ervan bewust maken dat het aantal vacatures bij VDAB niet gelijk staat aan het beschikbare aantal arbeidsplaatsen. Ook daarvoor zijn online kranten een goed medium. De respons die ik krijg is onverwacht en overweldigend, en op enkele uitzonderingen na bijzonder positief. Dit bewijst eens te meer dat de problematiek echt leeft bij de werkzoekenden en dat het dringend tijd wordt om hieraan iets te verhelpen. Dat ik niet alleen voor mezelf spreek, maar voor een steeds groter wordende groep van werkzoekenden. Werkzoekenden die steeds vaker hoger opgeleid zijn, dus ook mondiger en kritischer over de instantie die verondersteld wordt hen te helpen. Het zou voor VDAB niet mogen volstaan om enkel aan mij een antwoord te geven, maar aan iedereen die van hun diensten gebruik maakt. Tijd voor een transparantere werking.

      • door Le grand guignol op zondag 17 november 2013

        Beste Adinda,

        als ik het goed begrijp bent u lid van een vakbond, in uw geval het ACV. Wist u dat u klachten in verband met de begeleiding door VDAB ook kan indienen bij uw vakbond? Een dergelijke klacht kan de VDAB niet naast zich neerleggen, want ze dient besproken te worden in de SERR (Sociaal Economische Raad voor de Regio). Wanneer verschillende werkzoekenden, uit verschillende provincies, een gelijkaardige klacht indienen met betrekking tot de begeleiding door en/of de werking van de VDAB, dan worden de betreffende klachten zelfs meegenomen in het overleg binnen de SERV (Sociaal Economische Raad voor Vlaanderen). U moet echter een klacht indienen vooraleer uw vakbond stappen kan ondernemen.

        Uw bekommernis wordt gedeeld door duizenden werkzoekenden. Eind oktober 2013 waren er in Vlaanderen 40.000 openstaande vacatures (voltijds, deeltijds; onbepaalde duur, bepaalde duur - zonder uitzendopdrachten) en 230.000 niet-werkende werkzoekenden (Bron: Arvastat).

        De vakbonden zijn zich daar zeer goed van bewust en kaarten dat ook aan, met als doel de situatie bij te sturen of te veranderen. Maar de vakbonden kunnen dat enkel doen op basis van concrete problemen die door de werkzoekenden gemeld worden.

        • door Adinda Minnebo op zondag 17 november 2013

          Bedankt voor de nuttige info, dat wist ik inderdaad niet. Ik zal mijn ervaringen doorgeven aan ACV en mijn collega-werkzoekenden aansporen dit ook te doen.

    • door AnonJJ op vrijdag 15 november 2013

      Beste Michaël,

      Niet alleen de nepvacatures op de VDAB site vormen een probleem, maar vooral de "begeleiding" van langdurig werklozen. Tijdens zo'n begeleidingstraject wordt je uitgenodigd voor verschillende "infosessies" waar de boodschap steevast dezelfde is: statistisch gezien zijn jullie te lang werkloos en dat is jullie eigen schuld. Steevast wordt er ingespeeld op het reeds kwetsbare gevoel van eigenwaarde door jullie "consultants" tot persoonlijke vernederingen toe. Ontkennen helpt niet, tot u spreekt een ervaringsdeskundige.

      Dit is zeker geen aanval op een ambtenaar zoals u insinueert, maar een nuchtere (ontnuchterende) vaststelling. Naar mijn mening is de behandeling die (langdurig) werklozen ten dele valt meer het resultaat van de directieven van uw voogdijminister. Ik begrijp echter dat u als ambtenaar daar moeilijk kan op reageren. We kennen en begrijpen allemaal de houding van N-VA en Muyters op de openbare dienst. Dit pleit de werknemers van VDAB echter geenszins vrij.

      Ook het feit dat statistieken aantonen dat laaggeschoolden zeker geen ondersteuning moeten verwachten, en het plaatje is compleet.

      Tot slot, na m'n werkloosheid heb ik zélf werk gevonden en daar heeft VDAB geen enkele rol in gespeeld. VDAB kampt dus niet alleen met een serieus imagoprobleem, de dienstverlening naar de werkloze toe is quasi nihil. Het gevoerde beleid is er één van repressie en vernedering. Dat sluit natuurlijk wel zo lekker aan bij de "vlaemsche grondstroom", niet?

      • door barth op vrijdag 15 november 2013

        De WIS-databank is gelukkig maar één van de diensten die VDAB aanbiedt. Er zijn er ook andere, zoals hulp bij het betalen van opleidingen. Als je werkloos bent, raad ik je aan om zelf goed na te kijken tot welke diensten jouw inschrijving bij de VDAB je toegang geeft. En om goed bij jezelf na te gaan welke van die diensten overeenstemmen met het werk dat jij wil en kan doen. Reken er niet op dat je trajectbegeleider of consulent zelf al deze dingen weet en al deze diensten zal aanbieden. Je bent als werkzoekende wel aan de VDAB "gebonden" maar gelukkig is het je niet verboden andere wegen naar werk te bewandelen en zo je kansen te vergroten. Doe dat. En laat je niet ontmoedigen, hoe lang het ook duurt en hoe vaak je ook wordt afgewezen. En bewaak zelf je eigenwaarde, zorg dat ze niet van je job of je ervaring met de trajectbegeleiding alleen afhangt - jijzelf beslist trouwens of je zo'n ervaring vernederend of leerzaam vindt. Zoals de bovenstaande reactie illustreert, kan je perfect (opnieuw) werk vinden zonder de bemiddeling van de VDAB. Het is Anon JJ gelukt, en het is mij gelukt. Ik kan enkel voor mezelf spreken, maar ik heb daarvoor echt geen heksentoeren of mirakels nodig gehad. Wel wat geduld, wat persoonlijke groei en een dosis geluk.

        • door Adinda Minnebo op vrijdag 15 november 2013

          Beste Barth,

          Er zijn inderdaad vele andere databanken, die ik ook gebruik om erg breed te solliciteren : 11.be, Socius, vacatures versnipperd op de website van elke organisatie, provincie Oost-Vlaanderen, Onderwijs provincie Oost-Vlaanderen, stad Gent, onderwijs stad Gent, Selor etc. Bij velen moet je je registeren en de registratie op tijd vernieuwen. Zelden of nooit krijg ik via deze kanalen een vacature in mijn mailbox. Wanneer ik zelf actief op zoek ga, vind ik hier de meeste vacatures die aansluiten bij mijn profiel, maar reactie blijft altijd uit. De concurrentie in deze sectoren is moordend. Het verschil is echter dat al deze databanken vrijblijvend zijn. VDAB, daar kan je als werkloze niet onderuit. Men zou dan tenminste toch verwachten dat ze hun vak kennen. Ik vind wel degelijk dat men van een consulent of trajectbegeleider kan verwachten dat hij/zij de beschikbare diensten van VDAB kent.

          In één van mijn reacties bovenaan verwijs ik naar een assessment waarin ik door een begeleider/observator een week lang werd opgedragen om samen met andere werklozen opdrachtjes uit te voeren : een plankje zagen, een mobiel maken van gevouwen papiertjes, "hoe plan ik mijn traject om boodschappen te doen"... In mijn groepje zaten verschillende laaggeschoolden, een huisvrouw van boven de 50, iemand die eigenlijk liefst als zelfstandige aan de slag wou en een ex-gedetineerde. We hebben er samen het beste van gemaakt en ons bij momenten best geamuseerd. Maar men kan zich toch de vraag stellen of het normaal is dat zo'n divers publiek samengegooid wordt in één workshop... Achteraf kreeg ik dan een dossier waarin het resultaat van mijn observatie werd beschreven. Ik scoorde enorm hoog op alles, maar het dossier heeft geen enkele waarde bij het solliciteren naar een job. Het diende louter om "mezelf erop te wijzen waar ik goed in ben". Vindt u dit niet een tikje vernederend voor iemand met een masterdiploma en bijkomende opleidingen ? Kan u mij zeggen hoe dit voor mij leerzaam zou kunnen zijn ? Ik heb er één ding uit geleerd : VDAB is hopeloos achter. De begeleiding is allesbehalve op maat.

          Ik heb op eigen initiatief de extra lerarenopleiding gevolgd om mijn sollicitatiemogelijkheden te vergroten, en daar kwam VDAB niet in tussen want de opleidingen SLO zijn niet erkend door VDAB. Integendeel, als lessen toevallig samenvielen met een oproep van VDAB of RVA, was het een heel gedoe om me te verantwoorden. In plaats van mijn eigen inspanningen te ondersteunen, werden die eerder ontmoedigd : ik zou me maar beter neerleggen bij de realiteit en "voorlopig" gaan werken als huishoudhulp voor dienstencheques. Die druk wordt steeds groter zolang ik niks anders vind.

          • door AnonJJ op zaterdag 16 november 2013

            Inderdaad Beste Adinda,

            Ik ben zelf de trotse houder van twee masterdiploma's, en ik heb zelfs op het einde van m'n werkloosheid PWA werk gedaan. Het was werk met kinderen, dus enorm leerrijk, maar ik werd quasi gedwongen door de VDAB consultants om dit te doen. Het is hen namelijk enkel en alleen te doen om hun exit-statistieken. Wat er achter die statistieken voor menselijk leed schuilgaat zal hen warme worst wezen.

            Maar ik wil vooral positief besluiten: via de site van Selor ben ik aan een job bij de overheid geraakt. En het verschil met de privé is bijna niet uit te drukken. In deze job wordt ik niet uitgemolken of uitgeperst als een citroen, er is waardering voor wat je doet, constante bijscholing en de jobinhoud is veel interessanter dan in de privé. Ik ben IT'er en nu mag ik alles (of toch quasi alles) van A tot Z zélf doen. Dat maakt de job gevarieerder en dus interessanter.

            Maar vooral ik werk niet meer voor een baas, maar ten dienste van de samenleving. Er zijn weinig dingen die je meer voldoening geven dan dat. Het feit dat m'n loon een klein beetje lager is dan in de privé is een prijs die ik daarvoor graag wil betalen.

            Dus in je queeste naar een nieuwe job kan ik je twee sites van harte aanbevelen:

            http://www.selor.be http://www.e-govasbl.be/nl

            Doén!! Je hoeft voor de laatste site geen puur IT profiel te hebben, motivatie en algemene ontwikkeling (die je ongetwijfeld ruimschoots hebt) zijn véél belangrijker!

            Warme groeten,

            Anon JJ

  • door Frank Belin op zaterdag 16 november 2013

    Beste Michaël Van Caeneghem,

    Ik begrijp niet waarom u zich (en/of de VDAB) aangevallen voelt. Dit artikel is volgens mij niet zozeer een aanval van kritiek op de VDAB, maar eerder een vaststelling.

    Ik ben blij dat iemand anders daar ook eens over schrijft, want het zijn ook al lang mijn vaststellingen, en dan nog door iemand met een hoger diploma met meer mogelijkheden dan ik (met slechts een lager diploma en een fysieke beperking door een erfelijke ziekte met pijnlijk vastgroeiende rugwervels).

    Dit is eerder een verdediging van zij die niet begrepen worden door cijfertjes die een totaal vertekend beeld geven. U moogt zich ook eens beseffen in hoeverre vele mensen zich daardoor aangevallen voelen i.p.v. zich enkel aan eigen kant aangevallen te voelen. Al wat er gevraagd wordt zijn eerlijke cijfertjes i.p.v. cijfertjes die een vertekend beeld geven.

    Verder weet iedereen ook wel dat de VDAB niet meer arbeidsplaatsen kan voorzien dan er geboden worden ...maar ze moeten daar dan ook maar heel eerlijk in zijn, da's al. Is dat kritiek? OK dan, noem het wat je wil.

    Ik vind ook dat men die cijfertjes eerst eens heel goed mag onderzoeken vooraleer er met al te happy cijfertjes gegooid wordt naar pers en politiek ver van de werkelijk liggen. Of wordt er daarbij al echt rekening gehouden met al die punten aangehaald in het artikel ...dat zou ik dan ook wel graag eens willen weten.

    Nogmaals, dit gaat niet (of toch van mijn kant niet) over de werking van de VDAB, dit gaat over eerlijke informatie tegenover de burger, de burger die daarmee z'n (voor-)oordelen vormt. Ik weet wat het is om al die vooroordelen op je nek te moeten voelen, ook al ben ik zelf 66% invalide maar werkwillig, het knaagt aan je, het vreet aan je. Zelfs als jij je nu al aangevallen voelt Michaël Van Caeneghem, dan heb je er nog niet het minste idee van wat 'zich echt aangevallen voelen' is, dag in dag uit, non-stop, terwijl je daar machteloos tegenover staat.

  • door Le grand guignol op zondag 17 november 2013

    Adinda schrijft het volgende: "Eén vacature die dubbel, driedubbel, tiendubbel geplaatst wordt omdat de werknemer [sic] verschillende interimkantoren aanschreef en al die kantoren de vacature vervolgens doorstuurden naar VDAB."

    Waarschijnlijk bedoelt u werkgever (gebruiker) en niet werknemer, maar dit terzijde. Wat u schrijft is slechts gedeeltelijk het geval. Uitzendkantoren beschikken namelijk over medewerkers die dagelijks de vacatures van andere uitzendkantoren op de VDAB-site nakijken. Vervolgens plaatsen die uitzendkantoren een gelijkaardige uitzendvacature en gaan ze in hun bestand op zoek naar werkzoekenden met een passend profiel. Onder de betreffende uitzendvacatures wordt er nooit een werkgever vermeld; enkel de naam van een uitzendkantoor. Indien een uitzendkantoor iemand met een passend profiel gevonden heeft neemt het contact op met de werkgever (gebruiker) om te melden dat het uitzendkantoor over iemand beschikt die de uitzendvacature - van een ander uitzendkantoor - kan invullen. Het dubbel, driedubbel of tiendubbel plaatsen van gelijkaardige uitzendvacatures is het resultaat van de concurrentie tussen verschillende uitzendkantoren.

    Dat is tevens de reden waarom uitzendkantoren vacatures publiceren die niet bestaan. Marketing in plaats van effectieve tewerkstelling, om op die manier werkzoekenden - klanten - aan zich te binden. Werkzoekenden worden door uitzendkantoren uitgenodigd voor een specifieke job, maar wanneer werkzoekenden zich aanmelden bij het uitzendkantoor dan blijkt die vacature steeds ingenomen te zijn. Vervolgens stellen uitzendkantoren een aantal andere vacatures voor, doorgaans aan slechtere loon- en arbeidsvoorwaarden. Werkzoekenden zijn daadwerkelijk op zoek naar een job, ze willen graag werken, en aanvaarden het tweede-keus-aanbod van de uitzendkantoren. Anders gezegd: met behulp van een vals aanbod trachten uitzendkantoren moeilijk in te vullen uitzendvacatures alsnog in te vullen. Bovendien hebben vele werkzoekenden schrik om uitzendvacatures te weigeren, omdat uitzendconsulenten er in bepaalde situaties mee dreigen dat ze de VDAB op de hoogte zullen brengen van het feit dat u niet meewerkt. Dit gebeurt in de praktijk, maar wordt niet toegegeven door uitzendkantoren en evenmin door de VDAB.

    De oplossing: beperk de bevoegdheid van uitzendkantoren door ze onder controle van de VDAB te plaatsen. Beter nog: schaf uitzendkantoren af en laat de bemiddeling tussen werkzoekenden en werkgevers door de VDAB gebeuren. Die VDAB heet niet voor niets Vlaamse Dienst voor Arbeidsbemiddeling(!) en Beroepsopleiding. In de huidige situatie zijn de werkzoekenden het slachtoffer van de privatisering en vermarkting, met daarbij horende concurrentie, via uitzendkantoren.

    • door AnonJJ op zondag 17 november 2013

      Grand Guignol,

      M'n eigen ervaringen met VDAB Antwerpen doen me huiveren bij je voorstel. Indien de volledige controle over de uitzendarbeid aan VDAB zou worden toegekend krijgen ze nog meer mogelijkheden om werkzoekenden in minijobs te steken. Want laten we wel wezen, uitzendarbeid is de ultieme vorm van minijob.

      Ik ga volledig met je akkoord dat uitzendarbeid eigenlijk afgeschaft zou moeten worden, maar om dan hetzelfde systeem te laten beheren door VDAB consultants lijkt me een brug tever. beter het hele systeem afschaffen. Mensen hebben recht op volwaardige arbeid en het is de verdomde plicht van ondernemingen om deze te creëren.

      Maar door m'n eigen extreem negatieve ervaring met VDAB lijkt me het geven van meer macht over de werkloze aan deze instelling niet wenselijk. De behandeling die werklozen nu reeds ten dele valt is vernederend. Beter zou zijn dat de syndicaten een meer doorgedreven invloed krijgen op de werking van de VDAB. Werklozen zijn tenslotte werkloze werknemers, maar het blijven werknemers en iemand moet hun belangen kunnen behartigen.

      Binnenkort zal de VDAB door de zesde staatshervorming al kunnen beslissen over het al dan niet uitkeren van werklozensteun. Het ziet er niet goed uit voor de werklozen...

      AnonJJ

  • door Le grand guignol op zondag 17 november 2013

    Voortgaande op het artikel alsook op de reacties stel ik vast dat vele werkzoekenden gebukt gaan onder de 'publieke opinie', in het bijzonder onder de wijze waarop het thema werkloosheid in de reguliere media weergegeven wordt. Die media viseren niet de werkloosheid an sich, dan wel de werklozen, en dat heeft uiteraard negatieve consequenties op de eigenwaarde en het zelfvertrouwen van de werkzoekenden. Kortom: het probleem van werkloosheid wordt, o.a. met behulp van de media, vertaald naar een probleem dat bij de werklozen ligt. De jacht op werkloosheid wordt een jacht op werklozen. Verslaggeving gebeurt telkenmale vanuit een zeer specifieke, ideologische invalshoek.

    Ook deze middag was het weer prijs. Op het VRT-journaal bracht een journalist vol lof verslag uit over het 'werken in ruil voor een uitkering' in Nederland. Het werd voorgesteld als een beleidsmaatregel met een hoog altijd-kerstmis-gehalte. Er zijn enkel winnaars, want bijstandsgerechtigden die werken in ruil voor hun uitkering stromen binnen enkele maanden door naar de reguliere arbeidsmarkt.

    Niets is echter minder waar. De Nederlandse vakbond FNV publiceerde een Zwartboek in verband met het 'werken in ruil voor een uitkering' (cf. http://www.fnv.nl/nieuwsberichten/veel-misstanden-bij-werken-met-behoud-van-uitkering/ ). Het gaat over uitbuiting: (1) gemeenten gebruiken bijstandsgerechtigden om kosten te drukken; (2) er is sprake van verdringing van reguliere arbeid; (3) er is geen perspectief op reguliere arbeid; en (4) er is sprake van machtsmisbruik door consulenten.

    (1) "Gemeenten hebben een nieuwe vorm gevonden om de kosten van bijstandsgerechtigden te drukken: hen met behoud van uitkering werk te laten verrichten met een productieomzet. De inlener, vaak een regulier bedrijf, betaalt de gemeente hiervoor een inleenvergoeding. Op deze manier blijkt de gemeente Sittard-Geleen in een jaar tijd een half miljoen euro verdiend te hebben. De gemeente Montfoort leent goed bemiddelbare werkzoekenden uit en vraagt daarvoor een vergoeding."

    (2) Verdringing: "Beter geïllustreerd kan het niet dan met het verhaal van een man die ontslagen wordt uit zijn betaalde baan en via de WW en de sociale dienst op dezelfde functie terug komt met behoud van uitkering. Baliewerkzaamheden, digitalisering van archieven, groenvoorziening en het schoonhouden van de openbare buitenruimte worden steeds vaker uitgevoerd door uitkeringsgerechtigden."

    (3) "Uitkeringsgerechtigden klagen dat ze totaal geen uitzicht hebben op regulier werk. Scholing moet in eigen tijd en op eigen kosten."

    (4) "De overheid roept bewust het beeld op van de bijstandsgerechtigde als profiteur die onder druk gezet moeten worden. Protest daartegen leidt vaak tot dreiging met het intrekken van de uitkering. Als je je maar genoeg inspant, kom je vanzelf wel aan het werk is de algemene opinie. Mensen zijn echter radeloos omdat ze niet uit hun uitzichtloze situatie komen en niets liever doen dan gewoon aan het werk gaan als werknemer in plaats van als uitkeringstrekker."

    (5) "Het leveren van een tegenprestatie lijkt belangrijker dan dat mensen aan het werk komen. Langdurig wordt van mensen voor de uitkering een tegenprestatie verlangd. Terwijl wettelijk een tegenprestatie kortdurend in tijd en omvang moet zijn. Zo eist Rotterdam bijvoorbeeld dat iemand voor minimaal 20 uur per week permanent vrijwilligerswerk zoekt als tegenprestatie, in de gemeente Pijnacker is dat 8 tot 16 uur per week."

    Niettegenstaande het Zwartboek in Nederland veel ophef veroorzaakte, wordt het zelfs niet vermeld in de reportage van de VRT. Er wordt zelfs gezegd dat de "resultaten spectaculair zijn", maar daar klopt - op zijn Nederlands gezegd - geen sikkepit van. Wat wel klopt is dat gemeenten (1) kunnen besparen op uitkeringen; (2) kunnen besparen op vaste werknemers; en (3) dat daardoor de lonen van alle werknemers, ook in de privé, gedrukt worden.

    De jacht op werklozen is dan ook een jacht op werknemers in het algemeen. Het is dan ook de hoogste tijd dat diegenen die - vandaag nog - over een job beschikken, beseffen dat de jacht op werklozen indirect ook een jacht op hun loon- en arbeidsvoorwaarden betreft.

    • door svdl op zondag 17 november 2013

      Ik wil toch even opmerken dat we al ver afgedreven zijn in het neoliberale paradigma, meer bepaald in onze woordenschat: --> "werkgevers en werknemers". Het is alsof "we" blij mogen zijn dat een 'ondernemers' élite ons iets geeft (werk) dat wij dan braaf mogen aannemen... "Oh dank grote Manitou!" De realiteit is echter dat ik en (anderen zoals mij) mijn arbeid verkoop aan een dag- of maand prijs die lager ligt dan de prijs van mijn arbeid + financiele meerwaarde die ik door mijn arbeid aanmaak. Zonder mijn arbeid geen meerwaarde, dat is fundamenteel nietwaar? In die zin moeten we dringend de woordenschat omkeren en naar de realiteit gaan, namelijk: Ik ben geen werknemer maar meerwaardeschepper en "mijn baas" is geen werkgever maar meerwaardenemer.

      Nog een noot om toe te voegen hieraan. Er zijn sommigen onder ons die soms het nut van een staking in bvb een productiebedrijf in twijfel trekken: Wel, als men de zaken dan beziet in termen van meerwaardescheppers en meerwaardenemer, kan je goed beseffen waarom het stakingsmiddel zo krachtig is. Sssssst, niet verder vertellen. Immers "taboe" (verboden kennis) in onze door neoliberale ideeën doorspekte wereld.

  • door Edwin op maandag 18 november 2013

    VDAB moet inderdaad meer acties ondernemen om oude vacatures en nep- vacature eruit te krijgen, maar evident lijkt me dit niet.

    Ik ken de arbeidsmarkt en ben redelijk vertrouwd met de VDAB databank.

    Dat er verschillende interimkantoren dezelfde jobs posten is heel vervelend maar kan VDAB deze vacatures weren van hun site? Ik denk dat hier vooral Federgon moet optreden om wanpraktijken aan te pakken binnen de interimsector.

    Of je nu voor of tegen het interimsysteem bent, feit blijft dat de interimsector tienduizenden werkzoekenden aan (tijdelijke) jobs helpen. Ik denk dat de VDAB niet omheen deze vacatures kan (ze zijn trouwens verplicht om alle vacatures te publiceren).

    Je kan ook zelf filteren in hun databank, zodat je enkel de vaste jobs te zien krijgt.

    De cijfers die VDAB maandelijks publiceert, zijn trouwens ook gefilterd. In die cijfers zitten bv. geen interimjobs en jobs voor zelfstandige activiteiten.

    Een volledig correct beeld krijgen van het totale jobaanbod in Vlaanderen is erg moeilijk. Er zijn namelijk nog steeds een groot aantal aanbiedingen die nooit in de VDAB-databank gepubliceerd worden door werkgevers (terwijl dit eigenlijk verplicht is). Het onderwijs is daar een mooi voorbeeld van trouwens.

    Ik hoop dat VDAB deze signalen oppikt en ermee aan de slag gaat..

  • door Adinda Minnebo op woensdag 20 november 2013

    Beste iedereen,

    Bedankt voor de overweldigende respons ! Ik had nooit kunnen vermoeden dat de reacties op DWM en op de sociale media zo talrijk zouden zijn en dat het artikel meer dan 9000 keer zou worden gelezen. Het bewijst dat er wel degelijk een probleem is.

    Intussen kreeg ik verschillende reacties van vakbonden die dit probleem opnieuw bij VDAB willen aankaarten en kreeg ik een lange telefoon uit Brussel van VDAB zelf. We hebben het kot daar blijkbaar een beetje op stelten gezet ;) Ze erkennen dat er problemen zijn met de databank en het probleem is bij deze opnieuw "op de kaart gezet". De kwestie zal op hoog niveau besproken worden, want dit is niet zo'n goeie publiciteit voor hen.

    Er is mij beloofd dat er in elk geval aanpassingen zullen gebeuren aan de zoekfunctie van de databank, zodat werkzoekenden efficiënter vacatures kunnen filteren en er bv. verschillende opties tegelijk kunnen aangevinkt worden, wat nu niet kan. Er wordt nagedacht over een report-knop om een klacht over een vacature eenvoudiger te maken. Maar beter controleren van de vacatures betekent ook dat men hiervoor personeel moet vrijmaken, en dat kan men niet van vandaag op morgen beslissen.

    VDAB wees er ook op dat zij gebonden zijn aan interimkantoren en werkgevers. Zij moeten bijvoorbeeld een heel klachtendossier opstellen voordat zij een werkgever kunnen verbieden om nog vacatures op hun site te zetten. Eens verwijderd, zetten sommigen de volgende dag al onder een andere naam een nieuwe vacature. Zonder officiële klacht vanwege een werkzoekende kunnen ze dus niets beginnen. Ze zullen mijn klacht en de vele reacties voorleggen op de volgende vergadering met Federgon. Wordt opgevolgd...

    Wat kunnen jullie doen ? Alle vacatures die jullie als nep ervaren of waarop je bv. helemaal geen antwoord krijgt doorgeven aan de klachtendienst of info@vdab.be. Bovendien ALLES wat jullie stoort aan de werking van VDAB opschrijven en doormailen via dezelfde weg. Verwijs eventueel naar dit artikel, zodat ze merken dat het iets in beweging heeft gezet.

    Laat ons hopen dat er binnenkort wat veranderingen komen. En anders schrijven we nog eens een artikel :)

    Groeten Adinda

    • door AnonJJ op woensdag 20 november 2013

      Beste Adinda,

      Ik ben niet meer werkloos en heb een drukke job, dus de weinige vrije tijd die ik heb breng ik liever niet door op de VDAB site.

      MAAR: heel wat van m'n vrienden zitten in dezelfde situatie als jij en dus heb ik reeds een héél deel van hen gevraagd om dergelijke wantoestanden aan te kaarten bij de werklozenwerking van hun respectievelijke vakbonden.

      Laat me besluiten met je héél veel succes toe te wensen in je queeste naar nieuw emplooi zodat je verlost bent van de slechte dienstverlening van VDAB.

      Warme groeten,

      AnonJJ

    Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties