about
Toon menu

Slachtoffer van Gouden Dageraad zoekt asiel in België

In de nacht op 22 op 23 mei 2013 wordt de 40-jarige Mamadou Bah in het centrum van Athene aangevallen. Het is drie uur 's nachts, en hij komt net terug van zijn werk als vaatwasser in een restaurant. Vier motorfietsen omsingelen hem, op elke motorfiets zitten twee mannen met kortgeschoren haar en camouflagekledij. Mamadou Bah zal zijn ontmoeting met Gouden Dageraad nooit vergeten.
woensdag 15 januari 2014

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

Zeven jaar woonde de Guineeër al in Athene, in Patisia, de wijk waar voornamelijk migranten uit Afrika geconcentreerd zitten. Hij was zijn land ontvlucht als politiek vluchteling en had zijn papieren gekregen in Griekenland.

De laatste vijf jaar en een half werkte hij als vaatwasser in een restaurant in het centrum van Athene. Hij draaide shifts van 10 tot 12 uur, tot laat in de nacht. Door die lange werkdagen was hij er zich nauwelijks bewust van wat er zich in Griekenland aan het afspelen was. Hij maakte zich wel ongerust over de opkomst van Gouden Dageraad, maar hij had nooit eerder problemen gehad. Tot die bewuste nacht.

"Hij zal het toch niet overleven"

Toen hij de vier motorfietsen om zich heen zag, zette hij het op een rennen, maar één van de motorfietsen sneed hem de pas af. De passagier sloeg hem met een ijzeren staaf op het voorhoofd. Half verdoofd door de slag, en zwaar bloedend, probeerde hij te ontsnappen tussen de geparkeerde wagens.

Hij merkte dat de leden van Gouden Dageraad de achtervolging wilde inzetten, maar één van hen schreeuwde: "laat hem maar, hij zal het toch niet overleven".

Mamadou Bah heeft het overleefd, ondanks het feit dat hij niet naar het hospitaal durfde te gaan. De politie vertrouwde hij niet, dus hij heeft de aanval ook nooit aangegeven. Overigens moeten migranten in Griekenland 100 euro betalen voor ze een misdrijf aan de politie kunnen aangeven.

Begin augustus 2013 werd hij na zijn werk alweer opgewacht door acht leden van Gouden Dageraad op vier motorfietsen. Een collega in het restaurant waarschuwde hem en Mamadou Bag wist te ontkomen.

Hij besloot om het voorval dit keer wel aan te geven. Niet bij de politie, maar wel bij het meldpunt voor de registratie van racistische aanvallen van UNHCR, dat in 2013 meer dan 100 dergelijke voorvallen heeft geregistreerd.

Het uitzonderlijke aan het geval-Mamadou Bah was dat het ging om een migrant die al jaren in Griekenland woonde, politiek asiel had gekregen, Grieks sprak, geïntegreerd was en een vaste baan had. Hij engageerde zich ook voor andere vluchtelingen en mensen zonder papieren en werd secretaris van de Unie van staatsburgers uit Guinee in Griekenland.

Bij het meldpunt was men er zeker van dat de daders nooit zouden worden gevonden, wat tot nu toe inderdaad het geval is. Bij de politie en Gouden Dageraad weet men dat Mamadou Bah naar UNHCR is gestapt. Hij wordt naar verluidt gezocht door de knokploegen van de partij.

Asiel in België?

Mamadou Bah heeft ondertussen besloten om Griekenland te verlaten, omdat hij voor zijn leven vreest, en heeft besloten om asiel aan te vragen in België. De vrees bestaat echter dat hij dat asiel niet zal krijgen. Zonder druk van de publieke opinie is de kans groot dat de autoriteiten zich verschuilen achter het 'democratisch karakter' van alle lidstaten van de Europese Unie.

In het kader van de richtlijnen van het Dublin II-akkoord, kan Mamadou Bah gemakkelijk teruggestuurd worden naar Griekenland. In Europa is er al een aantal landen die asielzoekers niet meer terugsturen naar Griekenland, omdat ze weten dat migranten er gevaar lopen.

Hoewel ondertussen 6 van de 18 parlementsleden van Gouden Dageraad in de gevangenis zitten, blijft de partij het nog steeds goed doen en worden migranten nog steeds opgejaagd. Dat mag blijken uit het onderstaande filmpje dat door Médecins du Monde is gepubliceerd op 10 januari 2014: Shaid, een migrant uit Iran, werd het oor afgebeten door 3 aanvallers. Hij zegt dat hij nog geen beschaving heeft gezien in Europa ...

In Franstalig België werd al een petitie verspreid om Mamadou Bah asiel te geven in België. Er wordt momenteel ook een steunverklaring ter ondertekening voorgelegd aan personaliteiten uit diverse milieus.

Steunverklaring

Hieronder vindt u een steunverklaring voor Mamadou Bah. Als u die ook wil ondertekenen, kan u een mail sturen naar denisdesbonnet@gmail.com


Wij vragen asielrecht voor Mamadou Bah

Mamadou Bah komt uit Guinee en moest zijn geboorteland ontvluchten in 2006. Hij arriveerde in Griekenland waar hij in 2012 het statuut van politiek vluchteling kreeg. Gedurende deze zes jaar had hij permanent een job in de horeca, en ondertussen was hij actief ten gunste van de vluchtelingen en de mensen zonder papieren.

Hij werd er onder andere secretaris van de Unie van staatsburgers uit Guinee in Griekenland. In mei en juni 2013 werd hij tweemaal aangevallen door milities van de neonazistische Griekse partij Gouden Dageraad. De eerste maal werd hij voor dood achtergelaten in een bloedplas. Mamadou Bah is dus een van de vele slachtoffers van de commando's die hun wet stellen in volksbuurten en terreur zaaien in Griekse steden.

Er zijn twee redenen waarom hij in ons land opgevangen werd in militante kringen van antifascisten, antiracisten en vakbondsmensen. Vooreerst vanwege het gevaar dat hij loopt als hij in Griekenland zou blijven. Net als voor zijn Afrikaanse 'kleurgenoten' is zijn afkomst voldoende om hem op elk ogenblik bloot te stellen aan een dodelijke klopjacht.

Maar ook, en vooral, omdat hij een politieke opposant is. Een eerste keer werd hij 'per toeval' ontdekt door een gemotoriseerde bende, waarbij hij ternauwernood aan de dood ontsnapte. Maar de tweede keer was geen 'toeval' meer. Hij werd toen actief opgespoord door dezelfde bende, en het is bijna een mirakel dat hij - dankzij zijn snelle benen - aan de dood kon ontsnappen.

Er is een eenvoudige reden waarom die doodseskaders het vel wilden van Mamadou Bah. Na hun eerste aanval had Mamadou de stoutmoedigheid om publiek de aanvallen van de commando's van Gouden Dageraad aan te klagen, en ertegen te mobiliseren. Op die manier kwamen zijn verhaal en zijn noodkreet in de Griekse en de internationale pers.

In die omstandigheden konden ook zijn Griekse kameraden niet meer instaan voor zijn veiligheid. Er zat niets anders op dan terug op de vlucht te gaan en een onderkomen te zoeken in ons land. Gouden Dageraad, die niet weet dat hij vertrokken is, zoekt hem nog steeds actief op en kamt, gewapend met zijn foto, de wijk uit waar hij werkte. De voorzitter van de Unie van staatburgers uit Guinee in Griekenland werd daarvan op de hoogte gebracht.

Vanwege deze dubbele bedreiging heeft Mamadou gegronde redenen om te vrezen voor zijn veiligheid, en zelfs voor zijn leven. De Griekse staat is helemaal geen waarborg voor de veiligheid van zijn inwoners, en laat toe dat de politie collaboreert met neonazi's. Mamadou Bah werd herhaaldelijk het slachtoffer van geweldplegingen en racistische vernedering in Atheense politiecommissariaten, die berucht zijn voor hun infiltratie door Gouden Dageraad.

Bijgevolg steunen ondergetekenden de asielaanvraag van Mamadou Bah en vragen aan de Belgische overheid hem in bescherming te nemen. Hij is het mikpunt van discriminatie en geweld door extreemrechts, maar ook van de politie. Hij is in de eigenlijke betekenis een politiek vluchteling, want hij wordt persoonlijk vervolgd vanwege zijn opinie en zijn activiteiten.

Hendrik Vos, prof. Universiteit Gent
Eva Brems, prof. Universiteit Gent
Caroline Copers, algemeen-secretaris van het Vlaams ABVV
Lieven De Cauter, prof. KU Leuven
Albert Martens, prof. em. KU Leuven
Frank Roels, prof. em. Universiteit Gent
Marc Swyngedouw, prof. KU Leuven
Bruno Tersago
Jean Paul Van Bendegem, prof. VUB
Michel Vanhoorne, prof. em. Universiteit Gent
Tine Van Rompuy