Bij DeWereldMorgen.be schrijven we niet voor de clicks.

We maken media voor een betere wereld.

Samen met vele vrijwilligers en burgerjournalisten.

Om dit te blijven doen hebben we uw steun meer dan nodig!

Steun onafhankelijke media!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Analyse

N-VA en de arbeidsmarkt. Vakbonden: wakker worden!

Na de Open VLD heeft nu ook de N-VA klare wijn geschonken inzake z'n visie op de arbeidsmarkt. CAO's gaan eraan, de indexering heeft z'n tijd gehad, en mini-jobs zijn best oké. Tijd voor de vakbonden om hun conclusies te trekken.
zondag 16 juni 2013

Ben Weyts was de man van dienst deze keer, maar het liedje van N-VA is inmiddels welbekend: Vlaanderen moet zelf zijn arbeidsmarktbeleid kunnen voeren, en dat beleid bestaat uit een drastische verlaging van de lonen, de verregaande flexibilisering  van de arbeidsmarkt, een uiterst restrictief beleid tegenover werklozen, met mini-jobs als een instrument voor een radicale 'activering' van de vele luiaards onder de Vlamingen. Het liedje wordt al maanden uit vele kelen gezongen, doorgaans met Jan Jambon - vriend van de Antwerpse diamantairs - in een tenorenrol en met VOKA als achtergrondkoor.

Deze keer gaat de N-VA echter heel erg ver. Het systeem van de Collectieve Arbeids Overeenkomsten - de CAO's - moet eraan geloven. Werknemers moeten hun looneisen vanaf nu op het niveau bespreken van het individuele bedrijf, niet meer op nationaal niveau en onder toezicht van de overheid. Daardoor wordt loonvorming volledig afgestemd op het ritme van de bedrijfsresultaten, en - zo argumenteert N-VA - ontstaat een win-win stuatie tussen ondernemer en werknemer. Immers, bij groei kan de werkgever besluiten een winstdeelname uit te keren aan de werknemers - de bonuscultuur - terwijl een neerwaartse knik in de resultaten snel en soepel kan doorgerekend worden in de lonen. Werknemers en werkgever vormen zo een front van gedeelde belangen: er moet winst gemaakt worden.

Het gaat nog verder: elk aspect van de arbeidsorganisatie moet vanaf nu gedecentraliseerd worden naar de bedrijven toe. De structuur van ploegenarbeid, flexwerk, overuren: laat dat maar over aan de individuele ondernemer en zijn/haar werknemers. Ze raken er wel uit. Het solidarisme lacht ons in alle glorie toe, de verzoening van de tegengestelde belangen van arbeid en kapitaal is een feit, we worden terug concurrentieel en iedereen geniet mee van de groei.

Oh ja?

Dat is het 'sociaaleconomisch confederalisme' voor de N-VA: de volledige liberalisering, of privatisering, van de arbeid, en de volledige verschuiving van de macht in het veld van arbeid naar de ondernemer en de aandeelhouders toe. Arbeid is geen algemeen belang meer en de staat heeft er zich dus niet mee te bemoeien. Het is een simpele afspraak tussen ondernemer en werknemer, en die afspraak wordt compleet bepaald door de ondernemer.

De loonvorming wordt immers volledig afhankelijk gemaakt van de bedrijfsresultaten - de winstvolumes met andere woorden. Niet van de behoeften van de werknemer, niet van een algemeen welvaartsniveau, niet van een besef dat winsten worden gegenereerd door arbeid en dat wie winsten wil maken die arbeid ook moet koesteren. Die overwegingen behoren allemaal tot datgene wat de N-VA, samen met vele anderen, voortdurend afschrijven als verouderd, verstard, conservatief, onrealistisch. In de plaats daarvan komen de winstverwachtingen van de aandeelhouders en de kwartaalcijfers die er een antwoord op zijn.

Want dat is het punt: werknemers hebben op geen enkele manier inspraak in de bepaling van de winstverwachtingen. Indien aandeelhouders van hun management een groeivoet van 10% per kwartaal eisen, dan hebben de werknemers daar geen enkele vorm van inspraak in. Het zijn de aandeelhouders en niemand anders - de "eigenaars" van het bedrijf - die uitmaken wat 'voldoende' en wat 'onvoldoende' winst is. De werkelijke onderhandelingsmarge van de werknemers is dan ook zero: als de vooropgestelde winst niet behaald wordt, gaan de lonen niet omhoog, en de werknemers hebben geen greep op de bepaling van die vooropgestelde winst.

Dit gegeven sleurt nog twee andere gevolgen mee. Een: de logica van dit systeem is dat de werkgever de laagst mogelijke lonen als basis zal nemen, en alles daarboven - de flexibele verloning - verbindt aan de bedrijfsresultaten. Gezien wat ik hierboven aangaf, leidt dit naar een 'race to the bottom' inzake lonen. Het ligt ook voor de hand dat de verleiding groot zal zijn voor ondernemingen om constructies op te zetten waarin niet-rendabele delen van het bedrijf, met veel werknemers, worden afgescheiden van rendabele delen met weinig werknemers. Dat is allemaal volstrekt legaal, en alweer heeft de werknemer daarin niet de geringste inspraak. Hoe zou u zelf zijn nietwaar?

Twee: het is het einde van de vakbond zoals we die kennen. De actieradius van de vakbonden wordt binnen dit N-VA model gereduceerd tot het bedrijfsniveau. Vermits er geen hoger niveau van overleg meer wordt geduld, betekent dit het einde van de vakbonden als structurele partner in het veld van arbeid in dit land. Ben Weyts en zijn makkers bepleiten dus, zoals ongeveer elke dictatuur maar zonder het met zoveel woorden te zeggen, de afschaffing van de vakbonden. Vakbonden vertragen de 'business cycle', heet dat dan. En als we willen concurreren met de VS, Japan en Zuid-Korea moet ook ons systeem van vakbonden daaraan aangepast worden.

De onderliggende visie bij dit alles is die van Hayek en Friedman: dat er maar een enkele hoge vorm van vrijheid is, en dat is de vrijheid van winstaccumulatie. Het is de ondernemer en de kapitalist die vrij moeten zijn; als dat zo is dan profiteert de rest daarvan mee. Siegfried Bracke zei het mooi: het ergste wat de armen kan overkomen is dat er geen rijken meer zijn. Dat dit soort vrijheid voor een elite de onvrijheid van de massa inhoudt, werd door Hayek als een kinderziekte van het kapitalisme afgedaan, die mits een verbeterde werking van het systeem spoedig zou verdwijnen. Inmiddels weten we dat Hayek op een andere planeet leefde dan de Planeet Aarde.

Goed gezelschap

De N-VA bevindt zich in goed gezelschap. Ook Gwendolyn Rutten en haar Open VLD zijn de weg van het extremisme ingeslagen: geen CAO's meer, geen loonaanpassing aan anciënniteit, geen statutaire benoemingen meer. De ondernemer en enkel de ondernemer bepaalt wat de de waarde is van de uren arbeid die hem zijn winst bezorgen. We gaan aan een sneltreinvaart terug naar datgene wat zelfs Hayek als een aberratie beschouwde: het laissez-faire van de late negentiende eeuw, het absolutisme van de ondernemer.

Voor Rutten moet het ook gedaan zijn met die 'heksenjacht' van de fiscus op ondernemers, en we weten dat ook Jan Jambon zijn beminde diamantairs ziet als door de hebzuchtige staat uitgeperste citroenen. Het was ongelukkig voor Rutten dat haar geweeklaag samenviel met de publicatie door Offshoreleaks van een enorm volume aan details over offshore-constructies gericht op het ontwijken van belastingen en het fiscaal beschermen van private vermogens. Het was bijvoorbeeld verhelderend te zien dat de familie Lehman - juist ja, de Lehman Brothers die de kredietcrisis van 2008 lieten detoneren - haar geld veilig in allerhande belastingparadijzen heeft geparkeerd. En uit eerdere documenten weten we dat captains of industry zoals de baggerfamilie De Nul zeer actief zijn in belastingparadijzen, maar toch schaamteloos overheidsgaranties aan de belastingbetaler vragen om te kunnen gaan boren op de Noordpool. En ze nog krijgen ook.

Het is dus de hoogste tijd dat mensen zoals Rutten, Weyts en hun medestanders de 'echt bestaande economie' bekijken en ophouden met de sociaaleconomische science fiction die uitgaat van een perfecte economie vol goedmenende, humane en niet-hebzuchtige kapitalisten, en met werknemers die graag bereid zijn voor een habbekrats te werken voor dat soort brave mensen. Die ideale economie, als ze al bestaat, is een aberratie; de echte economie ziet er helemaal anders uit. En de maatregelen die Rutten en Weyts voorstellen zullen deze economie niet verbeteren; ze stimuleren net de slechtste aspecten ervan.

Vakbonden: ontwaak

Ik zeg het al maanden en herhaal het telkens het nodig blijkt: als de vakbonden niet opletten en de zaak op zijn beloop laten, worden ze eerder vroeg dan laat wakker in een land zonder vakbonden. Zonder collectief overleg inzake loon, sociale rechten en koopkracht, zonder anciënniteit of vaste benoemingen, met in de plaats daarvan mini-jobs en miniwelvaart. De macht die vakbonden nu nog hebben, en de verantwoordelijkheid die ze dragen voor een paar miljoen werkenden zijn uiterst fragiele zaken die hen zonder pardon, zeer snel en onder algeheel gejuich van de OESO, de EU, het IMF en de industrie-lobby's kunnen worden afgepakt.

In de brave new world die daarop volgt, wordt de vrijheid van de elites afgekocht met de toenemende onderwerping van de massa's. De macht over de economie, en zo over de gehele samenleving, ligt uitsluitend nog bij de kapitalisten. Als die in een goede bui zijn, kan het meevallen voor de meerderheid; op andere dagen zullen we ons moeten troosten met de wetenschap dat "onze economie groeit", en doen alsof dat over onszelf gaat en dat wij daar baat bij hebben.

Het radicalisme waarmee men deze totale machtsverschuiving bepleit moet gecounterd worden door een even radicale tegenmacht. Dit is geen staatsgreep, maar een 'samenlevings-greep' waarin een kleine elite, met behulp van een totaal kromme logica, haar hand legt op wat wij allen kunnen, mogen en willen zijn. Dat recht hebben ze niet en kunnen ze nooit verwerven.

De vakbonden zijn het doelwit van dit extremisme; het is aan hen om volle gas terug te slaan. Nu het overduidelijk is dat twee Vlaamse partijen in dit land de vakbonden willen platwalsen, kunnen de vakbonden hun leden daarover informeren. Nu is het moment voor de vakbonden om aan hun leden uit te leggen dat je aan de éne kant niet van je vakbond kan verwachten dat die je belangen verdedigt en je arbeidsproblemen oplost, en aan de andere kant vrij bent om te stemmen op partijen die precies je belangenverdedigers willen liquideren. Een duidelijke stemoproep moet daarvan het gevolg zijn.

Voor de vakbonden wordt dit stilaan een strijd op leven en dood, en de verkiezingen waarin over dit soort zaken zal beslist worden, liggen minder dan een jaar van ons. Het is dus tijd. Vakbonden: sta nu eindelijk eens op.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

20 reacties

  • door JeroenDM op zondag 16 juni 2013

    [title]Geachte heer Blommaert, ik[/title]Geachte heer Blommaert,

    ik heb respect voor uw scherpe pen en sociale bevlogenheid, maar uw kennis van Hayek en Friedman (die u overigens onterecht op een hoopje gooit), is ondermaats.

    Ik durf er niet aan te twijfelen dat u deze auteurs zelf gelezen hebt, eerder dan uw informatie uit derde bronnen - neem Hans Achterhuis - gehaald te hebben, maar het doet pijn aan de ogen om u de filosofen waarmee u het niet eens bent, aantoonbaar verkeerd te zien voorstellen.

    • door Kristof Decoster op zondag 16 juni 2013

      Eerlijk gezegd zie ik ook vooral voordelen aan de 'klare wijn' die ze schenken, met het oog op 2014, of zoals je zelf zegt: "Eén voordeel: N-VA en Open VLD maken eindelijk duidelijk wat hun eigenlijke sociaaleconomische plannen zijn. Geen rookgordijn meer, maar hardcore kapitalisme en extremisme open en bloot in het programma. Dat is een belangrijke stap, nu kan de discussie gevoerd worden."

      Als gewone mensen nu nog op N-VA en VLD stemmen, iets waar ze overduidelijk weinig bij te winnen hebben, tja, dan moeten ze achteraf niet komen klagen. (Al wil ik bij deze toch aanstippen dat ik niet alle voorstellen van Rutten even slecht vind.) Voor SP.A, Groen, PVDA+ is dit duidelijke programma eigenlijk een godsgeschenk, want de maskers vallen af. En dat moet je toch aan de publieke opinie uitgelegd krijgen, lijkt het me, in de aanloop naar de verkiezingen.

      Helaas, er blijft ook de Europese factor, natuurlijk, want N-VA en VLD kunnen maar zo radicaal inzetten op mini-jobs etc. omdat ze de Europese zeilen (Commissie, Duitsland,... - TINA) meehebben. Het is dus van vitaal belang dat mensen ook voor de Europese parlementsverkiezingen een goeie keuze maken, maar ik vrees eerlijk gezegd dat vooral eurosceptisch (radicaal-)rechts de wind in de zeilen gaat hebben...

      Zou al helpen mocht Merkel moeten opkrassen dit najaar, maar dat lijkt helaas niet te zullen gebeuren.

      • door Robrecht Vanderbeeken op zondag 16 juni 2013

        Excuus Kristof, na een taalcorrectie staat mijn reactie (waar jij hier op reageert) wat lager.

  • door erik l op zondag 16 juni 2013

    Wat is toch het nut van kommaneuken en namedropping ? Het gaat over het extreem neoliberale opbod van VLD en NVA die trachten de basis van onze welvaart, consensus en overleg, onderuit te halen tot voordeel van een kleine rijke elite.

  • door Robrecht Vanderbeeken op zondag 16 juni 2013

    Kan u dan even aanstippen wat Blommaert volgens u over Hayek en Friedman zegt, en wat daar volgens u dan fout aan is?

    Het is nochtans duidelijk zo dat onze liberale politici in filosofisch opzicht veel verder gaan (radicaler zijn) dan wat liberale filosofen voor ogen hadden en daarmee totaal 'ongegrond' bezig zijn volgens hun eigen ideologie. Je kan Smith, Hayek en Friedman immers perfect gebruiken om uit te leggen dat Rutten en N-VA staatsgevaarlijk bezig zijn.

    Adam Smith vond bijvoorbeeld de publieke sector weldegelijk erg belangrijk, hij ageerde voor individuele vrijheid ten tijde van de Declaration of Independence in de VS, dus tegen de oude aristocratische krachten in. Dàt was zijn strijd. De hedendaagse macht van bank en beurs zou hij wellicht als een gevaar voor de individuele vrijheid zien.

    Idem voor Hayek: hij poogt 'de individuele vrijheid' te beschermen tegen 'totalitaire' systemen in - hij schrijft zijn Road to Serfdom tijdens de tweede wereldoorlog. Mocht Hayek zien hoe multinationals en speculanten de economie in hun greep houden, hij zou het, als hij tenminste consequent wil blijven binnen zijn denkkader, allicht als een gevaarlijke vorm van totalitarisme gezien hebben (een 'samenlevingsgreep' zoals Blommaert het treffend noemt).

    Zelfs Friedman: zijn ideologie vertrekt eigenlijk vanuit een geïdealiseerd 'communisme': een paradijs van Eden waarin iedereen gelijk is in vrijheid of toch gelijkwaardige toegang tot de productiemiddelen en de producten van markt zou hebben. Nonsens natuurlijk, fictie eerder dan wetenschap. Maar in zijn denkkader is het wel zo dat hij veronderstelt dat een maximalisering van de markt ons normaal zou moeten verlossen van elke 'dwang'. Dat is zijn strijd: 'vrijheid'. Friedman opent zijn 'Capitalism and Freedom' immers met de profetische woorden: 'The great threat to freedom is the concentration of power' (2002:2).

    Die concentratie van macht omschrijft hij als een Frankensteinmonster. Welnu, als je het nieuwe boek van Philip Mirowski even openslaat, ontdek je dat de bankiers en liberale marketeers die verantwoordelijk zijn voor de crisis in 2008, die als een domino een systeemcrisis aan de oppervlakte bracht, en die we vandaag tot in elke uithoek van Europa voelen, niet alleen nog steeds aan de knoppen zitten, maar hun private en publieke macht alleen maar intens versterkt hebben. 'Corporatocracy' & plutocratie dus. Het is m.a.w. aftellen tot de volgende crash, waardoor rijken opnieuw op een drafje nog rijker zullen worden.

    http://www.versobooks.com/authors/1784-philip-mirowski

    Kortom: onze liberalen en nationalisten zijn vandaag absoluut radicaal en hun discours wordt zelfs niet meer gedragen door de ideologieën van de grote liberale denkers. Vakbonden e.a. hoeven echt niet naar Marx te verwijzen om de ontsporing van onze rechtse politici aan te kaarten. Een verwijzing naar Smith, Hayek en Friedman kan ook.

    Eén voordeel: N-VA en Open VLD maken eindelijk duidelijk wat hun eigenlijke rabiate sociaaleconomische plannen zijn. Geen rookgordijn meer, maar hardcore kapitalisme en extremisme open en bloot in het programma. Dat is een belangrijke stap, nu kan de discussie open gevoerd worden.

    Helaas, dat de vakbonden niet echt bewegen heeft allicht ook veel te maken met eigenbelang van sommige persoontjes en groepjes binnen de vakcentrales van de verschillende vakbonden. De oude generatie die toch wel krampachtig hun privileges wil beschermen en de jonge garde dikwijls systematisch van de postjes houdt? Die bepaalde stamhoofden moeten goed beseffen dat hun immobilisme eigenlijk even schadelijk is als de aanvallen van rechts. Zij dragen immers mee de verantwoordelijkheid voor hun eliminatie (en onze ondergang als middenklasse).

    Misschien moeten de militanten eens even staken als protest tegen dit schuldig verzuim binnen de vakbond zelf, tegen dat soort vakbond dus? Gebruik de wapens van de tegenstrever: shocktherapie (Klein)?

    • door Plan E op dinsdag 18 juni 2013

      inderdaad, maar als militant bij Acod verschiet ik er van hoe groot en misplaatst vaak ons respect voor "de bazen" is (de bazen van de vakbond en de echte bazen). Klap à la "diene is misschien ne slechte baas, maar die van ons is toch ne goeie zelle. daar kunt ge veel van gedaan krijgen!"

      Enfin Acod is misschien niet representatief want door afwezigheid van sociale verkiezingen waarbij het personeel zelf de delegees kiest, krijgt ge natuurlijk zo'n situatie waarbij de nieuwe lichting syndicalisten subtiel wordt uitgekozen en opgewerkt door de oudere garde, naar hun beeld en gelijkenis (ttz kerels die er wel een klein beetje cool uitzien, maar in de grond heel volgzaam zijn en vooral rap content of in hun ijdelheid gestreeld als ze eens op een vergadering mogen zitten met een baas of andere hogere vakbondsmannen.) "Onderhandelingstafel" noemen ze dat dan, dikwijls komt dat neer op knikken en zwijgen, of zich in de luren laten leggen door de directeurs, die natuurlijk veel meer tijd hebben gehad om die vergaderingen voor te bereiden, en hun belang met de glimlach door te drukken.

      ...en dan schoorvoetend terug naar de collega's gaan, of anders met een air van "ik was er toch maar bij"... in plaats van van hun tak te maken en hun collega's wakker tegen alles wat verkeerd loopt.

  • door Sicko op maandag 17 juni 2013

    Misschien vindt u de ruimte hier te beperkt om uw oordeel over de kennis van de auteur omtrent Friedman en Hayek ook te argumenteren. Dat u die twee personen filosofen noemt, is echter geen hoopgevend gegeven...

  • door Man in de straat op maandag 18 november 2013

    Als gesteld wordt dat Hayek en Friedman 'aantoonbaar' verkeerd worden voorgesteld, verwacht men dan ook dat het wel degelijk wordt 'aangetoond';;;

  • door RH op zondag 16 juni 2013

    De separatistische werkgeverspartijen VB/LDD/N-VA zijn gekocht door het grootkapitaal, door de Grote Multinationale Ondernemingen GMO en ze doen letterlijk wat de GMO van hen verlangen: Bvb VB/N-VA zijn tegen fraudebestrijding. En GAS boetes bij een betoging tegen genetische manipulatie van Monsanto. Vlaanderen VL- zonder- Brussel BR moet onafhankelijk zijn om vrij te zijn van de linkse Waalse PS. En internationaal geïsoleerd zonder overeenkomsten met andere landen behalve met BR en WA. En neoliberaal. Opmerking: Een onafhankelijk/confederaal Vlaanderen is voorbij: Steeds meer mensen zien de nadelen ervan en het feit dat er geen voordelen zijn.

    De 3 partijen willen werknemers alle rechten ontnemen en een sociaal- economische ordening invoeren zoals in de 19e eeuw. Hun politiek is een Nieuw-Vlaams Anachronisme. Hun doel een gelaagde maatschappij met superrijken en werkende superarmen. Superrijken =superinkomen en het grootste gedeelte van het vermogen/eigendom. Zoals de adel in de feodale tijd en zoals in het mercantilisme in sommige landen bvb in Zweden in de 17e-18e eeuw. Lonen verlagen/halveren en de Sociale Zekerheid SZ: Ziekte- pensioen- werkloosheid afbouwen of beter privatiseren. De 3 partijen hebben niets eerbaars in de aanbieding. Vakbonden moeten er uit. Terwijl de onderhandelingen van de vakbonden met de GMO de 1e en belangrijkste inkomsten verdeling zijn. Alle inkomsten zijn daaraan gerelateerd ook bvb het inkomen van notarissen. Vakbonden behoren meer Europees en mondiaal te werken.

    Komisch of is het verbijsterend te zien dat een aantal groepen, die door een anachronistische, neoliberale politiek in armoede/ moeilijkheden zullen terecht komen, die politiek, die partijen toch steunen: 1/ Een 10tal % Vlamingen die de vrijheid en de ontvoogding, die Vlaanderen sedert ongeveer 50 jaar kent, wegens de verantwoordelijkheid niet kunnen dragen en zich willen onderwerpen aan de heerschappij van de GMO met Duitse wortels: Sedert jaren 'De Duitse weg'. 2/ Uit onwetendheid: In het algemeen wordt op school macro-economie niet geleerd, wat de hoofdstroommedia publiceren klopt meestal niet en zelf heeft men niet de tijd om veel zaken te onderzoeken als men andere activiteiten heeft bvb werken, kinderen opvoeden. 3/ Het grootste gedeelte van de hoofdstroommedia inbegrepen De Standaard, Knack, Trends en de reactionaire, eigenwijze VRT/ Terzake. Ze zijn nochtans afhankelijk van de koopkracht op de binnenlandse markt en zullen dus de dupe worden van een neoliberale politiek. 4/ Een gedeelte van de medici -artsen, tandartsen, apothekers- voor wie de ziekteverzekering een inkomstenverzekering is. Een geprivatiseerde verzekering zal slecht zijn, dubbel zo duur en met veel uitsluiting, cfr de VS. Hun aantal klanten, patiënten per dag zal 1/4e zijn van het huidige zo niet minder. 5/ De partijleiding van een aantal partijen nl VB/LDD/N-VA/OVLD en in mindere mate CD&V die niet weten wat ze uitrichten, welke onleefbare maatschappij ze bezig zijn te creëren. In tegenstelling tot de 4 andere groepen zullen zij niet te lijden hebben, ze zijn namelijk gekocht en ze hebben de macht om op een legale wijze in de kas te zitten.

    • door RH op maandag 17 juni 2013

      6/ Een groep, die de neoliberale politiek van VB/LDD/N-VA/OVLD steunt tegen zijn eigen belang in, zijn de Vlaamse werkgeversorganisaties en een gedeelte van de KMO. Ze moeten het hebben van een koopkracht die aangepast is aan de prijzen en aan de productiecapaciteit. Niet van besparingen bij een overcapaciteit zoals het EU bestuur wil om van de EU een goedkope werkplaats te maken "in het belang" van de exporterende Grote Multinationale Ondernemingen GMO. Maar wie gaat op wereldschaal dan de producten kopen als alle landen besparen? In de plaats daarvan is er in VL/BE een voortdurend gestook tegen -in de prijs van het eindproduct verrekenbare- lasten, tegen vakbonden en tegen de PS. Lasten =lonen, belastingen, sociale bijdragen. Zonder een her- verdeling van inkomen is er niet voldoende koopkracht. Geen productie zonder consumptie en omgekeerd.

      Kortom de KMO moeten het hebben van koopkracht op de binnenlandse EU markt. De besparingen van de EU 'dienen' alleen de export van de GMO.

  • door Robrecht Vanderbeeken op zondag 16 juni 2013

    @Erik Laurinks

    Verwijzingen naar Hayek, Friedman en Smith zijn hier belangrijk omdat je zo kan aantonen dat onze liberale profeten tegen hun eigen bijbel in preken. Het zijn dus liberale illusionisten.

    Op deze manier zouden de vakbonden de liberale ideologen dus kunnen gebruiken om duidelijk te maken dat Open VLD en N-VA (maar ook Unizo-prins Kris Peeters) in theoretisch opzicht aan het luchtfietsen zijn.

    Bijvoorbeeld, Hayek is als liberaal wel van ‘revolutionair’ allooi, in de strijd tegen totalitarisme en ‘dwang’. Hayek eindigt Road to Serfdom met een revolutionaire oproep: ‘If we are to build a better world, we must have the courage to make a new start’. Een mooie oproep voor de vakbonden tegen de EU trojka en zijn huurlingen in, niet?

    Adam Smith was met met zijn ideeën over ‘arbeidsverdeling’ en de dynamiek van ‘vrije markt’ zowaar de grondlegger van de liberale religie. Maar, vergelijkbaar met Marx, wist hij ook dat bandwerk vervreemding bewerkstelligde. De ‘markt’ moest ook een tegenkracht van de ‘staat’ (overheid, middenveld) krijgen, willen we vermijden dat we afglijden naar een barbaarse maatschappij. (Vandaar dat hij bijvoorbeeld benadrukte dat niet alleen justitie en leger maar ook ‘opvoeding’ een taak van de overheid was en dus zeker niet geprivatiseerd mocht worden).

    De logica van Open VLD en N-VA (besparen, afbouw middenveld…) schiet dus door in wat voor Smith het ander uiterste is. (Zij zitten meer op de suïcidale egotrip van Ayn Rand). In de bijbel The Wealth of Nations, boek V, p. 429, zegt Smith:

    “In the progress of the division of labour, the employment […] of the great body of the people, comes to be confined to a few very simple operations […] . The man who’s life is spent in performing a few simple operations, of which the effects too are, perhaps, always the same, or very nearly the same, has no occasion to exert his understanding, or to exercise his invention in finding out expedients for removing difficulties which never occru. He […] becomes as stupid and ignorant as it is possible for a human creature to become. […] His dexterity at his own trade seems, in this manner, to be acquired at the expense of his intellectual, social, and martial virtues. But […] this is the state into which the labouring poor, that is, the great body of the people, must necessary fall, unless government takes some pains to prevent it. “

    Deze laatste zin van deze founding father van de beruchte metafoor van de ‘invisible hand’ is niet mis te verstaan (en tegelijk een klap om de oren van onze repressief-liberale politici).

    Op diezelfde pagina herhaalt hij het nog eens: ‘The attention of gouverment [is] necessary in order to prevent the almost entire corruption and degeneracy of the great body of people’. Klare taal toch?

  • door PV9 op zondag 16 juni 2013

    De vakbonden zijn wakker hoor en ze zullen ook niet nalaten hun leden te informeren over hun standpunten ten opzichte van de NV-A. Daarentegen zouden de media, naast hun taak om correcte informatie te verstrekken, ook meer en beter aan duiding moeten doen. Een opiniestuk op de eerste pagina van een krant doet meer lezers nadenken en meedenken, dan een bijdrage die ergens achteraan verscholen zit. En nog belangrijker : wordt het niet stilaan tijd dat er ter linkerzijde wordt samengewerkt met het oog op de verkiezingen volgend jaar ? 14 + 8 + 4 = 26 % van de stemmen, tel daar nog wat christen-democraten bij en de NV-A zal met een links 'belang' aan tafel moeten onderhandelen.

  • door Plan E op maandag 17 juni 2013

    en andere regeringspartijen zijn wel pro vakbonden zeker? Ik denk dat die tijd al lang gepasseerd is. Vakbonden moeten inderdaad ontwaken, maar niet om alleen N-VA en VLD terug te dringen. Bij het collectief overleg beslist de regering om de lonen te bevriezen (zie o.m. http://stephenbouquin.wordpress.com/2013/06/07/patronaat-en-regering-hand-in-hand-om-de-lonen-te-drukken/), bij de NMBS wordt de hervorming doorgevoerd onder socialistische ministers die liberaler dan Europa willen zijn, ... het enige dat je misschien kan zeggen is dat de liberale partijen in België misschien "nog een stap verder" zouden willen gaan, maar so what? Die stappen worden zonder hen ook gezet Fred

  • door Wilfried1 op maandag 17 juni 2013

    Een vakbond of politieke partij is maar zo sterk als zijn zwakste schakel. Inderdaad, in de beslotenheid van het stemhokje, zij het voor sociale verkiezingen, zij het voor andere verkiezingen, kiezen mensen voor "gemakkelijke instant winstneming" ten gunst van dié partijen of organisaties die daar, naar hun (bekrompen) mening, het meest uitzicht op geven. Rechtse partijen beheersen, toeggegeven, die techniek op een wonderbaarlijke manier. Zij hebben de follow the money strategy, perfect tot de hunne gemaak. Zij slagen erin om het kiesvee te laten geloven dat, als de "Walen buiten" zijn en "Vlaanderen onafhankelijk" is al de problemen opgelost zijn. Het zijn de ànderen. Niet wij. Mensen kiezen zelden of nooit voor "herverdeling" van die winsten noch voor de inspanningen die dat soms vergt. Ze beseffen niet meer dat hun voorouders geleden hebben voor de verworvenheden waarvan zij nu volop genieten. Eénmaal terug op straat zal diezelfde NVA/OVLD/VB/Tsjeven kiezer of millitant, weer heftig ageren, palaveren, plakken en scanderen tègen de indexafschaffing, tégen sociale afbouw, tègen flexicurity, tègen de banksters, tégen de bonussen, tègen immigratie, tègen communautaire poespas, tégen de splitsing van het land.

    Mensen moeten de gevolgen van hun keuzes inzien, en daar verantwoordelijkheid voor nemen. Een volk krijgt de leiders die het verdient.

    De reis van "onbekende" Gwendolyn Rutten naar Amerika in 2012, op uitnodiging van de Democraten, was géén plezierreisje. Verre van zelfs. Rutten vond vooral de speech van voormalig president Bill Clinton de moeite waard. Volgens haar slaagde "Clinton er in om moeilijke problemen op een verstaanbare manier uit te leggen. Hij doorprikte de slogan-taal en bracht met zijn speech ernst in de campagne. Daar herken ik mij zelf ook wel in". Nog geen jaar na haar bezoek, is ze partijvoorzitter! She was de choosen one. Ze zegt er, gemakkelijkheidshalve niet bij dat het Clinton was die in 1999 de Glass-Steagall act doorbrak, en daardoor de graaicultuur een fikse duw in de rug gaf. The sky is the limit. De bijna-ex-nva-voorzitter is zijn mosterd gaan halen bij David Cameron en Edmund Burke. Moet er nog zand zijn?

    Men kan er donder op zeggen,dat in 2014, NVA/OVLD/en de kaloten, en met twee overijverige aanhangers van het Angelsaksisch staatsbestel aan de knoppen, de zogenaamde " grote ideologische meningsverschillen" binnen de kortste keren zullen smelten als sneeuw voor de zon. "Met gebundelde krachten, in een open dialoog en de wil tot samenwerking om te slagen in dit nieuwe project", zullen ze samen 'structurele hervormingen' (lees sociale afbouw) doorduwen en dat bestempelen als goed bestuur.

  • door JanBlommaert op maandag 17 juni 2013

    Marc Leemans reageerde onlangs in een interview op de idee van een vakbondspartij. Volgens hem is dat niet nodig en bovendien veel te moeilijk. Hij schetst ook hoe hij het probleem van de aanstormende verkiezingen het hoofd zal bieden: door zoals vanouds lekker niets te doen en een memorandum naar de volgende Formateur te sturen. Zie hiervoor

    http://jmeblommaert.wordpress.com/2013/06/17/marc-leemans-het-zal-wel-loslopen/

  • door huracan op maandag 17 juni 2013

    Ik hunker hier naar de reactie van de vakbonden. Jawel , van hen allen en dat in een gezamenlijk braken. Overigens , een proficiat aan de auteur. Wat ken een mens meer doen om de tegenkrachten van de demonen te wekken . De vakbonden wakker schudden moet nu toch gelukt zijn !!! Ongetwijfeld , tenzij , hun agenda niet overeenkomt met wat hier in het artikel absoluut terecht wordt gezegd. Laat mij ,wat dat laatste betreft , maar een poepje ruiken beste vakbonden! We kunnen beginnen met op straat te protesteren tegen het feit dat onze media omtrent dit item , de verknechting van de werkmens en kleine ondernemer binnen het neoliberaal extremisme , totaal in gebreke blijven.

  • door kritisch op maandag 17 juni 2013

    Ik zou omwille van de objectiviteit ook graag eens lezen hoe we de te hoge loonkost in België dan wel moeten aanpakken. En die vraag houdt geen goedkeuring in van wat de NVA en de Open VLD willen. De oplossing zal volgens mij ergens in het midden liggen. En over vakbonden gesproken: wanneer krijgen we eens transparantie over hun inkomsten, hun vermogen en hun betaalde belastingen? Waarom moeten er gekleurde vakbonden zijn? Eén vakbond die de belangen van de werknemer verdedigt zou toch moeten volstaan?

  • door tini07 op dinsdag 18 juni 2013

    Ik versta niet zo goed waarom er opgeroepen wordt om een vakbondspartij op te richten. We hebben toch al een partij die opkomt voor de vakbonden. De PVDA - PTB. Volgens mij de enige garantie op een echt politiek tegengewicht. Misschien zouden de syndicaten openlijk toenadering kunnen zoeken maar aan de basis beweegt er toch al heel wat, me dunkt.

  • door Le grand guignol op dinsdag 18 juni 2013

    Bij sp.a doet men een voorstel om de competitiviteit aan te zwengelen (cf. http://www.demorgen.be/dm/nl/996/Economie/article/detail/1653723/2013/06/18/Sp-a-wil-loonlasten-verlagen-in-zwakke-steden.dhtml).

    In zogenaamde 'reconversiesteden' zouden bedrijven goedkoop laaggeschoolden kunnen aanwerven door een vrijstelling te voorzien van sociale werkgeversbijdragen voor de eerste vijftig werknemers. Dat is niet alleen - en wederom - een aderlating voor de Sociale Zekerheid, want nergens wordt er gesproken over een compensatie. Van een verschuiving van de lasten op arbeid naar een belasting op vermogen is bij de sociaaldemocraten plots geen sprake meer. Bovendien gaat het over de eerste 50 werknemers waardoor bedrijven gestimuleerd worden om een constructie op te zetten om op die manier syndicale vertegenwoordiging te omzeilen in ruil voor een vrijstelling van sociale werkgeversbijdragen.

    Dank u sp.a!

  • door tini07 op woensdag 19 juni 2013

    Wat wel wenselijk is, is dat rood! en pvda één front vormen in aanloop naar de verkiezingen. Dat zou een krachtig signaal zijn en mensen over de streep kunnen trekken.

  • Het is niet langer mogelijk om te reageren.

    Lees alle reacties