about
Toon menu

Staking leerkrachten verdeelt de Griekse maatschappij

De Griekse leerkrachten in het secundair onderwijs houden aanstaande vrijdag een 24-uren staking. Mogelijk volgen er nog andere stakingen. De overheid reageert met algemene mobilisatie en met het sturen van heuse marsorders.
zondag 12 mei 2013

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

2 uur meer werken per week

Voor de Griekse paasvakantie had de overheid het al aangekondigd, en het voorstel is op zondagnacht, net voor het begin van de Griekse Goede Week snel door het parlement goedgekeurd: vanaf september moeten alle leerkrachten 2 uur extra gaan les geven per week in het secundair onderwijs, zonder dat ze daarvoor extra zullen worden betaald. Het is een zuivere besparingsmaatregel, want door het feit dat het aantal lesuren verhoogt, zal er minder nood zijn aan nieuwe leerkrachten.

Bovendien zullen scholen ook worden samengevoegd en zullen er 30 leerlingen in een klas komen te zitten. Heel wat leerkrachten zullen niet in staat zijn om hun uurrooster te vullen in twee of meer scholen, en zullen door de overheid worden gedwongen om de uren te gaan aanvullen in scholen elders in Griekenland. Doen ze dat niet, dan zullen ze worden ontslagen.

De leerkrachten zijn altijd het slechtst betaald geweest van alle Griekse ambtenaren en velen onder hen hebben niet eens een auto. Voor andere leerkrachten zal door de nieuwe regeling geen plaats meer zijn, waardoor ze wellicht hun baan zullen verliezen.

Reactie vanuit de vakbond

Aanvankelijk bleef het erg rustig, maar een paar dagen geleden roerde de vakbond van de leerkrachten van het secundair onderwijs (OLME) zich en dreigde met stakingen. En niet zo maar stakingen: de leerkrachten zouden rollende 5-dagen stakingen houden tijdens de periode van de Panhelleense examens die volgende week beginnen.

Voor diegenen die met de term niet vertrouwd zijn: de Panhelleense examens zijn de examens die leerlingen van het lykio (de laatste 3 jaren van het secundair onderwijs) moeten afleggen om hun plaats aan een universiteit te verdienen. Goede resultaten op de Panhelleense examens verhogen de kans dat de leerling kan studeren in de universiteit van zijn keuze en dat hij ook nog eens de afdeling van zijn keuze kan volgen. Er wordt op een bepaald aantal vakken geëxamineerd, en de leerlingen moeten voornamelijk de leerstof, die door de overheid wordt samengesteld, uit het hoofd kennen.

Omdat het voor de Grieken nog steeds heel belangrijk is dat je een diploma hebt, wordt er een massa geld besteed aan privébijscholing, de zogenaamde frontistiria, waar leerlingen elke avond extra worden onderwezen in de leerstof. De Panhelleense examens zijn een begrip in de Griekse samenleving. Bijna alle leerlingen leven er het hele jaar naartoe. Het is hét sleutelmoment in het schooljaar en een bron van heel wat stress, zowel bij de leerlingen als bij de ouders.

Reactie vanuit overheid en bevolking

De reactie op het voorstel van de leerkrachten om tijdens deze Panhelleense examens te staken, was bijzonder heftig. Er was sprake van stakingstactieken van de periode voor de crisis. Journalisten schaarden zich al snel aan de kant van de overheid en gingen in de aanval tegen het voorstel van de vakbond.

De voorzitter van de vakbond, die lid is van de regerende Nea Dimokratia, werd verweten dat hij aan SYRIZA-politiek (SYRIZA is de voornaamste oppositiepartij in Griekenland) doet en werd uit de partij gezet. Vele ouders vinden dat de Griekse leerkrachten hun kinderen gegijzeld houden om hun eisen kracht bij te zetten.

Maar er zijn ook Grieken die aan de zijde staan van de leerkrachten. Maandag 13 mei is er opgeroepen tot een solidariteitsmars op het Syntagma-plein in Athene, om 19u. Want de besparingsmaatregelen die net voor Pasen zijn gestemd, vereisen ook dat heel wat ambtenaren zullen worden ontslagen. De leerkrachten staan nu in de vuurlijn, maar andere ambtenaren zullen wellicht niet buiten schot blijven.

De toekomst van de jonge generatie

De overheid van haar kant, beweert dat ze zich bekommert om de psychologie van de leerlingen, die door de stakingsdreiging wordt aangetast. Ze verwijt de leerkrachten te spelen met de toekomst van de jongeren. Voor velen klinkt dit als een flauw argument in een maatschappij waar de jeugdwerkloosheid 64,2 procent bedraagt, zoals de officiële cijfers van februari 2013 aantoonden.

De jonge generatie ziet geen toekomst in Griekenland. 120.000 pas afgestudeerden zijn het land al ontvlucht sinds 2009. Voor de leerlingen zelf klinkt het argument van de psychologie ook hypocriet: afgelopen winter was er in vele scholen niet eens geld voor stookolie om de gebouwen te verwarmen, en vorig jaar hadden de leerlingen zelfs geen boeken gedurende de eerste helft van het schooljaar, omdat de overheid te laat een openbare aanbesteding voor het drukken van de schoolboeken had gestart.

De toon werd al gauw grimmiger en de leerkrachten zullen al zeker een 24-uren staking houden op 17 mei. Over de rollende 5-dagen stakingen tijdens de Panhelleense examens is nog geen definitieve beslissing genomen. Vele leerkrachten kunnen het zich niet eens veroorloven om 5 dagen te staken. Er is geen stakingskas en de leerkrachten hebben al zo veel salaris moeten inleveren. Elk dagloon is nodig om te overleven.

Mobilisatie en marsorder

Maar de overheid wacht niet op de beslissing: in het staatsblad staat dat de leerkrachten zullen worden gemobiliseerd. Dat is een tactiek die de regering eerder dit jaar al had gebruikt om een langdurige staking van het personeel van de Atheense metro, en van de zeelieden te breken. En het zal daar niet bij blijven: er zijn al 88.000 marsorders gedrukt en stakende leerkrachten zullen die in hun bus krijgen. Zulk een marsorder komt op het volgende neer: de leerkracht wordt gedwongen om te komen werken. Doet hij dat niet, dan wordt hij 3 maanden gevangen gezet en wordt hij ontslagen.

Vreemd dat premier Samaras, toen hij nog oppositieleider was, dit soort maatregelen vanop het spreekgestoelte in het parlement nog als junta-praktijken bestempelde, terwijl hij er nu niet voor terugschrikt om ze zelf toe te passen.